Kerk van de Ontslapenis van de Moeder Gods (Sint-Petersburg)

Het Smolnyklooster met de Verrijzeniskathedraal is een 18e-eeuws Russisch-orthodox complex gelegen aan de oever van de rivier de Neva in Sint-Petersburg. Het barokke geheel bestaande uit een kathedraal (sobor) en een gebouwencomplex eromheen, oorspronkelijk bedoeld als klooster, is ontworpen door Bartolomeo Rastrelli.

De Tichvin-begraafplaats (Russisch: Тихвинское кладбище, Tichvinskoje kladbisjtsje) bevindt zich bij het Alexander Nevski-klooster in Sint-Petersburg, Rusland. De begraafplaats is in 1823 gesticht. Onder de bekende persoonlijkheden die er zijn begraven bevinden zich: Mili Balakirev (1836-1910), componist Jevgeni Baratinski (1800-1844), dichter Aleksandr Borodin (1833-1887), componist César Cui (1835-1918), componist Fjodor Dostojevski (1821-1881), schrijver Michail Glinka (1804-1857), componist Ivan Krylov (1769-1844), schrijver Modest Moessorgski (1839-1881), componist Marius Petipa (1818-1910), Frans choreograaf Nikolaj Rimski-Korsakov (1844-1908), componist Anton Rubinstein (1829-1894), pianist en componist Vladimir Stasov (1824-1906) muziek- en kunstcriticus, recensent Fjodor Ignatjevitsj Stravinski (1843-1902), operazanger (bas), vader van de componist Igor Stravinsky Pjotr Iljitsj Tsjaikovski (1840-1893), componist Vasili Zjoekovski (1783-1852), dichter Op de nabijgelegen Nicolaas-begraafplaats liggen onder anderen begraven: Anatoli Sobtsjak (1937-2000), eerste burgemeester van Sint-Petersburg Galina Starovojtova (1946-1998), politica, vermoord in 1998

Het Alexander Nevski Klooster (Russisch: Александро-Невская лавра, Aleksandro Nevskaja lavra) werd gesticht door Peter de Grote in 1710 om er de relikwieën onder te brengen van Alexander Nevski, beschermheilige van de pas gestichte Russische hoofdstad. In 1797 kreeg het klooster de status van Lavra, tot dan toe alleen toegekend aan het Holenklooster in Kiev en het Lavra van de Heilige Drie-eenheid in Sergiev Posad. Het is gelegen aan het zuidelijk eind van de Nevski Prospekt aan de rivier de Neva in Sint-Petersburg. Op het terrein van het klooster bevinden zich twee barokke kerken, ontworpen door vader en zoon Trezzini en gebouwd in respectievelijk 1717-22 en 1742-50; een majestueuze neoclassicistische kathedraal, gebouwd in 1778-90 naar ontwerp van Ivan Starov en gewijd aan de Heilige Drie-eenheid en talloze bouwwerken van minder belang. Er bevinden zich 3 begraafplaatsen op de terreinen van het klooster, waar vele belangrijke Russen begraven liggen: de Lazarev-begraafplaats (met de graven van beroemdheden), de Tichvin-begraafplaats (met de graven van beroemde Russische mensen uit de sfeer van de kunsten en letteren) en de Nicolas-begraafplaats (met de graven van Sint-Petersburgs bourgeoisie en aristocratie van het ancien régime). De locatie is bereikbaar via het metrostation Alexander Nevski-plein, via de lijnen 4 en 3.

Het Huis van Kikin (Russisch: Кикины палаты, Kikiny palaty) is een van de oudste gebouwen in Sint-Petersburg, Rusland. De kleine residentie werd in opdracht van Aleksandr Kikin in 1714 gebouwd. De naam van de architect is onbekend, maar de grote overeenkomsten met het oude paleis Peterhof, suggereert een toeschrijving aan Andreas Schlüter. Het paleis was onvolledig ten tijde van Kikins executie in 1718. Het gebouw werd in beslag genomen door de kroon en de koninklijke bibliotheek en het rariteitenkabinet van de Russische Academie van Wetenschappen (later overgedragen aan de Kunstkamera) werd er gehuisvest. De oorspronkelijke twee verdiepingen tellende woning werd uitgebreid en de derde verdieping werd toegevoegd rond 1720. Na 1733 werd het gebouw in gebruik genomen als kantoor en ziekenhuis van de bereden garde. Het werd volledig gerenoveerd in 1829 en het barokke interieur werd verwijderd. Het vervallen gebouw werd verder beschadigd door vliegtuigbommen tijdens de Tweede Wereldoorlog. De gemeenteraad van Sint-Petersburg besloot tot een restauratie. Deze werd uitgevoerd van 1952 en 1956 onder architect Irina Benoit-Osipov, die het gebouw liet herstellen tot de huidige barokke verschijning. Het Huis van Kikin huisvest momenteel een muzieklyceum.

Het Soevorovmuseum (Russisch: Музей Суворова) in de Russische stad Sint-Petersburg is een militair museum dat in het teken staat van de Russische generaal Aleksandr Soevorov (1729-1800). De oprichting vond plaats in 1904.

Het Taurische Paleis (Russisch: Таврический дворец, Tavricheskij dvorets) is een gebouw in de Russische stad Sint-Petersburg dat vooral bekend is omdat het van 1905 tot 1917 de zetel was van de Doema.

De Feodorovski-kathedraal (Russisch: Феодоровский собор) of de Kathedraal van het Feodorov-icoon van de Moeder Gods (Собо́р Фео́доровской ико́ны Бо́жией Ма́тери) is een grotendeels herbouwde Russisch-orthodoxe kathedraal in het historische centrum van Sint-Petersburg. De kathedraal is geïnspireerd op de architectuur van de XVII-eeuwse kerken van Rostov.

Het Ladozjski vokzal (Russisch: Ладожский вокзал) ofwel Ladogastation is het nieuwste van de vijf kopstations van Sint-Petersburg. Het station bevindt zich in het oosten van de stad, op de rechteroever van de Neva. De voorbereidingen voor de bouw van een nieuw spoorwegstation in Leningrad begonnen al in de jaren 1980, maar het project werd bevroren. In 2001 begon de bouw van het door architect Nikita Javejn ontworpen stationscomplex en in 2003 werd het in gebruik genomen. De bouwkosten bedroegen 9 miljard roebel (circa € 250 miljoen). Het station is verdeeld in gescheiden sectoren voor voorstads- en langeafstandstreinen. In het gebouw is tevens de toegang tot het metrostation Ladozjskaja geïntegreerd. Zijn naam dankt het Ladozjski vokzal aan het feit dat tijdens het beleg van de stad gedurende de Tweede Wereldoorlog op de locatie van het station de bevoorradingslijn naar het Ladogameer begon. Het Ladozjski vokzal bedient bestemmingen ten noorden en oosten van Sint-Petersburg; er vertrekt onder andere een aantal treinen naar Moskou. Per dag kan het station 50 voorstads- en 26 langeafstandstreinen verwerken.

Het Moskovski vokzal (Russisch: Московский вокзал) ofwel Moskoustation is een van de vijf kopstations van Sint-Petersburg. Het station bevindt zich aan de Nevski Prospekt in het centrum van de stad. Het station opende in 1851 onder de naam Nikolajevski vokzal (Nicolaasstation, naar tsaar Nicolaas I) en verrees naar een ontwerp van Konstantin Thon. Het gebouw vertoont een grote gelijkenis met het door dezelfde architect gebouwde Nikolajevski Vokzal in Moskou, het huidige Leningradstation. In 1924 kreeg het Moskovski vokzal zijn huidige naam. Het station werd tweemaal (1950-52 en 1967) verbouwd, maar de oorspronkelijke gevel is behouden gebleven. Vanuit het Moskovski vokzal vertrekken treinen naar bestemmingen ten oosten en ten zuiden van Sint-Petersburg, waaronder naar Moskou, de naamgever van het station. Het Moskovski vokzal is verbonden met de metrostations Plosjtsjad Vosstanieja en Majakovskaja.

Het Finljandski vokzal (Russisch: Финляндский вокзал) ofwel Finlandstation is een van de vijf kopstations van Sint-Petersburg. Het station bevindt zich op de Vyborgzijde, ten noorden van het stadscentrum. Het eerste stationsgebouw werd ontworpen door architect Pjotr Koepinski en opende in 1870. Het Finljandski vokzal was het eindpunt van de spoorlijn die Sint-Petersburg met Finland verbond. Deze lijn werd aangelegd tussen 1862 en 1870 en sloot bij Riihimäki aan op de lijn Helsinki - Hämeenlinna, de eerste spoorlijn van Finland. Het station kende oorspronkelijk aparte ruimtes voor de tsarenfamilie. Het Finljandski vokzal geniet in Rusland bekendheid vanwege het feit dat Vladimir Lenin er in 1917 uit ballingschap arriveerde om de Oktoberrevolutie te gaan leiden. Ter herinnering hieraan is de stoomlocomotief die Lenin terug naar Rusland bracht opgesteld op een van de perrons. Op het naar hem genoemde plein voor het station (Plosjtsjad Lenina) staat een standbeeld van de Sovjetleider. Tijdens het Beleg van Leningrad (1941-1944) was het Finljandski vokzal het enige station van de stad dat gebruikt kon worden. In de jaren 1950 werd het oude station gesloopt en vervangen door een nieuw gebouw, dat in juni 1960 in gebruik werd genomen. In 1958 werd in de linkervleugel het toegangsgebouw van het metrostation Plosjtsjad Lenina geïntegreerd. Vanaf het Finljandski vokzal vertrekken zowel voorstads- als langeafstandstreinen naar bestemmingen ten noorden van Sint-Petersburg, waaronder Vyborg en Helsinki.