Kruisverheffingskathedraal (Sint-Petersburg)

De Kerk van de Voorbede (Russisch: Покровская церковь) is een Russisch-orthodox kerkgebouw aan de Borovaja oelitsa (Боровая улица) te Sint-Petersburg.

De Vladimirskaja-kathedraal (Russisch: Владимирская церковь) of Kathedraal van het icoon van de Moeder Gods van Vladimir is een Russisch-orthodoxe kathedraal in Sint-Petersburg.

Het Moskovski vokzal (Russisch: Московский вокзал) ofwel Moskoustation is een van de vijf kopstations van Sint-Petersburg. Het station bevindt zich aan de Nevski Prospekt in het centrum van de stad. Het station opende in 1851 onder de naam Nikolajevski vokzal (Nicolaasstation, naar tsaar Nicolaas I) en verrees naar een ontwerp van Konstantin Thon. Het gebouw vertoont een grote gelijkenis met het door dezelfde architect gebouwde Nikolajevski Vokzal in Moskou, het huidige Leningradstation. In 1924 kreeg het Moskovski vokzal zijn huidige naam. Het station werd tweemaal (1950-52 en 1967) verbouwd, maar de oorspronkelijke gevel is behouden gebleven. Vanuit het Moskovski vokzal vertrekken treinen naar bestemmingen ten oosten en ten zuiden van Sint-Petersburg, waaronder naar Moskou, de naamgever van het station. Het Moskovski vokzal is verbonden met de metrostations Plosjtsjad Vosstanieja en Majakovskaja.

De Feodorovski-kathedraal (Russisch: Феодоровский собор) of de Kathedraal van het Feodorov-icoon van de Moeder Gods (Собо́р Фео́доровской ико́ны Бо́жией Ма́тери) is een grotendeels herbouwde Russisch-orthodoxe kathedraal in het historische centrum van Sint-Petersburg. De kathedraal is geïnspireerd op de architectuur van de XVII-eeuwse kerken van Rostov.

De Kerk van de Rechtvaardige Simeon en de Profetes Anna (Russisch: церковь святых и праведных Симеона Богоприимца и Анны Пророчицы) is een Russisch-orthodoxe kerk in de Russische stad Sint-Petersburg. Het is een van de oudste kerken van Sint-Petersburg.

Het Vitebski vokzal (Russisch: Витебский вокзал) ofwel Vitebskstation is een van de vijf kopstations van Sint-Petersburg. Het station bevindt zich aan de Zagorodnyj prospekt in het zuiden van het stadscentrum. Het Vitebski vokzal opende in 1837 als eindpunt van de eerste spoorweg van Rusland, die Sint-Petersburg verbond met Tsarskoje Selo; tot de Russische Revolutie droeg het station daarom de naam Tsarskoselski vokzal. Het eerste stationsgebouw had slechts één verdieping en was opgetrokken uit hout. Tussen 1849 en 1852 verrees een stenen gebouw van de hand van architect Konstantin Thon. Het huidige station in jugendstil met koepel en klokkentoren dateert uit 1904 en werd ontworpen door Stanisław Brzozowski (eveneens verantwoordelijk voor het Rizjski vokzal in Moskou) en Semjon Minasj. De gedeeltelijk overkapte perrons bevinden zich op de eerste verdieping. Een van de zalen van het gebouw is versierd met schilderijen die de geschiedenis van de eerste Russische spoorlijn schetsen. In 1987 werd in een glazen paviljoen een replica van de stoomlocomotief "Snel" (Проворный), die de eerste trein van Petersburg naar Tsarkoje Selo trok, opgesteld. Tussen 2001 en 2003 onderging het station een restauratie, waarbij veel van de oorspronkelijke decoraties in ere werden hersteld. Naast het spoorwegstation staat het toegangsgebouw van het metrostation Poesjkinskaja, dat in december 1956 in gebruik werd genomen. Vanaf het Vitebski vokzal vertrekken zowel voorstads- als langeafstandstreinen naar bestemmingen ten zuiden van Sint-Petersburg.

De Russische Nationale Bibliotheek (Russisch: Российская национальная библиотека) in Sint-Petersburg is na de Russische Staatsbibliotheek te Moskou de grootste bibliotheek in Rusland. De bibliotheek werd in 1795 door Catharina de Grote gesticht en is sinds 1814 toegankelijk voor publiek. Het is hiermee de oudste openbare bibliotheek in Rusland. De privé-collecties van de tsarina vormden het begin van de instelling en omvatte onder meer de privé-bibliotheken van Voltaire en Diderot. Het instituut is gehuisvest in een neoklassiek gebouw aan de Nevski Prospekt en herbergde in 2005 34 miljoen items. Onder de topstukken bevinden zich de Hypatiuscodex van de Nestorkroniek, de Codex Leningradensis, een bijbelhandschrift uit de elfde eeuw, en de Beda Petersburgiensis, het oudste exemplaar van Beda's Historia ecclesiastica gentis Anglorum.

De Kathedraal van de Opdracht van de Moeder Gods in de tempel (Russisch: Введенский собор лейб-гвардии Семёновского полка) was een Russisch-orthodoxe kathedraal in de Russische Sint-Petersburg. De kathedraal werd in 1933 tijdens Stalins anti-religieuze campagne vernietigd.

De Transfiguratiekathedraal "van alle Gardes" (Russisch: собор Преображения Господня всей гвардии) of Preobrazjenski-kathedraal is een Russisch-orthodoxe kathedraal aan het gelijknamige plein in Sint-Petersburg.

Het Monument voor Peter I (Russisch: памятник Петру I) is een bronzen ruiterstandbeeld aan de voorkant van het Michailovski-kasteel in Sint-Petersburg. In opdracht van tsaar Peter de Grote werd het beeld in 1716-1724 ontworpen door de Italiaanse beeldhouwer Carlo Bartolomeo Rastrelli; het duurde tot 1800 voor het monument daadwerkelijk onthuld werd.

De Kerk van de Heilige Catharina (Russisch: Церковь армянская Святой Екатерины, Armeens: Հայերեն Սուրբ Քեթրին) is een Armeense kerk in de Russische stad Sint-Petersburg. De kerk staat aan de Nevski Prospekt 40-42 en, zoals bij een schuilkerk, iets van de straat af gelegen en verscholen tussen bebouwing.

Het Michailovski-kasteel (Russisch: Михайловский замок, Michailovski zamok) is een voormalige residentie in het centrum van Sint-Petersburg, Rusland. Het kasteel werd gebouwd op last van tsaar Paul. Paul was nogal wantrouwend aangelegd en had bij tijd en wijle zelfs paranoia-aanvallen. Hij wilde niet zoals zijn voorganger en moeder Catharina in het Winterpaleis wonen, omdat hij zich er niet veilig voelde. Daarom liet hij het Michailovski-kasteel bouwen. Het kasteel werd gebouwd tussen de rivieren Moika en de Fontanka. Bovendien werden er nog twee kanalen gegraven, zodat het hele kasteel door water omringd was en aldus alleen toegankelijk was via ophaalbruggen. De bouw begon in 1797. Architecten waren Vincenzo Brenna en Vasili Bazhenov. Voor elke zijde werd een verschillende stijl gebruikt, zoals classicisme, Italiaanse renaissance en gotiek. Het gebouw werd officieel ingezegend op 8 november 1800, in het Russisch-orthodoxe geloof de dag van de aartsengel Michaël. Voor het gebouw liet Paul het ruiterstandbeeld van zijn grootvader Peter de Grote uit 1747 plaatsen (niet te verwarren met de Bronzen Ruiter elders in Sint-Petersburg). Op het voetstuk liet Paul de inscriptie "Van achterkleinzoon, voor overgrootvader" plaatsen. Het voetstuk is verder versierd met bas-reliëfs die twee overwinningen van Rusland op Zweden tijdens de Grote Noordse Oorlog uitbeelden. De bouw werd begin 1801 voltooid. Paul heeft slechts veertig dagen van het nieuwe paleis kunnen genieten. Op 12 maart van datzelfde jaar werd hij door een groepje officieren gedwongen om een document over zijn onmiddellijke troonsafstand te ondertekenen. Toen hij dit weigerde, werd hij vermoord. Zijn zoon Alexander volgde hem op, waarna de keizerlijke familie terugverhuisde naar het Winterpaleis. In 1823 werd het kasteel aan de militaire ingenieursschool overgedragen. Sindsdien heet het gebouw in de volksmond het Ingenieurkasteel (Russisch: Инженерный замок). Dostojevski studeerde hier van 1839 tot 1843. In het begin van de jaren 90 van de twintigste eeuw werd het Michailovski-kasteel een filiaal van het Russisch Museum. In het kasteel bevindt zich nu de portrettengalerij met alle Russische heersers en hun verwanten van de 17e eeuw tot begin 20e eeuw.