Marcadet - Poissonniers (metrostation)

De Boulevard Barbès is een boulevard in het 18e arrondissement van Parijs. De boulevard is in 1867 aangelegd in het kader van de stadsuitbreidingen van Baron Haussman, grotendeels op het gebied van de in 1860 geannexeerde gemeente Clignancourt. Aanvankelijk heette was de gehele boulevard tot de Porte de Clichy getooid met de naam Boulevard Ornano, maar in 1882 werd de zuidelijke helft vernoemd naar de bekende revolutionair Armand Barbès. Tegenwoordig is het de hoofdader van de Goutte d'Or, een van de meest multiculturele wijken van Parijs. Metrolijn 4 rijdt onder de boulevard door en heeft daar de stations Barbès - Rochechouart, Château Rouge en Marcadet-Poissonniers. Lijn 2 overschrijdt de boulevard met een viaduct na het station Barbès-Rochechouart. De straat wordt gekenmerkt door z'n volkse karakter; er is veel verkeer, en er zijn heel veel telefoonwinkels. Het publiek is zéér divers, men treft er in het noordelijk deel veel mensen uit subsaharaans Afrika aan, vaak in traditionele gewaden, en het zuidelijk deel vindt men er sigarettenstraatverkopers en ook wat grotere winkels, waaronder een Virgin Megastore. De boulevard is in 2007 door de gemeente Parijs uitgebreid opgeknapt.

Simplon is een station van de metro in Parijs langs metrolijn 4, in het 18de arrondissement. Het station ligt onder de Boulevard Ornano, op de hoek met de Rue de Simplon.

Château Rouge is een station van de metro in Parijs langs de metrolijn 4, onder de Boulevard Barbès in het 18de arrondissement. Dit is een drukbezocht metrostation vanwege de nabijheid van de Marché Dejean, een exotische markt, die alle dagen behalve op maandag open is. Het station heeft één ingang, aan de Boulevard Barbès. Het station werd geopend op 21 april 1908, als onderdeel van de lijn van Châtelet naar Porte de Clignancourt. Het is vernoemd naar het Place du Château Rouge, een fraai gebouw uit rode steen, dat nabij was gebouwd in 1760 maar in 1875 werd afgebroken.

De Goutte d'Or is een wijk in het noorden van Parijs, gelegen in het 18e arrondissement. De wijk is afgebakend door de Rue des Poissonniers aan de westzijde, de Boulevard de la Chapelle aan de zuidzijde, de gemeentegrens met Saint-Denis aan de noordzijde, en Rue de la Chapelle en Rue Marx-Dormoy aan de oostzijde. Er wonen ongeveer 28.000 mensen in deze wijk. De naam, letterlijk de gouden druppel, is afkomstig van de kleur van de wijn van de wijngaarden die hier voorheen stonden. Deze wijk, gelegen op de oostelijke helling van Montmartre is een van de meest cosmopolitisch ingestelde en heterogene wijken van Parijs. Het aandeel immigranten ligt rond 30% van de bevolking (tegen ongeveer 17,5% voor de rest van Parijs). Naast de Europese immigranten kent de wijk een grote groep migranten uit de Maghreb, en een grote groep immigranten uit Afrika bezuiden de Sahara. Veel Ceylonesen wonen in de Rue Labat. De wijk staat bekend om z'n markten: de Marché Barbès onder het metro viaduct aan de zuidkant; de Marché Dejean naast het metrostation Château Rouge, waar naast de gebruikelijke groentestalletjes Afrikaanse vrouwen op straat kolanoten verkopen. Daarnaast was er een levendige handel in crack in het zuidelijk deel van de wijk, maar door de opkomende gentrificatie is dit een enigszins uitstervend verschijnsel. De wijk wordt ook gekenmerkt door een veelzijdig uitgaansleven. De theaters zijn geconcentreerd in de Rue Leon, en overal in de wijk bevinden zich cafés en bars. Er worden vaak straatfeesten en festivals georganiseerd, waarvan het festival de Goutte d'Or in juli het grootste is. De woningvoorraad in de wijk is de laatste jaren stevig aangepakt, en er is nieuwbouw gepleegd waarbij ernaar gestreefd werd een mix van sociale en commerciële woningen op te nemen. Een neveneffect hiervan is een sterk toenemende gentrificatie: de Goutte d'Or is een van de laatste buurten in Parijs waar middenklasse gezinnen zich een appartement kunnen veroorloven. In de 19e en 20e eeuw is de Goutte d'Or altijd een volksbuurt geweest. De roman l'Assommoir van Émile Zola, waarin het beeld wordt geschetst van een door alcoholisme geteisterd getto waaruit geen ontsnapping mogelijk is, speelt zich in deze buurt af. Dat het woelige karakter van de buurt nog niet helemaal is verdwenen is blijkt wel uit het feit dat er in begin 2005 nog rellen in de buurt waren (niet te verwarren met de rellen in de banlieue in het najaar van 2005) na een ongelukkig politieoptreden. De buurt is bereikbaar met de metrolijnen 2 (Barbès-Rochechouart en La Chapelle), 4 (Barbès-Rochechouart, Château Rouge, Marcadet-Poissonniers) en 12 (Marcadet-Poissonniers).

Jules Joffrin is een station van de metro in Parijs langs metrolijn 12 onder de Rue Ordener in het 18e arrondissement. Het station is genoemd naar Jules Joffrin (1846-1890), een lokaal bestuurder. Het station ligt pal voor het stadhuis van het 18e arrondissement. Er zit al bijna honderd jaar een groot restaurant op de hoek van het plein dat genoemd is naar het bedrijf dat de metrolijn bouwde, de "Nord-Sud".

Het 18e arrondissement (Montmartre) is een van de 20 arrondissementen van Parijs. Dit arrondissement ligt in het noorden van Parijs en ligt tegen een heuvel van kalksteen die la Butte wordt genoemd. Hier ligt de enige wijngaard van Parijs. De oppervlakte bedraagt 6,01 km². In dit arrondissement ligt het beroemde plein Place du Tertre en de witte basiliek Sacré Coeur.

Het Station Pont-Marcadet was een spoorwegstation op de spoorlijn Paris-Nord - Lille, en was de eerste halte na het Gare du Nord. Het station werd geopend in 1846, en sloot met de komst van de RER B en D in 1977.

Barbès - Rochechouart is een station van de metro in Parijs langs de metrolijnen 2 en 4 in het 9de, 10de en 18de arrondissement, en geeft toegang tot de Boulevard Barbès en de boulevard de Rochechouart. Er zijn feitelijk twee stations: Het bovengrondse deel ligt op een viaduct en wordt door lijn 2 bediend, ondergronds vindt men het station van lijn 4. Het station is in 2008 uitgebreid gerenoveerd.

Christus in majesteit (Frans: Christ en gloire) is een mozaïek in de Basilique du Sacré-Cœur in Parijs, een van de grootste ter wereld.

De basilique du Sacré-Cœur (Nederlands: Heilig-Hartbasiliek) is een basiliek in Parijs. Zij ligt op de heuvel Montmartre in het 18e arrondissement in Parijs en is gewijd aan de Heilig Hartverering. De kerk valt vooral op door haar fel witte uiterlijk, en prominente ligging op een heuvel. Om bij de kerk te komen, kan men 237 treden klimmen of de Funiculaire de Montmartre (kabelbaan) nemen. Boven aangekomen heeft men uitzicht over een groot deel van Parijs. De Sacré-Cœur is geheel opgetrokken uit travertijn, een vrij zachte (en enigszins poreuze) steensoort, afkomstig uit het Franse departement Seine-et-Marne. Travertijn is kalksteen en produceert bij regen een wit kalklaagje aan de buitenkant, waardoor de basiliek zeer wit van kleur blijft, o­ndanks het vuil en het roet van de stad. Tegen zure regen is travertijn minder goed bestand.

Het Hôpital Lariboisière is een ziekenhuis in het 10e arrondissement in Parijs, Île-de-France (Frankrijk). Het is opgericht in 1854. Het is onderdeel van de Assistance publique - Hôpitaux de Paris en een academisch ziekenhuis van de Université de Paris en is met meer dan 1.300 bedden een van de grotere ziekenhuizen van Europa.

Porte de Clignancourt is een eindstation van de metro in Parijs langs de metrolijn 4, onder de Boulevard Ornano in het 18de arrondissement. Het is een zeer druk station, vooral in het weekend en op maandag komen er veel mensen langs die op weg zijn naar de naastgelegen vlooienmarkt van Saint-Ouen. Het station is redelijk berucht vanwege z'n zakkenrollers en bedelaars. Bij de uitgangen staan meestal mensen die de visitekaartjes van maraboets uitdelen. Op 2 november 1979 is naast de metroingang van dit station Jacques Mesrine, in de jaren 70 bestempeld als staatsvijand nr 1, door de politie doodgeschoten.