Aartsbisschoppelijk Paleis van Mechelen

De refugie van Sint-Truiden is een refugehuis van de abdij van Sint-Truiden aan de Schoutetstraat en het 'Groen Waterke' in Mechelen. In de 16e eeuw liet kanunnik Willem Sarens de woning met toren verbouwen tot stadspaleis, als eigen woning en als refuge voor de benedectijnenabdij van Sint-Truiden, waar zijn broer abt was. In de 17e eeuw werd het pand verkocht, waarna het de woning werd van magistraten van de Grote Raad. In 1921 kocht de provincie Antwerpen het gebouw. In het gerestaureerde pand zaten het aartsbisschoppelijk archief en later de aartsbisschoppelijke administratie, gezien de nabijheid van het Aartsbisschoppelijk Paleis van Mechelen. Sinds 1938 is het beschermd als monument.

't Vliegend Peert is een historisch pand in de Belgische stad Mechelen. Dit huis was tijdens de volledige 16e eeuw de woonplaats van kunstenaars. Zeker het schildersgeslacht Verhulst maakte het tot een prominente plaats in Mechelen. Vermoedelijk werd het tussen 1350 en 1450 opgetrokken en onderging het een aantal verbouwingen in functie van de activiteiten van de bewoners. Het is gelegen in de Sint-Katelijnestraat waar in de 15e en 16e eeuw een aantal kunstateliers waren gevestigd. Karel van Mander bevestigt dit en schrijft: Te Mechelen daet meer als 150 sulcke winckelen waren. Het pand werd in 1984 gerestaureerd. Lucas Faydherbe werd in 1617 geboren in het huis aan de linkerkant van 't Vliegend Peert. Hij ontwierp in 1684 het huis De Koornbloem aan de rechterkant. Dit bewijst nog eens het belang van de locatie tot in de 17e eeuw.

Het Hof van der Gracht de Rommerswael is een monument aan de Goswin de Stassartstraat in Mechelen. Het voormalige Hotel Van der Gracht de Rommerswael was in 1647 eigendom van Aurelius Carrega en in 1755 van Rogier-Filips, baron Van der Gracht de Rommerswael. In 1839-1840 werd het pand verkocht door Louisa en Albertina Van der Gracht aan de zusters van de arme klaren toen ze verhuisden naar het Kasteel van Tielen. In 1844 werden een kapel en kloosterpand gebouwd achter het hotel naar ontwerp van architect F. J. Bouwens. Het gebouw werd voltooid in 1845. Het barokhuis heeft een rondboogpoort en is sinds 1968 als monument beschermd.

De refugie van Tongerlo is een 15e-eeuws gebouw in de Belgische stad Mechelen dat toebehoorde aan de norbertijnerabdij van Tongerlo en tegenwoordig wordt ingenomen door de Koninklijke Manufactuur van Wandtapijten De Wit. Het ligt op de hoek van de Schoutetstraat en de Kanunnik De Deckerstraat.

In den Vijgenboom is de oudste houten gevel van Mechelen. Het pand met houten puntgevel met vooruitspringende verdiepingen aan de Sint-Katelijnestraat en de A.B.-straat dateert uit het begin van de zestiende eeuw. Het beeldsnijwerk boven de deur stelt een hamer, tang en aambeeld voor. Hoogstwaarschijnlijk was de bewoner lid van het smedenambacht. Sinds 1977 is het pand beschermd als monument.

De Sint-Romboutskathedraal in Mechelen is de hoofdkerk van het aartsbisdom Mechelen-Brussel. Als zetel van de metropoliet van de Belgische kerkprovincie is zij de metropolitane kerk van België. De kathedraal is vooral beroemd vanwege de ruim 97 meter hoge toren met zijn twee beiaarden. De toren is als onderdeel van een groep van 56 belforten en kerktorens in België en Frankrijk opgenomen op de lijst van werelderfgoed ID 943-016 van UNESCO.

De Minderbroedersgang in de Belgische stad Mechelen is een doorgang tussen de Sint-Romboutskerkhof/Onder den Toren (Sint-Romboutskathedraal) en Melaan. Vroeger was dit de toegang tot het Minderbroedersklooster. Het Cultureel Centrum Mechelen is hier gevestigd sinds 1968.

De Sint-Janskerk is een 15e-eeuwse gotische kerk in Mechelen. Deze kerk is gewijd aan Johannes de Doper en Johannes de Evangelist. De torenspits is 55,5 meter hoog en is omringd door vier kleine torentjes. Op een twintigtal meter naar het zuidoosten staat de Stadsfeestzaal.

De Sint-Katelijnekerk of Catharinakerk in de Belgische stad Mechelen werd in de eerste helft van de 14e eeuw in gotische stijl gebouwd. De kerk bestond oorspronkelijk uit een driebeukige kruisbeuk met een vierkante toren op de viering. Later zijn de Sint-Antoniuskapel en de Sint-Jozefskapel toegevoegd aan het gebouw (17e eeuw). De kerk is met eenvoudige materialen gebouwd als teken van spaarzaamheid. Bijvoorbeeld met een houten gewelf, in plaats van een duurder stenen dakgewelf. Oorspronkelijk was de kerk rijkelijk versierd, maar bij restauraties in de 19de eeuw is het interieur veel soberder gemaakt. Deze zijn uitgevoerd onder leiding van Philippe Van Boxmeer. Een zeldzaamheid is het apart verborgen kinderlijkenhuisje, een kleine aanbouw aan de zuidzijde, toegankelijk via een deur in de zijbeuk. Op die manier kon aan doodgeboren kinderen toch een passend afscheid geboden worden, nog voordat dit in de wetgeving was voorzien. Sinds 25 maart 1938 is de kerk erkend als monument. De misvieringen worden er sinds 2006 opgedragen in het Aramees, de oorspronkelijke taal van Jezus Christus. Dit is volgens de liturgie van de Chaldeeuwse Katholieke Kerk uit het oosten.

Het Jef Denynplein is een plein in Mechelen gelegen aan de vliet de Melaan. Het plein is op 26 juni 1952 genoemd naar Jef Denyn, stadsbeiaardier van Mechelen. Sinds 2006 werd de vliet Melaan weer opengelegd om water terug in de historische binnenstad te brengen.

Het Schepenhuis is een gebouw in Mechelen waar de schepenbank in de middeleeuwen haar vergaderingen hield. Het bevindt zich tussen de Grote Markt en de IJzerenleen. Het wedijvert met het schepenhuis van Aalst om de titel van oudste 'stadhuis' van Vlaanderen. In de 13e eeuw kwam Mechelen tot een economische opleving door de bloeiende lakenhandel. Daardoor groeide de nood aan gebouwen. In 1288 werd er beslist om een stenen gebouw op te richten voor de schepenbank, die tot dan in openlucht bijeenkwam. Tussen 1374 en 1375 werd het gebouw uitgebreid. De decoratie gebeurde onder andere door André Beauneveu en Jan I Keldermans. Tijdens het bewind van Karel de Stoute werd in het Schepenhuis in 1473 het Parlement van Mechelen geïnstalleerd. Dit parlement was het hoogste rechtscollege in de Nederlanden. In 1477 werd het weer afgeschaft door Maria van Bourgondië. Filips De Schone besliste om het parlement opnieuw op te richten, maar dan onder de naam Grote Raad van Mechelen. De raad verhuisde in 1616 naar het voormalige paleis van Margaretha van Oostenrijk, ook in Mechelen. Het gebouw kreeg later nog verschillende functies. Zo werd van 1811 tot 1846 de stedelijke academie er onder gebracht. Vanaf 1852 diende het gebouw als stedelijk museum. Op 1 november 1897 werd het in gebruik genomen als stadsarchief en stadsbibliotheek. Tijdens de Eerste Wereldoorlog raakte het gebouw zwaar beschadigd. Enkele restauratiecampagnes volgden, in 1916-1917, 1932 en 1934-1938. Het archief zou er tot in 1989 vertoeven, tot aan de verhuis naar de Kazerne Dossin. Vanaf 2000 diende het Schepenhuis weer als museum. In 2011 opende een tentoonstelling met werken van Rik Wouters uit de collectie van het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten, aangezien dit museum gesloten is voor renovatie. Tot aan het einde van deze werken in 2017, bleef de Wouterscollectie in het Schepenhuis. Sinds 9 september 2018 is het Schepenhuis de nieuwe locatie van het toeristisch infokantoor Visit en UiT in Mechelen.

De Grote Markt is het voornaamste plein in de stad Mechelen. Het plein meet ongeveer 1 hectare. Aan de Grote Markt ligt het stadhuis van Mechelen. Ook op de Grote Markt staan tal van historische gebouwen, waaronder: De Beyaerd met trapgevel met vier leeuwenfiguren en het Mechelse stadswapen. Dit pand werd in 1383 door de stad aangekocht en later ingericht als stadhuis. In 1919 namen de posterijen hier hun intrek. In het Haentien (1773) met gevel in Lodewijk XV-stijl met een vergulde haan op de spits van de gevel. In den Boer à la Mode met arduinen gevel in Lodewijk XV-stijl, die tot in 1902 in de Befferstraat stond. In het Suyckerhuys (1716) in Régencestijl. Vroeger stond er op de Grote Markt een standbeeld van Margaretha van Oostenrijk, maar in 2006 is het beeld verplaatst naar de Schoenmarkt. Dichtbij staat de Sint-Romboutskathedraal en het Schepenhuis. Vanaf de Grote Markt gaat de Bruul richting Fonteinbrug en de IJzerenleen richting Hoogbrug.