place

Oliemolen van Weustenrade

Rijksmonument in VoerendaalVoormalige oliemolenVoormalige watermolen in Limburg (Nederland)
Weustenrade Oliemolen 3
Weustenrade Oliemolen 3

De Oliemolen van Weustenrade is een voormalige watermolen bij Weustenrade in de Nederlandse provincie Limburg. Het molengebouw ligt aan de Oliemolenstraat ten noordoosten van het dorp in het gehucht Oliemolen, later gehucht Kasteelbeemden. Vroeger stond de molen op de Geleenbeek en werkt gebruikt als oliemolen. Op de beek lag stroomopwaarts de Eikendermolen en stroomafwaarts de Brommeldermolen en de Kathagermolen. Het gebouw is een rijksmonument. Van de molen zijn de drie molenstenen van de kollergang nog te vinden tegen de gevels van het gebouw.

Fragment uit het Wikipedia-artikel Oliemolen van Weustenrade (Licentie: CC BY-SA 3.0, Auteurs, Beeldmateriaal).

Oliemolen van Weustenrade
Oliemolenstraat, Voerendaal

Geografische coördinaten (GPS) Adres Nabijgelegen plaatsen
placeToon op kaart

Wikipedia: Oliemolen van WeustenradeLees verder op Wikipedia

Geografische coördinaten (GPS)

Breedte Lengte
N 50.902913888889 ° E 5.9206555555556 °
placeToon op kaart

Adres

Oliemolenstraat 36
6343 PW Voerendaal
Limburg, Nederland
mapOpenen op Google Maps

Weustenrade Oliemolen 3
Weustenrade Oliemolen 3
Ervaringen delen

Nabijgelegen plaatsen

Kasteel Rivieren
Kasteel Rivieren

Kasteel Rivieren is een van de vier kastelen van de gemeente Voerendaal. De andere zijn kasteel Haeren, kasteel Cortenbach, kasteel Puth. Kasteel Rivieren of kasteel Ter Vieren wordt voor het eerste vermeld in 1364, toen het waarschijnlijk werd gesticht door Catharina van Rivieren, priores van het klooster Sint-Gerlach te Houthem. De oorspronkelijke functie van het gebouw was een klooster. Kasteel Rivieren kwam door huwelijk in 1910 van Hedwig Thekla Laura Freiin von Brewer genannt von Fürth, vrouwe van Rivieren (1885-1965) met Oscar Jean Baptiste Réné Joseph Marie graaf de Marchant et d’Ansembourg (1882-1961) in het bezit van de familie De Marchant et d'Ansembourg en is dat nog steeds. Het heeft de juridische status van een landgoed. Een eerste brug over een gracht leidt naar U-vormige kasteelhoeve. Het kasteel zelf ligt wat terzijde hiervan en was vroeger slechts via een tweede ophaalbrug bereikbaar. De hoeve wordt van oudsher en nog steeds voor agrarische doeleinden gebruikt. Het agrarische bedrijf(akkerbouw en veeteelt) is volledig biologisch gecertificeerd volgens het SKAL keurmerk. Het landgoed/terrein is maar beperkt toegankelijk voor publiek. Alleen op de opengestelde wandelpaden van het landgoed kan gewandeld worden welke met bordjes duidelijk gemarkeerd zijn. Tijdens de wandeling op het landgoed zijn onder andere Gallowayrunderen te zien die de natuur rondom het kasteel onderhouden. Het kasteel met enkele bijbehorende delen (zoals de hoeve maar ook het aan de andere straat zijde liggende bakhuis) op het terrein zijn ieder een rijksmonument. Alle delen zijn ook als geheel beschermd namelijk als complex historische buitenplaats. In Nederland zijn er circa 600 van zulke beschermde historische buitenplaats complexen en een hiervan is Rivieren (Ter Vieren/Terveren in het dialect).

Brommelermolen
Brommelermolen

De Brommelermolen is een voormalige watermolen in de Nederlandse buurtschap Brommelen, provincie Limburg. Oorspronkelijk werd de molen aangedreven door het water van de Geleenbeek. Na het verwijderen van de moleninstallatie in 1965 is het resterende gebouwencomplex ingericht als woning. Vóór 1490 werd de eerste Brommelermolen gebouwd door de eigenaren van de heerlijkheid Wijnandsrade, de familie Mascherel. Deze zogenaamde banmolen werd gebruikt om graan te malen. Toen Maria Mascherel in 1531 trouwde met Willem van Bongart, kwam Wijnandsrade - met de molen - in zijn familie terecht. De familie Van Bongart verkocht in 1916 de molen aan de Heerlener Bank, die het weer doorverkocht aan de familie Bemelmans. Deze familie pachtte de molen al sinds 1879. In mei 1940 bliezen Nederlandse soldaten de brug bij de molen op, waardoor het gebouw schade opliep. De brug werd op 16 september 1944 opnieuw opgeblazen, nu door terugtrekkende Duitse troepen, en de molen raakte weer beschadigd. Ook de mijnbouw in het gebied in de eerste helft van de 20e eeuw had gevolgen voor de molen: de gebouwen liepen schade op en de watertoevoer van de Geleenbeek nam af. Hierdoor werd de molen na de Tweede Wereldoorlog nauwelijks meer gebruikt. Het Waterschap van de Geleen- en Molenbeek kocht in 1959 de molenrechten af. Na het overlijden van de eigenaar in 1961 werd het molenbedrijf opgeheven en het gebouw verkocht. In 1965 werden het waterrad en het maalwerk verwijderd. De Geleenbeek kreeg weer zijn natuurlijk verloop dankzij het dempen van de molentak.

Nieuw Lotbroek
Nieuw Lotbroek

Nieuw Lotbroek is een wijk in het zuiden van het Heerlense stadsdeel Hoensbroek. De wijk heeft 4.270 inwoners (in 2023) en wordt omsloten door de Caumerbeek, de voormalige steenberg en wandelpark Koumenberg, de bedrijventerreinen Wijngaardsweg en De Koumen en de spoorlijn Sittard - Herzogenrath. Aan deze spoorlijn ligt in Nieuw Lotbroek station Hoensbroek. De wijk kan worden opgedeeld in een noordelijk en in een zuidelijk gedeelte, met de Overbroekerstraat als scheiding. Vroeger hadden beide buurten ook een eigen centrum met een eigen kerk. Nieuw Lotbroek ontstond rond 1916 bij het station als arbeiderswijk voor de mijnwerkers van de Staatsmijn Emma. De wijk, oorspronkelijk gelegen te midden van akkers en weilanden, werd in de beginjaren de 'Stationskolonie' genoemd. Vooral gedurende de eerste dertig jaar na de Tweede Wereldoorlog werd er veel bijgebouwd, veelal in de vorm van rechte rijen rijtjeswoningen aan kaarsrechte straten. Tot vanaf 1960 de noordelijke buurt van Nieuw Lotbroek werd gerealiseerd lag de wijk nog twee kilometer buiten Hoensbroek en werd het op plaatsnaamborden aangeduid als het gehucht 'Hoensbroek-Station'. De meeste vooroorlogse arbeiderswoningen zijn in de jaren 1970 afgebroken, zo ook de kerk O.L. Vrouw boodschap uit 1923/1924 ontworpen door Nic. Ramakers. De straatnaam Kerkplein herinnert nog aan de locatie. De in 1964 gebouwde Christus Koningkerk in het noorden van de wijk is nu het enige bewaard gebleven kerkgebouw in Nieuw-Lotbroek. Deze kerk is echter sinds 2010 ook gesloten. De wijk is voorzien van een supermarkt met postagent en een basisschool (samenvoeging van de Bs. Dr. A. Schweitzer en Bs. Nieuw Lotbroek) in het gebouw van de voormalige basisschool Nieuw Lotbroek. In de wijk liggen de voetbalvelden van FC Hoensbroek. Verder zijn er diverse verenigingen actief.