Hotel Okura Amsterdam

Yamazato Restaurant is een restaurant dat gevestigd is in Hotel Okura Amsterdam. Het heeft sinds 2002 één Michelinster. In 2013 kende de GaultMillau het restaurant 16 van de maximaal 20 punten toe. Chef-kok is Masanori Tomikawa. In 2010 nam Tomikawa de leiding van de keuken over van Akira Oshima, chef-kok sinds 1977. Volgens vakblad Misset Horeca, werd het restaurant in 2001 geprezen door de Amerikaanse restaurantgids Zagat, kort voordat het zijn ster ontving. Yamazato is sinds 2003 lid van de Alliance Gastronomique Néerlandaise.

Ciel Bleu is een restaurant dat gevestigd is op de 23ste verdieping van Hotel Okura Amsterdam, Nederland. Het had één Michelinster in de periode 2005-2007 en heeft sinds 2008 twee Michelinsterren. In 2022 kreeg het restaurant van GaultMillau 19 van de maximaal 20 punten. De eetgelegenheid stond in 2022 op plaats 9 van de 100, in de lijst met beste restaurants van Nederland van culinaire gids Lekker. Het chefsteam van Ciel Bleu bestaat uit Onno Kokmeijer en Arjan Speelman. Het restaurant is lid van de Alliance Gastronomique Néerlandaise

Sporthal De Pijp (officieel: Sportcentrum De Pijp) is een multifunctionele sportaccommodatie gelegen aan de Lizzy Ansinghstraat (hoek met de Tweede van der Helststraat) in de wijk De Pijp in Amsterdam.

De Lizzy Ansinghstraat is een straat in Amsterdam-Zuid.

Passer is een kunstwerk in Amsterdam-Zuid. Het beeld stelt een passer voor waarmee de cirkel op een pleintje in de Lizzy Ansinghstraat in De Pijp zou zijn getekend. Het kunstwerk, bestaande uit de verticale en een horizontale component, ontworpen door Tjoe Fang King staat voor de ingang van een kinderdagverblijf annex Sociaal Medisch Centrum aan genoemde straat. Het is voorzien van een bewegingsmechanisme.

De Avercampstraat is een relatief korte straat in Amsterdam-Zuid.

Gerard Revebrug (brug 403) is een vaste plaatbrug in Amsterdam-Zuid. De vaste verkeersbrug overspant het Amstelkanaal (tijdens de aanleg Zuider-Amstelkanaal) en verbindt de Tweede van der Helststraat met de Maasstraat. De brug droeg jarenlang de officieuze naam Maasbrug, maar was alleen indirect (via die Maasstraat) vernoemd naar de Maas. Hij kan de vergelijking met daadwerkelijke bruggen over de Maas nauwelijks doorstaan. De brug werd ontworpen door bruggenarchitect Piet Kramer, maar deze had in eerste instantie een betonnen boogbrug voor ogen. Het was toen einde Eerste Wereldoorlog. Bij de stadsuitbreiding van Amsterdam richting Amsterdam-Zuid werd er begin jaren dertig op de huidige plaats een houten noodbrug aangelegd. Voor de financiering van een definitieve brug werd gebruik gemaakt van het Werkfonds 1934. In april 1936 begon Amsterdam met de aanbesteding voor de brug met een geschatte bouwwaarde van 100.000 gulden. De laagste bieder kwam echter met een bedrag beneden de 40.000 gulden. Het aanbod werd binnen enkele dagen geaccordeerd in de gemeenteraad. Alhoewel de brug nog een beetje sierlijk is afgewerkt met een stalen leuning zijn overige versieringen weggelaten (geen siersmeedwerk, beelden of brughuisjes) (zie ter vergelijking de rijk versierde P.L. Kramerbrug). Tot begin 2016 droeg de brug dus de naam Maasbrug. De gemeente vond toen echter dat het afgelopen moest zijn met officieuze namen en schreef een soort prijsvraag uit. Men kon kiezen tussen de officieuze naam officieel maken of de brug voortaan door het leven laten gaan met alleen aanduiding brug 403. Voor die laatste optie werd gekozen, maar nog geen half jaar later werd de brug toch vernoemd naar de schrijver Gerard Reve. Volgens de site Bruggen van Amsterdam waren er twee argumenten voor de naamgeving: Reves boek De avonden speelt zich grotendeels af op Schilderskade 66, staande voor wat sinds 1945 Jozef Israëlskade (de naam van de kade van het Amstelkanaal) 415 heet; (dat huis ligt wel een stuk oostelijker aan het Amstelkanaal dan deze brug); Reve relativeerde zijn beroemdheid in 1982 als volgt: "Na mijn dood word ik op de scholen tien jaar vrijwillig gelezen en daarna nog eens tien jaar verplicht. Dan noemen ze een straat naar me. En dan ben ik helemaal vergeten. Niemand weet toch meer wie Tweede van der Helst was?"

In de Avercampstraat in Amsterdam-Zuid staat een titelloos tweedelig artistiek kunstwerk van kunstenaar Henk Duijn. Het kunstwerk werd in 1996 geplaatst als een soort toegang tot de genoemde straat. De twee kleine zuilen kwamen tot stand in samenwerking met kinderen uit de buurt, gevonden via Buurthuis De Pijp. Iedere zuil staat op een grijze betonnen sokkel in de vorm van een afgetopte piramide. Daarboven staat een grof betonnen driekantige gekleurde pilaar waarin tableaus met afbeeldingen verwerkt zijn. De verf spoelde in de jaren na aanbreng deels over de sokkels heen. Beide sokkels zijn voorzien van plaquettes met de namen van de “kunstenaars”. De zuilen stonden eerst op een verhoging in de straat, later in een perkje.

De Barbiersbrug (brug 404) is een vaste brug in Amsterdam-Zuid.

Het Cornelis Troostplein is een plein in Amsterdam-Zuid.

De Scheldestraat in Amsterdam-Zuid is genoemd naar de door Frankrijk en Vlaanderen stromende rivier de Schelde, die uitkomt in de zeearm de Westerschelde. Deze straat kreeg zijn naam in 1922 en vormt in de Rivierenbuurt na de Barbiersbrug over het Amstelkanaal het verlengde van de Ferdinand Bolstraat. De straat loopt van de Amstelkade tot aan het Scheldeplein / Europaplein. De straat is een drukke verkeersader en staat bekend als een 'verkeersinfarct', omdat het auto's moet leiden van het drukke centrum naar het Europaplein en de daarbij gelegen Ringweg A10. Toch staat de straat bekend als gezellig. In het korte stuk tussen de Amstelkade en de Churchill-laan bevindt zich kleine middenstand. Het grote stuk van de straat naar het Europaplein bestaat voornamelijk uit de wat duurdere restaurants met uiteenlopende keukens. Tevens zijn in de Scheldestraat en op het gelijknamige plein twee bekende ijssalons gevestigd.

Het Scheldeplein is een stadsplein te Amsterdam-Zuid, vernoemd naar de door Frankrijk en Vlaanderen stromende rivier de Schelde, die uitkomt in de zeearm de Westerschelde. Het plein kreeg zijn naam in 1927 en ligt in de Rivierenbuurt in het verlengde van de Scheldestraat en grenst aan de zuidzijde aan het Europaplein. Onder het Scheldeplein is ten behoeve van de bouw van de Noord/Zuidlijn de startschacht gebouwd voor de tunnelboormachines die in 2011 van hieruit in noordelijke richting boorden. Tevens bevindt zich op het plein een nooduitgang van de metro, verwerkt als een luik in de bestrating. Blikvanger aan het plein is Scheldeplein 1-5, een voormalige garage, maar in Amsterdam en omstreken bekend vanwege de bowlingbanen.