De Texelse Golfclub

De Cocksdorp (Tessels: Kósdörrep) is een dorp in de gemeente Texel in de provincie Noord-Holland. In 1836 telde het dorp 323 inwoners en in 2023 ca. 1.200.

De Francisca Romanakerk is een 19e-eeuwse rooms-katholieke kerk in De Cocksdorp op Texel behorende tot het bisdom Haarlem-Amsterdam.

Eierland is sinds de 17e eeuw het noordelijke deel van het Nederlandse waddeneiland Texel, en was daarvoor vier eeuwen lang een apart eiland.

De Eierlandse Polder is een polder in het noordelijke deel van het Waddeneiland Texel, in de provincie Noord-Holland. De polder werd in 1835 aangelegd door inpoldering van uitgestrekte kweldergebieden tussen het oude Texel en het voormalige eiland Eierland. Met de aanleg van de polder kreeg Texel bijna zijn huidige vorm en oppervlakte. In de polder liggen onder meer het dorp De Cocksdorp en de buurtschappen Midden-Eierland en Zuid-Eierland. De enige latere inpolderingen zijn die van polder Het Noorden en de Eendragtpolder in 1846. De oppervlakte van de polder is 32,5 km², ongeveer 1/5 deel van het eiland.

Midden-Eierland is een buurtschap bij het dorp De Cocksdorp in de gemeente Texel in de provincie Noord-Holland. Midden-Eierland ligt in de polder Eijerland van het Nederlandse waddeneiland Texel. De buurtschap ligt bijna in het midden van de polder. Het is de kleinste woonkern van die polder. De buurtschap ligt op de plaats van de oorspronkelijke kwelder tussen de eilanden Eierland en Texel. De kwelder was ontstaan nadat in 1629 de Zandijk die twee eilanden met elkaar verbond, werd aangelegd. In 1835 richtte de uit Antwerpen afkomstige Nicolas Joseph De Cock samen met enkele andere heren een NV op die de kwelder tussen Eijerland en Texel zou inpolderen voor agrarisch gebruik. In de nieuw aangelegde polder Eijerland werd in 1836 ook een dorp gesticht dat aanvankelijk Nieuwdorp heette, maar dat later naar hem genoemd werd: De Cocksdorp. Wat later werden nog twee woonkernen gesticht: Midden-Eierland en Zuid-Eierland. Tot augustus 2006 had Midden-Eierland een openbare lagere school.

De Waddenkerk is een kerk in De Cocksdorp op Texel. Het door Jacob van der Kloot ontworpen neoclassicistische zaalkerkje dateert uit 1841 en is een rijksmonument. Het kerkje wordt gebruikt door de Waddengemeente, een Hervormde kerkelijke gemeente (PKN). De kerk heeft een eikenhouten preekstoel uit het midden van de 18de eeuw, afkomstig uit de voormalige Engelse kerk in Den Haag, met trap, ruggeschot, klankbord met vlampotten en doophek. Boven de ingang bevindt zich een kleine klokkentoren.

De Schicht is een monument op het eiland Texel dat herinnert aan de verhoging van de dijken tot deltahoogte.

De vuurtoren Eierland staat op het noordelijkste puntje van het Nederlandse eiland Texel. De felrood geschilderde toren valt op van verre en komt dan ook veelvuldig voor op foto’s van Texel.

Vliegveld Texel of Texel International Airport (ICAO: EHTX) (vliegveld Texel) is een vliegveld gelegen in de polder Eierland, circa 5 km noordoost van het dorp De Koog op het eiland Texel. Het veld is uitgerust met 2 (gras)banen: baan 03-21, afmetingen: 1109x40m baan 12-30, afmetingen: 622x40m Standaard is baan 03-21 in gebruik, baan 12-30 kan in sommige gevallen worden gebruikt als de crosswindcomponent op baan 03-21 te groot is om te kunnen landen. Gezien de aard van de activiteiten op het veld, beschikt het niet over een Air Traffic Control dienst. Wel zijn VHF grond/lucht radioverbinding (119.305) en lokale Flight Information Service tijdens de openingsuren beschikbaar.

Het Luchtvaart- & OorlogsMuseum Texel (LOMT) is een museum op Vliegveld 'De Vlijt' op het eiland Texel.

De Slufter is een grotendeels door duinen omsloten strandvlakte op het Nederlandse waddeneiland Texel, die in open verbinding met de Noordzee staat, waardoor een kwelderlandschap is ontstaan. De Slufter is deel van het Nationaal Park Duinen van Texel. Het gebied is eigendom van Staatsbosbeheer. Het heeft een oppervlakte van ruim 700 hectaren (land en water). In de zuidoostelijke hoek is een uitzichtpunt en een entree. In het zuidelijke deel van het gebied kan men “struinen”. Dit gedeelte is vermoedelijk de meest belopen kwelder van Europa. Meer noord- en westwaarts ligt een groot rustgebied. In strikte zin is “de slufter” de naam van de kreek/kreken die door het gebied stroomden. De “Vlakte van de Slufter” - ook wel de Sluftervallei of het Sluftergebied - wordt heden ten dage ook meestal kortweg als “De Slufter” aangeduid. Tegenwoordig spreekt men ook op andere plaatsen - bijv. op andere Nederlandse waddeneilanden - van slufters en sluftervorming, om door de duinen ingesnoerde strandvlaktes aan te duiden, waar de invloed van eb en vloed aanwezig is. Deze termen zijn toponiemen; ze zijn afgeleid van De Slufter op Texel.

Het Eierlandse Gat of Engelschmangat is een zeegat tussen de Nederlandse Waddeneilanden Vlieland en Texel. Het zeegat is op z'n smalst twee kilometer breed en heeft een maximumdiepte van ongeveer 20 meter. Het gat loopt van de Eierlandse Gronden ten noorden van Texel tot in de Waddenzee, waar het zich bij de Hengst splitst in twee diepe vaargeulen: het Robbengat, wat langs Texel loopt en overgaat in het Vogelzwin, en de Kolk die overgaat in het Keteldiep, dat ten zuiden van de Vliehors loopt. Beide stromen lopen door tot aan de Waardgronden, het wantij van Vlieland. Het ontwikkelde zich in de 13e eeuw tussen Vlieland en Eierland, waardoor Eierland een zelfstandig eiland werd.