Loodsmansduin

SV ZDH is een Nederlandse amateurvoetbalclub uit Den Hoorn. Het eerste elftal van de club speelt in de Vijfde klasse zondag van het KNVB district West I (2020/21). De club heeft twee seniorenteams en één juniorenteam. De club heeft zowel veld- als zaalvoetbalteams

Bij Jef is een restaurant in Den Hoorn op het Nederlandse eiland Texel. Per 2009 heeft het restaurant een Michelinster. In de Gault Millau van 2011 kreeg het een score van 16 op 20 punten en werd sommelier Nadine Mögling uitgeroepen tot Wijn-spijsspecialist van het jaar.

Gezicht Den Hoorn is een van rijkswege beschermd dorpsgezicht in Den Hoorn op het waddeneiland Texel in de Nederlandse provincie Noord-Holland. De procedure voor aanwijzing werd gestart op 13 juni 1966. Het gebied werd op 20 maart 1968 definitief aangewezen. Het beschermd gezicht beslaat een oppervlakte van 18,5 hectare. Panden die binnen een beschermd gezicht vallen krijgen niet automatisch de status van beschermd monument. Wel zal de gemeente het bestemmingsplan aanpassen om nieuwe ontwikkelingen in het gebied te reguleren. De gezichtsbescherming richt zich op de stedenbouwkundige en cultuurhistorische waardering van een gebied en wil het toekomstig functioneren daarvan veiligstellen.

De hervormde kerk in Den Hoorn (gemeente Texel) is een kerkgebouw uit 1425 met een witte toren. Het kerkgebouw is een rijksmonument.

Den Hoorn (Tessels: de Hóóre) is een dorp in de gemeente Texel in de provincie Noord-Holland. Den Hoorn is met bijna 1000 inwoners het zuidelijkste dorp op het Nederlandse waddeneiland Texel. Het ligt aan de rand van een uitgestrekt duingebied en is in het voorjaar omringd door bloeiende bollenvelden.

De Westen is een buurtschap in de gemeente Texel in de provincie Noord-Holland. De Westen ligt net ten noorden van het dorp Den Hoorn. De buurtschap was ooit een dorp en was het eerste en eeuwenlang het grootste dorp op het waddeneiland. Rond het begin van onze jaartelling ontstond aan de zuidelijke oever van de Inham van Ente een buurschap, deze heette toen Wambays. Wambays komt van de Friese persoonsnaam Wambo, waarschijnlijk een van de ooit belangrijke buurtheren naar wie in die tijd de buurschap genoemd werd, de periode toen net de buurschap opkwam. Daarna is de naam verbasterd naar Wambinghe en werd het langzaamaan een dorp. In het dorp werd rond 720 al de eerste christenkerk gesticht. Tot ongeveer 1200 was het dorp een bloeiende kern, en was tevens de belangrijkste kern van het eiland. Daarna bleef de groei van het dorp een beetje hangen. Na 1300 werd de naam Wambense. Het belang van Wambense bleek nog wel uit het aantal schepenen dat het dorp mocht leveren nadat Texel in 1415 stadsrechten kreeg. Van de in totaal 13 schepenen kwamen er 3 uit Wambense, 4 uit Den Burg en 6 uit de overige dorpen. De Westen was toen dus nog het tweede dorp van Texel. Het dorp werd toen ook al wel "Westeynde" later zo rond 1500 werd dat ook weer verbasterd naar De Westen. In 1556, bij een herverdeling van het aantal schepenen, mocht het dorp van de 7 schepenen er nog maar 1 leveren. Dit wordt gezien als duidelijk bewijs van de toen al in gang gezette achteruitgang van belang. Rond 1650 was van een dorp geen sprake meer. De vissers waren naar Den Hoorn en De Koog vertrokken. De buurtschap De Westen ontstond zo. In 1742 stonden er nog elf huizen in de kern van het voormalige dorp, het meest bewoond door boeren. Van Cuyck, die De Westen rond 1780 bezocht, schreef dat de buurtschap toen geheel in verval was. Tegenwoordig is de buurtschap verspreid over het gebied tussen Den Burg en de duinen.

De Petten is een natuurgebied ten zuiden van Den Hoorn op Texel. Het natuurgebied maakt deel uit van de natuurterreinen in het Lage Land van Texel van Natuurmonumenten en bestaat uit brakke plassen met eilandjes. Elk jaar broeden honderden vogels in De Petten. In het natuurgebied wordt elke winter de vegetatie verwijderd en elke vier jaar worden er schelpen gestrooid om een goede plaats te creëren voor broedvogels.

De Fonteinsnol is een nol (ander woord voor duin) in het bos De Dennen op Texel, nabij de kruising Westerslag/Rozendijk. De naam verwijst naar een opgedroogde waterbron die op de helling van dit duin zijn oorsprong had. Bovenop het duin staat een houten uitkijktoren waar vanaf er een weids uitzicht is op de omgeving. Op 15 januari 1944 stortte er een Engelse bommenwerper neer nadat deze was beschoten. Op de plek waar de Lancaster ND-421 neerstortte is een herdenkingsmonument opgericht. bestaande uit een zwerfkei met een plaquette met de namen van de zeven bemanningsleden. Vijf van hen kwamen om het leven en twee werden krijgsgevangenen.

Het Licht van Troost is een 20,9 meter hoge vuurtoren op het Schilbolsnol aan de oever van de Mokbaai ten zuiden van Den Hoorn op het eiland Texel. Al sinds 1872 brandt er licht op deze locatie. Samen met een laag licht op de Stuifdijk vormde het een lichtenlijn voor de geleiding van het scheepvaartverkeer op het noordelijke deel van het Schulpengat. In 1912 werd het hoge licht vervangen door een 22 meter hoge opengewerkte stalen constructie. Deze toren werd in 1956 bekroond met het voormalige lichthuis afkomstig van de Emder Kaap op Rottumeroog. Tegenwoordig is dit lichthuis te vinden in Schipbreuk- en Juttersmuseum Flora in De Koog. De huidige stalen kokervormige toren werd in 1977 gebouwd. De toren heeft een sectorenlicht op een hoogte van 28 meter boven zeeniveau met een bereik van 15 zeemijl. In 2014 is het fresneloptiek vervangen door led-verlichting. Hoewel de toren in de volksmond al jaren Licht van Troost werd genoemd, heette de toren tot januari 2019 officieel Lichtopstand Schilbolsnol. In dat jaar is de toren door Rijkswaterstaat officieel omgedoopt naar Licht van Troost. De naam verwijst naar de familie Troost die generaties lichtwachters leverden voor het baken.

De Schelvisnol is een duin op het Waddeneiland Texel. Het is gelegen in de Westerduinen, ten zuiden van het Westerslag. Het duin is in 1878 vernoemd naar C. Schelvis uit Den Hoorn.

Het Marsdiep is een zeegat tussen Den Helder en Texel. Het verbindt de Noordzee en de Waddenzee met elkaar en is het meest westelijke zeegat van de Waddenzee. Het Marsdiep was ooit een beek die op de Hoornder heuvel ontsprong en uitmondde in het Wieringermeer. De beek werd al in de 9e eeuw genoemd, en heette destijds Maresdeop, van mare (meer) en deop (diep, of stroom). De Maresdeop vormde deels de grens tussen de gouw Texla en de gouw Wiron, in de tijd dat West-Friesland en Friesland alleen waren gescheiden door 't Vlie. Aangenomen wordt dat aan deze situatie een eind kwam in de loop van de twaalfde eeuw. Daarbij waren een aantal stormvloeden van doorslaggevend belang, met name de Allerheiligenvloed van 1170 en de Sint-Nicolaasvloed van 1196. De Noordzee brak tussen het huidige Huisduinen en Texel door de duinenrij. Het Almere werd Zuiderzee, het Marsdiep kreeg een verbinding met de Noordzee en Texel werd een eiland. In de loop der tijd verlegde het Marsdiep zich naar het zuiden. De monding aan de Noordzeekant is inmiddels gesplitst door het ontstaan van de grote zandplaat Noorderhaaks. Tussen de Noorderhaaks en Texel gaat het Marsdiep over in het Molengat, en tussen de Noorderhaaks en Huisduinen gaat het over in het Breewijd, dat weer overgaat in het Schulpengat en het Westgat. Even ten noordwesten van Den Helder bereikt het Marsdiep zijn diepste punt, een put van circa 45 meter diepte die Helsdeur wordt genoemd. Ten gevolge van de zeestromingen en getijdestromingen kunnen heftige waterverplaatsingen plaatsvinden met stroomrafels, zoals zichtbaar is op bijgaande luchtfoto. Een doorvaart kan hierdoor lastig zijn, niet alleen door de stromingen, maar ook vanwege hevige golfslag. In het Marsdiep leefde een groep van circa 40 tuimelaars die na de afsluiting van de Zuiderzee door de Afsluitdijk in 1932 verdween. In augustus en september 2004 zijn in het Marsdiep twee groepen tuimelaars waargenomen. Over het Marsdiep wordt door TESO een veerdienst onderhouden tussen Texel en Den Helder. Twee schepen van de veerdienst zijn naar het Marsdiep genoemd: de Marsdiep van 1926-1956 en de Marsdiep van 1963-1992. Sinds 1998 vinden er continue metingen door het NIOZ plaats via onder de boot bevestigde meetapparatuur. De metingen betreffen diepte, zeestroming en verplaatsing van zand en slib.

Mokbaai of Mok is een baai in het zuiden van het Nederlandse waddeneiland Texel, tussen de De Hors en 't Horntje. Het is het restant van een vroegere waterweg, het Spanjaardsgat, die in de 18e eeuw verzand is. De baai bestaat nu voor een groot deel uit kwelders en valt bij eb bijna volledig droog. Het is dan een belangrijk foerageergebied voor watervogels. Rond de baai liggen verschillende vogelreservaten, zoals de Geul, de Petten en 't Stoar, die deel uitmaken van het natuurgebied Nationaal Park Duinen van Texel. In de eerste helft van de 20e eeuw was de baai in gebruik als marinevliegkamp voor watervliegtuigen van de Marineluchtvaartdienst. Tegenwoordig ligt aan de Mokbaai nog de Joost Dourleinkazerne van het Korps Mariniers. De baai en kazerne zijn in gebruik als amfibisch oefenkamp. Rond de Mokbaai liggen twee wegen, de Mokweg aan de west- en zuidkant en de Molwerk aan de noordkant. Op de Stuifdijk is een kleine vogeluitkijkpost. De Moksloot, eind 19e eeuw gegraven om de westelijke duinvalleien te ontwateren en geschikt te maken voor weiland, stroomt in de baai uit. In 1956 is de hele Moksloot afgedamd om het water vast te houden voor de drinkwaterwinning. Nadat de waterwinning stopte is in 1993 de Moksloot weer open gemaakt tot aan de Mokbaai, waarmee de situatie uit de tijd van de vroegere duinbeek Aalloop min of meer is hersteld.