Museum Hof van Busleyden

Het Hof van Busleyden in Mechelen is een gebouw waarvan de geschiedenis teruggaat tot het begin van de zestiende eeuw. Er wordt vaak naar verwezen als representatief gebouw voor de gouden jaren die de stad beleefde toen de landvoogdes Margaretha van Oostenrijk er verblijf hield en omringd werd door leden van de hoge adel en magistratuur, door de leden van haar hofhouding en door kunstenaars. Vanaf 1620 werd het gebouw de zetel van de Mechelse Berg van Barmhartigheid, een instelling waar men tegen een lage interest geld kon lenen. Sedert 31 juli 1938 is hier het Museum Hof van Busleyden ondergebracht.

De Stadsfeestzaal is een gebouw in de Belgische stad Mechelen uit 1885. De feestzaal is gesitueerd aan de Frederik de Merodestraat 28 op ongeveer 250 meter ten noordoosten van de Grote Markt nabij de Sint-Janskerk. Doorheen zijn geschiedenis was het een gymzaal en feestzaal. Sinds 2021 zijn de drie bioscoopzalen van Cinema Lumière en een bar in de feestzaal gecreëerd.

De Sint-Janskerk is een 15e-eeuwse gotische kerk in Mechelen. Deze kerk is gewijd aan Johannes de Doper en Johannes de Evangelist. De torenspits is 55,5 meter hoog en is omringd door vier kleine torentjes. Op een twintigtal meter naar het zuidoosten staat de Stadsfeestzaal.

Het Aartsbisschoppelijk Groot Seminarie is een monument in de Frederik de Merodestraat in Mechelen, België, vlakbij de Grote Markt, de Sint-Romboutskathedraal en nabij het Aartsbisschoppelijk Paleis van Mechelen. In 1500 werd een college opgericht door Jan Standonck dat later door het Aartsbisdom Mechelen-Brussel (aartsbisschop Matthias Hovius) werd overgenomen om er een opleiding voor priesters in te voorzien (seminarie). Het Concilie van Trente (1563) stelde immers dat voortaan elk bisdom een seminarie moest hebben. Tussen 1746 en 1761 liet kardinaal d'Alsace een nieuw gebouw optrekken. Het seminarie werd meermaals gesloten en heropend: Het seminarie werd in 1787 door de regering van de Oostenrijkse Nederlanden gesloten, krachtens een decreet van keizer Jozef II, maar heropende in 1789 na de Brabantse Omwenteling. In 1798, tijdens de Franse tijd, werd het opnieuw gesloten en in 1799 werden de gebouwen verkocht. In 1803, na het Concordaat van 1801, huurde het aartsbisdom de gebouwen terug, om ze vervolgens in 1806 opnieuw aan te kopen. De regering van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden sloot het seminarie opnieuw in 1825, waarna het in september 1830 weer werd heropend. Later ontstond er ook een Klein Seminarie op een andere locatie, heden het Berthoutinstituut Klein Seminarie Mechelen, een school. Heden huisvest het gebouw een congrescentrum, studentenkamers en een restaurant.

De Koepoortbrug is een liggerbrug over de Afleidingsdijle in de stad Mechelen. De brug bestaat uit één overspanning van 29,6 m lang, de breedte van de Afleidingsdijle.

Het Sint-Romboutscollege is een katholiek bisschoppelijk college voor lager en middelbaar onderwijs in Mechelen aan de Veemarkt. Het onderwijs startte er in oktober 1863 in een periode van een lokale Mechelse schoolstrijd met het liberale stadsbestuur. Deze schoolstrijd was een voorloper van de latere nationale schoolstrijd van 1878 tot 1884. De gebouwen voor de school werden in 1863 aangekocht door kardinaal Sterckx voor de inrichting van een bisschoppelijk college. Aan de binnenzijde heeft de school neogotische vleugels en de voorgevel, het Hof van Prant, is barok en gaat terug tot de 17de eeuw. Aanpalend aan het Hof van Prant staat een moderne interpretatie ervan, die in eind jaren 80 is opgetrokken.

De Veemarkt is een plein in de Belgische stad Mechelen, ongeveer halverwege tussen de Grote Markt en de Nekkerspoelbrug. Op het plein bevindt zich een ruime bushalte waar verschillende buslijnen van De Lijn passeren, alsook een ondergrondse parkeergarage die rond 2003 werd aangelegd, Blue-bike-deelfietsen en Cambio-deelwagens. Het Sint-Romboutscollege en de Sint-Pieters-en-Pauluskerk zijn gelegen aan de Veemarkt. Op het plein staat tevens een standbeeld van Neptunus, die in de volksmond Vadderik wordt genoemd. Het beeld werd in 1718 gemaakt door Frans Langhemans in opdracht van het stadsbestuur. De huidige sokkel met opschrift "SPQM", de Mechelse versie van SPQR, is niet origineel en dateert van na de Tweede Wereldoorlog. De eerste vermelding van de Veemarkt dateert van 1293 bij de bouw van het Sint-Julianusgasthuis.

Het Hof van der Gracht de Rommerswael is een monument aan de Goswin de Stassartstraat in Mechelen. Het voormalige Hotel Van der Gracht de Rommerswael was in 1647 eigendom van Aurelius Carrega en in 1755 van Rogier-Filips, baron Van der Gracht de Rommerswael. In 1839-1840 werd het pand verkocht door Louisa en Albertina Van der Gracht aan de zusters van de arme klaren toen ze verhuisden naar het Kasteel van Tielen. In 1844 werden een kapel en kloosterpand gebouwd achter het hotel naar ontwerp van architect F. J. Bouwens. Het gebouw werd voltooid in 1845. Het barokhuis heeft een rondboogpoort en is sinds 1968 als monument beschermd.

De refugie van Sint-Truiden is een refugehuis van de abdij van Sint-Truiden aan de Schoutetstraat en het 'Groen Waterke' in Mechelen. In de 16e eeuw liet kanunnik Willem Sarens de woning met toren verbouwen tot stadspaleis, als eigen woning en als refuge voor de benedectijnenabdij van Sint-Truiden, waar zijn broer abt was. In de 17e eeuw werd het pand verkocht, waarna het de woning werd van magistraten van de Grote Raad. In 1921 kocht de provincie Antwerpen het gebouw. In het gerestaureerde pand zaten het aartsbisschoppelijk archief en later de aartsbisschoppelijke administratie, gezien de nabijheid van het Aartsbisschoppelijk Paleis van Mechelen. Sinds 1938 is het beschermd als monument.

De Sint-Pieters-en-Pauluskerk is een barokke kerk op de Veemarkt in Mechelen, gebouwd tussen 1669 en 1694 naar plannen van de jezuïet Antoon Losson. Officieel heet ze de Kerk van de H.H. Apostelen Petrus en Paulus op visitatie bij de Heilige Ignatius van Loyola en de Heilige Franciscus Xaverius. Ernaast ligt het Hof van Kamerijk, de voormalige residentie van Margaretha van York en aan de overkant het Hof van Savoye, de voormalige residentie van Margaretha van Oostenrijk.

Het Predikheren is een onderkomen voor culturele activiteiten in de Belgische stad Mechelen. Onder meer de bibliotheek van de stad is er gevestigd. Het Predikheren is gelegen in de gebouwen van het voormalige predikheren- of dominicanenklooster en de bijbehorende kloosterkerk. Het klooster werd tussen 2011 en 2019 gerestaureerd. De restauratie maakte deel uit van het Mechelse stadsvernieuwingsproject Tinelsite. Zowel het klooster als de kerk zijn deel van het cultureel erfgoed. De kerk wordt gerestaureerd tot 2024.

Het Hof van Palermo was een stadspaleis in Mechelen. Het paleis werd in 1476 gebouwd in opdracht van Jan Carondelet, eerste voorzitter van de Grote Raad van Mechelen en genoemd naar zijn zoon Jan die aartsbisschop was in Palermo. Oorspronkelijk was het van de straat afgesloten door een voorgebouw. In 1807 stond hier de afspanning Saele Van Apollo en in 1889 de rijtuigenverhuurder Den Posthoorn, daarna ook Koninklijke Manufactuur van Wandtapijten De Wit. De familie De Wit verkocht het pand in 2003 aan het Algemeen Belgisch Vakverbond afdeling Mechelen-Kempen. Omdat de restauratiekost voor het gehele complex te hoog opliep, behield deze enkel het oudste gedeelte en vatte de restauratie van de ingebouwde huistoren aan. Andere gedeeltes werden in 2008 aan een privé projectontwikkelaar doorverkocht.Deze projectontwikkelaar (Philip van Loon) heeft het gebouw afgebroken en terug laten zetten.