Huis Nierhoven

Nierhoven, in het Limburgs Nirve geheten, is een gehucht in Nuth behorende tot de gemeente Beekdaelen, in de Nederlandse provincie Limburg. Het gehucht ontleent zijn naam aan het in de buurt gelegen en gelijknamig landhuis. Het is een van de zogenaamde Bovengehuchten van Nuth. De buurtschap bestaat uit een aantal huizen gelegen aan de weg Nierhoven, die tussen Grijzegrubben en Kamp loopt. Ten zuiden van Nierhoven ligt het dal van de Platsbeek. Jozef Habets beschrijft in zijn boek over de voormalige Heerlijkheid Nuth het landgoed Neerhoven of Nierhoven. Huis Nierhoven is een landhuis uit omstreeks 1550. Dit huis bestaat uit een carréboerderij met poortgevel en binnenplein. Bij het complex hoort ook een kapel met altaar uit de 18de eeuw. In het lager gelegen park tegenover Huis Nierhoven liggen enkele visvijvers.

Kamp is een buurtschap van Nuth in het Geleenbeekdal in de gemeente Beekdaelen, in de Nederlandse provincie Limburg. De naam komt van de betekenis kamp als nederzetting. Het gehucht kent enkele oude bouwwerken van verschillende bouwstijlen. Zo is er een boerderij met speklagen en een boerderij met decoratief stucwerk evenals een carrévormige bakstenen hoeve. De buurtschap is vrijwel geheel opgegaan in het industrieterrein De Horsel van Nuth.

De Platsmolen (ook: Pletsmolen) is een voormalige molen aan de Platsmolenweg in Nuth. De molen is niet meer in bedrijf en het maalwerk is verwijderd. De gebouwen zijn deels behouden gebleven en hebben een andere functie gekregen. Het was oorspronkelijk een door water aangedreven bovenslagmolen aan de Platsbeek. Nadat het beekwater niet meer voor de aandrijving gebruikt mocht worden werd deze korenmolen nog enkele jaren elektrisch aangedreven. De Platsmolenweg waaraan de voormalige molen ligt, heette tot 1982 kortweg Molenweg. Bij de gemeentelijke herindeling in dat jaar en ter voorkoming van dubbele naamgeving binnen de nieuw gevormde gemeente 'groot' Nuth (Hulsberg kende ook een molenweg en Schimmert een molenstraat) werd de molenweg in Nuth omgedoopt tot Platsmolenweg.

Het Sint-Barbarabeeld is een standbeeld in het dorp Nuth in de Nederlandse gemeente Beekdaelen. Het beeld staat op de hoek van Barbarastraat met de Bavostraat in de Bavowijk/Nieuwdorp waar mijnwerkers gehuisvest werden. Op ongeveer 160 meter naar het noordoosten staat de Mariakapel. Het beeld is opgedragen aan de heilige Barbara van Nicomedië, de beschermheilige van mijnwerkers.

De Molen van Hunnecum is een korenmolen aan de Bergerweg in Nuth in de (gemeente Beekdaelen). Het is een ronde, bakstenen beltmolen uit 1882. De molen werd door een niet omschreven oorzaak al in hetzelfde jaar vernield en is daarna herbouwd. Eigenaar is de Stichting Kasteel Wijnandsrade. De molen van Hunnecum heeft 1 koppel 16der kunststenen, waarmee op vrijwillige basis graan wordt gemalen. Onder in de molen staan nog twee kunststenen met een gatenscherpsel. Tevens staat er een niet werkend maalkoppel met verticaal staande stenen. In 1956/57 werd de molen gerestaureerd, waarbij het gevlucht gestroomlijnd werd volgens het Systeem van Bussel en voorzien werd van remkleppen. Na het overlijden van de molenaar in 1971 raakte de molen in verval. In 1993/94 werd hij gerestaureerd door de molenbouwer Adriaens. Het 25 meter grote gevlucht werd weer Oud-Hollands. De gelaste roeden uit 1993 zijn gemaakt door de Weerter Scheepsbouw Mij. Tot 1993 waren de roeden een Potroede en een Franseroede. De gietijzeren bovenas uit 1882 is gegoten door Schretlen & Co, D.A. en heeft nummer 217. De molen wordt gekruid, op de wind gezet, met een kruilier. De met dakleer bedekte kap draait op een Engels kruiwerk. De molen wordt gevangen, geremd, met een Vlaamse vang, die bestaat uit vier vangstukken. De vang wordt bediend met een wipstok. Het luiwerk heeft een gaffelwiel en kan ook door de luitafel van de molen aangedreven worden.

De Sint-Bavokerk is een kerkgebouw in het Nederlandse dorp Nuth, in de Zuid-Limburgse gemeente Beekdaelen. De parochiekerk staat in het oudste gedeelte van Nuth en wordt geheel omgeven door de Dorpsstraat. De kerk staat op een kerkheuvel waar de huizen in een cirkel omheen zijn gebouwd. Om de kerk ligt er een grasveld waar zich verschillende grafkruizen bevinden. Het kerkgebouw is een rijksmonument en is gewijd aan Sint Bavo.

De Mariakapel of Kapel De Ziepe is een kapel in Nuth in de Nederlands Zuid-Limburgse gemeente Beekdaelen. De kapel staat midden in het dorp aan de Bavostraat bij nummer 19 in de nabijheid van de splitsing met de Josephstraat. Op ongeveer 160 meter naar het zuidwesten staat het Sint-Barbarabeeld. De kapel is gewijd aan Maria.

Tervoorst, in het Limburgs Tervoeësj geheten, is een buurtschap behorende tot de gemeente Beekdaelen, in de Nederlandse provincie Limburg. De huizen, zestig in totaal, vormen een langgerekt stuk bebouwing vanaf het dorp Nuth langs de Voorsterstraat en de Horenweg tot aan het gehucht Brand. Ten noorden van Tervoorst stroomt de lager gelegen Platsbeek. In het zuiden liggen de huizen tegen een helling op, waarop ook de windmolen van Hunnecum staat.

Nuth (Limburgs: Nut) is een dorp in het zuiden van de Nederlandse provincie Limburg, gelegen langs de autosnelweg A76 tussen de stedelijke gebieden van Heerlen en Sittard-Geleen. Het is een van de 15 kerkdorpen van de gemeente Beekdaelen. In en rond het dorp wonen circa 6.485 mensen. De plaats Nuth ligt in het oosten van de gemeente en vervult hierin een centrumfunctie, met onder andere een station langs de lijn Heerlen – Sittard en een groot bedrijventerrein langs de A76. Het centrum van het dorp ligt langs de provinciale weg van Brunssum naar Valkenburg, de N298. Hier zijn het gemeentehuis en rondom het marktplein verschillende winkels te vinden.

Grijzegrubben, in het Limburgs Griëzegröbbe geheten, is een gehucht behorende tot de gemeente Beekdaelen, in de Nederlandse provincie Limburg. Het gehucht bestaat uit 80 huizen, waaronder vele gerestaureerde boerderijen, afgewisseld met nieuwbouw.

RKSV Minor, kortweg Minor, is een amateurvoetbalvereniging uit Nuth, gemeente Beekdaelen, provincie Limburg, Nederland. De clubkleuren zijn groen-wit. De thuiswedstrijden worden op “Sportpark De Kollenberg” gespeeld. Het standaardelftal van de club speelt met ingang van het seizoen 2021/22 in de Hoofdklasse zondag. In 2024 degradeerde de club terug naar de 2e klasse van Zuid-II. Minor werd op 27 juni 1918 opgericht als “Vaesrader Voetbal club” (VVC). De naam werd in 1922 veranderd in Minor. Minor bereikte een hoogtepunt in 1967 toen het ongeslagen afdelingskampioen werd in de hoogste amateurklasse.

Hunnecum is een Nederlands gehucht behorende bij de gemeente Beekdaelen in Zuid-Limburg. Het heeft ongeveer 80 inwoners en bestaat uit circa 30 boerderijen en huizen. Het gehucht is gelegen vlak ten westen van de kern Nuth, op het Plateau van Schimmert. Dwars door het plaatsje loopt de provinciale weg N298 van Valkenburg naar Hoensbroek. Een opvallend bouwwerk in Hunnecum is het spekhuis op huisnummer 1. De muren van dit gebouw van baksteen zijn gelardeerd met horizontale mergelspeklagen die wit geverfd zijn. Boven de poort van deze carréboerderij bevindt zich een sluitsteen met het jaartal 1824. Aan de rand van de bebouwing staat op de oude kruising van wegen tussen Hulsberg, Nuth, Grijzegrubben en Wijnandsrade een oud smeedijzeren veldkruis uit 1904. Op de kruising met de grote weg staat eveneens een wegkruisje. Op een heuvel staat de windmolen van Hunnecum, gebouwd in 1882. Het is een van de weinige windmolens die Zuid-Limburg rijk is. Tot 1938 lag aan de toenmalige Rijksweg Nuth-Meerssen in Hunnecum de boerderij van de families Somers-Erven en later Somers-Pinckaerts. De boerderijpoort rechts op de foto was de ingang naar het woonhuis van de familie Somers-Pinckaerts. In de jaren 30 is een autobus tegen deze boerderijpoort aangereden waardoor de poort vernieuwd moest worden. Aan de voorgevel was de PTT-brievenbus bevestigd. Het woonhuis van familie Somers-Pinckaerts lag op nummer 15. In 1938 werd de boerderij in verband met een verbreding van de Rijksweg afgebroken. Tijdens de rioleringswerkzaamheden van het project Reconstructie Hunnecum werden in de week van 16 september 2010 restanten gevonden van de in 1938 afgebroken boerderij van de families Somers-Erven en Somers-Pinckaerts. De kelder van deze boerderij werd bij de afbraak in 1938 met zand gevuld. Tijdens de reconstructie stuitte de aannemer op de restanten van de kelder.