Grafheuvels van Hamont-Achel

De Tomp is het restant van een torenmolen nabij het Belgische Achel. Ze ligt in het natuurgebied Lange Els, niet ver van de Warmbeek. De Tomp stamt uit de eerste helft van de 15e eeuw en er bestond lange tijd twijfel aan het doel dat de ruïne oorspronkelijk heeft gehad: de resten van een torenmolen dan wel de slottoren van een kasteel. In 1968 werd deze ruïne dan ook foutief gerestaureerd als ware het een slottoren. Pas in de jaren 90 van de 20e eeuw kwam men, mede door vergelijkend onderzoek met andere torenmolens, tot de conclusie dat het om een molenrestant ging. De molen werd vermoedelijk begin 15e eeuw gebouwd door de heren van Grevenbroek, maar in 1596 werd ze door storm beschadigd. Na hersteld te zijn werd ze reeds vóór 1630 buiten gebruik genomen en vervangen door een houten standerdmolen, die in 1800 afbrandde. De Tomp is gelegen in een moerasvlakte op een licht opgeworpen heuvel, opgetrokken in baksteen. De binnendiameter meet ongeveer 4,60 m, de muurdikte bedraagt ca 1,75 m. De totale hoogte van de Tomp bedraagt na restauratie ca. 20 m (de hoogte van de ruïne bedroeg nauwelijks 9 m). Sinds 1947 is deze molenromp een beschermd monument. Inventaris Onroerend Erfgoed: Molensite De Tomp Molenecho's: De Tomp torenmolen Achel

De Grevenbroekmolen (ook Het Mulke of 't Mulke genaamd) is een onderslagmolen op de Warmbeek, aan de Molendijk. De oudste molen van deze naam werd reeds genoemd in 1316 en behoorde later toe aan de heren van Grevenbroek. Het was een banmolen. Hij lag bij Genenbroek, nabij het dorp Achel. In 1474 was er sprake van de Numolen (Nieuwe Molen) in de buurt van het Kasteel Grevenbroek. In 1611 was er sprake van een watermolen die enkele honderden meter ten westen van de huidige locatie lag, in de buurt van het huidige pad De Bauwelkes, op de zogeheten Oude Beek, de oude bedding van de Warmbeek. In 1623 kreeg molenbouwer Lambrecht Janss van de prins-bisschop van Luik de toestemming om een nieuwe beek te graven en daarop een olieslagmolen in te richten. Deze molen werkte niet goed door te weinig debiet. In 1656 verzocht Lambrecht zelfs om de pacht op te zeggen. In 1770 werd de huidige watermolen gebouwd op dezelfde plaats als die van Lambrecht Janss. Hiervoor werden onderdelen van de molen op de Oude Beek gebruikt. Een nieuwe molenweijer werd aangelegd en in 1774 werd tegenover Het Mulke nog een olieslagmolen geplaatst die voordien nabij de Achelse Kluis had gestaan. Zo was er een dubbele molen. Op de nu nog bestaande molen werd graan en boekweit gemalen. In 1920 stopte het bedrijf en werd het rad verplaatst naar de Galdermansmolen, waar zich het nog steeds bevindt. Het gebouw is tegenwoordig nog aanwezig.

Kasteel of slot Grevenbroek is een voormalige burcht in Achel, in de Belgische provincie Limburg. Grevenbroek was een burcht uit de 14e eeuw. Ze lag ten westen van de Tomp. Van de oude burcht zijn nog enkele ruïnes te zien. Heerlijkheid Grevenbroek is ook de naam van de bestuursvorm tussen Hamont-Achel en Sint-Huibrechts-Lille . Soms wordt de burcht Grevenbroek verward met Kasteel Genenbroek

Kasteel Beverbeek is een kasteel dat zich bevindt ten noordwesten van Hamont in de Belgische provincie Limburg. Het kasteel ligt aan Beverbeek 19. Het gebied maakte deel uit van de goederen van de heerlijkheid Grevenbroek, en werd op 16 april 1722 verkocht. Het deel dat zich in Achel bevond, is de huidige Beverbeekhoeve. Het deel in Hamont, met daarop de zogeheten Nieuwe Hoeve, werd afzonderlijk verkocht. In 1875 echter, werd het aangekocht door Mathias Joannes Petrus Slegers, die het jaar daaraan voorafgaand ook het domein van de Beverbeekhoeve had gekocht. Deze hoeve werd afgebroken in 1878, maar in de directe omgeving daarvan werd in 1889 het huidige kasteel in Tudorstijl gebouwd, ontworpen door de architect Mathieu Christiaens voor Joseph Slegers (°1837). Deze was doctor in de rechten en advocaat te Tongeren. Hij was gehuwd met Joséphine Schaetzen (Luik, °1849) de dochter van Willem Schaetzen en Hortense Verpoorten. Dit kasteel is een opvallend, hoog bouwwerk met een erker en geflankeerd door een bordes. Het kasteeltje ligt in een park van 3 ha, in Engelse landschapsstijl vormgegeven, en voorzien van een vijver.

De Beverbeekhoeve is een historische boerderij die zich bevindt ten noordoosten van Achel (Belgisch Limburg), aan Beverbeek 21.

De Sint-Monulphus en Gongulphuskerk is de parochiekerk van Achel in de Belgische provincie Limburg. De kerk is gelegen aan het Michielsplein.

Het Grevenbroekmuseum is een streekmuseum in de Belgische plaats Achel, provincie Limburg. Het bevindt zich in het Simonshuis.

Achel VV is een Belgische voetbalclub uit Achel. De club is aangesloten bij de KBVB met stamnummer 2753 en heeft groen-wit als kleuren.

De Beverbeekse Heide is een natuurgebied tussen Hamont en de Achelse Kluis in Natuurgrenspark De Groote Heide . Het is een voormalig heidegebied dat voor het grootste deel met grove den is beplant en 134 ha beslaat. Het is voor een belangrijk deel eigendom van de Katholieke Universiteit Leuven. Ten noorden hiervan ligt, dicht bij de Nederlandse grens, een heide- en vennengebied waar we onder meer het Wolfsven en het Kerkven aantreffen. Het laatste ven is genoemd naar de grenskerk die hier van 1648 tot 1672 heeft bestaan. Ten zuiden hiervan ligt het Elsbroek, een erkend natuurreservaat, een vochtig natuurgebied in het dal van de Beverbeekloop. Ten westen van het boscomplex, tegen de Warmbeek aan, ligt Rozendaal, een bos van nog een 102 ha. Ten noorden van de ruïne van het Kasteel Grevenbroek vindt men nog de laathoeve van het landgoed. In het oosten, aan de Nederlandse grens, is een replica van De Draad te vinden, een grensversperring uit de Eerste Wereldoorlog.

De Heilige Kruisvindingskerk is de parochiekerk van Rodenrijt (ofwel: Achel-Statie), in de Belgische provincie Limburg. Ze bevindt zich aan de Sint-Odilialaan.

De Draad, ook Dodendraad of Dodenhek genoemd, was een 332 kilometer lange draadversperring die tijdens de Eerste Wereldoorlog door de Duitse bezetters van België werd aangelegd langs de grens tussen het bezette België en het neutrale Nederland. In Duitse stukken werd de versperring officieel aangeduid als Grenzhochspannungshindernis. De versperring stond onder dodelijke elektrische spanning en moest verhinderen dat oorlogsvrijwilligers en Duitse deserteurs België ontvluchtten. Tevens moest het hekwerk verhinderen dat spionageberichten uit bezet gebied via Nederland geallieerde spionagediensten bereikten en diende het smokkel tegen te houden. De Draad kostte naar schatting vele honderden mensen het leven, maar kon niet voorkomen dat duizenden mensen op velerlei manieren de grens passeerden. Na de oorlog werd het dodenhek snel afgebroken.

Station Achel is een voormalig spoorwegstation langs spoorlijn 18 (Winterslag - Eindhoven) in Achel, een deelgemeente van Hamont-Achel. Het station was een grensstation met quarantainestallen om ingevoerd Nederlands vee te controleren op besmettelijke ziektes. Er ontstond dan ook snel een stationswijk met hotels, cafés en winkels. De wijk groeide later uit tot de parochie Achel-Statie. Na de sluiting voor het reizigersverkeer in 1946 verdwenen de hotels. Het stationsgebouw, dat in 1959 ook gesloten werd voor het goederenverkeer, bestaat nog, maar is sinds 1963 onherkenbaar geïntegreerd in een industrieel gebouwencomplex. Einde 2007 werden de laatste quarantainestallen, die zwaar beschadigd waren door een hevige storm, afgebroken.