place

Heemstede (Noord-Holland)

HeemstedePlaats in Noord-Holland
Gem Heemstede OpenTopo
Gem Heemstede OpenTopo

Heemstede () is een plaats en gemeente in de Nederlandse provincie Noord-Holland. De gemeente telt 27.589 inwoners (1 januari 2024, bron: CBS) en heeft een oppervlakte van 9,61 km² (waarvan 0,15 km² water). Binnen de gemeentegrenzen liggen geen andere kernen. Heemstede is een van de welvarendste gemeentes van Nederland. Met een mediaan gestandaardiseerd inkomen van 32.200 euro bezetten Heemsteedse huishoudens in 2018 de vijfde plek van hoogste inkomens in Nederland. In het nationale Onderzoek Beste Gemeenten 2019 kwam Heemstede bovendien naar voren als twee na beste plek om te wonen. Deze notering droeg er mede aan bij dat de regio Haarlem op plek één stond van omgevingen waar Nederlanders het liefst willen wonen.

Fragment uit het Wikipedia-artikel Heemstede (Noord-Holland) (Licentie: CC BY-SA 3.0, Auteurs, Beeldmateriaal).

Heemstede (Noord-Holland)
Jan van den Bergstraat, Heemstede

Geografische coördinaten (GPS) Adres Nabijgelegen plaatsen
placeToon op kaart

Wikipedia: Heemstede (Noord-Holland)Lees verder op Wikipedia

Geografische coördinaten (GPS)

Breedte Lengte
N 52.352777777778 ° E 4.62 °
placeToon op kaart

Adres

Jan van den Bergstraat 33
2101 XA Heemstede
Noord-Holland, Nederland
mapOpenen op Google Maps

Gem Heemstede OpenTopo
Gem Heemstede OpenTopo
Ervaringen delen

Nabijgelegen plaatsen

Sint-Bavokerk (Heemstede)
Sint-Bavokerk (Heemstede)

De Sint-Bavokerk is een rooms-katholieke kerk in de Nederlandse gemeente Heemstede. De Sint-Bavokerk werd tussen 1878 en 1879 gebouwd ter vervanging van een oudere kerk die bouwvallig was geworden. In deze tijd was het welvaartsniveau in het dorp sterk gestegen door de opkomende bloembollencultuur en het aantal gelovigen nam steeds verder toe. De bouw van de kerk werd mede gefinancierd met de verkoop van bloembollen, die ten bate van de kerk werden geveild. De kosten werden begroot op fl 118.800,- De kerk werd ontworpen door Evert Margry, een van de belangrijkste leerlingen van Pierre Cuypers. Margry ontwierp een driebeukige neogotische kruiskerk, met een toren die traditioneel op de westelijke zijde staat terwijl het koor gericht is op het oosten. De kerk is voornamelijk gebouwd uit rode baksteen. Het gebouw werd op een perceel van de buitenplaats Knapenburg gebouwd. De bisschop van Haarlem legde de eerste steen op 4 april 1878 en op 1 oktober 1879 werd de nieuwe kerk geconsacreerd. Vanaf 1908 werd de kerk voorzien van gasverlichting. Op 14 november 1944 stortte een Duitse V1 neer nabij de kerk op de Kerklaan. De Duitsers brachten het wapen 2 dagen later tot ontploffing, waarbij de kerk en de pastorie zwaar beschadigd raakten. De glas-in-loodramen aan de oostelijke en zuidelijke zijde waren verwoest, de zuidelijke zijbeuk was ingestort en het dak van de kerk was ontzet. Op zaterdag 22 mei 1948 werden drie nieuwe bronzen klokken in Heemstede binnengehaald, die de in de oorlog geroofde klokken vervingen. De klokken zijn gedoopt: “Bavo”, “Maria” en “Chrispijn”. Zij verzinnebeelden respectievelijk de Welvaart, Eendracht en Arbeid. In de laatstgenoemde klok is een opschrift aangebracht, waarvan de vertaling uit het latijn luidt: “Wie met Gods klokken schiet, hij wint de oorlog niet”. Na de oorlog kon de schade weer hersteld worden, al zijn niet alle glas-in-loodramen vervangen. In 1949 zijn nieuwe glas-in-loodramen aangebracht.achter het hoofdaltaar, vervaardigd door de bekende glazenier Han Bijvoet. In maart 1950 werd aan de rechter zij-ingang van de kerk een nieuw glas-in-lood raam, voorstellende St. Bavo aangebracht en boven de linker zij-ingang een Sint Antoniusraam. In oktober 1951 zijn de Maria- en Jozefkapel versierd met nieuwe glas-in-loodramen. In de Mariakapel de voorstelling van de H. Joachim en Anna, de ouders der H. Maagd Maria. In de Jozefkapel de voorstelling van Jozef van Egypte en de H. Benedictus Jozef Labre. In 1972 is het oude uit 1833 stammende van den Brink kerkorgel gerestaureerd. Daarbij wordt het orgel verplaatst van de orgelzolder achter in de kerk naar een plaats rechts voor in de kerk. Onder de zwarte beschildering komt bij de restauratie de originele steenrode kleur van het orgel tevoorschijn. Het orgel heeft de status van rijksmonument. Het Bavobeeld boven de hoofdingang was te zeer aangetast door de tand des tijds en moest om die reden worden verwijderd. Ter gelegenheid van het 120-jarig bestaan van de Bavokerk wordt in 2000 een nieuw Bavobeeld vervaardigd en geplaatst. Ter gelegenheid van "Bavo kerk 125 jaar" in 2004 wordt de bestemming voor een cadeau van de parochianen gevonden in glas-in-loodramen, vervaardigd door glazenier Schmit, ter vervanging van de 10 "noodramen" aan de noord- en zuidzijde van de kerk. In het voorjaar van 2008 werd een begin gemaakt met het opknappen van de oude, niet meer in gebruik zijnde doopkapel. Er bleek behoefte te bestaan aan een kapel die dagelijks toegankelijk is. Het interieur van de kapel is door enkele vrijwilligers geheel opgeknapt en de muren en plafond zijn met zorg geschilderd, waarbij de originele kleuren zoveel mogelijk werden behouden. De kapel is overdag van buitenaf bereikbaar, en nodigt uit tot een moment van rust en gebed. De kerk is tot op heden in gebruik bij de H. Bavo parochie van Heemstede.

Oud-Berkenroede
Oud-Berkenroede

Oud-Berkenroede is een buitenplaats in Heemstede, die ten noorden ligt van een gebouw dat nu Berkenrode heet, maar dat vroeger Westerduin heette. De verwarring ligt in het feit dat alle 17e- en 18e-eeuwse gebouwen in dit gebied (ook het huis 'Welgelegen' dat aan de andere kant van de Herenweg staat), zich ooit in het plaatsje Berkenrode bevonden. De heerlijkheid Berkenrode was sinds 1466 niet meer in handen van de heren van Heemstede. Echter, de eigenaren kochten het plaatsje meestal om de titel, en woonden er doorgaans niet. Misschien was dit de reden dat de oorspronkelijke gebouw van de heerlijkheid steeds werd afgebroken. Nu rest alleen nog een vierkante vijver achter het huidige Berkenrode, als herinnering aan de heerlijkheid Berkenrode. Het nog bestaande herenhuis 'Oud Berkenrode' dateert uit de 18e eeuw. Toenmalig eigenaar Pieter de la Court, uit een Leidse regentenfamilie en onder andere in 1769 burgemeester van Amsterdam, noemde zijn buiten 'Oud Berkenrode', hetgeen tot een jarenlange juridische strijd (van 1658 tot 1749) leidde met de eigenaren van de feitelijk oudere heerlijkheid Berkenrode. Mattheus Lestevenon was een eigenaar van de heerlijkheid die zichzelf graag Mattheus Lestevenon van Berkenrode noemde. De titel verschafte hem aanzien in zijn diplomatieke werk. Hij woonde in Den Haag (Lange Voorhout), Parijs (als ambassadeur), en Amsterdam (Keizersgracht). Uiteindelijk is de naam 'Oud Berkenroede' overeengekomen. In 1745 liet Pieter de la Court de naam Oud Berkenroede op het hek zetten. In 1775 werd de buitenplaats door Adriaan van der Hoop, weduwnaar van Anna de la Court, overgedragen op Margaretha Elisabeth Loot. Haar weduwnaar Geerlich van der Nulft verkocht de buitenplaats in 1793 aan Cornelia Catharina Hodshon. Zij is vooral bekend als de vermogende 'Keetje' Hodshon, die in 1794 een groot herenhuis liet bouwen aan het Spaarne in Haarlem, onder architectuur van Abraham van der Hart bekend als het Hodshonhuis en sinds 1841 in eigendom van de Hollandsche Maatschappij der Wetenschappen. Van 1891 tot 1904 woonde op Oud-Berkenroede de Heemsteedse burgemeester David Eliza van Lennep. Op de percelen van de vroegere tuin aan de achterzijde tot de Leidsevaart is in de jaren 1930 de Letterkundigenwijk aangelegd. Door het echtpaar Croon-Laimböck is na 1956 het herenhuis grondig gerestaureerd.

Heemsteedse Dreef
Heemsteedse Dreef

De Heemsteedse Dreef is een weg in de Noord-Hollandse plaats Heemstede. De weg loopt in het noorden vanaf de grens met Haarlem vanaf de Blauwe Brug tot aan het Valkenburgerplein. De weg is in 1932 aangelegd en was toen 32 meter breed. De weg beschikt over twee rijbanen aan weerszijden van een middenberm. Op 3 september 1932 werd de weg opengesteld. Deze nieuwe wegverbinding verving de historische route door Heemstede die vanaf de Blauwe Brug en de Crayenestersingel via de Bronsteeweg, Binnenweg, Raadhuisstraat, Raadhuisplein, Camplaan, Wilhelminaplein en Voorweg richting Bennebroek liep. De weg begint vanaf de grens met Haarlem bij de Blauwe Brug over de Crayenestersingel. De weg ligt in het verlengde van de Dreef in Haarlem. De Heemsteedse Dreef voert vanaf de brug in zuidelijke richting en heeft zijn eerste belangrijke kruising met de César Francklaan die samen met de Johan Wagenaarlaan verderop richting de Schouwbroekerbrug lopen en een verbinding verzorgen met het Haarlemse stadsdeel Schalkwijk. De tweede belangrijke kruising is die met de Lanckhorstlaan, die uit de richting van Zandvoort komt en onderdeel uitmaakt van de Provinciale weg 201 (N201). Vanaf deze kruising volgt de N201 de Heemsteedse Dreef verder in zuidelijke richting. De Heemsteedse Dreef steekt even na de kruising met de Johan Wagenaarlaan de Zandvaart over door middel van de Zandvaartbrug. Na deze brug passeert de Heemsteedse Dreef de haven van Heemstede die aan het einde van het Heemsteedsch Kanaal ligt. Na de haven maakt de Dreef een flauwe bocht in zuidwestelijke richting, waarbij de N201 verder loopt via de Cruquiusweg richting de Cruquius en Hoofddorp. Na de flauwe bocht heet een kort gedeelte van de Heemsteedse Dreef Wipperplein. Na dit plein eindigt de Heemsteedse Dreef niet veel verder bij het Valkenburgerplein. Buslijn 340 loopt in Heemstede grotendeels via de Heemsteedse Dreef. Deze R-netlijn doet dienst tussen Haarlem en Uithoorn. Aan de weg liggen drie bushaltes van deze lijn, namelijk Blauwe Brug, Julianaplein en Wipperplein.

Bronsteebrug
Bronsteebrug

De Bronsteebrug is een vaste brug in de Noord-Hollandse gemeente Heemstede. De brug overspant de overgang van de Bronsteevijver naar de Bronsteevaart en verbindt de Wagnerkade met de Bronsteelaan. Ze is vernoemd naar de in 1856 gesloopte hofstede Bronstee, die zich in de nabijheid van de brug bevond. Op 31 december 1935 stelde de gemeenteraad van Heemstede een krediet van 26.500 gulden beschikbaar voor de bouw van een brug over de vaart. Tegelijkertijd werd de naam Bronsteebrug vastgesteld. De brug werd ontworpen door de Dienst der Publieke Werken en werd begin augustus 1936 opengesteld voor verkeer. Het brugdek is 16 meter breed tussen de brugleuningen, met een rijbaan van 9 meter en aan weerszijden een voetpad van 3,5 meter. De doorvaarthoogte bedraagt 2,18 meter. De brug is uitgevoerd in een stijl die elementen van de Nieuwe zakelijkheid en het expressionisme combineert. Er is gebruikgemaakt van staal, beton en graniet. De bruggenhoofden zijn bekleed met Noorsch graniet. De smeedijzeren brugleuningen bevatten decoratieve elementen in de stijl van de Amsterdamse School. In de noordoostelijke brugleuningmuur zijn de teksten ANNO 1936 en BRONSTEEBRUG uitgehakt en gepolijst. Het rechter bruggenhoofd wordt bekroond met een 1,15 meter hoog sculptuur van rode Maulbronner zandsteen, vervaardigd door H.A. van den Eijnde. Het beeld stelt een zittende vrouw voor met in elke arm een kruik; de rechter rustend op haar schouder. Hieruit stroomt water, dat wordt opgevangen door een man en een vrouw met kruiken. Het beeld vormt een personificatie van de bron.