Brug 1869

Ontmoeting is een artistiek kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Aart Lamberts maakte rond 1995 een aantal gelijkvormige beelden. Ontmoeting werd geplaatst in de wijk Middelveldsche Akerpolder op het eiland van de Heklaflat (adres Matterhorn). Een ander werk, Communicatie, staat in het Amsterdamse Oosterpark. Ontmoeting bestaat uit een bronzen beeld op een hardstenen sokkel. Afhankelijk van de gezichtshoek laat het diverse vormen van communicatie zien. Men ziet er in dat de ene persoon een ander terecht wijst, of de ander onder schot houdt of iemand in verhullende kleding anderen de hand schut. Van een andere kant heeft het iets weg van twee ouders die een kinderwagen voortduwen. De titel van het werk en de naam van de kunstenaar is in de sokkel vermeld. Van het werk werden miniaturen (27 x 23 x 17 cm) op de markt gebracht. Ontmoeting is voorzien van Lamberts' monogram en maakt melding van de bronsgieter Binder.

De Matterhorn is een straat in de wijk De Aker in Amsterdam Nieuw-West. De straat ligt aan het einde van de Akersingel en is vernoemd naar de Matterhorn, een berg in de Walliser Alpen. Sinds 2001 heeft tramlijn 1 zijn eindpunt aan de Matterhorn in De Aker. In maart 2007 had de vrachttram tijdens de proefperiode hier zijn overlaad- en vertrekpunt.

De Animaris rhinosceros transport is een kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. Het kunstwerk is ontworpen door kunstenaar en uitvinder Theo Jansen. Hij is vooral bekend vanwege zijn bewegende objecten in de vorm van strandbeesten, voornamelijk van skeletten van plastic, die eenmaal in beweging gekregen zichzelf in beweging houden. Dat is ook het geval bij dit metalen/polyester gevaarte, al lijkt dat bij de eerste blik op het monster met de afmetingen van 6 bij 5 bij 4,7 meter en een gewicht van rond 3000 kilogram niet mogelijk. Het zeemonster wordt aangeduid als Animaris rhinoceros transport, dat verwijst naar dier (ani), zee (maris), neushoorns (rhinoseros) en vervoer (transport). Het heeft echter meer weg van de krab. Het dier werd op zijn beweeglijkheid niet op het strand getest (de kunstenaar was bang dat het in het zand zou blijven steken) maar op de landingsstrip van Vliegkamp Valkenburg. Het werd op 18 september 2004 naar plaats getrokken door een aantal genodigden (de uitgenodigde jongeren lieten het afweten); het werd vervolgens op een fundering middenin de Albardagracht gezet nabij het Kruisherenpad. In 2014/2015 werd het beest verhuisd in het Businesspark Osdorp, Ookmeerweg, hoek Etnaweg. Het monster moest daarbij wel gekooid worden. Het zou ongekooid zo maar via de Lijnderbrug aan de stad kunnen ontsnappen. Animaris rhinoceros transport is “de nakomeling” van de veel kleinere Animaris spissa carta, van karton van 0,3 bij 04, bij 0,4 meter, ze heeft in Animaris rhinoceros tabloi en Animaris rhinoceros lignatus (van hout) verre neven. De kunstenaar bracht niet veel later een zelfbouwpakket in de handel gebaseerd op zijn kartonnen proefexemplaar. In zijn boek De grote fantast/The great pretender duidt de kunstenaar het aan als vervoermiddel voor de toendra.

Brug 1871 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De vaste brug dateert van ongeveer 1994 toen hier de buurt De Aker West in de wijk Middelveldsche Akerpolder steeds meer bebouwing kreeg. De wijk kreeg allerlei straatjes die met zijn alle verbonden werden met De Alpen, de belangrijkste verkeersader hier. De Alpen ligt daarbij tussen twee verschillende afwateringstochten tussen twee woonwijken. Brug 1871 maakt deel uit van drie bruggen die de dwarsverbinding verzorgen: Boy Ecurybrug (brug 788) van Romerostraat naar Pilatus Brug 1870 van Pilatus naar De Alpen (De Aker West) Brug 1871 van De Alpen naar Presanella (De Aker West). De brug is bijna geheel van beton, gezet op een betonnen paalfundering. De brugleuningen zijn van metaal. Ontwerper van de brug is vooralsnog onbekend.

Wijsentkade is een kade (en deels voetpad) tussen de Lutkemeerpolder de Osdorper Bovenpolder en de Middelveldsche Akerpolder in Amsterdam Nieuw-West.

De Akersingel is een straat in de wijk De Aker in het Amsterdamse stadsdeel Nieuw-West. De straat loopt van het Ecuplein naar de Matterhorn en is vernoemd naar de wijk waar deze doorheen loopt. Sinds 2001 rijdt tramlijn 1 via het Ecuplein en verder via de Akersingel naar het nieuwe eindpunt Matterhorn in De Aker.

Brug 1870 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De vaste brug dateert van ongeveer 1994 toen hier de buurt De Aker West in de wijk Middelveldsche Akerpolder (MAP) steeds meer bebouwing kreeg. De wijk kreeg allerlei straatjes die met zijn alle verbonden werden met De Alpen, de belangrijkste verkeersader hier. De Alpen ligt daarbij tussen twee verschillende afwateringstochten tussen twee woonwijken. Brug 1870 maakt deel uit van drie bruggen die de dwarsverbinding verzorgen: Boy Ecurybrug (brug 788) van Romerostraat naar Pilatus Brug 1870 van Pilatus naar De Alpen (De Aker West) Brug 1871 van De Alpen naar Presanella (De Aker West). De brug is bijna geheel van beton, gezet op een betonnen paalfundering. De brugleuningen zijn van metaal. Bijzonder aan deze brug (ten opzichte van de andere bruggen hier) is dat op het noordelijk landhoofd twee terrasjes met overkappingen zijn aangelegd. Ontwerper van de brug is vooralsnog onbekend.

Brug 1875 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De voetgangersbrug verzorgt de verbinding tussen de Bergenbuurt in de wijk De Aker (West) en het Zwarte Pad, een voet- en fietspad op de oostelijke dijk van de Ringvaart Haarlemmermeer. De brug ligt aan het eind van de straat La Meye vernoemd naar de gelijknamige berg La Meije. Daar waar die berg een hoogte haalt van 3984 meter, ligt de brug over een ringsloot binnen de Middelveldsche Akerpolder beneden zeeniveau. Anders dan andere bruggen in de buurt heeft de brug een “klassieke” uitstraling. Tussen betonnen borstweringen en landhoofden ligt een houten overspanning. De brug is rond 1994 gebouwd. Ze heeft een zusje in brug 1877. Naast deze voetgangersbrug staat een iconische lantaarnpaal van Friso Kramer, bekend vanwege de taps lopende verlichtingsbak.

Brug 1877 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De voetgangersbrug verzorgt de verbinding tussen de Bergenbuurt in de wijk De Aker (West) en het Zwarte Pad, een voet- en fietspad op de oostelijke dijk van de Ringvaart Haarlemmermeer. De brug ligt aan het eind van de straat Gran Paradiso vernoemd naar de gelijknamige berg Gran Paradiso. Daar waar die berg een hoogte haalt van 4061, ligt de brug over een ringsloot binnen de Middelveldsche Akerpolder beneden zeeniveau. Anders dan andere bruggen in de buurt heeft de brug een “klassieke” uitstraling. Tussen betonnen borstweringen en landhoofden ligt een houten overspanning. De brug is rond 1994 gebouwd. Ze heeft een zusje in brug 1875.

De Boy Ecurybrug is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. De verkeersbrug is gelegen in de wijk De Aker in de Middelveldsche Akerpolder. De brug uit circa 1990 vormt de verbinding tussen de Romerostraat en Pilatus en voert daarbij over de Anielewiczsingel. Ze is geconstrueerd van beton en ingeklemd tussen betonnen pylonen. De vorm van de pylonen is doorgevoerd in de roestvast stalen brugleuningen. De brug maakt deel uit van een serie soortgelijke bruggen ontworpen door N. Wijnmaalen, werkend voor de Dienst der Publieke Werken/Openbare Werken. De brug ging vanaf haar oplevering naamloos door het leven als brug 788. De gemeente Amsterdam vroeg in 2016 aan de Amsterdamse bevolking om mogelijke namen voor dergelijke bruggen. Een voorstel deze brug te vernoemen naar de Arubaanse verzetsheld Boy Ecury (Segundo Jorge Adelberto Ecury, 1922-1944) werd in november 2017 goedgekeurd en opgenomen in de Basisadministratie Basisregistraties Adressen en Gebouwen. In de buurt zijn straten etc. vernoemd naar mensen die zich tegen dictaturen verzetten. De Romerostraat is vernoemd naar Óscar Romero, een geestelijke die streed tegen de militaire regering in El Salvador. De Anielewiczsingel is vernoemd naar Mordechaj Anielewicz, leider van de Opstand in het getto van Warschau in 1943. Pilatus is gelegen in de bergwijk en verwijst naar de Zwitserse Pilatus.

Brug 2316 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De voet- en fietsbrug is gelegen aan het eind van de Noorderakerweg in de Middelveldsche Akerpolder. Dit gebied was tot in ver in de jaren tachtig agrarisch gebied en de Noorderakerweg liep hier dood op het dijklichaam behorende bij de Ringvaart Haarlemmermeer. Op die dijk lag een soort zandpad voor langzaam verkeer, dat later langzaamaan werd vrijgemaakt voor voetgangers en fietsers (Zwarte Pad, dat in 1998 haar naam kreeg), zodat een doorgaande route ontstond. Met de komst van de bebouwing in de Middelveldsche Akerpolder werden er om de diverse woonwijken ringsloten gegraven voor de afwatering. Daarbij werd een doorbraak gemaakt op de plek waar weg en dijklichaam elkaar ontmoetten. Om de verbinding te herstellen werd brug 2316 neergelegd, de brug dateert uit de jaren rond 2000. De brug is eenvoudig qua opzet. Ze steunt in wezen alleen op de houten brugpijlers met jukken. Daarop liggen houten liggers, die de houten planken dragen. Daarop staat een eenvoudige balustrade. De brug ligt tussen stroken met riet en een aantal knotwilgen. De brug maakt deel uit van een serie bruggen (brug 2317, 2319, 2320) in dezelfde buurt.

Brug 2260 is een bouwkundig kunstwerk in Amsterdam Nieuw-West. De brug bestaat uit metalen leuningen, een houten overspanning en betonnen landhoofden. De overspanning wordt daarbij ondersteund door metalen pijlers. Het is een uit 2002 stammende voetbrug die werd gelegd tussen twee buurten in de wijk De Aker in de Middelveldsche Akerpolder op de westelijke rand van Amsterdam. De brug verzorgt voor voetgangers de verbinding tussen de wijken die vernoemd zijn naar meren (zuid) en bergen (noord). Ze komt vanaf de Pracanalaan, vernoemd naar een Portugees meer. De brug sluit daarbij aan op de oudste straat hier: de Noorderakerweg. Die kreeg haar naam al in de tijd dat het gebied nog een agrarische bestemming had voor de in 1921 bij Amsterdam gevoegde gemeente Sloten.