Overamstel (metrostation)

Brug 854 is een vaste brug of viaduct gelegen in de De Heusweg in Amsterdam-Duivendrecht gemeente Ouder-Amstel en overspant de Duivendrechtsevaart en de daaraan parallel lopende Willem Fenegastraat. Alhoewel de brug is genummerd als een Amsterdamse brug ligt de brug niet in Amsterdam. De gemeentegrens liep tot 2006 heel grillig door het industriegebied Overamstel en daarom kreeg de brug toch een Amsterdams brugnummer. Sinds 2014 wordt dit gedeelte van Duivendrecht aangeduid als Amsterdam-Duivendrecht. In 2006 vond een grenscorrectie plaats tussen Amsterdam en Ouder-Amstel en sindsdien ligt de brug op de grens tussen beide gemeenten. Tot 1963 lag even ten noorden van de brug een dam in de Duivendrechtsevaart die de Paul van Vlissingenstraat met de Joan Muyskenweg verbond. In 1963 na de opening van de van der Madeweg werd deze afgegraven. Tot de komst van de brug lag er enige tijd een houten klapbrug. De nieuwe brug werd geopend in 1969 en is van beton en wordt gedragen door een viertal witte pilaren en heeft aan beide kanten een blauwe balustrade. De brug is ontworpen door Sier van Rhijn, werkend voor de Dienst der Publieke Werken. De vaste brug kent een vrij hoog hellingspercentage ten behoeve van de scheepvaart en op de brug bestaat een inhaalverbod. Onder de brug bevinden zich aan de Willem Fenegastraat maar ook aan de overzijde aanlegplaatsen voor woonboten. Vanaf de oprit aan de westelijke kant van de brug verscheen in 1990 een trap die leidt naar de ten zuiden van de brug aangelegde sneltramhalte Overamstel, brug 1641, die in 1997 werd uitgebreid met een tweede perron en derde spoor. Sinds 1994 rijdt er geen buslijn van het GVB meer over de brug behalve in- en uitrukkende bussen naar de nabijgelegen openluchtstalling aan de Joan Muyskenweg.

De Duivendrechtsevaart is een kanaal in Amsterdam en Duivendrecht (gemeente Ouder-Amstel). De vaart loopt van de Amstel ter hoogte van de Omval naar de Van der Madeweg in het industriegebied Overamstel. Dwars door het kanaal loopt de gemeentegrens tussen Amsterdam en Ouder-Amstel. De vaart is vernoemd naar het nabij gelegen dorp Duivendrecht. De vaart loopt ten oosten van de Joan Muyskenweg en ten westen van de Spaklerweg. Ook bevindt zich boven de vaart ter hoogte van de De Heusweg het metrostation Overamstel van de metrolijnen 50 en 51. Daarnaast kruist ook de ringweg A10 de vaart. Er zijn vijf bruggen over de vaart waarvan de eerste twee in Amsterdam liggen (van noord naar zuid): voetgangers/fietsersbrug brug 1962, die een verbinding geeft tussen de Omval en de Jan Vroegopsingel. verkeersbrug Amstelstroomlaan brug 2189 uit 2022 verkeersbrug De Heusweg brug 854 uit 1968. metrobrug brug 1641 met metrostation Overamstel uit 1990. een ongenummerde brug in Rijksweg 10. Tot de openstelling van de Van der Madeweg in 1963 bleef er ter hoogte van de Paul van Vlissingenstraat een dam aanwezig om het verkeer de mogelijkheid te geven van oost naar west te rijden. In het verleden was er ook een fiets en voetgangersbrug tussen de Willem Fenegastraat en de zijweg Joan Muyskenweg. Tussen 2020 en 2022 werd in het Amsterdamse gedeelte gewerkt aan brug 2189. De eerste schets van de vaart is te zien op een kaart van Publieke Werken uit 1926. Zij is daar aangegeven als zijn "Nieuwe wateren" op een kaart waarin het uitbreidingsplan is uitgewerkt. Op de kaart staat bijvoorbeeld ook het Westelijk Marktkanaal ook als nieuwe waterweg aangegeven. Het werd vervolgens een tijd stil. Als de gemeente in 1935 opnieuw (vernieuwde) uitbreidingen bespreekt, ze zijn van Cornelis van Eesteren van het Algemeen Uitbreidingsplan, is het marktkanaal al gegraven, maar de vaart staat nog ter discussie. Op de kaart 162 van Publieke Werken komt de vaart niet voor, op kaarten 163 uit 1950 en 164 uit 1952 wel. Het eerste deel van de vaart op Amsterdams grondgebied is echter midden jaren vijftig gegraven inclusief een kleine haven aan de westkant en een grotere zijhaven aan de oostkant ter ontsluiting van het industriegebied Overamstel voor de scheepvaart. Het tweede deel op grondgebied van Ouder-Amstel inclusief een derde zijhaven aan de oostzijde werd midden jaren zestig gegraven. Oorspronkelijk was het de bedoeling dat de vaart als "Kanaal om de Zuid" verder naar het zuiden zou doorlopen en om Gaasperdam heen op het Amsterdam-Rijnkanaal zou uitkomen. Door de afgenomen behoefte aan transport per water is dit echter nooit gerealiseerd en bleef de vaart beperkt tot 1500 meter. Tegenwoordig bevinden zich in het gebied allerlei andersoortige bedrijven zijnde niet zware industrie. Alleen de betoncentrale wordt regelmatig per schip met zand en grind bevoorraad. Aan de vaart bevindt zich ook de Basiswerkplaats rail en een openluchtstalling voor bussen van het GVB. Daarnaast is er ruimte voor het aanleggen van woonboten. Dit is vooral in het deel dat onder de gemeente Ouder-Amstel valt. Als gevolg van het verschuiven van de gemeentegrens per 1 januari 2006 is een aantal woonboten in de gemeente Amsterdam komen te liggen. In 2017 werden er plannen ontwikkeld voor verdergaande bebouwing met een nieuwe brug die in 2022 werd geopend inclusief jachthaven.

Garage Zuid is een openlucht-garage en in gebruik voor het GVB aan de Joan Muyskenweg 29 in Amsterdam-Duivendrecht gemeente Ouder-Amstel. Het terrein werd in 2000 in gebruik genomen en is gelegen naast de Basiswerkplaats Rail die hier sinds 1973 is gevestigd. Vanuit deze garage worden door het GVB de daglijnen 40, 41, 44, 47, 49, 65, 66 en 360 geëxploiteerd alsmede enkele nachtlijnen.

De Joan Muyskenmetrospoorbrug (brug 1640) is een spoorbrug in Amsterdam. Alhoewel genummerd als brug is het een viaduct. Ze overspant namelijk de Joan Muyskenweg. Rond 1989 werd hier in Overamstel een kunstwerk gebouwd voor de Metro/sneltramlijn 51, die op een steenworp afstand het oostwaarts station Overamstel (op brug 1641) heeft. De brug loop vanaf dit station met een flauwe bocht naar rechts. Net als het station werd dit viaduct op 1 december 1990 officieel in gebruik genomen. Sinds 28 mei 1997 rijdt ook Metrolijn 50 over het viaduct.

De Brug Rijksweg 10-Joan Muyskenweg is een viaductenstelsel in de gemeente Ouder-Amstel, kern Amsterdam-Duivendrecht. Ze is gelegen in de Rijksweg 10 (Ringweg Amsterdam) en voert over het Duivendrechtse gedeelte van de Joan Muyskenweg. Het ontwerp is van Rijkswaterstaat, gelijk aan het beheer. Die Joan Muyskenweg was tot in de jaren tachtig een weg die van de bebouwde wereld naar een industriegebied leidde. Dat industriegebied werd al in de jaren zeventig volgebouwd, maar foto’s uit die tijd laten zien dat er een strook onbebouwd bleef, die later opgevuld werd met de Rijksweg 10. Alhoewel al in 1977 besproken vonden de meeste werkzaamheden plaats in het midden van de jaren tachtig toen de Rijksweg 10, deel Ringweg-Zuid en Ringweg-Oost, doorgetrokken moest worden tussen de Rijksweg 2 en Rijksweg 1 richting de aanbouw zijnde Zeeburgertunnel. De omgeving had jarenlang tegen een zandvlakte aangekeken. In het genoemde deel moesten drie aansluitingen gebouwd worden: Johan Blookerweg, Gooiseweg en Middenweg. Uiteindelijk werd dit oostelijk traject in het najaar van 1990 in gebruik genomen. De Joan Musykenweg en Rijksweg 10 kregen geen rechtstreekse aansluiting, er was door bebouwing geen ruimte. Bovendien lagen deze overspanningen dicht tegen Knooppunt Amstel aan. Het viaductenstelsel over de Joan Muyskenweg bestaat daarom uit vijf viaducten, van noord naar zuid: Afslag Rijksweg 10 naar de Nieuwe Utrechtseweg, Rijksweg 2 richting noorden; Afslag Rijksweg 10 naar de Nieuwe Utrechtseweg, Rijksweg 2 richting zuiden; de Rijksweg 10 richting westen de Rijksweg 10 richting oosten afslag Nieuwe Utrechtsweg, Rijksweg 2 naar Rijksweg 10 richting oosten. Even ten westen van het stelsel steekt de Rijkweg 10 de Duivendrechtsevaart over.

Boogconstructie is een artistiek kunstwerk in Amsterdam-Oost. Piet Slegers maakte het abstracte beeld voor de vestiging van het Gemeentelijke energiebedrijf (GEB) te Amsterdam, dat opereerde vanuit Spaklerweg 20-26. Het terrein was toen gelegen ten zuiden van het terrein van de Zuidergasfabriek. Slegers kwam met een stalen boogconstructie. De “boog” wordt op spanning gehouden door een staalkabel tussen de twee uiteinden. De twee delen van de boog sluiten met een dwarsverbinding op elkaar aan; dat punt ligt nabij het steunpunt van het beeld. Zowel GEB als de Spaklerweg waren sinds 1991 onderhevig aan veranderingen. Het GEB werd al eind 20e eeuw opgedeeld en gefuseerd tot wat Liander zou worden. Het terrein aan de Spaklerweg kreeg begin 21e eeuw een gedaantewisseling; een industrieterrein werd gedeeltelijk herontwikkeld tot woonwijk. De woonwijk rukte steeds verder op en het terrein kwam daarbij in de weg te liggen. Vanwege de herontwikkeling zal Liander en Alliander het terrein in 2023 verlaten en zich vestigen op een industrieterrein in Sloterdijk III. Wat er dan met de beeldenverzameling gebeurt (Liander kan heeft in 2022 nog vijf kunstwerken), is onbekend. De Boogconstructie van Slegers had in 2022 een plaats achter een hekwerk aan de Amstelstroomlaan, de nieuwe verbindingsweg ter plaatse. Gezien haar grootte is het beeld te zien op Google View. De omgekeerde versie van het beeld staat in Ede onder de titel Ontmoetingsteken; ook die heeft een zigzagverbinding

Het Knooppunt Amstel ligt aan de zuidkant van Amsterdam, nabij de Amstel, en is een Nederlands verkeersknooppunt voor de aansluiting van de autosnelwegen A2 en A10. De S110 sluit vanuit Amsterdam op het knooppunt aan. In de huidige situatie is het knooppunt een onvolledige klaverturbine met één klaverblad en twee turbinebogen. Vanuit de S110 is het niet mogelijk om rechtstreeks de A10 richting Schiphol op te rijden en omgekeerd. Verkeer in deze richtingen gebruikt de toe- en afrit bij de RAI.

De Amstelstroombrug (brug 2189), is een brug over de Duivendrechtsevaart in Amsterdam-Oost. De naam van de brug bleef tot maart 2025 officieus, ze was tot dan niet opgenomen in de Basisregistratie Adressen en Gebouwen. De naam was wel gegraveerd in het beton van de overspanning.

In het Bella Vistapark in Amsterdam-Oost staat een titelloos kunstwerk. Het werk is afkomstig van André Volten, die in opdracht van de Dienst der Publieke Werken een beeld mocht ontwerpen voor een nieuw hoofdkantoor van het GEB. Plaatsing dan wel onthulling vond plaats rond 23 mei 1985. Het hoofdkantoor stond destijds aan de Spaklerweg 20. Bij een grondige sanering van de terreinen rond dat terrein in de eerste twintig jaar van de 21e eeuw werd het beeld uitgegraven en bovengronds opgeslagen op de terreinen van de voormalige Zuidergasfabriek, Korte Ouderkerkerdijk 45, Amsterdam. In 2020 was de grond zodanig gereinigd en het park aangelegd, dat plaatsing van het beeld in het Bella Vistapark mogelijk was. Het plastiek bestaat uit drie fors geschapen scheve kubussen, die ook nog eens scheef op elkaar geplaatst zijn. Het gebruikte materiaal is hier roestvaststaal. Het is monochroom beschilderd, maar door verschil in lichtinval lijkt het diverse tinten grijs te hebben. De versie 2020 kreeg een nieuwe verflaag, dit maal aluminiumgrijs.

Het Bella Vistapark is een stadspark in Amstelkwartier-Noord, Amsterdam-Oost. Het is tevens de naam van het voetpad door het park. Het park, dat al langer bestond als onderdeel van Park Somerlust kreeg op 4 juni 2019 haar naam en werd daarbij vernoemd naar een buitenplaats aan de Amstel. Het park ligt in het verlengde van de insteekhaven met de Zuidergasfabriekbrug en loopt door tot de Amstelstroomlaan. Tot in de 21e eeuw stonden hier gebouwen van het GEB als ook een rioolwaterzuiveringsinstallatie. Door de introductie van deze nieuwe naam, werd Park Somerlust beperkt tot de strook langs de Amstel. Het park zal na de naamgeving nog verder gedefinieerd worden, aangezien aan de westzijde nog braakliggend terrein ligt (gegevens mei 2021). Aan de noordoostzijde ligt de Bella Vistastraat. Midden in het park staat het gezichtsbepalende rijksmonument, de Watertoren. De watertoren heeft als adres Spaklerweg 22. In het park staat aan de zuidrand een titelloos werk van André Volten.

De watertoren van de Zuidergasfabriek aan de Spaklerweg in Amsterdam werd gebouwd in 1911. Zij is gebouwd door aannemer J.L. Seeuwen, die de laagste prijs bood op de aanbesteding in het najaar van 1910. Hij bouwde een watertoren met een hoogte van circa 45,00 meter met een borstwering van graniet met daarboven opvallend rood baksteen. Hij zou daarbij ook verantwoordelijk zijn geweest voor het ontwerp, maar dat wordt in de 21e eeuw in twijfel getrokken. Het ontwerp van de toren zou ook van de tekentafels van de Publieke Werken kunnen komen. De Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed geeft een volgende omschrijving: De 41,5 meter hoge watertoren van de Zuidergasfabriek is in 1910-1911 in helderrode baksteen opgetrokken met natuurstenen en in gele siersteen uitgevoerde accenten op een ronde basis naar ontwerp van J.L. Seeuwen in een eclectisch neo-renaissancistische stijl. Natuurstenen jaartalsteen (1910) in dito enkadrering van de hoofdtoegang. De toren heeft een taps verloop met de overkragende reservoirruimte in een tienhoek, bekroond door een tienhoekig koepeldak met lood bekleed, waarop een koepeltorentje op pilasters en een bol met sierlijke bekroning; voorts voorzien van vier wijzerplaten. De detailleringen bevatten onder meer segmentboognissen, bloklijsten, diamantkoppen, boogfriezen en sierbanden; onderaan rondboogvensters, verder rechthoekige vensters.

Spaklerweg 24, Amsterdam is een gebouw aan de Spaklerweg, Amsterdam-Oost. Het is sinds 2003 een rijksmonument. Het gebouw werd neergezet als woning voor de (hoofd)opzichter van de Zuidergasfabriek, die hier haar terreinen had. Het gebouw stond er als het ware aan het industrieterrein vastgeplakt, gescheiden door een straat. Het is een rechthoekig bijna vierkant gebouw. De aanbesteding vond plaats op 20 juni 1910 waarbij een serie gebouwen moest worden gebouwd op de terreinen van genoemde gasfabriek; die terreinen werden weliswaar door Amsterdam bestuurd maar lagen nog in de gemeente Ouder-Amstel. Het gebouwtje heeft slechts één bouwlaag met daarboven een zolderetage. De gevels zijn bijna in hun geheel opgetrokken uit baksteen, alhoewel hier en daar wat natuursteen is toegepast. In het schilddak zijn allerlei hoeken toegepast om aan te sluiten op de twee tuitgevels. Deze hebben door de toepassing van hout een enigszins chaletachtig voorkomen. Opvallend is dat de hoofdingang zich niet bevindt aan de straat, maar aan de noordwestelijke gevel. Die deur onderbreek de cordonlijst die de plint scheidt van de rest van het gebouw. In 2020/2021 werd er hevig verbouwd aan het gebouw waarbij er een serre aan werd gebouwd en de fundering verbeterd werd. Onder het rijksmonument was ook een houten bijgebouwtje begrepen; echter het is de loop der jaren verloren gegaan. Bij de verbouwing is bepaald dat eenzelfde gebouwtje wordt teruggezet/gebouwd. Het gehele terrein van de Zuidergasfabriek is in de eerste jaren van de 21e eeuw overgegaan in het Bella Vistapark en –straat. Of het gebouw zijn adres aan de Spaklerweg daarbij behoudt, is onbekend. Het gebouw werd na die herinrichting volledig omringd door nieuwbouw. Het gebouw staat ingeklemd tussen een berk (voorzijde) en een beuk (achterzijde). Even ten noorden van dit gebouw staat Spaklerweg 26-28, de voormalige directeurswoning, die in dezelfde stijl is gebouwd, maar qua stijl meer tegen het rationalisme aanleunt.