place

Oud Groevenbeek

Geografie van ErmeloGeografie van PuttenLandgoed in GelderlandRijksmonument in Ermelo
2010 NL P05 Gelderland positiekaart gemgrenzen
2010 NL P05 Gelderland positiekaart gemgrenzen

Oud Groevenbeek is een landgoed, gelegen tussen de Gelderse plaatsen Ermelo en Putten. Het ontleent zijn naam aan een spreng, die op het landgoed ontspringt. Op het 224 hectare grote landgoed van de Vereniging Natuurmonumenten staan een landhuis in art-nouveaustijl uit 1907, een boerderij (1870), een tuinmanswoning (1905), een wijngaard, een eigen watertoren en diverse bijgebouwen. De villa Oud Groevenbeek is ontworpen door architecten L.A. van Essen en J. van Zeggeren uit Harderwijk. De watertoren werd gebouwd in 1912 op een kunstmatige heuvel. Hij is in 1950 buiten gebruik gesteld en in 1994 gerestaureerd. De kelders van de toren huisvesten sinds 1998 verschillende soorten vleermuizen. De tuinen van het landhuis gaan over in bossen waar vaak beuken, en soms eiken, dennen, en lariksen overheersen. Ook zijn er hakhoutpercelen en landbouwgronden. Qua fauna vindt men er onder meer reeën, wilde zwijnen, vossen, dassen, groene specht, zwarte specht, middelste bonte specht en de ijsvogel. Op Oud Groevenbeek ligt een netwerk van paden waarmee men langs het landhuis, de Volenbeek, de sprengkop en de grafheuvels op de Groevenbeekse heide kan wandelen. Het Groevenbeekpad heeft faciliteiten voor visueel gehandicapten en is ook toegankelijk voor mensen in een rolstoel.

Fragment uit het Wikipedia-artikel Oud Groevenbeek (Licentie: CC BY-SA 3.0, Auteurs, Beeldmateriaal).

Oud Groevenbeek
Van Schermbeeklaan, Ermelo

Geografische coördinaten (GPS) Adres Nabijgelegen plaatsen
placeToon op kaart

Wikipedia: Oud GroevenbeekLees verder op Wikipedia

Geografische coördinaten (GPS)

Breedte Lengte
N 52.276388888889 ° E 5.6138888888889 °
placeToon op kaart

Adres

Van Schermbeeklaan 7
3851 VH Ermelo
Gelderland, Nederland
mapOpenen op Google Maps

2010 NL P05 Gelderland positiekaart gemgrenzen
2010 NL P05 Gelderland positiekaart gemgrenzen
Ervaringen delen

Nabijgelegen plaatsen

Het Hert (Putten)
Het Hert (Putten)

Het Hert of 't Hert is een in 1899 gebouwde windmolen in de plaats van de afgebrande houten achtkant. De houten achtkant is afkomstig uit de Zaanstreek maar bevindt zich tegenwoordig te Putten. De naam verwijst naar het op de molen aangebrachte gemeentewapen, waarin een hert voorkomt. De molen is een korenmolen van het type stellingmolen met een stenen onderbouw en een houten, rietgedekte bovenbouw. De molen heeft drie stellingdeuren. Er zijn nog twee koppel maalstenen aanwezig. Beide maalkoppels zijn maalvaardig en worden gebruikt al naargelang de behoefte. Eén maalkoppel wordt gebruikt voor het malen voor consumptie en het andere koppel voor veevoer. Beide koppelstenen zijn van kunststeen, waarvan die voor het malen voor consumptie gemaakt is van flintsteen. Een kunststeen heeft een speciale, harde laag aan de maalzijde, waarvan de groeven (uitslag) van een iets zachter materiaal gemaakt zijn dan de kerven, zodat de steen zichzelf scherpt. Het koppel voor consumptie is voorzien van een regulateur, waardoor het malen gelijkmatiger verloopt. Vroeger was er nog een derde koppel maalstenen aanwezig voor het malen van gedroogde eikenschors tot eek. De kap van de molen is in 1991 voorzien van een zogenaamd Engels kruiwerk. Vroeger draaide de kap op ijzeren rollen in rollenwagens. De kap wordt gekruid met een kruirad. De molen staat aan de Halvinkhuizerweg 1 in Putten en is de enige nog bestaande van de oorspronkelijke drie. Het luiwerk voor het opluien (ophijsen) van de zakken graan bestaat uit een gaffelwiel, luias en een luitafel. De bovenas is van gietijzer. De fabrikant en de leeftijd van de as is niet te zien, doordat de as voor het grootste gedeelte is ingepakt met de vulstukken, waarmee het bovenwiel is vastgezet. De as wordt gesmeerd met reuzel en de kammen (tanden) op de tandwielen met bijenwas. De vang, waarmee het wiekenkruis wordt afgeremd, is een met een wipstok bediende Vlaamse vang bestaande uit vijf blokken. De molen is gerestaureerd in 1933, 1965 en 1991. Bij de restauratie in 1933 werden de wieken gestroomlijnd met zogenaamde Dekkerwieken. In 1965 zijn deze vervangen door fokwieken van het systeem Fauel met remkleppen. De fokwieken hebben een 2 stralenprofiel. In 1991 zijn de roeden en het hekwerk, de staart, de omloop, het kruiwerk en de rietbedekking vervangen. De stalen potroeden werden toen vervangen door gelaste, stalen roeden. In november 2009 zijn de windpeluw en het steenbed vervangen. Ook zijn de voeghoutkoppen versterkt met 20 mm dikke, polyester gebonden glasvezelwapeningstaven en aangegoten met epoxyharsen gemengd met een vulstof. De molen wordt nog gebruikt voor het malen van graan, zoals gerst, maïs en tarwe voor consumptie en veevoer.