Het Rif (Engelsmanplaat)

De Kaap Engelsmanplaat is een houten zeekaap op het noordelijk deel van de zandplaat Engelsmanplaat in de Nederlandse gemeente Noardeast-Fryslân. De kaap is een dagmerk en is in die functie als markant herkenningspunt een baken voor de scheepvaart en voor wadlopers. Naar het westen staat op Ameland het Baken op Het Oerd.

Engelsmanplaat (Fries: De Kalkman, [də’kɔlkmɔn]) is een zandplaat in het Nederlandse deel van de Waddenzee, liggend tussen de Waddeneilanden Ameland en Schiermonnikoog op ongeveer vijf kilometer afstand van de Friese kust. Gezien de geringe omvang is Engelsmanplaat geen eiland te noemen. De zandplaat heeft een oppervlak van minder dan één vierkante kilometer dat bij hoogwater vrijwel geheel onderloopt. Van de duintjes die er in de 20e eeuw nog waren is niets meer over. Er is nog een smalle richel van enkele meters breed en tientallen meters lang die bij gewoon hoogwater droog blijft. Dit deel wordt de Hiezel genoemd en lag in 2012 ongeveer 1,35 m boven NAP. Engelsmanplaat is alleen toegankelijk gedurende de laagwaterperiode en dan zeer in trek bij wadlopers. Het is een populaire bestemming van zeiltochten en een trouwlocatie van de gemeente Noardeast-Fryslân. De Engelsmanplaat valt sinds 1973 onder Staatsbosbeheer en is een rustplaats voor vogels. Met name trekvogels zoals de wulp, rosse grutto, bonte en drieteenstrandloper komen in grote aantallen voor. Broedvogels zoals visdief, noordse stern en dwergstern broeden op Het Rif ten noorden van de Engelsmanplaat. In 2017 werden daar 250 nesten van dwergsterns geteld, een record sinds 1968. Sinds 2006 zitten er van half april tot en met half september vrijwillige wadwachten op de wadpost. Deze wadwachten zitten daar om de vogels bij hoogwater te tellen en bezoekers te informeren over het gebied. Daarnaast zorgen zij ervoor dat de Engelsmanplaat en Het Rif ten noorden ervan als broed- en rustgebied voor vogels kan worden gebruikt door menselijke verstoringen zo veel mogelijk te voorkomen. Er is in 2016 door Staatsbosbeheer een nieuwe wadpost gebouwd, de Kalkman. In de loop der eeuwen heeft Engelsmanplaat voortdurend gewisseld van vorm en hoogte. Rond 1500 was Engelsmanplaat nog een vrij grote plaat, maar vanaf het begin van de negentiende eeuw ontwikkelde zich een sterke erosie aan de westkant. Die erosie hing samen met cyclische ontwikkelingen in het zeegat tussen Ameland en Engelsmanplaat. De afsluiting van de Lauwerszee in 1969 heeft een grote invloed gehad op alle banken, geulen en platen tussen Ameland en Schiermonnikoog. De Engelsmanplaat is in het verleden ook met andere namen aangeduid geweest, zoals 'Ingelsche Plaet', 'Langhe Sandt', ''t Hooge Sandt', 'Hooghe Banc', 'Kalkman' en 'Jouerman'. De naam 'Engelsmanplaat' is waarschijnlijk ontstaan door de stranding van een schip van de Schiermonnikoogse schelpenvisser Feye Willems Engelsman in 1708.

Het Westgat is een vaargeul ten noordwesten van Schiermonnikoog in de Nederlandse provincie Friesland. De vaargeul is onderdeel van de buitendelta tussen Schiermonnikoog en Ameland en gaat ten oosten van de Engelsmanplaat over in het Zoutkamperlaag. Het Westgat is na het verzanden van het Plaatgat de enige resterende vaargeul tussen de Noordzee en de haven van Lauwersoog. Ook het Westgat is ook aan verzanding onderhevig: op het meest ondiepe stuk staat nu nog geen 5 meter water, waardoor grotere viskotters de haven van Lauwersoog slechts op tij kunnen bereiken.

De Reddingsboatreed is een straat met vier monumentale panden in de Friese plaats Moddergat.

Gezicht Moddergat is een van rijkswege beschermd dorpsgezicht in Moddergat in de Nederlandse provincie Friesland. De procedure voor aanwijzing werd gestart op 23 januari 1976. Het gebied werd op 7 december 1977 definitief aangewezen. Het beschermd gezicht beslaat een oppervlakte van 7,6 hectare. Panden die binnen een beschermd gezicht vallen krijgen niet automatisch de status van beschermd monument. Wel zal de gemeente het bestemmingsplan aanpassen om nieuwe ontwikkelingen in het gebied te reguleren. De gezichtsbescherming richt zich op de stedenbouwkundige en cultuurhistorische waardering van een gebied en wil het toekomstig functioneren daarvan veiligstellen.

Het Vissersmonument Moddergat is een uit basaltblokken opgetrokken gemetseld monument op de zeedijk bij Moddergat ter gedachtenis aan de ramp die plaatsvond in de nacht van 5 op 6 maart 1883, toen de vissersvloot van het tweelingdorp tijdens een zware storm verging. Het gedenkteken werd ontworpen door Roelof IJbema, de toenmalige directeur gemeentewerken van Westdongeradeel en op 6 maart 1958 door de Friese commissaris van de Koningin mr. H.P. Linthorst Homan onthuld. Bij de onthulling geselden stormvlagen en hagelbuien de menigte en was de lucht boven zee grijs en bars. De tekst op de steen is samengesteld door de Friese dichter Douwe Tamminga.

Het boethuisje in de Friese plaats Moddergat is een bijgebouwtje waar vissers vroeger hun netten opborgen. Aan de Oere 36 in Moddergat staat nog een bewaard gebleven boethuisje. Dit type huisje vervulde meerdere functies. Het werd gebruikt als bewaarplaats voor de vissersnetten, maar ook als stookhut en als ieshokje, dat wel zeggen als bewaarplaats voor ies (= aas). Het boethuisje in Moddergat is gerestaureerd en hoorde bij Klaskes húske, genoemd naar Klaske van der Lei, de laatste bewoonster van het pand. Beide gebouwtjes maken deel uit van het Museum 't Fiskershúske in Moddergat. Het boethuisje is erkend als rijksmonument. Een replica bevindt zich in het Zuiderzeemuseum te Enkhuizen.

Museum 't Fiskershúske is een museumcomplex van oude visserswoningen in de Friese plaats Moddergat.

Het douanehuis is een door het Franse bestuur gevorderde woning ten behoeve van douanetaken aan de kust in Moddergat in de Nederlandse provincie Friesland. Er bestaan twee lezingen over welk pand in de Franse tijd in Moddergat werd aangewezen door de Franse overheid en dus betiteld kan worden als het douanehuis.

Moddergat (Friese uitspraak: [’modrɡɔt]) is een dorp in de gemeente Noardeast-Fryslân, in de Nederlandse provincie Friesland. Het dorp ligt ten noordoosten van Nes en Oosternijkerk, ten noordwesten van Lioessens en ten westen van Paesens. De dorpskern ligt aan de zeedijk van de Waddenzee. Het dorp vormt samen met het dorp Paesens één gemeenschap, onder de naam Paesens-Moddergat. De twee dorpen werden aanvankelijk gescheiden door het water de Paesens; oorspronkelijk een zeeslenk die uitmondde in de Waddenzee. Het water loopt anno 2019 dood op de nieuwbouw van het dubbeldorp. De scheiding tussen de twee dorpen wordt gevormd door de straten Kokentún en De Wiel, waarbij de Kokentún in Paesens is gelegen en De Wiel in Moddergat. De centrale weg van Moddergat is de Zeeweg. Het dorp ligt deels niet meer direct aan de Waddenzee; buiten de dijk ligt de Peazemerlannen. In 2023 telde het dorp Moddergat 220 inwoners.

Paesens-Moddergat (Fries: Peazens-Moddergat) is de naam voor een dubbel- en tweelingdorp in de gemeente Noardeast-Fryslân, in de Nederlandse provincie Friesland. Het betreft het dorp Moddergat en het dorp Paesens die samen één gemeenschap vormen. Paesens-Moddergat ligt ten noordoosten van Nes, ten noorden van Lioessens en ten zuiden van de Waddenzee. De twee dorpen werden oorspronkelijk gescheiden door het water de Paesens, oorspronkelijk een zeeslenk die uitmondde in de Waddenzee. Het water loopt anno 2019 dood op de nieuwbouw van het dubbeldorp. Het dubbeldorp ligt ook voor het grootste deel niet meer direct aan de Waddenzee, buiten de dijk ligt de Peazemerlannen. In 2019 telde het dubbeldorp 450 inwoners.

De Sint-Antoniuskerk van Paesens is een laatromaanse kerk, gebouwd omstreeks 1200 in Paesens in de Nederlandse provincie Friesland..