Epifaniekerk (Sint-Petersburg)

De Admiraliteitsscheepswerf (Russisch: Адмиралтейские верфи; Admiraltejskië verfi) is een van de oudste en grootste scheepswerven in Sint-Petersburg, Rusland. De scheepswerf kan schepen tot 70.000 ton (zonder lading), 250 m lengte en 35 m breedte ontvangen. Naast civiele schepen worden er ook oorlogsbodems zoals onderzeeërs en steunvaartuigen gebouwd. De admiraliteitswerf maakt sinds 2007 deel uit van het staatsbedrijf United Shipbuilding Corporation.

De Kerk van de Barmhartige Moeder Gods (Russisch: Церковь Милующей Божией Матери) is een voormalig Russisch-orthodox kerkgebouw in de Russische stad Sint-Petersburg. De kerk is gelegen op het Vasilevski-eiland en wordt op dit moment gebruikt door een opleidingscentrum voor de duikersschool van de marine.

De Baltische Scheepswerf (Russisch: Балтийский завод имени, Baltiysky Zavod imeni) is opgericht in 1856 en is een van de oudste scheepswerven in Rusland. De scheepswerf ligt in Sint-Petersburg op het eiland Vasilievski. Het maakt onderdeel uit van het Russische staatsbedrijf United Shipbuilding Corporation.

De Kerk van Christus de Verlosser (Russisch: Це́рковь Христа́ Спаси́теля), ook bekend als de Verlosser op het Water (Russisch: Храм Спас-на-Водах) was een Russisch-orthodoxe kerk in de Russische stad Sint-Petersburg. Totdat de kerk in 1932 werd opgeblazen stond de kerk als eerbetoon aan de zeelieden die stierven voor Rusland op een prachtige en toepasselijk locatie aan de Neva.

De Kerk van de Heilige Isodorus (Russisch: Свя́то-Иси́доровская це́рковь) is een Russisch-orthodoxe kerk in de Russische stad Sint-Petersburg. De kerk staat op een zeer fotogenieke locatie aan de kade van het Griboedovkanaal en is een van de laatste grote kerken die voor de revolutie in Sint-Petersburg werd gebouwd.

De Kathedraal van de Heilige Andreas (Russisch: собор святого апостола Андрея Первозванного) is een Russisch-orthodoxe kathedraal op het Vasiljevski-eiland in Sint-Petersburg. De kathedraal is de laatste barokke kathedraal die gebouwd werd in de stad.

Het Baltiejski vokzal (Russisch: Балтийский вокзал) ofwel Baltisch Station is een van de vijf kopstations van Sint-Petersburg. Het station bevindt zich ten zuiden van het stadscentrum, nabij de kade langs de singelgracht. Het Baltiejski vokzal werd gebouwd als eindpunt van de spoorweg van Sint-Petersburg naar Peterhof; het stationsgebouw verrees tussen 1855 en 1857 naar een ontwerp van architect Aleksandr Krakau. De perrons kregen een glazen overkapping en een van de twee vleugels van het station was oorspronkelijk bedoeld voor de tsarenfamilie. De eerste trein vertrok er op 21 juni 1857 en vanaf 1872 was het station verbonden met Tallinn. In de jaren 1931-32 werd het Baltiejski vokzal gerenoveerd en kreeg het station een nieuwe hoofdingang. In 1955 werd in de linkervleugel het toegangsgebouw van het metrostation Baltiejskaja geïntegreerd. Vanaf het Baltiejski vokzal vertrekken uitsluitend voorstadstreinen, onder andere naar Gatsjina, Lomonosov, Peterhof en Strelna.

Het Mariinskitheater (Russisch: Мариинский театр, Mariinski teatr) is een toonaangevend opera- en ballethuis in Sint-Petersburg. Het staat sinds 1988 onder het artistiek leiderschap van Valeri Gergiev. Het theater draagt de naam van tsarina Maria Alexandrovna. Het theater heeft in het verleden verschillende andere namen gedragen, waaronder tussen 1935 en 1992 Kirovtheater, naar de politicus Sergej Kirov. Het balletgezelschap gebruikt voor zijn internationale tournees tot op heden de naam Kirovballet. Het huidige gebouw dateert uit 1860 en is ontworpen door Alberto Cavos. Het gebouw wordt thans uitgebreid en gerenoveerd, waarvoor de Franse architect Dominique Perrault werd aangetrokken. Het Mariinskitheater is eind twintigste eeuw vooral bekend geworden door de vele optredens in West-Europa van het orkest en zijn chef-dirigent Valeri Gergiev. Gergiev was tot 2008 ook chef-dirigent van het Rotterdams Philharmonisch Orkest. Nog steeds is hij als Honorary Conductor aan het Rotterdamse orkest verbonden. Het gezelschap bestaat uit ongeveer 100 operazangeressen en zangers, meer dan 70 danseressen en dansers, een volledig symfonieorkest, en een groot koor. Sinds 1998 is aan het Mariinski ook een Academy of Young Singers verbonden.

Het Arctisch en Antarctisch Onderzoeksinstituut (Russisch: Арктический и антарктический научно-исследовательский институт; Arktitsjeski i antarktitsjeski naoetsjno-issledovatelski institoet), afgekort AANII (ААНИИ) is het oudste Russische onderzoeksinstituut op het gebied van de Arctis en Antarctica. Het is gevestigd te Sint-Petersburg. De officiële naam is sinds 1994 Staats-wetenschappelijk centrum van de Russische Federatie - Arctisch en Antarctisch wetenschappelijk onderzoeksinstituut, afgekort GNTs RF AANII. Het AANII vormt nu onderdeel van de Federale Dienst van Rusland voor Hydrometeorologie en Toezicht op het Milieu.

Het Conservatorium van Sint-Petersburg (Russisch: Санкт-Петербургская государственная консерватория имени Н.А. Римского-Корсакова, Sankt-Peterboerskaja gosoedarstvennaja konservatorija imeni N.A. Rimskogo-Korsakova) is het oudste Russische openbare conservatorium. Het werd opgericht op 20 september 1862 in de toenmalige Russische hoofdstad, Sint-Petersburg. Sinds 1944 draagt de instelling de naam van Nikolaj Rimski-Korsakov.

De Kathedraal van de Heilige Nicolaas (Russisch: Никольский морской собор), ook bekend onder de naam Marinekathedraal, is een Russisch-orthodoxe kathedraal in Sint-Petersburg.

De Drievuldigheidskathedraal (Russisch: Троицкий собор, Troitski sobor) is een Russisch-orthodoxe kathedraal en is een van de markantste gebouwen van Sint-Petersburg, tussen 1828 en 1835 in laat-classicistische stijl gebouwd door de architect Vasili Stasov. Het grondplan is in de vorm van een Grieks kruis en de kathedraal heeft één grote koepel en vier kleinere. De schilderwerken zijn grotendeels van de hand van Giacomo Quarenghi, maar er zijn ook kopieën te zien van werken van schilders als Antoon van Dyck, Peter Paul Rubens en Guido Reni. Na de Russische Revolutie werd een groot deel van het interieur van de kerk geplunderd en in 1938 werd ze, net als veel andere godshuizen, gesloten. Het werd gebruikt door het Ministerie van Post tot 1990, het jaar waarin de kerk aan de Russisch-Orthodoxe Kerk werd teruggegeven.