Peelstraat (Amsterdam)

Aan De Mirandalaan in Amsterdam-Zuid staat een titelloos artistiek kunstwerk van Hans Ittmann. Hij maakt dit beeld voor de vestiging van het Joods Kindertehuis Le-Ezrath Ha-Jeled (Het kind ter hulpe), dat hier in 1965 gevestigd werd. Koningin Juliana der Nederlanden kwam op 16 november 1965 het gebouw openen. Vermoedelijk kwam het beeld voort uit de 1%-regeling van destijds, waarvoor subsidie moet worden aangevraagd bij het Ministerie van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen Een foto ("klaar voor opening") geschoten door Jack de Nijs op 15 november 1965 laat het beeld zien. Het kreeg de naam Joods Monument, maar Ittmann had het zo geconstrueerd dat het ook door de kinderen wel gebruikt kon worden als speelobject (klimpaal). Het kindertehuis vertrok al spoedig (1975) en Stichting HVO Querido (dak- en thuislozen) neemt het gebouw en beeld over. In 1996 verdwijnt ook het paviljoenachtige gebouw om plaats te maken voor nieuwbouw van architect Bruno Albert, die het beeld wel vindt passen bij de nieuwbouw. Het beeld wordt eerst van bouwput naar bouwput gesleept om uiteindelijk bij de oplevering in de tuin te belanden van U-vormige vleugels. Het staat daar dan enige tijd, waarbij de kennis over het beeld langzaam verdwijnt. Een medewerker van het Judith van Swethuis van HVO vond dat jammer en ging zelf op onderzoek uit, waarbij hij langzaam achter de geschiedenis van het beeld kwam. Na een schoonmaakbeurt verrees het beeld in 2019 op haar oude plek langs de laan. In april 2019 wordt het opnieuw onthuld waarbij de conservator moderne kunst van het Stedelijk Museum Amsterdam Beatrice von Bormann een toelichting geeft over beeld en kunstenaar. De uiteindelijk onthulling wordt verricht door Sebastiaan Capel van de stadsdeelraad in bijzijn van een neef van de kunstenaar. Het beeld heeft dan wel haar naam verloren.

Vrouw bij vuur en Man bij vuur zijn twee kleine kunstwerken in Amsterdam-Zuid. Ze zijn ontworpen door Frans Werner. De Vrouw bij vuur is te vinden op de zijgevel van Griftstraat 55, hoek President Kennedyplantsoen. Het stelt een vrouw voor die haar handen warmt aan een vuurhaard. De gevelsteen is van kalksteen. In een balk onderaan wordt vermeld “Eigen” en “Haard”, verwijzend naar woningcorporatie Eigen Haard De Man bij vuur is te vinden op de zijgevel van de Moerdijkstraat 56, eveneens hoek President Kennedyplantsoen. Het stelt een man voor, die een kippetje braadt boven een vuur. De gevelsteen is ook van kalksteen. In een balk onderaan wordt aangegeven “Anno” en “1935”. De beide beelden stammen uit de tijd dat de flatwoningen van architect Johan Brouwer (1884-1966) werden opgeleverd. Het huizenblok heeft hier een open eind, met tussen beide genoemde straten de binnentuinen.

Het Arie Kepplerhuis is een appartementencomplex in Amsterdam-Zuid vernoemd naar Arie Keppler.

De President Kennedylaan is een laan in de Amsterdamse Rivierenbuurt in het stadsdeel Zuid.

De Landstrekenbuurt is een subwijk in Amsterdam-Zuid. De wijk, ook wel De Mirandastrook genoemd, is gelegen ten zuiden van de Rivierenbuurt en President Kennedylaan, ten noorden van de Zuidelijke Wandelweg, ten oosten van de Europaboulevard en ten westen van de De Mirandalaan en het De Mirandabad. De relatief kleine wijk is gebouwd kort na de Tweede Wereldoorlog op het grondgebied dat tot 1921 toebehoorde aan de gemeente Nieuwer-Amstel maar dat jaar werd geannexeerd door Amsterdam. De straten zijn vernoemd naar landstreken in Nederland zoals de oostwest lopende Baroniestraat, Betuwestraat en Oldambtstraat en de noordzuid lopende Veluwelaan, Westerwoldsestraat en Graafschapstraat. De bebouwing bestaat voornamelijk uit Airey-woningen naar ontwerp van J.F. Berghoef uit 1952 dat "Amstelhof" wordt genoemd. Het bestaat uit 96 flats in vier etages hoge blokken, 192 flats in drie etages hoge blokken, achttien eengezinswoningen en drie winkels met woningen. De woningblokken zijn opgetrokken uit beton en laten veel licht toe. Deze blokken werden eind jaren negentig met sloop bedreigd, omdat ze niet meer in de omgeving zouden passen en niet meer voldeden aan de eisen van de tijd. Door protesten is de sloop uiteindelijk tegengehouden. Het gebied ten zuidwesten van de wijk is nu volop in ontwikkeling.

De Veluwelaan is een straat in Amsterdam-Zuid, Rivierenbuurt, Veluwebuurt beter bekend als de Landstrekenbuurt.

Het Borstbeeld John F. Kennedy is een kunstwerk in Amsterdam-Zuid. Het borstbeeld komt van de handen van kunstenaar Renze Hettema. Het staat op de kruising President Kennedylaan en de Maasstraat. Het bronzen hoofd van John F. Kennedy staat op een kalkstenen zuil, het geheel rust op een betonplaat. Aan de voorzijde van het beeld staat: John F. Kennedy 1961-1963 President van de Verenigde Staten van Amerika Let every nation know whether it wishes us well or ill, that we shall pay any price, bear any burden, meet any hardship, support any friend, oppose any foe to assure the survival and the succes of liberty Aan de achterzijde: Alle naties of zij ons goed of kwaad gezind zijn, dienen dit te weten: Wij zullen iedere prijs betalen, iedere last dragen, iedere moeilijkheid trotseren, elke vriend steunen, elke vijand weer- staan om het voortleven en de overwinning van de vrijheid te verzekeren. John F. Kennedy 1917-1963 Het beeld kostte 10.000 gulden, dat door particuliere donaties bijeen werd gebracht na een oproep in Voor de vuist weg. Het beeld werd op 21 november 1964 onthuld door de Amerikaanse zaakgelastigde Fisher Howe en het gezelschap van waarnemend burgemeester Joop den Uyl. in 2021 kreeg het gezelschap van het Eindgemaal Rivierenbuurt, waarop een citaat van de Amerikaanse president werd gezet.

Het Eindgemaal Rivierenbuurt is een rioolgemaal aan de President Kennedylaan in Amsterdam-Zuid. Het gebouw is in december 2020 opgeleverd. Het rioolgemaal verzamelt en pompt het afvalwater uit de buurt richting RWZI Amsterdam West.

Zorgvlied is een begraafplaats gelegen aan de Amsteldijk 273 in Amsterdam-Zuid, aan de westelijke oever van de Amstel. De begraafplaats werd op 1 november 1870 in gebruik genomen door de gemeente Nieuwer-Amstel (nu Amstelveen geheten) en is nog altijd eigendom van Amstelveen, maar door de gemeentelijke herindeling van 1896 ligt Zorgvlied intussen binnen de grenzen van de gemeente Amsterdam.

De Weteringkerk is een kerkgebouw aan de Veluwelaan in Amsterdam-Zuid. Het gebouw, destijds aangekondigd als Nieuwe Weteringkerk, werd in 1968/69 gebouwd.

't Lalibellum is een onderdeel van Begraafplaats Zorgvlied in Amsterdam/Amstelveen. De begraafplaats werd eind 19e eeuw opgetuigd in landelijk gebied op het grondgebied van gemeente Nieuwer-Amstel. Gemeente Amsterdam knabbelde steeds meer grondgebied van die uitgebreide doch weinig bewoonde gemeente. Echter, de begraafplaats bleef behoren tot Amstelveen, maar werd door annexaties geheel omsloten door Amsterdam met haar oprukkende bewoning. Dit leidde in de 21e eeuw tot problemen. De begraafplaats lag, ondanks een stijging van het aantal crematies vol; er was geen plek voor nieuwe graven. Om toch de verzoeken te kunnen honoreren werden ‘t lalibellum gebouwd. De titel verwijst naar de rotskerken van Lalibela, alwaar een aantal kerken niet boven de grond werd gebouwd, maar ze waar ze in de rotsachtige bodem werden uit gehouwen en gegraven. In tegenstelling tot de rotsachtige bodem daar is er op het terrein (behalve kunstmatig) geen rots te vinden. Om een grafkelder te kunnen maken, moest dus veen en zand worden afgegraven, totdat een ruimte gecreëerd kon worden voor toekomstige graven. Daarbij hanteerde de begraafplaats een nieuw reglement. Er worden stoffelijke resten in kisten voor tien jaar geplaatst waarna alsnog crematie of herbegraving elders plaatsvindt. Na de crematie wordt de urn met inhoud weer in ’t lalibellum geplaatst. De ruimte dient dus op termijn (ook) tot columbarium. De kelder wordt ook gebruikt voor gemeenschappelijke graven. Bezoekers kunnen er niet in, maar de namen van de doden kunnen worden opgelicht en er is de mogelijkheid om een filmpje van overledenen te projecteren. Landschapsarchitecte Ada Wille ontwierp een grafkelder met daarop een kleine grafheuvel. De kelder, eigenlijk meer een souterrain met plek voor ruim 2200 graven, is namelijk deels ondergronds gebouwd met daarboven een terrasvormige bovenbouw. Er moest 4000 m³ afgegraven worden; tevens moesten 325 heipalen de grond in. De “stevige onderlaag” in dit gebied lag op circa 14 meter diepte. De twaalf terrassen en kolommen verwijzen naar de twaalf maanden. Door die terrasachtige structuur ontstond meteen een ruimte om (in de buitenlucht) te herdenken. De opstapjes van de terrassen laten de namen van de begravene(n) zien. Het terrein wordt in één hoek afgesloten met een symbolische “eeuwige vlam”. Op 20 juni 2012 vond de opening plaats voor deze toen in Nederland en verre omstreken nieuwe vorm van begraven. Het terrein wordt afgesloten door een grote legplaat met een gedicht van Kees Koot.

De Zorgvliedsluis of Zorgvliedschutsluis (sluisnummer 115) is een sluis bij in de Nieuwe Wetering bij de Zuidelijke Wandelweg in Amsterdam. Aan de oostkant van de sluis ligt een tak van de Nieuwe Wetering die bij de Zorgvliedbrug open verbinding heeft met de Amstel. De sluis is in 1921 gebouwd, in dezelfde tijd als het gemaal Stadwijck en de Zorgvliedbrug. De door A.J. Westerman van de Amsterdamse dienst voor Publieke Werken ontworpen sluiswachterswoning is dan ook identiek aan de "machinistenwoning" bij het gemaal. De sluis en de brug zijn genoemd naar de ernaast gelegen begraafplaats Zorgvlied. Het gemaal, de sluis, de brug en de beide woningen staan samen sinds 2006 op de gemeentelijke monumentenlijst. De Zorgvliedsluis heeft aan beide kanten twee puntdeuren en kan alleen handmatig geopend worden. De schutsluis, beheerd door de gemeente Amsterdam, wordt soms gebruikt voor het verversen van het water in de Binnendijkse Buitenveldertse polder met water uit de Amstel, dit gebeurt echter alleen bij uitzondering, omdat het Amstelwater zouter is. Er is geen scheepvaartverkeer meer.