VV Hierden

Hierden is een dorp in de gemeente Harderwijk in de Nederlandse provincie Gelderland. Hierden heeft circa 3.425 inwoners. Hierden is een agrarisch dorp met een eigen karakter vanwege de vele Noord-Veluwse boerderijen. Het dorp geeft zijn naam aan de Hierdensche Beek.

Frankrijk (Nedersaksisch: Frankriek) is een voormalige buurtschap in de gemeente Harderwijk. Het ligt vlak bij Hierden en is een wijk van de stad Harderwijk. Waarschijnlijk heeft de buurtschap haar naam te danken aan het feit dat daar vroeger een luchtballon uit het land Frankrijk neergekomen is. Frankrijk bestond, voordat het opging in Harderwijk, voornamelijk uit oude boerderijen die vaak al generaties lang in de familie waren. Sinds 1984 bestaat Frankrijk uit voornamelijk nieuwbouwhuizen met daartussen nog enkele oude boerderijen. De drukke Zuiderzeestraatweg, die vroeger dwars door Frankrijk en langs het landelijk bekende chauffeurscafé "Frankrijk" liep, werd omgelegd toen de nieuwbouwwijk gebouwd werd. Midden in de nieuwbouw kan men nog een stuk oude Zuiderzeestraatweg vinden, in de vorm van een stuk asfalt, waar de middenstreep nog op staat. Ook het oude fietspad langs deze eens zo drukke weg ligt er nog, ter hoogte van het café "Frankrijk".

Duinen (Nedersaksisch: Dunen) is een buurtschap in de Nederlandse gemeente Harderwijk, gelegen in de provincie Gelderland. Het ligt ten zuiden van het dorp Hierden.

De Hierdensche Beek stroomt van het Uddelermeer en Bleeke Meer (Uddel) naar het Veluwemeer (Hierden) over een lengte van ongeveer 25 km. De beek stroomt in een kleine, goed zichtbare dalvlakte. De beek wordt lokaal anders genoemd, zo spreekt men in Leuvenum over de Leuvenumsche Beek en in Staverden van de Staverdensche Beek. Het gebied rond de Hierdensche Beek vormt een ecologische verbindingszone tussen het open gebied langs de randmeren en de Veluwe. De beek schakelt zo natuurgebieden aan één waardoor dieren een groter leefgebied krijgen.

De watertoren in Harderwijk is gebouwd in 1895 en is ontworpen door architect D. de Leeuw. De watertoren heeft een hoogte van 15,85 meter en een waterreservoir van 336 m³.

Het Belgisch Militair Ereveld 1914-1918, is gelegen in de begraafplaats Oostergaarde van de Nederlandse stad Harderwijk (Gelderland). Oorspronkelijk lagen er 36 militairen begraven maar na concentratie vanuit andere begraafplaatsen worden nu 349 Belgische militairen uit de Eerste Wereldoorlog herdacht. Hiervan staan er 124 op een herdenkingsmonument omdat zij niet meer teruggevonden werden. De begraafplaats werd op 28 september 1963 door de Belgische ambassadeur ingehuldigd. De grafzerken hebben veel gelijkenis met deze die door de Britse Commonwealth War Graves Commission worden gebruikt. Zij wijken hierdoor sterk af van de grafzerken die door de Belgische overheid worden voorgeschreven. De graven worden onderhouden door de Oorlogsgravenstichting. Tijdens de Eerste Wereldoorlog waren zo’n 33000 Belgische militairen naar Nederland gevlucht nadat Antwerpen door de Duitse troepen was ingenomen. Zij werden in kampen geïnterneerd, waaronder in het Belgenkamp in Harderwijk. De meeste van de hier begraven doden waren slachtoffers van tuberculose en de in 1918 en 1919 heersende Spaanse griepepidemie. Er zijn tevens zes slachtoffers begraven van een opstand van geïnterneerden in het Kamp van Zeist te Soesterberg op 3 december 1914. Zij kwamen in opstand naar aanleiding van de precaire leefomstandigheden, en begonnen met stenen te gooien waardoor de ordetroepen de opstand gewelddadig beëindigde. Verder ligt er in de buurt van het ereveld een zesjarig meisje begraven, Woutje van de Velde, die door een Belgische geïnterneerde korporaal misbruikt en vermoord werd in 1917. Als gebaar financierde de Belgische regering na de oorlog het graf, dat een onvolgroeide boom voorstelt. Woutje van de Velde is hierdoor een van de weinige Nederlandse slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog.

De Veluwerandmeren zijn een viertal Nederlandse randmeren die ontstaan zijn na het inpolderen van het zuidoostelijke deel van het IJsselmeer. Van zuidwest naar noordoost gezien gaat het om het Nuldernauw, het Wolderwijd, het Veluwemeer en het Drontermeer. Zuidwestelijk worden de Veluwerandmeren begrensd door de Nijkerkersluis, noordoostelijk door de Reevesluis. De Veluwerandmeren liggen voor het overgrote deel op de grens van de provincies Flevoland en Gelderland; alleen het allernoordelijkste stukje ligt tussen Flevoland en Overijssel. De Veluwerandmeren gaan in het noorden over in de Randmeren Noord. Ze ontstonden in de jaren 1950 bij de aanleg van de polders die nu de provincie Flevoland vormen.

Begraafplaats Oostergaarde is een begraafplaats op adres Oosteinde 12 in de Nederlands plaats Harderwijk (Gelderland). Er kunnen ook urnen worden bijgezet en er is een asstrooiveld. Sinds begin 2003 wordt wegens ruimtegebrek voornamelijk nog begraven op begraafplaats Elzenhof.

Harderwijk General Cemetery is een Britse militaire begraafplaats met gesneuvelden uit de Tweede Wereldoorlog, gelegen in de Nederlandse stad Harderwijk. De begraafplaats ligt in het zuidoostelijke deel van de Begraafplaats Oostergaarde, ongeveer 1,5 km ten oosten van het stadscentrum. De Britse graven liggen verdeeld in twee perken die worden onderhouden door de Commonwealth War Graves Commission. Het Cross of Sacrifice staat aan de oostzijde van de twee perken. Er liggen 42 Britten, 5 Canadezen, 1 Nieuw-Zeelander en 1 Zuid-Afrikaan begraven. Zij dienden allen bij de Royal Air Force en sneuvelden tijdens de raids naar het Duitse Ruhrgebied. Sommigen werden geborgen nadat zij in het IJsselmeer waren terechtgekomen.

Kasteel De Essenburgh is een kasteel en landgoed in de gemeente Harderwijk (Nederlandse provincie Gelderland), gelegen tussen de dorpen Hierden en Hulshorst. Tot 1929 is de naam Essenburg (zonder h) gebruikt.

Verzorgingsplaats Leuvenhorst is een Nederlandse verzorgingsplaats, gelegen aan de zuidzijde van de A28 Utrecht-Groningen tussen afritten 13 en 14 in de gemeente Harderwijk.

De Kluut is een onbewoond Nederlands eiland dat net ten noorden van Harderwijk midden in het Veluwemeer ligt. Rond 1960 is De Kluut ontstaan door een zandopspuiting na de aanleg van Flevoland. Het vier hectare grote eiland is deels bebost. Aan de westzijde bevindt zich een tentenkamp met nomadententen die verhuurd worden. In het haventje aan de kop van het eiland kunnen maximaal 55 plezierboten afmeren. Campinggasten worden met een voetpontje naar het eiland gehaald en gebracht vanaf de Flevolandse meeroever.