Retersbeek (gehucht)

De Mariakapel of Onze-Lieve-Vrouw-Onbevlekt-Ontvangenkapel is een wegkapel in Weustenrade in de Nederlands Zuid-Limburgse gemeente Voerendaal. De kapel staat aan de zuidoostkant van de plaats aan het Gebroeders Crousplein op de hoek van de Jan Peukensweg en de Weustenraderweg. De kapel is gewijd aan Maria, specifiek aan Onze-Lieve-Vrouw Onbevlekt Ontvangen.

Weustenrade (Limburgs: Geweustrao) is een klein landelijk gelegen Nederlands gehucht dat hoort bij Klimmen, onderdeel van de Zuid-Limburgse gemeente Voerendaal en de noordelijkste woonkern hierbinnen. Het inwonersaantal bedraagt circa 230. De plaatsnaam komt voort uit woeste rode, hetgeen 'woeste ontginning' betekent. De eerste officiële vermelding van de plaats was in 1420. Weustenrade ligt in het lager gelegen gedeelte van de gemeente, nabij de Geleenbeek in het Geleenbeekdal. Dwars door het plaatsje loopt een kleiner beekje genaamd de Luiperbeek, die nabij de monumentale Oliemolen van Weustenrade in de Geleenbeek uitmondt. Deze 17e-eeuwse watermolen is thans niet meer in gebruik en wordt bewoond. Het gehucht heeft een historisch straatbeeld met vele oude boerderijen, hoewel er zich ook veel bebouwing uit de laatste decennia bevindt. Aan de noordoostelijke zijde, aan de overzijde van de Geleenbeek, ligt hoger gelegen gebied met daarop de Heerlense buurtschap Ten Esschen en het gelijknamige verkeersknooppunt. De markante entree vanuit Klimmen/Voerendaal wordt gevormd door een pleintje met een Mariakapel, die er tussen 1955 en 1956 gebouwd is. De kapel heeft een klok die kan worden geluid.

Het Hoenshuis is een boerderij en voormalig kasteel in de Nederlandse plaats Voerendaal, gelegen aan Hoensweg 17.

Voerendaal () is een gemeente in het zuiden van de Nederlandse provincie Limburg. Voerendaal maakt deel uit van het bestuurlijke samenwerkingsverband Parkstad Limburg. De gemeente telt 12.378 inwoners (1 januari 2024, bron: CBS) en heeft een oppervlakte van 31,42 km² (waarvan 0,10 km² water).

Kasteel Rivieren is een van de vier kastelen van de gemeente Voerendaal. De andere zijn kasteel Haeren, kasteel Cortenbach, kasteel Puth. Kasteel Rivieren of kasteel Ter Vieren wordt voor het eerste vermeld in 1364, toen het waarschijnlijk werd gesticht door Catharina van Rivieren, priores van het klooster Sint-Gerlach te Houthem. De oorspronkelijke functie van het gebouw was een klooster. Kasteel Rivieren kwam door huwelijk in 1910 van Hedwig Thekla Laura Freiin von Brewer genannt von Fürth, vrouwe van Rivieren (1885-1965) met Oscar Jean Baptiste Réné Joseph Marie graaf de Marchant et d’Ansembourg (1882-1961) in het bezit van de familie De Marchant et d'Ansembourg en is dat nog steeds. Het heeft de juridische status van een landgoed. Een eerste brug over een gracht leidt naar U-vormige kasteelhoeve. Het kasteel zelf ligt wat terzijde hiervan en was vroeger slechts via een tweede ophaalbrug bereikbaar. De hoeve wordt van oudsher en nog steeds voor agrarische doeleinden gebruikt. Het agrarische bedrijf(akkerbouw en veeteelt) is volledig biologisch gecertificeerd volgens het SKAL keurmerk. Het landgoed/terrein is maar beperkt toegankelijk voor publiek. Alleen op de opengestelde wandelpaden van het landgoed kan gewandeld worden welke met bordjes duidelijk gemarkeerd zijn. Tijdens de wandeling op het landgoed zijn onder andere Gallowayrunderen te zien die de natuur rondom het kasteel onderhouden. Het kasteel met enkele bijbehorende delen (zoals de hoeve maar ook het aan de andere straat zijde liggende bakhuis) op het terrein zijn ieder een rijksmonument. Alle delen zijn ook als geheel beschermd namelijk als complex historische buitenplaats. In Nederland zijn er circa 600 van zulke beschermde historische buitenplaats complexen en een hiervan is Rivieren (Ter Vieren/Terveren in het dialect).

Kasteel Puth is een kasteel en buitenplaats bij Voerendaal in Zuid-Limburg. Het kasteel is een rijksmonument. Kasteel Puth is een van de vier kastelen van Voerendaal en vormt samen met Kasteel Rivieren, kasteel Cortenbach en kasteel Haeren een landgoederenzone. Van oudsher behoorde ook Kasteel Terworm bij Voerendaal, maar dit ligt thans in de gemeente Heerlen.

De Oliemolen van Weustenrade is een voormalige watermolen bij Weustenrade in de Nederlandse provincie Limburg. Het molengebouw ligt aan de Oliemolenstraat ten noordoosten van het dorp in het gehucht Oliemolen, later gehucht Kasteelbeemden. Vroeger stond de molen op de Geleenbeek en werkt gebruikt als oliemolen. Op de beek lag stroomopwaarts de Eikendermolen en stroomafwaarts de Brommeldermolen en de Kathagermolen. Het gebouw is een rijksmonument. Van de molen zijn de drie molenstenen van de kollergang nog te vinden tegen de gevels van het gebouw.

Kasteel Haeren is een van de vijf kastelen in de Nederlandse gemeente Voerendaal. Het grotendeels achttiende-eeuwse kasteel was meer dan een eeuw in bezit van de familie Van Panhuys. Het kasteel is sinds 1967 een rijksmonument.

De Romeinse villa Voerendaal-Ten Hove is een Romeinse villa bij de monumentale hoeve Ten Hove in het gehucht Tenhoven ten westen van Voerendaal in de Limburgse gemeente Voerendaal in Nederland. De villa was van het type villa rustica en behoort tot de grootste van de tientallen Romeinse villacomplexen die op de Zuid-Limburgse lössgronden (deels) zijn opgegraven. Het terrein is een rijksmonument.

Het Sint-Barbarabeeld is een standbeeld in het dorp Voerendaal in de Nederlandse gemeente Voerendaal. Het beeld staat op de hoek van het Laurentiusplein met de Tenelenweg in het noordwesten van het dorp aan het begin van de mijnwerkerskolonie Laurentiusplein.Het beeld is opgedragen aan de heilige Barbara van Nicomedië, de beschermheilige van mijnwerkers.

Het Heilig Hartbeeld is een standbeeld in de Nederlandse plaats Voerendaal, in de provincie Limburg.

De Sint-Laurentiuskerk in Voerendaal (Zuid-Limburg) is een rooms-katholieke kerk die oorspronkelijk uit de 11e eeuw stamt. Van deze oorspronkelijke kerk rest thans alleen de romaanse toren. De huidige eenbeukige kruiskerk bestaat uit een middenschip dat dateert uit 1840 en een dwarsbeuk, priesterkoor en apsis uit 1917. De toren is ongeleed, met binnenin de doopkapel met een vont uit de 12e eeuw, vervaardigd uit Naamse steen. Het is de enige kerk van het dorp (Kunrade niet meegerekend) en bevindt zich in het centrum van Voerendaal. Het gebouw is een rijksmonument. De kerk werd in 1049 door Paus Leo IX geconsacreerd en is de enige door een paus ingewijde kerk van Nederland. Leo IX reisde na de vele verwoestingen die de Noormannen achterlieten de wereld rond met als intentie de bevolking opnieuw te bekeren tot het christendom. In augustus 1049 bezocht hij Aken, vergezeld door bisschop Odo van Toul, die onder meer het grondgebied rond Heerlen bezat. Op 10 augustus, de dag van de heilige martelaar Laurentius, vond de inwijding plaatst op verzoek van Odo (zoals verondersteld). Voerendaal was in de eerste jaren van het bestaan van de kerk het centrum van het geloof in de regio. Pas in de 12e eeuw werd Heerlen door Theoderich van Are kerkelijk losgemaakt van Voerendaal en werd daar de Sint-Pancratius parochie opgericht. Het oorspronkelijke kerkgebouw was net als de hiervan resterende toren uitgevoerd in Kunradersteen, een mergelachtig gesteente dat plaatselijk gewonnen wordt en waaruit ook een groot aantal andere kerken in Limburg is opgetrokken. Het huidige uit rode baksteen opgetrokken middenschip werd in 1840 gebouwd door architect Jean Dumoulin ter vervanging van een ouder kerkgebouw, waarvan vrij weinig bekend is. Het is een zogenaamde waterstaatskerk, gebouwd met financiële steun van de landelijke overheid. De inzegening van het nieuwe kerkgebouw vond plaats in 1841. In 1917 werd de uitbreiding aan de oostzijde, bestaande uit een transept en een nieuw koor, gebouwd, waarbij de verantwoordelijke architect, Jan Stuyt, opnieuw gebruikmaakte van Kunradersteen. Een grote renovatie van het geheel volgde in 1984, waarna in 2011 nogmaals een grote renovatie volgde. Hierbij is o.a. de kerktoren opnieuw gevoegd, het loodwerk vervangen, de torenspits met haan gerestaureerd en het complete uurwerk met verlichting en de bliksemafleiders werden vervangen. Ook is wederom het binnen schilderwerk aangepakt en zijn de uit mergelsteen bestaande muren van de oude begraafplaats en de smeedijzeren toegangspoort gerestaureerd. In 2012 volgde nog een restauratie van het grote kerkorgel na de voorgaande restauratie in 1976. Aan de buitenzijde van het rechtertransept werd in 1948 het Verzetsmonument geplaatst.