Retraitehuis Schinnen

Het Stammenderbos is een bosgebied in de gemeente Beekdaelen in de Nederlandse provincie Limburg. Het ligt ten noordoosten van Spaubeek, ten zuidoosten van Sweikhuizen en maakt deel uit van het natuurgebied het Geleenbeekdal dat beschermd wordt door de Vereniging Natuurmonumenten. Het bos is een hellingbos en ligt op de noordelijke helling van het Geleenbeekdal en de zuidwestelijke helling van het Stammenderveld, een terras van Plateau van Doenrade. Aan de voet van het hellingbos stroomt de Geleenbeek, met aldaar de olie-watermolen bij buurtschap Oude Kerk en de Sint Jansmolen. Op het plateau staat aan de noordoostzijde de hoeve Stammenhof, waarnaar het bos is vernoemd. Aan de andere kant van Sweikhuizen ligt het Danikerbos op de Danikerberg.

Station Spaubeek is het spoorwegstation van Spaubeek. Het station heeft één gebouw gekend. Dit gebouw stond er van 1893 tot 1970 en was van het standaardtype ZSM. Op het station zijn kaartautomaten aanwezig, maar kaartjes zijn ook verkrijgbaar bij een postagentschap in Spaubeek. Verder zijn er fietskluizen en een fietsenstalling te vinden en liggen er parkeerplaatsen voor auto’s.

De Pepelsberg is een kaap van ongeveer 105 meter hoogte aan de rand van het Plateau van Doenrade boven het Geleenbeekdal, gelegen te midden van het Stammenderbos. De heuvel bestaat uit Mioceen zand dat 20 à 25 miljoen jaar geleden werd afgezet en soms glauconiet bevat. In het Pleistoceen werd er door de rivieren zand en Maasgrind afgezet. De later ontstane lösslaag is tegenwoordig door erosie verdwenen. De vindplaats is eind jaren tachtig van de 20e eeuw onder de monumentenwet geplaatst. Tegenwoordig is de plek eigendom van de Vereniging Natuurmonumenten. In de jaren zeventig van de 20e eeuw zijn er op de Pepelsberg archeologische vondsten gedaan, zoals bewerkte vuurstenen en aardewerkscherven. Men vermoedt dat jagers uit het stenen tijdperk hier vuurstenen wonnen.

Oude Kerk (Limburgs: De Aw Kèrk) is een buurtschap ten noordoosten van Spaubeek in de gemeente Beek in de Nederlandse provincie Limburg. De buurtschap is gelegen ten noorden van de A 76, in het Geleenbeekdal en aan de voet van het hellingbos Stammenderbos. Achter de buurtschap stroomt de Geleenbeek. Er staan circa tien huizen en het treinstation Spaubeek ligt in de buurtschap. De naam Oude Kerk verwijst naar de Sint-Annakapel die in 1865 gebouwd werd op de plaats waar eerder een middeleeuwse parochiekerk had gestaan, die al in 1148 genoemd wordt. Toen de kapel gebouwd werd, was de functie van parochiekerk al tientallen jaren overgegaan op een kerk in de buurtschap Hoeve, de huidige dorpskern van Spaubeek. Deze voorloper van de huidige Sint-Laurentiuskerk kwam in 1837 gereed en in datzelfde jaar werd de middeleeuwse kerk gesloopt. Het is onduidelijk waarom de parochiekerk, die evenals zijn opvolgers gewijd was aan Sint-Laurentius, op die plaats gebouwd is, langs een romeinse heerbaan, maar ver van de woonkernen. Tot de buurtschap behoren Kasteel Sint-Jansgeleen, waarvan de voorburcht en de bijbehorende watermolen Sint Jansmolen bewaard zijn gebleven. Vroeger lag er ook een Olie-watermolen. Direct ten noorden van de buurtschap, in de gemeente Beekdaelen, ligt het voormalige retraitehuis Schinnen, in de volksmond 'Het Klooster'. In het gebouw was het asielzoekerscentrum Sweikhuizen (ook wel 'Moorheide') gevestigd.

De Olie-watermolen of Spaubeker oliemolen is een voormalige watermolen bij buurtschap Oude Kerk bij Spaubeek in de Nederlands Zuid-Limburgse gemeente Beek. De watermolen stond op de Geleenbeek. Stroomopwaarts lag op deze beek de Borgermolen, stroomafwaarts lag de Sint Jansmolen. De molen kreeg water uit een molentak die ongeveer 220 meter boven de molen afsplitste en na de molen weer bij elkaar kwam. De molen lag aan de voet van het Stammenderbos.

De Sint-Annakapel is een kapel in de buurtschap Oude Kerk bij Spaubeek in de Nederlands Zuid-Limburgse gemeente Beek. De kapel staat aan het einde van een doodlopende straat (Oude Kerk) ten noordoosten van het dorp Spaubeek ten noordoosten van station Spaubeek. Het gebouw is in neogotische stijl opgetrokken met driezijdige sluiting en op het dak een dakruiter. Rond het gebouw was het oude kerkhof waar zich thans nog een stenen grafkruis uit 1733 bevindt. De kapel is een rijksmonument en gewijd aan Sint-Anna.

De Sint-Dionysius en Odiliakerk is een rooms-katholieke kerk in het Nederlands-Limburgse dorp Sweikhuizen (gemeente Beekdaelen). De kerk ligt aan de Kerkstraat en aan de hoofdweg door het dorp van Puth naar Geleen. Het gebouw is een kruiskerk en bestaat uit een eenbeukig schip, een transept, een driezijdig gesloten koor en een dakruiter met ingesnoerde spits op het schip. Het schip heeft een gestukadoord ribgewelf. Het gebouw is opgetrokken in baksteen met op de hoeken mergelstenen. Het kerkgebouw is een rijksmonument en is gewijd aan Sint-Dionysius en Odilia.

Sweikhuizen (Limburgs: Zjweikese of Sjweikese) is een woonkern in de Nederlandse provincie Limburg, grenzend aan Geleen, Spaubeek en Puth en behorende tot de gemeente Beekdaelen.

De Sint Jansmolen is een watermolen in Spaubeek (gemeente Beek). Het is een bovenslagmolen. De molen stond op de Geleenbeek. Stroomopwaarts lag de olie-watermolen, stroomafwaarts de Danikermolen. De molen ligt aan de rand van het Stammenderbos dat op de zuidwestelijke helling ligt van het Plateau van Doenrade.

Sint-Jansgeleen (vroeger Heer Jans Geleen) is de historische locatie van een deels verdwenen kasteel tussen Geleen en Spaubeek, aan de noordrand van de gemeente Beek in de Nederlandse provincie Limburg. Van het in de jaren 1930 deels gesloopte kasteel zijn slechts de bijgebouwen bewaard gebleven.

Gen Heck was een middeleeuws kasteel in de Nederlandse buurtschap Hegge, provincie Limburg. Van het kasteel zijn geen restanten bewaard gebleven.

De Stammenhof is een grote bakstenen hoeve met binnenplaats gelegen bij Sweikhuizen in de Nederlands Zuid-Limburgse gemeente Beekdaelen. De hoeve is gelegen in het Stammenderveld ten zuiden van de weg van Sweikhuizen naar Puth en is gelegen aan de rand van het Stammenderbos boven op de helling. De hoeve zou oorspronkelijk stammen uit de middeleeuwen. In 1696 brandde de toenmalige hoeve af. In de jaren die volgden werd de hoeve opnieuw opgebouwd. De sluitsteen boven de poort draagt het jaartal 1772. Het gebouw is een rijksmonument.