Musée Provincial des Arts anciens du Namurois

Het departement Samber en Maas (Frans: Département de Sambre-et-Meuse) was een Frans departement in de Nederlanden, genoemd naar de samenvloeiing van de Samber en de Maas in Namen, de hoofdstad van het departement. Het departement werd opgericht in 1795 bij de annexatie van de Zuidelijke Nederlanden en de Westelijke Rijnoever. Het werd gevormd met het grootste deel van het graafschap Namen en stukjes van het prinsbisdom Luik, het hertogdom Luxemburg en het hertogdom Brabant. Na de nederlaag van Napoleon in 1814 ging het departement over in de Nederlandse provincie Namen, waaraan ook het arrondissement Philippeville met Philippeville, Mariembourg en omgeving werden toegevoegd, eerder behorend tot het nu nog bestaande departement Ardennen. Het oostelijke deel rond Durbuy, Marche-en-Famenne en la Roche ging terug naar het nieuwe groothertogdom Luxemburg (later de Belgische provincie Luxemburg). Het departement was ingedeeld in de volgende arrondissementen en kantons: arrondissement Namen, kantons: Andenne, Dhuy (Eghezée), Fosses-la-Ville, Gembloers en Namen. arrondissement Dinant, kantons: Beauraing, Ciney, Dinant, Florennes en Walcourt. arrondissement Marche-en-Famenne, kantons: Durbuy, Erezée, Havelange, La Roche-en-Ardenne, Marche-en-Famenne en Rochefort. Saint-Hubert (thans geen arrondissement meer), kantons: Gedinne, Nassogne, Saint-Hubert en Wellin.

Het Belfort van Namen, ook Tour Saint-Jacques (Sint-Jacobstoren) genoemd is het historisch belfort in de Belgische stad Namen. De toren werd rond 1388 gebouwd als een onderdeel van de stadswal en werd het belfort van de stad in 1746, nadat de toren van de collegiale Saint-Pierre-au-Château, die eerder als belfort diende, was afgebrand. Hij is een van de 56 belforten in België en Frankrijk die door de UNESCO erkend zijn als werelderfgoed.

De Saint-Loupkerk (Église Saint-Loup in Frans) is een rooms-katholieke kerk in de Belgische stad Namen, hoofdstad van de gelijknamige provincie in Wallonië. Deze kerk maakt deel uit van het "Patrimoine majeur de Wallonie". Ze is een van de belangrijkste barokkerken van België en is tussen 1621 en 1645 gebouwd door de jezuïeten. Aanvankelijk werd ze Sint-Ignatiuskerk (église Saint-Ignace) genoemd, en was ze ten dienste van het belendende jezuïetencollege. Deze kerk wordt heden ten dage benevens de eredienst ook voor concerten gebruikt.

Het Musée Félicien Rops is een provinciaal museum gewijd aan het artistiek werk van Félicien Rops. Het bevindt zich in zijn geboortestad Namen aan de Rue Fumal nr 12.

De Halle al'Chair in de Belgische stad Namen was het gildehuis van de slagers uit de Nieuwe Tijd. Het gebouw is eigendom van de stad en herbergt anno 2025 een deel van de collectie van het archeologisch museum: Musée Archéologique de Namur en wordt na restauratie het toeristisch infokantoor van de stad.

Het Musée Groesbeeck de Croix is een museum in de Belgische stad Namen. Het 18e-eeuwse herenhuis met tuin is gerestaureerd in Lodewijk XV-stijl en vormt nu de achtergrond voor een collectie schilderijen, beelden, antieke meubels, wandtapijten, edelsmeedwerk, klokken en kunstobjecten. De collectie omvat de Zilveren koffiekan uit de Onze-Lieve-Vrouweabdij van Leffe, de Collectie zwarte terracotta's en het schilderij Beleg van de stad en het kasteel van Dinant in mei 1675. Het museum werd gerenoveerd en samengevoegd met het voormalige archeologische museum op de museumsite Les Bateliers Musée Archéologique et des Arts Décoratifs.

De Citadel van Namen ligt op een 100 meter hoge heuvel boven de Belgische stad Namen. Hij ligt op een strategische plaats op de plek waar de rivier de Samber uitmondt in de Maas. Het is een van de grootste burchten van Europa en is via de Pont de Jambes verbonden met het Naamse stadsdeel Jambes.

Het provinciehuis van Namen ligt aan de Place Saint-Aubain in de Belgische provinciehoofdstad Namen. Het gebouw werd midden 18de eeuw in renaissancestijl als bisschoppelijk paleis van het bisdom Namen opgetrokken en doet sinds 1814 als provinciehuis van Namen dienst.

Namen (Frans: Namur; Waals: Nameur) is een stad in België, gelegen waar de rivier de Samber in de Maas vloeit. Het is de hoofdstad van het Waals Gewest (Wallonië) en de hoofdstad van de provincie Namen. De stad ligt ongeveer 65 km ten zuiden van Brussel, aan de samenvloeiing van Samber en Maas en aan de grenzen van Haspengouw, de Condroz en de streek tussen Samber en Maas. Het huidige stadscentrum bevindt zich op de linkeroever van de Samber. De stad telt ruim 114.000 inwoners wat ongeveer een kwart van alle inwoners van de provincie vertegenwoordigt. In Namen zetelen de regering en het parlement van Wallonië. In Jambes liggen belangrijke gebouwen van het Waals Gewest, waaronder ook het Elysette, de ambtswoning van de minister-president van Wallonië. Met een groot aantal onderwijsinstellingen op alle niveaus – waaronder de Université de Namur (UNamur) – en grote ziekenhuizen vervult Namen een belangrijke verzorgingsfunctie voor de hele Condroz en het Ardense achterland.

Het Stade Communal de Namur was een voetbalstadion in de Belgische stad Namen, in het Waals Gewest. Het was de thuisbasis van voetbalclub Union Royale Namur en Wallonia Numur. Voorheen stond het stadion bekend onder de naam Stade Communal des Bas-Prés. Deze naam werd nadien informeel nog geregeld gebruikt om het stadion te benoemen. De officiële capaciteit van het stadion bedroeg, sinds de renovaties in 2001, 3.500 toeschouwers. Op 10 juni 2007 was het volledige stadion uitverkocht voor de finale van de promotie-eindronde van Derde klasse tegen KFC Verbroedering Geel. Op 2 september 2016 speelde Standard Luik een vriendschappelijk duel tegen Olympique Marseille in het stadion. Voor deze galawedstrijd werden er uitzonderlijk 4.000 toeschouwers toegelaten. Dit was mogelijk omdat het grootste deel van de stadioncapaciteit bestond uit staanplaatsen. In 2022 verkocht de stad Namen de grond waarop het stadion stond aan de provincie Namen. Men ging op het einde van het seizoen 2022/23 het stadion afbreken om er meer parkeerplaatsen te kunnen voorzien voor het nabijgelegen Namur Expo. Ondanks dat het BEP (Bureau économique de la province de Namur) geen subsidie kreeg werd het project toch verder gezet. Union Namen promoveerde in haar laatste seizoen in het stadion en verhuisde vanaf 2023 naar het Stade ADEPS de Jambes.

Station Namen is een spoorwegstation in de stad Namen (Frans: Namur). Het is een belangrijk spoorwegknooppunt, waar de spoorlijnen 125, 130, 154, 161 en 162 samenkomen. In 2002 werd het station volledig vernieuwd met een beton overkapping waarboven de nieuwe stationsfaciliteiten zijn gelegen. Qua drukte is het station het drukste station van Wallonië (reizigerstelling 2022). Het is het zevende drukste station in België. In 2018 wordt boven de huidige overkapping van het station een busstation gebouwd, die het oude busstation ten oosten van het station gaat vervangen. Er zijn 11 sporen, waarvan 2 sporen gereserveerd zijn voor het doorgaande goederenverkeer naar de Athus-Maaslijn via spoorlijn 154. Ten westen van het station is een spoortunnel gebouwd die het mogelijk maakt dat de verkeersstromen Brussel - Aarlen (161, 162) en Luik - Charleroi (125, 130) elkaar niet gelijkvloers kruisen. In het verleden was er aan de oostkant van het hoofdstation een zijstation met kopsporen ten behoeve van de Nord – Belge lijn 154 uit Dinant.

Het Hospice Saint-Gilles is een bouwwerk in de Belgische de stad Namen, aan de voet van de Citadel van Namen. Het is sinds 1998 de zetel van het Waals Parlement. Aan de andere oever van de Maas bevindt zich het Elysette, de zetel van de Waalse Regering. Het gebouw is gelegen aan de linkeroever van de Maas, vlak voor de samenvloeiing gevormd door de monding van de Samber in de eerste. Het gebouw huisvestte sinds de bouw in de 13e eeuw een ziekenhuis gepatroneerd door de Graven van Namen. In de renaissancetijd werd het grondig herbouwd. Doorheen de geschiedenis kreeg het de namen 'Grand Hospital', 'Hostellerie de Namur', 'Hôpital Notre-Dame' en het 'Ziekenhuis Sint-Gillis' (of 'Hospice Saint-Gilles'). Het bleef een ziekenhuis tot 1965 waarna het in verval raakte. Nadat het in 1985 was overgenomen door het Waals Gewest werd het tot 1990 grondig onderzocht en geïnventariseerd door archeologen en vervolgens grondig gerenoveerd. Het Hospice Saint-Giles is sinds 15 januari 1936 erkend als monument van onroerend erfgoed.