SugarCity

De Bietenbrug is een fietsbrug in de gemeente Haarlemmermeer die de plaatsen Zwanenburg en Halfweg met elkaar verbindt. In Halfweg landt de brug aan op het terrein van SugarCity. De brug is vernoemd naar de suikerbieten die hier werden verwerkt tot suiker.

Het Gemeenlandshuis Swanenburg (ook wel: Huis Zwanenburg) was een van de historische gemeenlandshuizen van het Hoogheemraadschap van Rijnland, aan de Haarlemmerstraatweg in het dorp Halfweg. In 1517 werd voor het eerst melding gemaakt van een stenen huis op deze locatie, het 'Huis ter Hart', naast de sluizen. Tussen 1645 en 1648 werd door de beroemde architect Pieter Post het 'Huis Swanenburg' gebouwd. De stenen zwanen bij de poort van het huis herinneren hier nog aan. Vanaf 1735 werden hier dagelijks metingen gedaan van het weer. Deze zgn. 'Zwanenburgmetingen' zijn de eerste weermetingen gedaan in Holland. De resultaten worden nog steeds gebruikt voor historische overzichten. Een van de bewoners was in de 18e en vroege 19e eeuw de waterbouwkundige Christiaan Brunings. Na de droogmaking van de Haarlemmermeer in 1852 deed het Hoogheemraadschap afstand van het huis en werd het verkocht. Het gebouw werd verbouwd, de gevel werd op linker- en rechterhoek rechtgetrokken. Het gehele interieur werd uitgebroken t.b.v. de suikerfabricage. Vanaf 1863 was hier een suikerfabriek gevestigd, sinds 1881 geheten: Suikerfabriek Holland, sinds 1919 deel van de CSM. In het oude huis Swanenburg stonden tot 1950 verdampingsketels opgesteld. De suikerfabriek werd in 1992 gesloten. Het gebouw maakt deel uit van het complex SugarCity. Het dorp dat bij Halfweg in de Haarlemmermeerpolder ontstaan was, werd in 1913 Zwanenburg genoemd, naar de naam van dit huis. Van 1842 tot 1927 was er tegenover het huis het eerste station Halfweg; het stukje Haarlemmerstraatweg daar (ter hoogte van de overweg tot de westelijke sluis van Zijkanaal F) werd toen het Stationsplein genoemd. In december 2012 werd hier een nieuw station Halfweg-Zwanenburg geopend aan de noordzijde van de Haarlemmerstraatweg (N200), dat door een loopbrug over de autoweg heen wordt verbonden met het trottoir en fietspad bij het Huis Swanenburg aan de zuidzijde van de Haarlemmerstraatweg.

Station Halfweg-Zwanenburg is een spoorwegstation in Halfweg aan de 'Oude Lijn' tussen Amsterdam en Haarlem.

Amsterdam The Style Outlets is een outletcentrum in Halfweg, tussen de steden Haarlem en Amsterdam. Het is de eerste vestiging van The Style Outlets in Nederland, en het eerste outletcentrum in de Randstad. Het maakt deel uit van de postindustriële zone die bekend staat als SugarCity; deze zone is gelegen op het voormalig terrein van de in 1992 gesloten suikerfabriek van CSM. Het outletcentrum heeft een ‘architectonisch ontwerp gebaseerd op het Nederlandse landschap en traditie van water en stenen’. In 2018 werd begonnen met de bouw van het centrum. Het outletcentrum heeft een verhuurbaar oppervlak van 19.000 m², dat ruimte biedt aan 115 winkels met parkeergelegenheid voor 1.950 auto's en minimaal 200 fietsen. De focus ligt op kledingwinkels, maar er zijn ook winkels die gericht zijn op de verkoop van sportartikelen, accessoires en woonartikelen. Daarnaast is er een recreatiezone en zijn er restaurants met terrassen gerealiseerd.

De Boezembrug is een complex van bruggen gelegen in de Haarlemmerstraatweg (Rijksweg 200) te Halfweg. De bruggen liggen over de Rijnlandse boezem, de verbinding tussen de Ringvaart van de Haarlemmermeerpolder en het Zijkanaal F (voorheen het IJ).

Het Sluizencomplex Halfweg is een complex van sluizen en sluiseilanden in Halfweg. Volgens het infobord van gemeente en ANWB is het gebied sinds 1491 constant in ontwikkeling. Het laat tevens de geschiedenis van dit gebied zien. Het Hoogheemraadschap van Rijnland laat in 1492 ter afwatering van het Spieringmeer een tweetal houten spuisluizen plaatsen. Het kantoor van het hoogheemraadschap staat aan de westkant van die opening. De stormvloed van 1509 slaat land weg waardoor er een open verbinding komt tussen het Spieringmeer en het Haarlemmermeer. Een grote ingreep ter plekke is de vervanging van die houten sluizen door een systeem van stenen sluizen en sluiseilanden in 1560. De doorgangen krijgen de naam west-, midden- en oostsluis. Het watersysteem wordt rond 1832 nog ingewikkelder. Van beide kanten nadert de Haarlemmertrekvaart, de scheepvaartverbinding tussen Amsterdam en Haarlem, maar er komt geen directe scheepsverbinding. Gewoon doorvaren is er niet bij; de reizigers moeten overstappen middels een houten doorgang, bij een wild IJ houdt men het niet droog. Weer een grote kentering vormt de ontwikkeling van het spoor. Rond 1839 wordt begonnen met de spoorverbinding klaar tussen Amsterdam en Haarlem; de oostsluis krijgt een overspanning. Ook het landschap verandert met droogleggingen van Haarlemmermeer en Houtrak. In 20e eeuw is verandering van verkeer te zien. Er is nog nauwelijks scheepvaart; het is overgenomen door spoor en Rijksweg 200, beide worden in de loop der jaren steeds belangrijker en drukker. Het sluizencomplex wordt ingebouwd tussen spoorviaducten ten noorden en boezembrug ten zuiden van het sluizencomplex. Dat complex wordt dan ook nutteloos als in 1977 het Boezemgemaal Halfweg van Dick Slebos gaat werken. In de jaren tien van de 21e eeuw wordt dan nog de boezembrug vervangen, ze was totaal versleten door het drukke autoverkeer, tegelijkertijd wordt het dijklichaam aan beide zijden van het sluizencomplex verhoogd. Het sluizencomplex wordt tot gemeentelijk monument in Haarlemmermeer verklaard, in 2021 op de voet gevolgd door het Boezemgemaal Halfweg in Amsterdam.

Ter hoogte van Halfweg liggen drie historische spuisluizen in de Spaarndammerdijk tussen Amsterdam en Spaarndam. De sluizen zijn niet meer in gebruik, maar hadden tot 1977 een functie in de afwatering van de Ringvaart van de Haarlemmermeerpolder, boezemwater van het Hoogheemraadschap Rijnland, naar het IJ (sinds 1872 het Noordzeekanaal; via Zijkanaal F).

Museum Stoomgemaal Halfweg is een stoomgemaal uit 1852, gelegen in het Noord-Hollandse Halfweg, aan de Ringvaart van de Haarlemmermeerpolder. Het is het oudste en grootste nog werkende schepradstoomgemaal ter wereld.

Dr. Baumannplein 1-3 is een gebouw aan de noordzijde van het plein met een achtergevel aan de Dubbele Buurt in de Nederlandse plaats Halfweg (provincie Noord-Holland). Het gebouw is een gemeentelijk monument. Het staat ook wel bekend onder de naam "Huis ter Hart". Volgens een plaquette namens de gemeente en ANWB aangebracht op het gebouw werd hier recht gesproken en vergaderd binnen het ambacht Houtrijk en Polanen, dat in juni 1863 (Staatsblad nr. 93 van 1863) samensmolt met gemeente Haarlemmerliede en Spaarnwoude, weer later overgegaan in gemeente Haarlemmermeer. Niet alleen had het een ambtelijke functie; er kon ook overnacht worden door reizigers tussen Amsterdam en Haarlem en er werd geveild. Het bestaat in 2022 uit twee bouwlagen onder een schilddak. Het heeft volgens Monumenten in Nederland. Noord-Holland uit 2006 mogelijk een 17e-eeuwse kern; in 1902 werd er fors uitgebreid. Het was eeuwenlang een plaatsaanduiding. Joannes Antonides van der Goes (1647-1684) gebruikte het als zodanig in De Ystroom uit 1671. De naam "Huis ter Hart" is in de gevel vermeld, maar die vermelding is van recente datum (in 1989 is dat nog niet terug te vinden). Volgens Eliza Laurillard: Op uw’ stoel door uw land (1891), zou de naam teruggaan op een gevelsteen met een afgebeelde hert ten teken dat het jachthuis was van de Heren van Polanen. Volgens Jan ter Gouw en Jacob van Lennep was het al in de 16e eeuw bekend (De uithangteekens uit 1869)

Het Dr. Baumannplein of Dokter Baumannplein is een nauwelijks herkenbaar plein in Halfweg.

IJsteeg is een steeg annex klein straatje in Halfweg in de Nederlandse gemeente Haarlemmermeer. Het is een van de oudste straatjes van het dorp.

De Kleine Kerk te Halfweg is een kerkgebouw aan de Wilhelminastraat 15 te Halfweg. Deze van oorsprong Nederlands-hervormde kerk kreeg haar bijnaam ter onderscheid ten opzichte van de Grote Kerk aan de Amsterdamsestraatweg. Deze kerk is de opvolger van een kerkgebouw uit 1852 dat in de omgeving van de Suikerfabriek stond, maar gesloopt moest worden in verband met de uitbreiding van en toenemend verkeer op de Rijksstraatweg. Er werd vanaf 9 juli 1924 gebouwd aan een Nederlands Hervormde Kerk (Eerste heipaal; Haarlems Dagblad, 9 juli 1924, pagina 5). Bij de eerstesteenlegging in september 1924 was het adres ook bekend: Emmaplein (Haarlems Dagblad, 18 september 1924, pagina 8). Op 21 mei 1925 kon de kerk ingewijd worden. (Haarlems Dagblad, 22 mei 1925, pagina 6. Het geheel werd ontworpen door architect Anthonie Pieter Smits uit Aerdenhout. Hij kwam met een kruiskerk in traditionele stijl met hier en daar Romaanse elementen. De Kleine kerk werd net als de Onze Lieve Vrouw Geboortekerk aan de rand van de dorpsbebouwing neergezet, maar werd in de loop der jaren ingebouwd door een woonwijk, waarvan alle straatnamen verwijzen naar leden van de koninklijke familie; haar adres werd Wilhelminastraat 15, vernoemd naar Wilhelmina der Nederlanden en staat met haar oostelijke gevel aan de Polanenkade. Het voortbestaan van de Kleine Kerk heeft ze eigenlijk te danken aan die Grote Kerk. Die werd vanwege de ontkerkelijking veel te groot. De twee protestantse gemeenten in de omgeving ("Hervormde Gemeente Houtrijk en Polanen" en de "Gereformeerd Kerk Halfweg/Zwanenburg") fuseerden tot de "Protestantse Gemeente te Halfweg en Zwanenburg" en verkozen de Kleine Kerk tot hun kerkgebouw. Dit betekende indirect het einde van de Grote Kerk. Die werd verkocht en uit de opbrengsten werd een renovatie van de Kleine Kerk bekostigd, die vanaf 2009 tot 2011 duurde. Daarna viel de grote Kerk ten prooi aan de sloophamer; de karakteristieke toren bleef staan.