Place Saint-Pierre (Parijs)

De kabelspoorweg van Montmartre of kabeltrein van Montmartre, in het Frans funiculaire de Montmartre, is een kabelspoorweg in Parijs, gelegen in het 18e arrondissement. Het is een automatische kabeltrein bestaande uit twee cabines. De kabelspoorweg is in juli 1900 geopend om de top van de heuvel Montmartre en daarmee de Sacré-Cœur makkelijker bereikbaar te maken. Hij wordt beheerd door de RATP, en vervoert jaarlijks 2 miljoen reizigers.

De Boulevard Marguerite de Rochechouart (tot 2019 Boulevard de Rochechouart) is een boulevard in Parijs die de scheiding vormt tussen het 9e en 18e arrondissement, net ten noorden van het Gare du Nord.

Anvers is een station van de metro in Parijs langs metrolijn 2 onder de boulevard de Rochechouart op de grens van het 9e en het 18e arrondissement. De naam is afgeleid van de Place d'Anvers en verwijst naar de Belgische stad Antwerpen (Frans: Anvers). De Place d'Anvers werd op haar beurt vernoemd naar de slag die in december 1832 om de citadel van Antwerpen werd uitgevochten tussen Franse en Nederlandse troepen.

Christus in majesteit (Frans: Christ en gloire) is een mozaïek in de Basilique du Sacré-Cœur in Parijs, een van de grootste ter wereld.

De basilique du Sacré-Cœur (Nederlands: Heilig-Hartbasiliek) is een basiliek in Parijs. Zij ligt op de heuvel Montmartre in het 18e arrondissement in Parijs en is gewijd aan de Heilig Hartverering. De kerk valt vooral op door haar fel witte uiterlijk, en prominente ligging op een heuvel. Om bij de kerk te komen, kan men 237 treden klimmen of de Funiculaire de Montmartre (kabelbaan) nemen. Boven aangekomen heeft men uitzicht over een groot deel van Parijs. De Sacré-Cœur is geheel opgetrokken uit travertijn, een vrij zachte (en enigszins poreuze) steensoort, afkomstig uit het Franse departement Seine-et-Marne. Travertijn is kalksteen en produceert bij regen een wit kalklaagje aan de buitenkant, waardoor de basiliek zeer wit van kleur blijft, o­ndanks het vuil en het roet van de stad. Tegen zure regen is travertijn minder goed bestand.

De kerk van Saint-Pierre de Montmartre is een rooms-katholieke parochiekerk gelegen in het 18e arrondissement van Parijs, op de top van de heuvel Montmartre aan de rue du Mont-Cenis, nabij de Place du Tertre. De kerk ligt direct ten westen van de Basilique du Sacré-Cœur.

Het Cimetière du Calvaire is een van twee overgebleven parochiale begraafplaatsen in Parijs. Gelegen op de top van de Montmartre heuvel, heeft het een oppervlakte van 600 vierkante meter en bevat het 85 graven: het is de kleinste begraafplaats in Parijs. De begraafplaats grenst aan de noordzijde van de kerk Saint-Pierre de Montmartre en ontleent haar naam aan de tuin die in het verlengde ervan ligt en waar zich een calvarie bevindt. Ze is omgeven door muren en opent met een bronzen deur, een werk uit 1980 van de Italiaanse beeldhouwer Tommaso Gismondi (die ook de deuren van de naburige kerk ontwierp). De begraafplaats staat op de lijst van historische monumenten en is alleen toegankelijk voor het publiek op 1 november (Allerheiligen). In de begraafplaats bevindt zich het hoogste punt van Parijs, met een hoogte van 130,5 meter.

Montmartre () is een wijk en heuvel in Parijs, gelegen in het 18e arrondissement. Het is een wijk die veel toeristen trekt en waar van oudsher veel kunstenaars wonen. De bekendste attracties zijn de Basilique du Sacré-Cœur en de Place du Tertre. Boven op Montmartre heeft men een mooi uitzicht over Parijs. Als men het over de heuvel heeft, wordt er vaak gesproken over la Butte Montmartre. De heuvel is 130 meter hoog en het hoogste punt in Parijs. De wijk kent (vaak steile) trappen en slingerende straten. De bekendste trappen vormen de rue Foyatier die van metrohalte Anvers met 222 treden naar het bordes van de Sacré-Cœur leidt. Hierlangs loopt de Funiculaire de Montmartre. De Sacré-Cœur is niet, zoals vaak gedacht, het hoogste punt van Montmartre. De kerk Saint-Pierre de Montmartre ligt nog hoger en het kerkhof daarvan ligt op de top van de heuvel. De wijk heeft een ander karakter dan de rest van de stad en voelt op sommige plekken niet als een grote stad. De Place du Tertre vormt het toeristische hart waar speciaal voor toeristen gemaakte schilderijen worden verkocht en men karikaturen van zichzelf kan laten tekenen. In de wijk staat de Moulin de la Galette uit 1717. Andere bekende locaties zijn Le mur des je t’aime waar in 250 talen Ik hou van jou staat en de Place Dalida die vernoemd is naar de zangeres Dalida. De Villa Léandre is een doodlopende straat met gevels in Engelse stijl. Deze straat lijkt op een knusse dorpsstraat. Andere bekende straten die de heuvel beklimmen zijn de rue Lepic en de rue des Martyrs, die waarschijnlijk al uit de Romeinse tijd stamt. De Boulevard de Rochechouart vormt de grens van de wijk. De wijk heeft ook een kleine wijngaard, de Vigne de Montmartre. Er wordt al sinds de 10e eeuw wijn verbouwd op de heuvel maar deze wijngaard stamt uit de jaren dertig en is de laatste in Montmartre. In de buurt van de wijngaard staat een van de bekendste cabarets van de buurt, de Lapin Agile. De meeste theaters vindt men aan de zuidkant van de heuvel, aan de rue des Martyrs en de aan Pigalle grenzende Boulevard de Clichy. Montmartre heeft twee kerkhoven; het bekendst is het Cimetière de Montmartre dat in 1795 in gebruik genomen werd. Er liggen verschillende bekende Franse kunstenaars begraven. Een kleiner kerkhof, het Cimetière Saint-Vincent, ligt aan de Rue Caulaincourt.

De Place du Tertre ("Heuvelplein") is een plein in het hart van de Parijse wijk Montmartre en gelegen op korte afstand van de Sacré-Cœur, waar schilders, portrettekenaars en silhouetknippers aan het werk zijn. Men kan hier niet alleen landschapschilderijen kopen, maar ook een eigen portret of karikatuur laten maken. Het herinnert aan de tijd toen bekende kunstenaars hier leefden, zoals Pablo Picasso. Deze plaats lokt massa's toeristen die op de terrassen komen verpozen. Ook bevindt zich hier het oude huis van Picasso, dat wordt gebruikt als museum.

De rue des Martyrs ("Martelarenstraat") is een straat in Parijs, gelegen op de heuvel van Montmartre. De straat begint tegenwoordig bij de Notre-Dame-de-Lorette kerk in het 9e arrondissement, en loopt door in het 18e. De straat leidde van oudsher (waarschijnlijk al voor de Romeinse tijd) van Parijs naar de nederzetting op de heuvel.

Abbesses is een station van de metro in Parijs langs metrolijn 12 in het 18de arrondissement. Het station is genoemd naar het erboven gelegen pleintje. Het ligt 36 meter onder de grond en is daarmee het diepste metrostation van Parijs. Onder het straatoppervlak bereikbaar via gewone trappen bevindt zich een ticketzaal. Twee wenteltrappen en twee liften verbinden deze ticketzaal met de perrons onderaan. De luifel boven de toegangstrappen op de Place des Abbesses is een geklasseerd historisch monument van de jaren 1900 in art-nouveaustijl. Het wordt bijzonder vaak gefotografeerd. De luifel is evenwel historisch niet de luifel van dit metrostation, maar wel deze van het station Hôtel de Ville. De luifel werd in 1974 daar afgebroken en op dit plein aan de voet van de Butte Montmartre geïnstalleerd. In 2000 werden meerdere scènes uit Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain in het metrostation gefilmd.

Le mur des je t’aime (Nederlands: De ik-hou-van-joumuur) is een liefde gethematiseerde muur op de Square Jehan-Rictus in de wijk Montmartre in de Franse hoofdstad Parijs. De liefdesmuur is gecreëerd in 2000 en is nu een populaire toeristische attractie. De muur beslaat 40 vierkante meter en bestaat uit 612 geëmailleerde lavategels waarop 311 keer in 250 talen 'ik hou van jou' geschreven staat. Elke tegel meet 21 bij 29,7 centimeter. Alle grote talen zijn vertegenwoordigd, maar ook bijzondere talen zoals Navajo, Inuit, Bambara en Esperanto. De muur is gratis te bezoeken.