Torpedobunker IJmuiden

De hoge vuurtoren van IJmuiden is een ronde, roodbruine, gietijzeren toren die is ontworpen door Quirinus Harder en is gebouwd tussen 1877 en 1878 door D.A. Schretlen & Co uit Leiden. De toren heeft een hoogte van 43,3 meter en vormt samen met de lage vuurtoren van IJmuiden een lichtenlijn die de IJgeul en ingang van de haven markeren. De toren telt tien verdiepingen en 159 treden en was identiek aan de gelijktijdig gebouwde lage vuurtoren. In november 1988 werd het oude lichthuis vervangen door een nieuw exemplaar. Jarenlang stond het oude lichthuis op de kade voor Museum Vlaardingen. Sinds 2019 doet het dienst als kiosk op het stadsstrand van Vlaardingen. De vuurtoren is een rijksmonument en de terp waarop de toren staat een gemeentelijk monument. De toren is niet bemand en niet geopend voor het publiek.

Het visstation was een goederenstation in de Haven van IJmuiden, specifiek gebouwd voor de overslag van vis. Het visstation stond op de Halkade, bij de visafslag van de Vissershaven. Het lag westelijk van het Station IJmuiden en vormde het eindpunt van de IJmondlijn, ook bekend als de Vislijn.

De Lage vuurtoren van IJmuiden is een ronde, roodbruine, gietijzeren toren die is ontworpen door Quirinus Harder en is gebouwd tussen 1877 en 1878 door D.A. Schretlen & Co uit Leiden. De toren heeft een hoogte van 24 meter en vormt samen met de hoge vuurtoren van IJmuiden een lichtenlijn die de IJgeul en de ingang van de haven markeert. De toren telt vijf verdiepingen en 88 treden. De vuurtoren was identiek aan de gelijktijdig gebouwde hoge vuurtoren van IJmuiden. In 1909 zijn er echter de bovenste drie verdiepingen en het lichthuis er afgehaald en verplaatst naar Vlieland, daar doet dit geheel dienst als zelfstandige vuurtoren. Er kwam toen een nieuw lichthuis op vervaardigd door Penn & Bauduin. Toen in eind jaren 60 van de 20ste eeuw de havendammen werden verlegd was het nodig de lichtenlijn aan te passen. Om die reden werd de toren in 1966 in zijn geheel 40 meter zuidelijker verplaatst naar een nieuw fundament. Eind 1989 werd het uit 1909 geplaatste lichthuis vervangen door een nieuw exemplaar. Het oude lichthuis is tegenwoordig te vinden aan het Noordzeekanaal in Velsen-Noord. Naast de toren is de in 1966 gebouwde Seinpoststelling te vinden. Tegenwoordig is hier een éénkamerhotel in gevestigd.

Het Bunker Museum IJmuiden is een oorlogsmuseum in het recreatiegebied IJmuiden aan Zee in de Noord-Hollandse plaats IJmuiden, dat in 2005 zijn deuren opende. Het is gevestigd in manschappenbunkers die behoren tot de Marine Kustbatterij Heerenduin, een Duits bunkercomplex uit de Tweede Wereldoorlog. Het museum wordt beheerd door de Stichting WN2000.

De Marine Kustbatterij Heerenduin te IJmuiden in Nederland is een kustbatterij die in de Tweede Wereldoorlog door de Duitse bezetter is gebouwd als onderdeel van de Atlantikwall. Het bunkercomplex ligt ten zuiden van de zuidpier van IJmuiden en was met haar vier stukken 17cm-geschut onderdeel van de Festung IJmuiden. De batterij heette in het Duitse jargon: M.A.A. 4./201, de vierde batterij van de marine artillerie afdeling 201. De batterij bestaat uit vier geschutsbunkers type M272, drie munitiebunkers van het type Fl246 en het type 134. Centraal in de batterij ligt de commandobunker type M178.

Het Fort bij IJmuiden, beter bekend onder de naam Forteiland is een fort van de Stelling van Amsterdam. Het is gelegen in de monding van het Noordzeekanaal bij IJmuiden. Het lag oorspronkelijk aan de noordzijde van het kanaal, maar door de verbreding daarvan in 1929 kwam het op een eiland te liggen.

Het Thalia Theater was een bioscoop en schouwburg in de Noord-Hollandse plaats IJmuiden, gemeente Velsen. Net als meerdere theaters uit die tijd, was het vernoemd naar de godin Thaleia, de muze van de komedie. In 2023 begon de transformatie van het gebouw tot een appartementencomplex.

De Watertoren in IJmuiden is ontworpen door Rijkswaterstaat en gebouwd in 1915. De toren staat aan de Dokweg in het havengebied van IJmuiden (IJmuiden-West). De toren was bedoeld om de haven en de vissers van IJmuiden van voldoende water te voorzien. De watertoren heeft acht poten, een hoogte van 24,25 meter en één waterreservoir van 600 m³. In de jaren negentig is de toren buiten gebruik gesteld. In 2002 kocht projectontwikkelaar Ben Vermeer de toren voor 375.000 gulden. Momenteel is de toren een rijksmonument. De verbouwing en restauratie van het benedengedeelte van de toren kwam in 2004 gereed. Momenteel (2019) wordt er opnieuw onderhoud gepleegd aan de watertoren en zal deze worden gerestaureerd en opnieuw geverfd.

Imko's was een restaurant in IJmuiden in Nederland. Het werd geopend in 1994 en was een zogenaamd fine dining restaurantdat in de periode 1999-2003 een Michelinster had. Het restaurant had veel te lijden van de verpaupering van het havengebied in IJmuiden en de daardoor veroorzaakte terugloop in klandizie. Patron-chef Binnerts probeerde het restaurant in 2003 te verkopen maar slaagde daar niet in. Gevolg hiervan was dat het restaurant in 2004 failliet ging. Het gebouw zelf, geen bezit van Binnerts, werd uiteindelijk in 2007 gesloopt. Eigenaar en chef-kok was Imko Binnerts, die als kok gespecialiseerd is in vis en zeevruchten.

Station IJmuiden is het voormalige hoofdstation van de Nederlandse stad IJmuiden.

Het Duinmeer ligt in het duingebied van Midden-Herenduin in het Nationaal Park Zuid-Kennemerland, Noord-Holland, er is vooral veel natuur om het meer heen. Daarnaast is het meer ook een broedplaats voor vogels. Rond het Duinmeer zijn meestal ook veel meeuwen te vinden, omdat het Duinmeer vrij dicht bij de kust ligt. Het Duinmeer onderscheidt zich van een duinvallei doordat het Duinmeer permanent onder water staat, in tegenstelling tot duinvalleien die in ieder geval gedurende een deel van het jaar droog kunnen vallen. Ook is er een vogeluitkijkpunt. Andere meren in het Nationaal Park zijn het Vogelmeer, Spartelmeer, Oosterplas, 't Wed, Cremermeer, Kennemermeer en het Meertje van Burdet.

Zee- en Duinwijk is een wijk in IJmuiden in de Nederlandse gemeente Velsen. De wijk bestaat voornamelijk uit nieuwe woongebieden. De bebouwing dateert grotendeels uit de vijftiger en zestiger jaren. Zeewijk kenmerkt zich door relatief veel hoogbouw. De hoogbouw is voornamelijk langs de randen van de wijk gelegen.