place

Parc des Buttes-Chaumont

19e arrondissement (Parijs)Heuvel in ParijsPark in Parijs
Paris Buttes Chaumont Passerelle 03
Paris Buttes Chaumont Passerelle 03

Het Parc des Buttes-Chaumont is een stadspark in het noordoosten van Parijs, in het 19e arrondissement. Het is het derde park in Parijs naar oppervlakte (circa 25 ha), en kent veel hoogteverschillen en fraaie uitzichten over de stad.

Fragment uit het Wikipedia-artikel Parc des Buttes-Chaumont (Licentie: CC BY-SA 3.0, Auteurs, Beeldmateriaal).

Parc des Buttes-Chaumont
Rue Courbe, Montauban

Geografische coördinaten (GPS) Adres Nabijgelegen plaatsen
placeToon op kaart

Wikipedia: Parc des Buttes-ChaumontLees verder op Wikipedia

Geografische coördinaten (GPS)

Breedte Lengte
N 48.881111111111 ° E 2.3830555555556 °
placeToon op kaart

Adres

Rue Courbe

Rue Courbe
82350 Montauban
Occitanie, France
mapOpenen op Google Maps

Paris Buttes Chaumont Passerelle 03
Paris Buttes Chaumont Passerelle 03
Ervaringen delen

Nabijgelegen plaatsen

Belleville (Parijs)
Belleville (Parijs)

Belleville is een wijk in Parijs in Frankrijk. De wijk is het 77ste quartier, in het 20ste arrondissement. Het was van oorsprong een zelfstandige gemeente, met een grondgebied dat zich verder uitstrekte over het zuiden van het huidige 19de en het noorden van het 20ste arrondissement, maar dat ook gedeelten van het 10de en 11de arrondissement omvatte. In 1860 werd de gemeente bij de stad Parijs gevoegd. In de representatie van Parijzenaars is de "wijk Belleville" nog steeds groter, en beslaat het grondgebied van de voormalige gemeente Belleville. Bekende Belleville-bewoners waren zangeres Édith Piaf, schrijver Georges Perec, voetballer Lassana Diarra, en de Belgische muzikant Django Reinhardt. Fotograaf Willy Ronis maakte er vele van zijn foto's van het Parijse stadsleven, en de auteur Daniel Pennac situeerde er zijn romanreeks Saga Malaussène; zeven romans over de professionele zondebok Benjamin Malaussène. Ook meerdere romans van Romain Gary beschrijven de wijk, waaronder La Vie devant soi (1975), bekroond met de Prix Goncourt. Op de gelijknamige heuvel in de wijk bevindt zich sinds 1988 het stadspark parc de Belleville. De top van de heuvel is, met een hoogte van 128,5 meter, het op een na hoogste punt van Parijs. Enkel Montmartre ligt hoger. Veel oudere films zijn deels opgenomen in de straten van Belleville, en met name op de trappen die van de voormalige passage Julien Lacroix en de rue Vilin (nu deel van het park) naar de rue Piat liepen, zoals Le Ballon rouge (1956), Casque d'or (1952), Rafles sur la ville (1958), Les Jeux dangereux (1958), Le Grand Chef (1959), en Un gosse de la butte (1964). De Nederlandse ontwerper, onderzoeker, en journalist Piet Schreuders heeft in 2012 een van de uitgaves van zijn magazine Furore (#21) helemaal besteed aan zijn onderzoek naar de precieze locaties waar de iconische kinderfilm Le Ballon rouge is gedraaid. Hij en anderen pleiten voor een blijvende herinnering aan deze film op de plek langs de trap door het park waar de rode ballon werd ontdekt door de hoofdpersoon Pascal. De wijk is bekend van de uitingen van graffiti en street art die te vinden zijn in de rue Denoyez, die parallel loopt aan de Boulevard de Belleville. Het gebied rond de Rue de Belleville is een van de Chinatowns van Parijs.

Bassin de la Villette
Bassin de la Villette

Het Bassin de la Villette is een Frans langgerekt kanaaldok dat vier kanalen in het noordoosten van Parijs met elkaar verbindt, te weten het Canal Saint-Martin aan het ene uiteinde en het Canal Saint-Denis, het Canal de l'Ourcq en het korte kleine kanaaldok Darse du fond de Rouvray. Het kanaaldok ligt in het 19e arrondissement. Het is het grootste artificieel wateroppervlak van Parijs. Het werd onder water gelaten op 2 december 1808. Bedoeling was om met het water van het kanaal de fonteinen van Parijs te voeden, ook in tijden van droogte. Daarom werd het water van vijf rivieren afgeleid naar de rivier Ourcq. Deze werd gekanaliseerd naar het bassin de la Villette. Langs het Canal de l'Ourcq wordt van bijna 100 km verder water van de Ourcq aangevoerd. Het bassin ligt 25 meter hoger dan het niveau van de Seine en was dus geschikt om de openbare fonteinen van Parijs te voeden. Vanuit dit bassin voerde het Canal Saint-Martin het water Parijs binnen. Anno 2020 wordt het water van het kanaal nog gebruikt om de Parijse parken te irrigeren en de straten en riolen te reinigen. Samen met het Canal Saint-Martin en het Canal Saint-Denis vormt het een verbinding tussen twee delen van de Seine. Zo kan twaalf kilometer van de route over de Seine worden afgestoken. Tegenwoordig wordt het echter vrijwel niet meer gebruikt behalve voor rondvaarten. Het breedste deel van het kanaaldok is circa 700 meter lang op 70 m breed en heeft een diepgang van 2,60 m. De kop van het dok ligt aan de Place de la Bataille-de-Stalingrad en de Rotonde de la Villette, het voormalig tolhuis of barrière aan de doorgang in de Muur van de Belastingpachters, met het dok buiten de tolmuren. De noordwestelijke kaai is de quai de la Seine, de zuidoostelijke de quai de la Loire, halfweg het dok is er een voetgangerspasserelle, de Passerelle de la Moselle. De oorspronkelijke passerelle stamt uit 1882, had een hoogte van 11,60 m en was met een enkele boog en een lengte van 86 meter gebouwd, deze werd evenwel vervangen door een nieuwe brug in 1966. Het smallere deel van het kanaaldok, door het eerste gescheiden door de overbrugging van de Pont de Flandre, is 730 m lang en 30 m breed. Dit deel van het bassin eindigt op een rondpunt van kanalen waar Canal Saint-Denis, Canal de l'Ourcq en Darse du fond de Rouvray samenkomen. Dit tweede deel van het bassin de la Vilette wordt soms ten onrechte reeds aangeduid als het Canal de l'Ourcq. Sinds 2002 organiseert de stad Parijs elke zomer Paris Plage, waarbij een recreatiezone langs de rechteroever van de Seine wordt opgebouwd. Sinds 2007 wordt ook het Bassin de la Vilette in deze actie betrokken en worden de kaaien van het dok aangekleed met zand, ligzetels, speelpleintjes voor kinderen, petanquebanen, terrasjes, popup restaurants. Sinds 2017 worden in het Bassin drie zwembaden geïnstalleerd gevoed met gezuiverd en verwarmd water uit het dok. Deze baden aan de zijde van de quai de la Loire hebben een gezamenlijke lengte van 90 meter en een breedte van 16 meter. Tot 300 zwemgasten worden gelijkertijd toegelaten. De diepte van de baden is respectievelijk 2 m, 1,2 m en 40 cm. De zwembaden worden bewaakt door redders en douches en omkleedruimtes werden geplaatst. De zwembaden zijn geopend van 15 juli tot 15 september, dagelijks van 11 tot 21 uur en hebben deels tot doel in de aanloop naar de Parijse kandidatuur voor de Olympische Zomerspelen 2024 het Internationaal Olympisch Comité te demonstreren dat Parijs echt de capaciteit heeft zwemactiviteiten in en rond de Seine te organiseren.