place

Uyt den Bosch

Haarlem Zuid-WestLandgoed in Noord-HollandRijksmonument in HaarlemWoning in Haarlem
Haarlem Uyt Den Bosch
Haarlem Uyt Den Bosch

Uyt den Bosch is een historische villa en buitenplaats in Haarlem, in de provincie Noord-Holland. De villa ligt aan de Spanjaardslaan, aan de zuidrand van de Haarlemmerhout in het Haarlemmerhoutkwartier in Haarlem Zuid-West. Het huidige gebouw dateert uit het begin van de 20e eeuw, maar de geschiedenis van deze locatie gaat terug tot de 17e eeuw. Uyt den Bosch is sinds 23 november 1999 als rijksmonument geregistreerd. Naast de villa bevinden zich een koetshuis, oranjerie (nr. 5) en tuinmanswoning (nr. 1), die oorspronkelijk tot de buitenplaats behoorden.

Fragment uit het Wikipedia-artikel Uyt den Bosch (Licentie: CC BY-SA 3.0, Auteurs, Beeldmateriaal).

Uyt den Bosch
Spanjaardslaan, Haarlem

Geografische coördinaten (GPS) Adres Website Nabijgelegen plaatsen
placeToon op kaart

Wikipedia: Uyt den BoschLees verder op Wikipedia

Geografische coördinaten (GPS)

Breedte Lengte
N 52.364277777778 ° E 4.6200277777778 °
placeToon op kaart

Adres

Batenburg

Spanjaardslaan 7
2012 NR Haarlem (Haarlem)
Noord-Holland, Nederland
mapOpenen op Google Maps

Website
batenburg.eu

linkWebsite bezoeken

Haarlem Uyt Den Bosch
Haarlem Uyt Den Bosch
Ervaringen delen

Nabijgelegen plaatsen

Eindenhout
Eindenhout

Eindenhout is een historische buitenplaats en natuurgebied in de Noord-Hollandse stad Haarlem. De buitenplaats is gelegen aan de Wagenweg, in het stadsdeel Haarlem Zuid-West, binnen het Haarlemmerhoutkwartier. De voormalige buitenplaats ligt aan het westelijk uiteinde van de historische Spanjaardslaan. Het bijbehorende hoofdgebouw, gebouwd in 1793 in neoclassicistische stijl, staat bekend als Huis Eindenhout en wordt in de volksmond ook wel het Huis met de Beelden genoemd, een verwijzing naar de twee marmeren sfinxen die het bordes flankeren. De buitenplaats kent een lange geschiedenis die teruggaat tot de 17e eeuw, toen zich op deze plek een herberg bevond met de naam Het Dronckenhuisje. In de 18e eeuw werd het terrein ontwikkeld tot buitenplaats. In de 19e eeuw werd Eindenhout eigendom van verschillende adellijke families. In de tuin werden in deze periode diverse elementen toegevoegd, waaronder een theekoepel aan de Leidsevaart en de genoemde sfinxbeelden. In de 20e eeuw raakte het landgoed in verval. Na een periode van verwaarlozing, waarin het terrein deels verwilderde werd het hoofdgebouw in de jaren 1970 gerestaureerd en verbouwd tot acht appartementen. Sindsdien werd het omliggende terrein grotendeels aan de natuur overgelaten en is het in gebruik als natuurreservaat. In 2020 werd Huis Eindenhout aangekocht door Stadsherstel Amsterdam, die het pand grondig liet restaureren met oog voor de oorspronkelijke architectuur en kleurstelling. Ook het bijbehorende tempeltje, dat in 2009 al was gerestaureerd, maakt deel uit van het beschermde ensemble. Zowel het huis als het koepeltje zijn aangewezen als rijksmonument.

Oud-Berkenroede
Oud-Berkenroede

Oud-Berkenroede is een buitenplaats in Heemstede, die ten noorden ligt van een gebouw dat nu Berkenrode heet, maar dat vroeger Westerduin heette. De verwarring ligt in het feit dat alle 17e- en 18e-eeuwse gebouwen in dit gebied (ook het huis 'Welgelegen' dat aan de andere kant van de Herenweg staat), zich ooit in het plaatsje Berkenrode bevonden. De heerlijkheid Berkenrode was sinds 1466 niet meer in handen van de heren van Heemstede. Echter, de eigenaren kochten het plaatsje meestal om de titel, en woonden er doorgaans niet. Misschien was dit de reden dat de oorspronkelijke gebouw van de heerlijkheid steeds werd afgebroken. Nu rest alleen nog een vierkante vijver achter het huidige Berkenrode, als herinnering aan de heerlijkheid Berkenrode. Het nog bestaande herenhuis 'Oud Berkenrode' dateert uit de 18e eeuw. Toenmalig eigenaar Pieter de la Court, uit een Leidse regentenfamilie en onder andere in 1769 burgemeester van Amsterdam, noemde zijn buiten 'Oud Berkenrode', hetgeen tot een jarenlange juridische strijd (van 1658 tot 1749) leidde met de eigenaren van de feitelijk oudere heerlijkheid Berkenrode. Mattheus Lestevenon was een eigenaar van de heerlijkheid die zichzelf graag Mattheus Lestevenon van Berkenrode noemde. De titel verschafte hem aanzien in zijn diplomatieke werk. Hij woonde in Den Haag (Lange Voorhout), Parijs (als ambassadeur), en Amsterdam (Keizersgracht). Uiteindelijk is de naam 'Oud Berkenroede' overeengekomen. In 1745 liet Pieter de la Court de naam Oud Berkenroede op het hek zetten. In 1775 werd de buitenplaats door Adriaan van der Hoop, weduwnaar van Anna de la Court, overgedragen op Margaretha Elisabeth Loot. Haar weduwnaar Geerlich van der Nulft verkocht de buitenplaats in 1793 aan Cornelia Catharina Hodshon. Zij is vooral bekend als de vermogende 'Keetje' Hodshon, die in 1794 een groot herenhuis liet bouwen aan het Spaarne in Haarlem, onder architectuur van Abraham van der Hart bekend als het Hodshonhuis en sinds 1841 in eigendom van de Hollandsche Maatschappij der Wetenschappen. Van 1891 tot 1904 woonde op Oud-Berkenroede de Heemsteedse burgemeester David Eliza van Lennep. Op de percelen van de vroegere tuin aan de achterzijde tot de Leidsevaart is in de jaren 1930 de Letterkundigenwijk aangelegd. Door het echtpaar Croon-Laimböck is na 1956 het herenhuis grondig gerestaureerd.