Molen van Dortants

De Janssenmolen in het Limburgse Oirsbeek, gemeente Beekdaelen, is een beltmolen die in 1877-1878 gebouwd werd door Jacob Lamerichs. Hij deed tot in de jaren 1940 eeuw dienst als windaangedreven korenmolen. In 1970 is de molen door de familie Janssen verkocht aan de toenmalige gemeente Oirsbeek, die hem tussen 1975 en 1978 restaureerde. In 2008 verkocht de toenmalige gemeente Schinnen de molen voor een symbolisch bedrag aan de Stichting Smile Erfgoed die hem in 2011 overdeed aan Het Limburgs Landschap. De molen onderging daarna een flinke opknapbeurt en was daarna weer maalvaardig. In 2024 werd hij stil gezet omdat de roeden lasbreuken vertoonden. De molen is een rijksmonument en wordt periodiek opengesteld voor het publiek. De molen heeft een ronde, uit baksteen opgetrokken romp met houten kap die is gedekt met dakleer en heeft een vlucht van 24,8 meter. Hij is voorzien van een Engels kruiwerk en kruilier en een Vlaamse vang (vangtrommel). Als de molen maalvaardig is wordt er Kollenberger spelt gemalen. Ongeveer honderd meter oostelijker stond tot 1920 de Molen van Dortants, daarvan rest nog de molenromp.

De Fatimagrot is een kapel in Oirsbeek (gemeente Beekdaelen) in het zuiden van de Nederlandse provincie Limburg. Deze Mariakapel ligt aan de noordelijke rand van Oirsbeek, tegen de beboste helling van de Boomkensberg, en is gebouwd als een grot in een gemetselde muur van Kunrader steen. De Fatimagrot is tussen 1945 en 1946 gebouwd uit dankbaarheid voor het einde van de Tweede Wereldoorlog. De "grot" is toegewijd aan de O.L. Vrouw van Fatima, de moeder van de vrede. De bouw werd mogelijk gemaakt door giften en de inzet van vrijwilligers. De kapel wordt nog steeds gebruikt bij processies en andere kerkelijke diensten. Het bouwwerk wordt beheerd en onderhouden door vrijwilligers. Tussen 1998 en 1999 is het volledig gerenoveerd.

Klein-Doenrade (Limburgs: Kleen-Doonder) is een gehucht van Oirsbeek, in de Zuid-Limburgse gemeente Beekdaelen (Nederland). Het gehucht ligt ten zuiden van het dorp Doenrade op het grondgebied van Oirsbeek. Het bestaat uit drie straten met aan één zijde een rij van ongeveer 30 huizen met circa 100 inwoners. Het plaatsje ligt tussen twee provinciale wegen; de weg van Brunssum naar Sittard (de N276) en de weg die vanaf deze weg richting Hoensbroek gaat. Bij het plaatsje komen de twee verkeersstromen samen inclusief verkeer vanuit onder andere Merkelbeek. Aan de overzijde van de N276 ligt het kerkdorp Doenrade. Beide plaatsen liggen boven op een heuvelplateau, hoewel Klein-Doenrade van oudsher bij Oirsbeek hoort, dat beneden in het dal ligt. Tussen Doenrade en Klein-Doenrade in ligt Kasteel Doenrade.

Oppeven is een voormalige buurtschap in het zuiden van de Nederlandse provincie Limburg en was een van de vijf oorspronkelijke kernen van de voormalige gemeente Oirsbeek (thans gemeente Beekdaelen). Oppeven ligt aan de voormalige provinciale weg van Heerlen naar Sittard (N581), ongeveer een halve kilometer ten oosten van de oude dorpskern van Oirsbeek. Ze ligt in het Kakkertdal en wordt in het oosten begrensd wordt door de Bosberg, Hulterberg en Gallenberg. In de loop van de twintigste eeuw is de buurtschap aan de dorpskern vastgegroeid en tegenwoordig wordt ze, net zoals Gracht, niet meer als een aparte kern gezien maar als woonbuurt van Oirsbeek.

Oirsbeek (uitspraak Oorsbeek, Limburgs Oeësjbik) is een kerkdorp in het zuiden van Nederlands-Limburg. Het dorp maakt deel uit van de gemeente Beekdaelen en van 1 januari 1982 tot 31 december 2018 van de gemeente Schinnen. Oirsbeek telt 3.676 inwoners (2023).

De Sint-Lambertuskerk in het Nederlands-Limburgse dorp Oirsbeek is een rooms-katholieke kerk in de Nederlands Zuid-Limburgse gemeente Beekdaelen. De kerk ligt midden in het dorp die samen met het rond de kerk gelegen kerkhof omgeven wordt door een ringmuur. Het kerkgebouw is een rijksmonument en is gewijd aan Sint-Lambertus.

De Beukenberg is een heuvel in het noordelijk deel van het Heuvelland gelegen bij Oirsbeek gemeente Beekdaelen in de Nederlandse provincie Limburg met een hoogte van 115 meter boven NAP. De heuvel maakt deel uit van het Plateau van Doenrade, aan de rand van het beekdal van de Kakkert.

De Onze-Lieve-Vrouw-van-Banneuxkapel is een kapel in Douvergenhout in de Nederlands Zuid-Limburgse gemeente Beekdaelen. De kapel staat aan het noordwestelijk uiteinde van de buurtschap aan de Haagstraat tegenover nummer 46. De kapel is gewijd aan Maria, specifiek aan Onze-Lieve-Vrouw van Banneux.

Kasteel Doenrade ligt aan de rand van het gelijknamige dorp Doenrade (gemeente Beekdaelen) in Nederlands-Limburg. Het kasteel wordt voor het eerst in 1170 genoemd. Het is een van de oudste kastelen van Limburg. In vroegere jaren was dit kasteel een slot met grachten eromheen. Het kasteel werd bewoond door belangrijke adellijke families. Zo rekende men het geslacht Brempt (1196) en Dobbelstein (1224) tot de oeradel.

Het Kakkertdal is een dal in het Heuvelland van Zuid-Limburg in de Nederlandse gemeente Beekdaelen. Het dal vormt deels het stroomgebied van de Kakkert.

De Verrezen-Christuskapel is een kapel in Doenrade in de Nederlands Zuid-Limburgse gemeente Beekdaelen. De kapel staat aan de Kluisstraat in de nabijheid van de splitsing met de Clouserweg aan de zuidzijde van het dorp. Aan de noordkant van het dorp staat de Kruiskapel. De kapel is gewijd aan de verrijzenis van Christus.

De Duivelsberg is een heuvel in het noordelijk deel van het Heuvelland gelegen bij Oirsbeek, gemeente Beekdaelen in de Nederlandse provincie Limburg. De 107,5 meter hoge heuvel vormt een deel van een heuvelrug die de overgang vormt tussen het Plateau van Doenrade en het beekdal van de Kakkert. De Duivelsberg ligt vlak ten noorden van Oirsbeek (Gracht) en ten zuiden van Doenrade. De heuvel wordt van de westelijker gelegen Schatsberg gescheiden door de Hagendoorngrub en van de oostelijker gelegen Beukenberg door de Tomkensgrub. Deze grubben komen aan de voet van de heuvel samen en dalen vervolgens verder af naar het Kakkertdal. Het hoogteverschil tussen de top en de voet van de heuvel bedraagt circa 25 meter. De heuvel bestaat voornamelijk uit landbouwgronden. Op de zuidwestelijke helling zijn restanten van een hellingbos gelegen.