Biomassa Energiecentrale Sittard

De Auveleberg is een voormalige heuvel in de Limburgse stad Sittard. De Auveleberg lag in de Sittardse wijk Limbrichterveld op de plaats waar nu het winkelcentrum en de Sint-Pauluskerk liggen, en is in 1967 zonder bodemkundig onderzoek afgegraven. De Auveleberg is vermoedelijk een Romeinse grafheuvel geweest. Er is heel weinig over bekend. Heel vroeger werd de heuvel ook wel Auvermannsker berg genoemd. De berg leeft voort in de legende van de Auvelmannetjes, Auvelemenkes, Auvermenkes, Alvermannen, een goedaardig kaboutervolk (aardmannetjes of elfen) die hun schuilplaats in de heuvel hadden. Soms kwamen de Auvelemenkes mensen 's nachts helpen mits men ze goed gezind was en voedsel of kleding voor hen neer zette. Vanwege deze Limburgse legende moet de Auveleberg een bijzondere plek geweest zijn. Bekend is verder dat er ook mensen werden terechtgesteld (brandstapel, galg etc.) op de Auveleberg. Twee Sittardse zaken herinneren nog aan de Auvelenberg: er staat een hotel "Auveleberch" op de plaats waar vroeger de heuvel was. er is een Sittardse Big Band, de Aubel Band. Deze band heeft zijn roots in de Sittardse wijk Limbrichterveld. Voor 1980 heette de band "Aubelberger Muzikanten". De naam van de band is afgeleid van de Auvelenberg.

Industriepark Noord is een bedrijven- en industrieterrein in Sittard in de Nederlandse gemeente Sittard-Geleen. Het terrein is 269 hectare groot, waarvan 154,1 hectare is aangewezen als bedrijfsgebied (142,5 hectare netto). Er zijn 213 ondernemingen gevestigd waar 4892 arbeidsplaatsen worden gevuld. Het terrein ligt aan de noordkant van Sittard, grenzend aan de gemeente Echt-Susteren. Het wordt in het noorden begrensd door de N297 van Born (A2) naar Duitsland (B56n en A46), het industriepark heeft hier ook een op- en afrit richting Duitsland, en in het westen door de Spoorlijn Maastricht - Venlo. Het oostelijke, onbebouwde gedeelte van het terrein langs de oevers van de Geleenbeek en de Roode Beek is aangewezen als ecologische verbindingszone. Hier is onder andere het Parkbos Millen gelegen.

VV Sittard is een Nederlandse amateurvoetbalclub uit Sittard in Limburg, opgericht in 1959. Het eerste elftal speelt in de tweede klasse zondag (2022/23). De club speelt op Sportpark De Kroa in Sittard.

De Mariakapel is een kapel in Sittard in de Nederlands Zuid-Limburgse gemeente Sittard-Geleen. De kapel staat in de tuin van Zuyderland zorgcentrum Lemborgh te Bradleystraat 23 in het noordoosten van de stad. De kapel is gewijd aan Maria.

De Sint-Pauluskerk is de parochiekerk voor de Sittardse wijk Limbrichterveld, gelegen aan Whitestraat 12.

De Heilig Hart van Jezuskerk is een kerkgebouw te Sittard, gelegen in de wijk Overhoven aan de Geldersestraat 37 en 39.

De Mariakapel is een kapel in Nieuwstadt in de Nederlandse gemeente Echt-Susteren. De kapel staat aan de Millenerpoort op de plaats waar de Elsenewal hierop uitkomt in het zuiden van het dorp. De kapel is gewijd aan de heilige Maria.

Limbrichterveld is een wijk in het westen van Sittard (gemeente Sittard-Geleen) in de Nederlandse provincie Limburg. Deze woonwijk is in de eerste helft van de twintigste eeuw ontstaan als arbeiderswijk voor de spoorwegarbeiders van het rangeerterrein in Sittard en is uitgegroeid tot een moderne stadswijk met circa 5.580 inwoners (in 2023).

Huize Witham, tot 1998 Huis Wittem genoemd, is gelegen aan de zuidrand van het Nederlands Limburgse dorp Nieuwstadt dat deel uitmaakt van de gemeente Echt-Susteren.

Het Heilig Hartbeeld is een standbeeld in Overhoven, een wijk in de Nederlandse plaats Sittard.

Het Klooster van de Paters van het Heilig Hart van Jezus van Bétharram is een voormalig klooster in de Sittardse wijk Overhoven, gelegen aan Geldersestraat 39. Dit klooster werd ontworpen door Jos Wielders en gebouwd in 1926. Er was ook een rectoraatswoning aan verbonden en van daar uit werd de nabijgelegen Heilig Hart van Jezuskerk bediend, welke enkele jaren later gereed kwam. Hier naast ligt nog een noodkerk met pastorie, en een verenigingsgebouw. Dit complex werd in 1922, eveneens naar ontwerp van Jos Wielders, gebouwd en is nu in gebruik als gemeenschapshuis. Al de gebouwen die deel uitmaken van dit complex zijn geklasseerd als Rijksmonument.

De Sint-Janskerk, voluit Sint-Johannes de Doper, in Nieuwstadt is een rooms katholieke kerk die oorspronkelijk als kapel (zonder toren) werd gebouwd in de tweede helft van de 13e eeuw. Zoals vele Limburgse kerken is deze kerk opgetrokken uit mergel. De kerk markeert de overgang van de romaanse bouwstijl naar de gotiek. Het middenschip, en met name de lichtbeuk, vertoont onmiskenbaar romaanse vormen. De lichtbeuk bevat grote ronde ramen. De vensters in de zijbeuken zijn uitgevoerd in de vormen van de romaanse stijl, gecombineerd met details die stijlkenmerken vertonen van de Maaslandgotiek. Aan weerskanten zijn de oostelijke traveeën van de zijbeuken verhoogd tot pseudo-transepten. Het koor is in de 14e eeuw toegevoegd en staat in een hoek ten opzichte van de lengteas van het schip. Aan de kerk zou later een lage toren zijn toegevoegd, maar na de verwoesting van de stad in 1398 was daar weinig meer van over. Op een plattegrond uit 1623 is nog een restant van deze toren afgebeeld. De afstanden tussen de steunberen en de diverse vensters is onderling en links en rechts nogal verschillend. Waarschijnlijk zijn de steunberen later aangebracht bij geconstateerde verzakkingen, waarbij de steun belangrijker was dan een esthetisch uiterlijk. In 1862 maakte architect P.J.H. Cuypers plannen voor een restauratie van de kerk. Met deze restauratie werd echter pas in 1880 begonnen. Cuypers wilde de muren van het koor verhogen en een toren toevoegen, maar deze onderdelen van de plannen werden nooit uitgevoerd. Cuypers voegde een neo-Romaans portaal toe aan het lagere gedeelte van de originele toren. Omdat er geen afbeeldingen beschikbaar zijn van hoe de kerk eruitzag vóór de restauratie, is niet bekend in hoeverre de zijbeuken origineel zijn of door Cuypers zijn ontworpen en gebouwd. In het oeuvre van Cuypers komt een vergelijkbare bouwstijl verder niet voor, waardoor aangenomen mag worden dat ze origineel is; bovendien vertoont de ruïne van de kerk van het Beyartklooster in Maastricht een vergelijkbare stijl. Na 1899 voegde Cuypers de sacristie toe aan de zuidzijde. Tussen 1927 en 1933 werd de kerk opnieuw gerestaureerd, deze keer door architect Jos Wielders, zelf inwoner van Nieuwstadt. Hij verving de kleine toren door een nieuw, lager, portaal. hij verlengde de zijbeuken en plaatste een geheel nieuwe toren, waarin overigens een groot aantal stenen afkomstig van de ruïnes van het Kasteel Montfort werden verwerkt. Gevechten gedurende de Tweede Wereldoorlog hebben de kerk grote schade berokkend maar ze is weer herbouwd in de vooroorlogse staat.