Hoche (metrostation)

De Porte de Pantin is een toegangspunt (Porte) tot de stad Parijs, en is gelegen in het noordelijke 19e arrondissement aan de Boulevard Périphérique. Vanuit de Porte de Pantin vertrok vroeger de nationale weg N3 naar Reims en Metz. Tegenwoordig is dit de RNIL 3. Bij de Porte de Pantin is het gelijknamige metrostation Porte de Pantin aanwezig, die onderdeel is van de Parijse metrolijn 5.

Station Pantin is een spoorwegstation aan de spoorlijn Paris-Est - Mulhouse-Ville. Het ligt in de Franse gemeente Pantin in het departement Seine-Saint-Denis (Île-de-France).

Le Pré-Saint-Gervais is een gemeente in het Franse departement Seine-Saint-Denis (regio Île-de-France). De plaats maakt deel uit van het arrondissement Bobigny. De gemeente telde 16.993 inwoners op 1 januari 2023.

De Philharmonie de Paris is een Franse culturele instelling gericht op symfonische muziek. Ze is sinds de plechtige inhuldiging op 14 januari 2015 gevestigd in het gelijknamige gebouw, ook aangeduid als Philharmonie 1 gelegen in het Parc de la Villette in het 19e arrondissement van de Franse hoofdstad Parijs. President Jacques Chirac stond op de creatie van een nieuwe Philharmonie. Dit concretiseerde zich onder premier Dominique de Villepin, minister van cultuur Renaud Donnedieu de Vabres en burgemeester Bertrand Delanoë. De eerste plannen voor een gebouw op de site ontstonden in 2006. Architect Jean Nouvel kreeg de opdracht in april 2007 na een architectuurwedstrijd waar hij het opnam tegen onder meer Zaha Hadid, Coop Himmelb(l)au, MVRDV, Christian de Portzamparc en Francis Soler. Nouvel werkte vervolgens samen met Brigitte Métra de plannen uit. Akoestische expertise werd geleverd door Marshall Day Acoustics, Nagata Acoustics en Studio DAP. Het gebouw ligt aan de zuidoostelijke rand van het park, grenzend in het westen aan de Grande halle de la Villette en in het zuiden aan de Cité de la Musique. Het heeft een oppervlakte van 19.800 m² en heeft een ondergrondse parkeergarage voor 610 wagens. De financiering van het bouwwerk, ten belope van 386 miljoen euro werd gedragen voor 45% door de Franse staat, voor 45% door de stad Parijs en voor 10% door de regio Île-de-France. In het gebouw is een grote concertzaal, de Grande Salle Pierre Boulez, met plaats voor 2.400 toeschouwers ingericht, naast tentoonstellingsruimtes met 1.100 m² oppervlakte, pedagogische ateliers en repetitieruimtes. De Grande Salle is zo geconstrueerd dat naast een optimale akoestiek waaronder een aangepaste galm ook de meest achteraan gezeten toeschouwer slechts 32 m van de positie van de dirigent is verwijderd. Het volume van de Grande Salle is net geen 30.000 m³. In de zaal is ook een orgel gecreëerd door Rieger Orgelbau opgesteld en op 6 februari 2016 ingespeeld. Het orgel bevat 6055 pijpen, en is gemaakt van 25 ton hout en metaal. De Philharmonie de Paris is gelegen naast het complex van de Cité de la Musique, geopend in 1995, een complex dat tegenwoordig soms ook wordt aangeduid als de Philharmonie 2. Daar bevinden zich twee bijkomende concertzalen, voor respectievelijk 900 en 250 toeschouwers, evenals het Musée de la musique en een grote mediatheek. De Philharmonie heeft in Parijs ook nog de beschikking over de Salle Pleyel, gelegen in het 8e arrondissement. Het geheel wordt sinds 2001 geleid door Laurent Bayle. De residente gezelschappen in de Philharmonie de Paris zijn het Orchestre de Paris en het kamerorkest Ensemble intercontemporain. Daarnaast zijn er overeenkomsten met het Orchestre de chambre de Paris, Les Arts Florissants en het Orchestre national d'Île-de-France.

Pantin is een gemeente in het Franse departement Seine-Saint-Denis (regio Île-de-France). De gemeente telde 61.929 inwoners op 1 januari 2023. De plaats maakt deel uit van het arrondissement Bobigny. Pantin ligt aangrenzend aan Parijs en meer specifiek het 19e arrondissement. De metrostations Église de Pantin, Hoche en Bobigny - Pantin - Raymond Queneau, alsmede Tramlijn 3b, geven verbinding met het centrum van Parijs.

De Cité de la Musique (Frans voor Stad van de muziek) is een groep muziekinstellingen gesitueerd in de wijk La Villette, 19e arrondissement in Parijs, Frankrijk. Het officiële adres is Avenue Jean Jaurès nr. 221, 75019 Paris.

Het Musée de la musique (Muziekmuseum) is een museum in Parijs. Het beschikt over duizenden muziekinstrumenten en kunstobjecten die onder meer afkomstig zijn uit het conservatorium in Parijs. De collectie toont de geschiedenis van de populaire Westerse muziek vanaf de 16e eeuw tot nu, en biedt zo een uitgebreid overzicht van de belangrijke muziek in de wereld. Het is gelegen in de wijk La Villette in het 19e arrondissement en is samen met de mediatheek ondergebracht in het gebouw in de tuin van de zogenoemde Philharmonie 2 (voorheen Cité de la Musique), te midden van de Philharmonie de Paris. Het toont een groot aantal muziekinstrumenten en kunstobjecten die op herkomst en historische context zijn gerangschikt. Verder organiseert het tijdelijke exposities, rondleidingen, gratis concerten en besteedt het speciale aandacht aan kinderen door hen workshops, concertwandelingen en muzikale verhalen aan te bieden. Het museum draagt de officiële status Musée de France en vervult een conservatie- en onderzoekstaak door de meest recente gegevens over oude en moderne instrumenten toegankelijk te maken via het documentatiecentrum in de mediatheek en een vrij toegankelijke website.

De Porte Brunet is een toegangslocatie (porte) tot de stad Parijs, en is gelegen in het noordwestelijke 19e arrondissement.

Église de Pantin is een station van de metro in Parijs langs metrolijn 5 in de gemeente Pantin.

De Porte Chaumont is een toegangslocatie (porte) tot de stad Parijs, en is gelegen in het noordwestelijke 19e arrondissement.

De Grande halle de la Villette is een open maar overdekte evenementenhal in het Parc de la Villette in het 19e arrondissement van de Franse hoofdstad Parijs. Voor het bouwwerk in 1979 deze functie kreeg, was het van 1867 tot 1974 onderdeel van de marché aux bestiaux de la Villette. Tegenwoordig is de hal de locatie van handelsbeurzen, tentoonstellingen, muziekfestivals en openluchtbioscoopvoorstellingen. Keizer Lodewijk Napoleon wilde ruimte in de stad creëren en als onderdeel daarvan de slachthuizen in de Parijse binnenstad liquideren. Hij gaf stedenbouwkundige Georges-Eugène Haussmann de opdracht dit uit te werken als onderdeel van de Verbouwing van Parijs. Haussman koos om meerdere reden voor een grote slachthuissite aan de rand van de stad. De grote hal werd gebouwd tussen 1865 en 1867 volgens de plannen van Jules de Mérindol, die zich liet assisteren door Louis-Adolphe Janvier. De toenmalige benaming was de "halle aux bœufs". Ze werd de kern van de veemarkt die zich op de site afspeelde vanaf 1867 tot de sluiting in 1974. Deze hal was de grootste van drie hallen op het terrein. Ze bood initieel plaats aan 1.360 grote runderen (koeien, stieren, ossen), later werden tot 5.000 runderen geplaatst. De hal stond in het midden van drie hallen. In de ene kleinere hal werden tot 1.950 kalveren en 3.240 varkens verhandeld, in de andere 3.900 schapen. Deze twee kleinere hallen werden in 1980 en 1986 afgebroken. Op 2 maart 1979 werd de grote hal geklasseerd als monument historique. De hal is tegenwoordig eigendom van de Franse staat en wordt uitgebaat door de Établissement public du parc et de la grande halle de la Villette. De hal heeft een oppervlakte van 26.000 m², is 245 m lang, 85 m breed en tot 19 m hoog.

Pré Saint-Gervais is een station van de metro in Parijs langs metrolijn 7bis, in het 19e arrondissement. Het station is op 8 januari 1911 geopend. Het ligt nabij de Porte du Pré-Saint-Gervais van Parijs. Ruim 100 meter zuidoostelijk ligt het spookstation Haxo. Op oude kaarten worden beide stations samen wel Porte du Pré Saint-Gervais genoemd. Het station wordt door lijn 7bis uitsluitend in noordwestelijke richting bediend. Begin jaren twintig was de gemeente Parijs voorstander van een verbinding tussen de toenmalige lijn 3 en lijn 7. Daartoe werd een enkelspoorverbinding aangelegd tussen de stations Pré Saint-Gervais en Porte des Lilas. In 1921 werd echter besloten niet meer dan een pendeldienst in te leggen tussen beide stations. De pendeldienst, over de voie navette, was geen succes en werd in 1939 gestaakt.