Boesingheliede

Knooppunt Raasdorp is een Nederlands verkeersknooppunt voor de aansluiting van de autosnelwegen A5 en A9, nabij Badhoevedorp en Zwanenburg. Het knooppunt werd tegelijkertijd met de A5 in gebruik genomen (2003) en kende de eerste jaren drie richtingen. Op de tekentafel was al gerekend op een uitbreiding van Raasdorp tot een knooppunt met vier richtingen. Tussen 2009 en 2012 werd deze uitbreiding gerealiseerd. De vierde richting is het begin van de Westrandweg. Het knooppunt heeft sinds de ombouw de vorm van een klaverturbine met één turbineboog. Het knooppunt is vernoemd naar de voormalige buurtschap Raasdorp.

De Polderbaan (18R - 36L) is een start- en landingsbaan van luchthaven Schiphol. Hij ligt ten westen van de Zwanenburgbaan. De naam werd gekozen na een prijsvraag. Tijdens de planfase werd hij doorgaans "de vijfde baan" genoemd, maar de Polderbaan is in feite de zesde baan als ook de Oostbaan wordt meegeteld.

Turkish Airlines-vlucht 1951 (ook bekend als TK 1951) was een passagiersvlucht uitgevoerd met een Boeing 737-800 van Luchthaven Istanbul Atatürk naar de Luchthaven Schiphol. Op woensdag 25 februari 2009 stortte het toestel om 10.26 uur, kort voor de landing op de Polderbaan, neer op een akker en brak daarbij in drie stukken. Bij het ongeval kwamen negen van de 135 inzittenden om het leven. Het officiële onderzoek van de Onderzoeksraad voor Veiligheid wees inadequaat handelen van de piloten als hoofdoorzaak aan voor het ongeluk. Ondanks een defecte hoogtemeter en onvolledige instructies van de luchtverkeersleiding hadden de piloten het ongeluk kunnen voorkomen, aldus de Onderzoeksraad.

Crossair-vlucht LX 3597 was een passagiersvlucht die op zaterdag 24 november 2001 neerstortte in de buurt van Zürich Airport. Hierbij kwamen 24 van de 33 inzittenden om het leven, onder wie La Bouche-zangeres Melanie Thornton en twee van de drie zangeressen van Passion Fruit, namelijk Maria Serrano Serrano en Nathaly van het Ende. Het vliegtuig, een AVRO RJ-100 van Crossair, was op weg van het vliegveld Berlin Tegel Airport naar Zürich, maar stortte om 22:07 CET 4 km voor landingsbaan 28 neer.

De Sint-Franciscus van Saleskerk is een voormalige rooms-katholiek kerkgebouw in Lijnden in de Nederlandse provincie Noord-Holland, op de hoek van de Schipholweg en de Hoofdweg. De kerk is in 1859 gebouwd naar ontwerp van Theo Molkenboer als zaalkerk en was de eerste katholieke kerk in de Haarlemmermeerpolder. In 2002 is het godshuis aan de eredienst onttrokken. De katholieken van Lijnden vallen sindsdien onder de Badhoevedorpse parochie. Het uit 1909 daterende orgel van L. Ypma & Co. is in 2007 gedemonteerd en overgebracht naar een kerk in Franeker. De Franciscus van Saleskerk en de uit 1863 daterende pastorie aan de Hoofdweg staan op de gemeentelijke monumentenlijst van Haarlemmermeer. De kerk is tijdens de jaarlijkse open monumentendag te bezichtigen. In 2008 zijn de kerk en pastorie verbouwd tot kantoorruimte. De gevels zijn toen gerestaureerd. Het ICT bedrijf Wortell werd de gebruiker van de gebouwen.

Knooppunt Rottepolderplein is een Nederlands verkeersknooppunt tussen de A200, de N205 en A9 in de Rottepolder in de gemeente Haarlemmermeer bij Haarlemmerliede ten oosten Haarlem.

VV Zwanenburg is een amateurvoetbalvereniging uit Zwanenburg, gemeente Haarlemmermeer, Noord-Holland, Nederland.

Can't see the Wood for the Trees is een 12 meter hoge roestvrij stalensculptuur uit 2002 van beeldend kunstenaar Richard Deacon bij Knooppunt Rottepolderplein ter hoogte van de aansluiting N205 op A9 bij industrieterrein De Liede in de Nederlandse gemeente Haarlemmermeer. De titel is een Engelse uitdrukking, met als Nederlands equivalent: door de bomen het bos niet meer zien. Deacon ontleent veel van zijn titels aan Engelse gezegden. Oorspronkelijk was het beeld bedoeld voor de binnenstad van Groningen. De sculptuur was geprojecteerd bij een passage bij het treinstation, waar mensen onder het beeld zouden kunnen doorlopen, maar Deacon kon het beeld niet binnen de begroting realiseren. De verticale elementen zijn geïnspireerd op een reclame over pizza waarbij kaasslierten ontstaan bij het opdienen. De contouren van de twee horizontale vlakken zijn geïnspireerd op een open plek in het bos.

Het Lutkemeerpark is de officieuze benaming van een park in het westen van de Lutkemeerpolder.

De Ringvaartbrug A5, aangeduid als Kunstwerk 511, is een kunstwerk in de provincie Noord-Holland. Het bouwwerk is gelegen in de Rijksweg 5 / Westrandweg en voert over de Ringvaart van de Haarlemmermeer. Het architectenbureau Zwarts & Jansma Architecten was verantwoordelijk voor het ontwerp van deze rijksweg en al haar kunstwerken. De weg werd met het oog op de landelijke gebieden als een lange "natuurlijke" sliert uitgevoerd. Over de aanleg werd jarenlang geprocedeerd tot aan de Raad van State aan toe. In 2009 werd het startsein gegeven en begon Rijkswaterstaat met het aanleggen van het gedeelte tussen de Rijksweg 9 en de Tweede Coentunnel. In dat traject werden twee opmerkelijk kunstwerken opgenomen, de brug over de Ringvaart en een 3,3 kilometer lang viaduct langs en boven de Amsterdamse Basisweg. Omdat er maar een beperkt aantal brugpijlers mogelijk waren in dit gat in het dijklichaam waarop de weg ligt, moest er gebruik gemaakt worden van extreem lange liggers. Voor deze kokerliggerbrug ontwikkelde Spanbeton uit Koudekerk aan den Rijn een nieuwe kokerligger die zijn aanduidde als PIQ, ze is aan de onderzijde voorzien van flenzen. Voor de brug waren tientallen liggers nodig met elk een gewicht van circa 155.000 kilogram. De benodigde maximale lengte was 61,75 per ligger; 3 meter langer dan de tot dan toe langste betonliggers in de brug over het Van Starkenborghkanaal bij Groningen. Behalve dat er gebruik gemaakt werd van lange liggers, was ook de aanvoer van de liggers bijzonder. Zij werden vanuit Koudekerk aangevoerd met diepladers met daarachter een lorry. Eenmaal aangekomen bij de bouwput werd de lorry de leider in het transport; de dieplader reed er achteruit achteraan. De lorry reed vervolgens op een ponton in de vaart. De liggers werden door middel van twee hijskranen naar hun ligplaats gebracht. De lengte van het viaduct werd mede bepaald door wat onder het viaduct kwam te liggen. De Westrandweg nadert de Ringvaart Haarlemmermeer vanuit het noorden in een scherpe hoek. De snelweg staat met haar oostelijk landhoofd in de Osdorper Binnenpolder, waar ecologische waarden gehandhaafd moesten worden. Daarna volgt de oostelijke dijk van de ringvaart met fietspad. In totaal zijn daar vier overspanningen van elk circa 40 meter. Dan volgt de overspanning van 60 meter van de ringvaart. Aan de westzijde volgt de circa 30 meter lange overspanning van de Lijnderdijk, de westelijke dijk van de ringvaart. Daarna volgt nog een overspanning van circa 30 meter over een grasland tot aan het westelijk landhoofd in de Haarlemmermeerpolder.

De Ringvaartbrug A9 is de overbrugging in de A9 over de Ringvaart van de Haarlemmermeerpolder tussen de Rottepolder en de Haarlemmermeerpolder en maakt onderdeel uit van het Knooppunt Rottepolderplein. Deze overbrugging bestaat uit drie bruggen, waarbij de middelste onderdeel is van de fly-over over het gehele verkeersknooppunt.

Raasdorp of Raesdorp is een voormalig vrij ambacht en dorp, na 1632 buurtschap, die tussen het Lutkemeer en het Spieringmeer in lag. Het Spieringmeer ging later op in het Haarlemmermeer. Het lag dicht bij Oud Osdorp en ten westen van de huidige Lutkemeerweg. Volgens de kaart uit 1790 van J. de Sauvage en kl.Vis bestond de buurtschap toen uit een aantal huizen, de Bovenmolen en waren er een viertal wegen. De 'Wijsentkade' vormde de noordelijke begrenzing, de 'Raesdorperkade' lag aan de oostkant langs het Lutkemeer. Aan de zuidkant werd de buurtschap begrensd door de 'Nieuwerkerker Leede', een smalle verbinding tussen het Lutkemeer en het Spieringmeer, aan de westkant grensde het Spieringmeer, later Haarlemmermeer. Oorspronkelijk strekte Raasdorp zich verder naar het noordwesten uit richting 'Polanen' (thans Halfweg), maar hier heeft de 'Waterwolf' in de loop der eeuwen veel land weggevreten. Het 'Raesdorperpad' verbond Raesdorp met de Oostdorperwech, hier ligt nu de Raasdorperweg. Het gebied behoort sinds 1921 tot de gemeente Amsterdam, maar het eigendom was eigenlijk al veel eerder verworven. Amsterdam kocht de ambachtsheerlijkheid waartoe Raasdorp behoorde al in 1529 van Reinoud III van Brederode. In vroeger tijden was het een van ouds voornaam dorp en had onder meer een rechtbank met drie schepenen. De inwoners leefden voornamelijk van veeteelt en visserij. In 1632 werd het dorp door een storm en overstroming vrijwel geheel verzwolgen door het Spieringmeer waarna er nog 6 tot 8 huizen overbleven. Uit de restanten van het vrijwel verdronken dorp ontstond later de buurtschap die sinds 1816 behoorde tot de gemeente Sloten. Het langs het Haarlemmermeer gelegen deel van de buurtschap verdween bij de aanleg van de Haarlemmermeerpolder en het restant van de buurtschap verdween na de inpoldering van het Lutkemeer. Bij de aanleg tussen 1840 en 1845 van de Ringvaart van de Haarlemmermeer werd de landtong Raasdorp doorsneden. De zuidwestelijke helft kwam in de nieuwe droogmakerij te liggen, deze is nog steeds te herkennen aan een afwijkende verkaveling. Ook ligt er in de Haarlemmermeer een Raasdorperweg. De noordoostelijke helft werd na de droogmaking van de Lutkemeer in 1865 onderdeel van de nieuwe Lutkemeerpolder en vervolgens uitgeveend. Hier stond tot 1975 langs de Ringvaart ook het stoomgemaal, na 1925 elektrisch gemaal, van de Lutkemeerpolder. De huidige Raasdorperweg, die van de Osdorperweg naar de Ringvaart loopt, is bij een raadsbesluit van 7 mei 1929 vernoemd naar deze buurtschap. Aan de overkant van de Ringvaart in de Haarlemmermeer loopt de Raasdorperweg door en volgt daar de contouren van een landtong die bij de aanleg van de ringdijk doorsneden is. De verkaveling op de voormalige landtong volgt nog die van het oude land. De huidige Westrandweg loopt vlak ten oosten van de Raasdorperweg, ongeveer op de plaats waar vroeger de buurtschap lag. Ondanks dat het Raasdorp is verdwenen bestaat de naam nog steeds echter voor het knooppunt Raasdorp, alhoewel dit zich in de vroegere Haarlemmermeer aan de andere zijde van de Ringvaart bevindt. Op het Osdorpse deel van Raasdorp bevonden zich sinds de jaren zestig slibvelden (met de Slibveldenweg). Voor de aanleg van de Westrandweg werd hier een zanddepot gelegd, dit is in 2017 omgevormd tot een heuvel en een natuurgebiedje met de naam Raesberg.