Hierden

v.v. Hierden is een Nederlandse amateurvoetbalclub uit Hierden in Gelderland, opgericht in 1954. De laatste seizoenen wisselde de club regelmatig tussen de 2e en 1e klasse. Hierden telt 15 seniorenteams, 9 juniorenteams en 24 pupillenteams. De club speelt op sportpark Mheenzicht in Hierden.

Duinen (Nedersaksisch: Dunen) is een buurtschap in de Nederlandse gemeente Harderwijk, gelegen in de provincie Gelderland. Het ligt ten zuiden van het dorp Hierden.

De Hierdensche Beek stroomt van het Uddelermeer en Bleeke Meer (Uddel) naar het Veluwemeer (Hierden) over een lengte van ongeveer 25 km. De beek stroomt in een kleine, goed zichtbare dalvlakte. De beek wordt lokaal anders genoemd, zo spreekt men in Leuvenum over de Leuvenumsche Beek en in Staverden van de Staverdensche Beek. Het gebied rond de Hierdensche Beek vormt een ecologische verbindingszone tussen het open gebied langs de randmeren en de Veluwe. De beek schakelt zo natuurgebieden aan één waardoor dieren een groter leefgebied krijgen.

Kasteel De Essenburgh is een kasteel en landgoed in de gemeente Harderwijk (Nederlandse provincie Gelderland), gelegen tussen de dorpen Hierden en Hulshorst. Tot 1929 is de naam Essenburg (zonder h) gebruikt.

Frankrijk (Nedersaksisch: Frankriek) is een voormalige buurtschap in de gemeente Harderwijk. Het ligt vlak bij Hierden en is een wijk van de stad Harderwijk. Waarschijnlijk heeft de buurtschap haar naam te danken aan het feit dat daar vroeger een luchtballon uit het land Frankrijk neergekomen is. Frankrijk bestond, voordat het opging in Harderwijk, voornamelijk uit oude boerderijen die vaak al generaties lang in de familie waren. Sinds 1984 bestaat Frankrijk uit voornamelijk nieuwbouwhuizen met daartussen nog enkele oude boerderijen. De drukke Zuiderzeestraatweg, die vroeger dwars door Frankrijk en langs het landelijk bekende chauffeurscafé "Frankrijk" liep, werd omgelegd toen de nieuwbouwwijk gebouwd werd. Midden in de nieuwbouw kan men nog een stuk oude Zuiderzeestraatweg vinden, in de vorm van een stuk asfalt, waar de middenstreep nog op staat. Ook het oude fietspad langs deze eens zo drukke weg ligt er nog, ter hoogte van het café "Frankrijk".

Verzorgingsplaats Leuvenhorst is een Nederlandse verzorgingsplaats, gelegen aan de zuidzijde van de A28 Utrecht-Groningen tussen afritten 13 en 14 in de gemeente Harderwijk.

De Veluwerandmeren zijn een viertal Nederlandse randmeren die ontstaan zijn na het inpolderen van het zuidoostelijke deel van het IJsselmeer. Van zuidwest naar noordoost gezien gaat het om het Nuldernauw, het Wolderwijd, het Veluwemeer en het Drontermeer. Zuidwestelijk worden de Veluwerandmeren begrensd door de Nijkerkersluis, noordoostelijk door de Reevesluis. De Veluwerandmeren liggen voor het overgrote deel op de grens van de provincies Flevoland en Gelderland; alleen het allernoordelijkste stukje ligt tussen Flevoland en Overijssel. De Veluwerandmeren gaan in het noorden over in de Randmeren Noord. Ze ontstonden in de jaren 1950 bij de aanleg van de polders die nu de provincie Flevoland vormen.

Barrebos is een landgoed van 15 hectare nabij Hulshorst in de gemeente Nunspeet. Op het landgoed is op 16 september 1924 een huttenkolonie gesticht door Theo Holdert, die daarbij geïnspireerd was door de huttenkolonie Walden van Frederik van Eeden. Holdert was - voordat hij de Barrebos stichtte - secretaris van Van Eeden. De minimalistische hutten van het Barrebos werden uiterst sober opgericht volgens socialistische idealen. Een van de huizen op het landgoed is ontworpen door de architect Frits Eschauzier. De huttenkolonie werd opgericht ver buiten de stedelijke omgeving en bood regelmatig onderdak aan bekende Nederlanders zoals de wiskundige Bertus Brouwer en de dichter Herman Gorter. Door de componist Hans Dillo werd er een muziekstuk voor althobo geschreven. Het landgoed is nog altijd in bezit van familie van Theo Holdert, en er recreëren nog steeds mensen in de oorspronkelijke hutten, met als doel deze en volgende generaties te laten inspireren door de natuur.

De watertoren in Harderwijk is gebouwd in 1895 en is ontworpen door architect D. de Leeuw. De watertoren heeft een hoogte van 15,85 meter en een waterreservoir van 336 m³.

Station Hulshorst is een voormalig spoorwegstation in Hulshorst in Gelderland. Het werd geopend op 20 augustus 1863 en maakte deel uit van de Centraalspoorweg van de NCS. Het station is er gekomen na aandringen van de eigenaren van kasteel De Essenburgh en van Huize Hulshorst, beiden eigenaar van grond die werd afgestaan voor de aanleg van het station. Het station gold als het station van de High Society vanwege de aanwezigheid van voorname, al dan niet adellijke families in directe omgeving. De grond was toentertijd eigendom van de familie Sandberg van het kasteel De Essenburgh in Hierden. Zij lieten door het bos een grindweg naar het station aanleggen (de Essenburgweg) en hadden een alleen voor hen toegankelijk hekje naar het perron. Ook de oud-burgemeester van Harderwijk, H.F. van Meurs, bewoner van Huize Hulshorst, die eveneens grond had verkocht ten behoeve van de aanleg van het station, had middels eigen weg en hekje toegang. Het stationsgebouw is een uniek Centraalspoorwegstation en is uitgevoerd in de kleinste klasse. Het station ligt tussen Harderwijk en Nunspeet en had tot in de jaren zestig van de twintigste eeuw ook nog een rangeerspoor ten behoeve van de bosbouw. De omgeving is zeer bosrijk en ook dat maakte het station uniek. Het station ligt samen met een paar huizen vrij ver van het dorp in het bos. Het scheen bekend te staan als bijzonder geschikt voor een heimelijk rendez-vous van 'minnende paren'. Nadat de NCS was opgegaan in de Staatsspoorwegen in 1919 bleef het station bestaan. Ook toen NS in 1938 werd opgericht bleef het station open. Na de Tweede Wereldoorlog moest het station het vooral hebben van vakantiegangers en de NS-Dagtochten, waarbij voor wandelaars in het uitgestrekte bosgebied routes werden uitgezet. Deze routes bestaan nog steeds: de groene en de gele. De routes hebben nu een ander startpunt en passeren het station op zo'n 200 meter. Het station werd net zoals station Soestduinen maar een keer per uur bediend door de stoptreinen Utrecht - Zwolle. Tot midden jaren tachtig was dat een keer per uur Amsterdam – Zwolle en het andere uur Utrecht – Zwolle. Dit waren allebei stoptreinen. Station Hulshorst en station Soestduinen lagen allebei midden in het bos en waren door geringe reizigersaantallen niet rendabel. De belangrijkste reden voor de sluiting van station Hulshorst was de opening van station Amersfoort Schothorst waardoor er te weinig tijd overbleef voor een stop in Hulshorst. Op 31 mei 1987 werd Hulshorst gesloten en Schothorst (bij Amersfoort) geopend.

Het Belgisch Militair Ereveld 1914-1918, is gelegen in de begraafplaats Oostergaarde van de Nederlandse stad Harderwijk (Gelderland). Oorspronkelijk lagen er 36 militairen begraven maar na concentratie vanuit andere begraafplaatsen worden nu 349 Belgische militairen uit de Eerste Wereldoorlog herdacht. Hiervan staan er 124 op een herdenkingsmonument omdat zij niet meer teruggevonden werden. De begraafplaats werd op 28 september 1963 door de Belgische ambassadeur ingehuldigd. De grafzerken hebben veel gelijkenis met deze die door de Britse Commonwealth War Graves Commission worden gebruikt. Zij wijken hierdoor sterk af van de grafzerken die door de Belgische overheid worden voorgeschreven. De graven worden onderhouden door de Oorlogsgravenstichting. Tijdens de Eerste Wereldoorlog waren zo’n 33000 Belgische militairen naar Nederland gevlucht nadat Antwerpen door de Duitse troepen was ingenomen. Zij werden in kampen geïnterneerd, waaronder in het Belgenkamp in Harderwijk. De meeste van de hier begraven doden waren slachtoffers van tuberculose en de in 1918 en 1919 heersende Spaanse griepepidemie. Er zijn tevens zes slachtoffers begraven van een opstand van geïnterneerden in het Kamp van Zeist te Soesterberg op 3 december 1914. Zij kwamen in opstand naar aanleiding van de precaire leefomstandigheden, en begonnen met stenen te gooien waardoor de ordetroepen de opstand gewelddadig beëindigde. Verder ligt er in de buurt van het ereveld een zesjarig meisje begraven, Woutje van de Velde, die door een Belgische geïnterneerde korporaal misbruikt en vermoord werd in 1917. Als gebaar financierde de Belgische regering na de oorlog het graf, dat een onvolgroeide boom voorstelt. Woutje van de Velde is hierdoor een van de weinige Nederlandse slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog.

De Killenbeek is een beek die ter hoogte van het Veluwse dorp Hulshorst in het Veluwemeer uitmondt. De beek krijgt aanvoer van kwelwater uit het Veluwemassief en is daardoor voortdurend stromend. De beek begint bij Hulshorst nabij de Zuiderzeestraatweg en heeft vlak bij de monding ten westen van Hoophuizen een sterk meanderende loop. In 2018 werd archeologisch onderzoek gedaan bij de Killenbeek waarbij veenlagen van wisselende dikte werden aangetroffen, maar geen resten van bebouwing.