Rooseveltlaan (Amsterdam)

Het beeld van Anne Frank op het Merwedeplein in Amsterdam is een standbeeld van het Duits-Joodse meisje Anne Frank dat op vijftienjarige leeftijd tijdens de Holocaust omgekomen is. Door haar dagboek is Anne Frank wereldwijd het symbool geworden van de slachtoffers van de Holocaust. Anne Frank wordt bepakt en bezakt uitgebeeld op 6 juli 1942. Die maandagochtend kijkt ze nog eenmaal om naar haar ouderlijk huis aan het Merwedeplein 37-II voordat ze samen met haar ouders Otto Frank en Edith Frank-Holländer vertrekt naar hun onderduikadres aan de Prinsengracht 263. Haar zus Margot is die morgen al eerder naar het Achterhuis vertrokken met de helpster Miep Gies. In Anne Franks bagage bevindt zich het roodgeruite dagboek dat ze op 12 juni 1942 voor haar dertiende verjaardag gekregen heeft. Het beeld is in 1994 gemaakt door beeldend kunstenaar Jet Schepp, oorspronkelijk om het te plaatsen op het Merwedeplein, maar dat kreeg destijds geen bijval van de gemeente. Het beeld is daarop in 1996 geplaatst in Purmerend. In 2004 heeft een plaatselijke boekhandel een handtekeningenactie gestart om alsnog een vergrote versie van het beeld op het Merwedeplein te plaatsen. Een jaar later is het beeld in het bijzijn van burgemeester Job Cohen onthuld. Een replica van het beeld is in december 2014 in Buenos Aires geplaatst, op initiatief van de Nederlandse ambassade in Argentinië en het Argentijnse ministerie van onderwijs.

De Waalstraat is een straat in de Rivierenbuurt in stadsdeel Zuid te Amsterdam. De straat is genoemd naar de gelijknamige Nederlandse rivier.

Het Merwedeplein is een plein in Amsterdam-Zuid.

Ode aan de paardenvijg is een artistiek kunstwerk in Amsterdam-Zuid. Het beeld van Aart Rietbroek werd in 1972 geplaatst in het plantsoen van het Merwedeplein. Rietbroek stileerde de vorm van een paardenvijg tot de essentie; een in drie stukken uiteengevallen geabstraheerde hoop paardenstront. De hoop lijkt willekeurig gedumpt op een betonplaat op het plein, terwijl de rest van het plein strak symmetrisch is uitgevoerd in een plan van Hendrik Petrus Berlage (ontwerp) en Jan Frederik Staal (bebouwing). Voor de jeugd is het soms een aanvulling op de klimrekken van het nabijgelegen speeltuintje, anderzijds beperkt het de voetballende jeugd. Sommigen zien in dit beeld ook wel een hunebed. In 2005 kreeg Rietbroeks schepping gezelschap van het Beeld van Anne Frank van Jet Schepp.

Aan de Lekstraat 63 in de Rivierenbuurt te Amsterdam staat de Lekstraatsynagoge. Deze synagoge is een belangrijk centrum van de chareidische Joden wonende in Amsterdam en omstreken. In Amstelveen en Amsterdam wonen enkele honderden chareidim, vooral in de Rivierenbuurt en Buitenveldert.

Het Wilhelmina Drucker-monument is een gedenkteken in Amsterdam-Zuid. Het beeld werd gefinancierd door een inzameling door het "Comité huldeblijk Wilhelmina Drucker". Beeldhouwer Gerrit van der Veen werd ingeschakeld om het beeld te maken. Het bestaat uit drie delen: een (niet zichtbare) betonplaat, een granieten sokkel en een bronzen beeld. De sokkel bevat een portretreliëf van Drucker aan de voorzijde. Op beide zijkanten is een tekst te lezen:Vrouwen houdt de fakkel brandende “Evolutie” 5 april 1893 5 december 1925Door vrede vrijheid ontwikkeling naastenliefde Vrije Vrouwenvereeniging 5 october 1889 5 december 1925 Het beeld is een weergave van de vrouw als vrij mens. Dit deel vermeldt N.V Witfabr. Loosduinen als ook de G.J. v.d.Veen ’39. Het monument werd op 30 september 1939 onthuld op de kruising van de Waalstraat en de Noorder Amstellaan, in mei 1946 hernoemd in Churchill-laan. Bij de onthulling werden toespraken gehouden door onder anderen Johanna Petronella Odijk-Wouters van Vereniging voor Vrouwenkiesrecht, Elisabeth Baelde van de Nationale Vrouwenraad, Marie Heinen van het Nationaal Bureau voor Vrouwenarbeid en Willemijn Posthumus-van der Goot van Nederlandse Vereniging voor Vrouwenbelangen en Gelijk Staatsburgerschap. Niet veel later werd het beeld overgedragen aan de gemeente Amsterdam, die door middel van wethouder Emanuel Boekman vertegenwoordigd was en die ook een voordracht hield. Voormalig verzetskrant Het Parool meldde in 2026 de overeenkomst tussen Drucker en Van der Veen. Drucker streed tegen onderdrukking van de vrouw, Van der Veen tegen de Duitse bezetter.

De Churchill-laan is een straat in de Rivierenbuurt in Amsterdam-Zuid. Tot mei 1946 heette het de Noorder Amstellaan. De laan was op 10 mei 1940 het toneel van de binnentrekkende bezetters. Op 7 mei 1945 gebruikten de geallieerden de laan om Amsterdam te ontzetten. De laan vormt de noordelijke aftakking van de Vrijheidslaan die naar de Apollolaan leidt. De Churchill-laan bestaat uit twee gescheiden rijbanen met daartussen een brede groenstrook. De fotografen Annemie en Helmuth Wolff vestigden in 1933 een fotostudio aan de toenmalige Noorder Amstellaan.

Het 12-verdiepingenhuis, beter bekend onder de bijnaam De Wolkenkrabber, is een uit 1932 daterend woongebouw van J.F. Staal. Het staat op een centrale plaats in de Amsterdamse Rivierenbuurt in het door Berlage ontworpen Plan Zuid. Het gebouw markeert het einde van de Vrijheidslaan (van 1922 tot 1946 Amstellaan) en domineert het Victorieplein (Daniël Willinkplein) waar links de Rooseveltlaan (Zuider Amstellaan) en rechts de Churchill-laan (Noorder Amstellaan) beginnen. Het heeft als postadressen Deltastraat 1 en 2 en Victorieplein 45 en 47.

Vrouw bij vuur en Man bij vuur zijn twee kleine kunstwerken in Amsterdam-Zuid. Ze zijn ontworpen door Frans Werner. De Vrouw bij vuur is te vinden op de zijgevel van Griftstraat 55, hoek President Kennedyplantsoen. Het stelt een vrouw voor die haar handen warmt aan een vuurhaard. De gevelsteen is van kalksteen. In een balk onderaan wordt vermeld “Eigen” en “Haard”, verwijzend naar woningcorporatie Eigen Haard De Man bij vuur is te vinden op de zijgevel van de Moerdijkstraat 56, eveneens hoek President Kennedyplantsoen. Het stelt een man voor, die een kippetje braadt boven een vuur. De gevelsteen is ook van kalksteen. In een balk onderaan wordt aangegeven “Anno” en “1935”. De beide beelden stammen uit de tijd dat de flatwoningen van architect Johan Brouwer (1884-1966) werden opgeleverd. Het huizenblok heeft hier een open eind, met tussen beide genoemde straten de binnentuinen.

De Rivierenbuurt in Amsterdam-Zuid maakt deel uit van Plan Zuid van H.P. Berlage. Tot 1 mei 1896 viel het toen nog landelijke gebied bestuurlijk onder de gemeente Nieuwer Amstel. Plan Zuid valt uiteen in verschillende delen: de Apollobuurt en Stadionbuurt, gericht op welgestelden, middenklasse en arbeidersklasse, en de Rivierenbuurt, gericht op de middenklasse. De Rivierenbuurt is gebouwd in de jaren twintig en dertig van de 20e eeuw. In het stedenbouwkundig plan was bedacht dat drie hoofdstraten (Amstellanen) de buurt in een Y-vorm doorsnijden, en samenkomen op het Daniël Willinkplein, een vernoeming naar de Nederlandse schrijver Daniël Willink (1676-1722). Dit waren de Amstellaan, Noorder Amstellaan en Zuider Amstellaan. De overige straatnamen in de buurt werden vernoemd naar Nederlandse rivieren. Opmerkelijke uitzonderingen zijn de Uithoornstraat die werd vernoemd naar de afmeerplaats aan de Amsteldijk van de beurtschipper uit Uithoorn en het Borssenburgplein en -straat die vernoemd zijn naar een voormalige buitenplaats aan de Amsteldijk die in 1866 werd gesloopt.

Het Oorlogsmonument aan de Kinderdijkstraat is een oorlogsmonument in Amsterdam-Zuid. Het monument is tweeledig. Deel 1 wordt gevormd door een plaquette. Deze is bevestigd aan de westelijke gevel van de atelierwoningen aan de Zomerdijkstraat. De plaquette voert de tekst: 1940-1945Deze boom werd geplant doorbewoners van de Kinderdijkstraatter herdenking van de bevrijding5-5-1945. Deel 2 wordt gevormd door de boom in de tekst wordt genoemd, die geplant is in de periode 1945-1952.

De Waalkerk was een gereformeerd kerkgebouw met veertienhonderd zitplaatsen aan de Waalstraat in Amsterdam-Zuid. Het werd in 1936 gebouwd in de Rivierenbuurt, die toen net voltooid was. De kerk is in 1989 gesloopt en vervangen door een appartementencomplex.