La Chapelle (metrostation)

De boulevard de la Chapelle is een boulevard in de Franse hoofdstad Parijs. De straat vormt de scheiding tussen het 10e en 18e arrondissement. De Boulevard de la Chapelle ligt ten noorden van het Gare du Nord, waar een viaduct onder de spoorweg door gaat.

Magenta is een ondergronds station aan lijn E van het RER-netwerk gelegen in het 10e arrondissement van Parijs. Het is genoemd naar de nabijgelegen Boulevard Magenta en ligt ten oosten van het Gare du Nord en ten westen van het Gare de l'Est. Tijdens de eerste plannen werd het station Nord-Est genoemd, naar het feit dat het tussen die twee stations ligt. Het station heeft drie toegangen, vanaf straat is het ondergrondse station bereikbaar via de Rue de l'aqueduc, de twee andere toegangen geven uit in de aanliggende Gare du Nord, zodat een vlotte transfer tussen langeafstandstreinverkeer en de voorstadstreinen in het station Magenta mogelijk is.

Het Gare du Nord (soms ook station Paris-Nord, Nederlands Noordstation), is een van de zeven grote kopstations in de Franse hoofdstad Parijs. Met een kleine 300 miljoen reizigers per jaar is dit het drukste spoorwegstation van de SNCF en, op ruime afstand van de drukke Japanse stations, een van de drukste ter wereld. Het wordt gebruikt voor treinen uit het noorden van de regio Île-de-France, uit Hauts-de-France, uit België, Nederland en het Verenigd Koninkrijk, zowel voor klassieke treinen (TER en RER) als voor hogesnelheidstreinen.

Louis Blanc is een station van de metro in Parijs langs de metrolijnen 7 en 7bis in het 10de arrondissement. Het station is vernoemd naar de 19e-eeuwse utopistische politicus Louis Blanc (1811-1882).

Château-Landon is een station van de metro in Parijs langs de metrolijn 7, in het 10de arrondissement. Het station werd geopend in 1910. Het heeft dan enkel een straattoegang, gelegen Rue du Faubourg-Saint-Martin. De Rue du Château-Landon, boven het station waarnaar het station ook genoemd is, ontleent zijn naam aan de historische aanwezigheid van een kasteel dat ooit werd gebouwd voor een Sieur Landon, onder Lodewijk XIV, en later eigendom werd van de naburige congregatie van Saint-Lazare. De straat, evenals een deel van de Rue du Faubourg-Saint-Martin, volgt de route van de grote Romeinse weg van Lutetia naar het noorden via Saint-Denis. De onderdoorgang die directe toegang biedt tot het Gare de l'Est werd gecreëerd ter gelegenheid van de renovatie van het Gare de l'Est in 1931 en werd de tweede toegang tot het metrostation. Het was oorspronkelijk bedoeld voor het vervoer van bagage en pakketten tussen trein- en metrostation. In de jaren 1970 werd het station geïntegreerd in een vastgoedproject dat de oprichting van een nieuw SNCF-gebouw ten oosten van de spoorlijnen zag. De oorspronkelijke toegang Rue du Faubourg-Saint-Martin werd opgeheven. Reizigers kregen toegang tot het metrostation via de begane grond van het gebouw en een gemeenschappelijke uitwisselingsruimte met toegang tot treinen. In het voorproject van de RER E was het de bedoeling om deze corridor tussen het metrostation Château-Landon en de Gare de l'Est onder de Rue La Fayette uit te breiden tot het RER-station van Magenta en zo ook de Gare de l'Est te verbinden met de Gare de Paris-Nord om een enorme multimodale hub met toegang tot drie treinstations en een metrostation te vormen. Het ontbrekende tunneldeel is slechts 80 meter om de Gare de l'Est en de uitgang Rue de l'Aqueduc van het station Magenta te verbinden, maar een riool en het kanaalaquaduct van het Canal de l'Ourcq hinderen een eenvoudige uitvoering. Als onderdeel van de modernisering van het Gare du Nord - Gare de l'Est bipole, wordt het project opnieuw gelanceerd door Île-de-France Mobilités, dat ook met de nakende komst van de CDG Express in 2027 de ambitie heeft de verbindingstunnel in 2028 te voltooien.

Gare du Nord is een station van de metro in Parijs langs de metrolijn 4 en 5, in het 10e arrondissement. Met 46,8 miljoen reizigers in 2008 is het het drukste station van het metronetwerk (gevolgd door Saint-Lazare) De naam van het metrostation verwijst naar het nabijgelegen Gare du Nord van de Franse spoorwegen. Er bevinden zich in het treinstation ook toegangen; er is ook een rechtstreekse overstap mogelijk op de RER B en D.

Marx Dormoy is een station van de metro in Parijs langs metrolijn 12 in het 18e arrondissement. Het station is genoemd naar Marx Dormoy, (1888-1941) een Frans socialistisch politicus en antifascist. Tot 1946 heette dit station Torcy, naar Colbert de Torcy (1665-1746), een neef van Jean-Baptiste Colbert en diplomaat en minister van buitenlandse zaken onder Lodewijk XIV. Het station geeft onder meer toegang tot de kerk Saint-Denys de la Chapelle.

De Église Saint-Denys de la Chapelle is een rooms-katholieke kerk in de Franse hoofdstad Parijs, gesitueerd aan de rue Marx-Dormoy in het 18e arrondissement. Het huidige gebouw werd voltooid in 1204, maar is een opvolger van meerdere andere kerken en tempels die op deze plek hebben gestaan. Jeanne d'Arc heeft hier nog de nacht doorgebracht, ter gelegenheid daarvan is er pal naast deze kerk in de twintigste eeuw de Basiliek van Jeanne d'Arc gebouwd.

Gare de l'Est 'is een station van de metro in Parijs langs de metrolijnen 4, 5 en 7 in het 10e arrondissement. Het station is verbonden met het spoorwegstation Gare de l'Est.

Het Hôpital Lariboisière is een ziekenhuis in het 10e arrondissement in Parijs, Île-de-France (Frankrijk). Het is opgericht in 1854. Het is onderdeel van de Assistance publique - Hôpitaux de Paris en een academisch ziekenhuis van de Université de Paris en is met meer dan 1.300 bedden een van de grotere ziekenhuizen van Europa.

De Goutte d'Or is een wijk in het noorden van Parijs, gelegen in het 18e arrondissement. De wijk is afgebakend door de Rue des Poissonniers aan de westzijde, de Boulevard de la Chapelle aan de zuidzijde, de gemeentegrens met Saint-Denis aan de noordzijde, en Rue de la Chapelle en Rue Marx-Dormoy aan de oostzijde. Er wonen ongeveer 28.000 mensen in deze wijk. De naam, letterlijk de gouden druppel, is afkomstig van de kleur van de wijn van de wijngaarden die hier voorheen stonden. Deze wijk, gelegen op de oostelijke helling van Montmartre is een van de meest cosmopolitisch ingestelde en heterogene wijken van Parijs. Het aandeel immigranten ligt rond 30% van de bevolking (tegen ongeveer 17,5% voor de rest van Parijs). Naast de Europese immigranten kent de wijk een grote groep migranten uit de Maghreb, en een grote groep immigranten uit Afrika bezuiden de Sahara. Veel Ceylonesen wonen in de Rue Labat. De wijk staat bekend om z'n markten: de Marché Barbès onder het metro viaduct aan de zuidkant; de Marché Dejean naast het metrostation Château Rouge, waar naast de gebruikelijke groentestalletjes Afrikaanse vrouwen op straat kolanoten verkopen. Daarnaast was er een levendige handel in crack in het zuidelijk deel van de wijk, maar door de opkomende gentrificatie is dit een enigszins uitstervend verschijnsel. De wijk wordt ook gekenmerkt door een veelzijdig uitgaansleven. De theaters zijn geconcentreerd in de Rue Leon, en overal in de wijk bevinden zich cafés en bars. Er worden vaak straatfeesten en festivals georganiseerd, waarvan het festival de Goutte d'Or in juli het grootste is. De woningvoorraad in de wijk is de laatste jaren stevig aangepakt, en er is nieuwbouw gepleegd waarbij ernaar gestreefd werd een mix van sociale en commerciële woningen op te nemen. Een neveneffect hiervan is een sterk toenemende gentrificatie: de Goutte d'Or is een van de laatste buurten in Parijs waar middenklasse gezinnen zich een appartement kunnen veroorloven. In de 19e en 20e eeuw is de Goutte d'Or altijd een volksbuurt geweest. De roman l'Assommoir van Émile Zola, waarin het beeld wordt geschetst van een door alcoholisme geteisterd getto waaruit geen ontsnapping mogelijk is, speelt zich in deze buurt af. Dat het woelige karakter van de buurt nog niet helemaal is verdwenen is blijkt wel uit het feit dat er in begin 2005 nog rellen in de buurt waren (niet te verwarren met de rellen in de banlieue in het najaar van 2005) na een ongelukkig politieoptreden. De buurt is bereikbaar met de metrolijnen 2 (Barbès-Rochechouart en La Chapelle), 4 (Barbès-Rochechouart, Château Rouge, Marcadet-Poissonniers) en 12 (Marcadet-Poissonniers).

Het Station Pont-Marcadet was een spoorwegstation op de spoorlijn Paris-Nord - Lille, en was de eerste halte na het Gare du Nord. Het station werd geopend in 1846, en sloot met de komst van de RER B en D in 1977.