Hof van der Gracht de Rommerswael

De refugie van Sint-Truiden is een refugehuis van de abdij van Sint-Truiden aan de Schoutetstraat en het 'Groen Waterke' in Mechelen. In de 16e eeuw liet kanunnik Willem Sarens de woning met toren verbouwen tot stadspaleis, als eigen woning en als refuge voor de benedectijnenabdij van Sint-Truiden, waar zijn broer abt was. In de 17e eeuw werd het pand verkocht, waarna het de woning werd van magistraten van de Grote Raad. In 1921 kocht de provincie Antwerpen het gebouw. In het gerestaureerde pand zaten het aartsbisschoppelijk archief en later de aartsbisschoppelijke administratie, gezien de nabijheid van het Aartsbisschoppelijk Paleis van Mechelen. Sinds 1938 is het beschermd als monument.

Het Aartsbisschoppelijk Paleis van Mechelen is de residentie van de aartsbisschoppen van Mechelen. Het bevindt zich aan de Wollemarkt in Mechelen, vlak bij de Sint-Romboutskathedraal. Het paleis dateert uit de 18e eeuw en heeft tal van renovaties meegemaakt. De stijl van het gebouw is classicisme, wat zich toont in de volgende kenmerken: sobere gevelopbouw, veel horizontalisme en een U-vormig grondplan. Het paleis vertoont invloeden van de Italiaanse architectuur. Achteraan is er een zeer grote tuin.

De Sint-Janskerk is een 15e-eeuwse gotische kerk in Mechelen. Deze kerk is gewijd aan Johannes de Doper en Johannes de Evangelist. De torenspits is 55,5 meter hoog en is omringd door vier kleine torentjes. Op een twintigtal meter naar het zuidoosten staat de Stadsfeestzaal.

De refugie van Tongerlo is een 15e-eeuws gebouw in de Belgische stad Mechelen dat toebehoorde aan de norbertijnerabdij van Tongerlo en tegenwoordig wordt ingenomen door de Koninklijke Manufactuur van Wandtapijten De Wit. Het ligt op de hoek van de Schoutetstraat en de Kanunnik De Deckerstraat.

De Stadsfeestzaal is een gebouw in de Belgische stad Mechelen uit 1885. De feestzaal is gesitueerd aan de Frederik de Merodestraat 28 op ongeveer 250 meter ten noordoosten van de Grote Markt nabij de Sint-Janskerk. Doorheen zijn geschiedenis was het een gymzaal en feestzaal. Sinds 2021 zijn de drie bioscoopzalen van Cinema Lumière en een bar in de feestzaal gecreëerd.

Het Aartsbisschoppelijk Groot Seminarie is een monument in de Frederik de Merodestraat in Mechelen, België, vlakbij de Grote Markt, de Sint-Romboutskathedraal en nabij het Aartsbisschoppelijk Paleis van Mechelen. In 1500 werd een college opgericht door Jan Standonck dat later door het Aartsbisdom Mechelen-Brussel (aartsbisschop Matthias Hovius) werd overgenomen om er een opleiding voor priesters in te voorzien (seminarie). Het Concilie van Trente (1563) stelde immers dat voortaan elk bisdom een seminarie moest hebben. Tussen 1746 en 1761 liet kardinaal d'Alsace een nieuw gebouw optrekken. Het seminarie werd meermaals gesloten en heropend: Het seminarie werd in 1787 door de regering van de Oostenrijkse Nederlanden gesloten, krachtens een decreet van keizer Jozef II, maar heropende in 1789 na de Brabantse Omwenteling. In 1798, tijdens de Franse tijd, werd het opnieuw gesloten en in 1799 werden de gebouwen verkocht. In 1803, na het Concordaat van 1801, huurde het aartsbisdom de gebouwen terug, om ze vervolgens in 1806 opnieuw aan te kopen. De regering van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden sloot het seminarie opnieuw in 1825, waarna het in september 1830 weer werd heropend. Later ontstond er ook een Klein Seminarie op een andere locatie, heden het Berthoutinstituut Klein Seminarie Mechelen, een school. Heden huisvest het gebouw een congrescentrum, studentenkamers en een restaurant.

't Vliegend Peert is een historisch pand in de Belgische stad Mechelen. Dit huis was tijdens de volledige 16e eeuw de woonplaats van kunstenaars. Zeker het schildersgeslacht Verhulst maakte het tot een prominente plaats in Mechelen. Vermoedelijk werd het tussen 1350 en 1450 opgetrokken en onderging het een aantal verbouwingen in functie van de activiteiten van de bewoners. Het is gelegen in de Sint-Katelijnestraat waar in de 15e en 16e eeuw een aantal kunstateliers waren gevestigd. Karel van Mander bevestigt dit en schrijft: Te Mechelen daet meer als 150 sulcke winckelen waren. Het pand werd in 1984 gerestaureerd. Lucas Faydherbe werd in 1617 geboren in het huis aan de linkerkant van 't Vliegend Peert. Hij ontwierp in 1684 het huis De Koornbloem aan de rechterkant. Dit bewijst nog eens het belang van de locatie tot in de 17e eeuw.

Het Predikheren is een onderkomen voor culturele activiteiten in de Belgische stad Mechelen. Onder meer de bibliotheek van de stad is er gevestigd. Het Predikheren is gelegen in de gebouwen van het voormalige predikheren- of dominicanenklooster en de bijbehorende kloosterkerk. Het klooster werd tussen 2011 en 2019 gerestaureerd. De restauratie maakte deel uit van het Mechelse stadsvernieuwingsproject Tinelsite. Zowel het klooster als de kerk zijn deel van het cultureel erfgoed. De kerk wordt gerestaureerd tot 2024.

In den Vijgenboom is de oudste houten gevel van Mechelen. Het pand met houten puntgevel met vooruitspringende verdiepingen aan de Sint-Katelijnestraat en de A.B.-straat dateert uit het begin van de zestiende eeuw. Het beeldsnijwerk boven de deur stelt een hamer, tang en aambeeld voor. Hoogstwaarschijnlijk was de bewoner lid van het smedenambacht. Sinds 1977 is het pand beschermd als monument.

De Sint-Romboutskathedraal in Mechelen is de hoofdkerk van het aartsbisdom Mechelen-Brussel. Als zetel van de metropoliet van de Belgische kerkprovincie is zij de metropolitane kerk van België. De kathedraal is vooral beroemd vanwege de ruim 97 meter hoge toren met zijn twee beiaarden. De toren is als onderdeel van een groep van 56 belforten en kerktorens in België en Frankrijk opgenomen op de lijst van werelderfgoed ID 943-016 van UNESCO.

Het Hof van Busleyden in Mechelen is een gebouw waarvan de geschiedenis teruggaat tot het begin van de zestiende eeuw. Er wordt vaak naar verwezen als representatief gebouw voor de gouden jaren die de stad beleefde toen de landvoogdes Margaretha van Oostenrijk er verblijf hield en omringd werd door leden van de hoge adel en magistratuur, door de leden van haar hofhouding en door kunstenaars. Vanaf 1620 werd het gebouw de zetel van de Mechelse Berg van Barmhartigheid, een instelling waar men tegen een lage interest geld kon lenen. Sedert 31 juli 1938 is hier het Museum Hof van Busleyden ondergebracht.

Museum Hof van Busleyden, na overname door de Vlaamse overheid Museum voor Schone Kunsten Mechelen, is een museum in de Belgische stad Mechelen, gehuisvest in het stadspaleis Hof van Busleyden. Op die plek is sinds 1936 het Stedelijk Museum Mechelen, sinds 2018 Museum Hof van Busleyden genoemd. Na ingrijpende restauratie heropent het museum in de lente van 2024 met een vernieuwde vaste opstelling, heraangelegde tuinen en nieuwe tijdelijke tentoonstellingen. Het Museum Hof van Busleyden belicht Mechelen, zijn inwoners en hun activiteiten tijdens de Bourgondische tijd waarin Mechelen hoofdstad was van de Bourgondische Nederlanden. In de vaste opstelling staat de wereld van Hiëronymus van Busleyden (ca. 1470-1517), landvoogdes Margareta van Oostenrijk en de rijke kunst uit de vijftiende en zestiende eeuw centraal. De topstukken van het museum omvatten onder meer een unieke collectie Besloten Hofjes en het Mechels Koorboek uit de collectie van Margareta van Oostenrijk. In 2025 werd bekend dat het museum deel wordt van de cluster 'Schone Kunsten' van het KMSKA. Het museum wordt overgenomen door Vlaanderen en krijgt de naam Museum voor Schone Kunsten Mechelen.