Kathedraal van de Opdracht van de Moeder Gods in de tempel

Het Vitebski vokzal (Russisch: Витебский вокзал) ofwel Vitebskstation is een van de vijf kopstations van Sint-Petersburg. Het station bevindt zich aan de Zagorodnyj prospekt in het zuiden van het stadscentrum. Het Vitebski vokzal opende in 1837 als eindpunt van de eerste spoorweg van Rusland, die Sint-Petersburg verbond met Tsarskoje Selo; tot de Russische Revolutie droeg het station daarom de naam Tsarskoselski vokzal. Het eerste stationsgebouw had slechts één verdieping en was opgetrokken uit hout. Tussen 1849 en 1852 verrees een stenen gebouw van de hand van architect Konstantin Thon. Het huidige station in jugendstil met koepel en klokkentoren dateert uit 1904 en werd ontworpen door Stanisław Brzozowski (eveneens verantwoordelijk voor het Rizjski vokzal in Moskou) en Semjon Minasj. De gedeeltelijk overkapte perrons bevinden zich op de eerste verdieping. Een van de zalen van het gebouw is versierd met schilderijen die de geschiedenis van de eerste Russische spoorlijn schetsen. In 1987 werd in een glazen paviljoen een replica van de stoomlocomotief "Snel" (Проворный), die de eerste trein van Petersburg naar Tsarkoje Selo trok, opgesteld. Tussen 2001 en 2003 onderging het station een restauratie, waarbij veel van de oorspronkelijke decoraties in ere werden hersteld. Naast het spoorwegstation staat het toegangsgebouw van het metrostation Poesjkinskaja, dat in december 1956 in gebruik werd genomen. Vanaf het Vitebski vokzal vertrekken zowel voorstads- als langeafstandstreinen naar bestemmingen ten zuiden van Sint-Petersburg.

De Verlosserkerk op het Hooiplein (Russisch: Церковь Спаса на Сенной) in de Russische stad Sint-Petersburg was een Russisch-orthodoxe kerk. De kerk staat ook bekend als de Kerk van de Ontslapenis van de Moeder Gods (Russisch: Собор Успения Пресвятой Богородицы). De kerk was tot de afbraak een zeer beeldbepalend gebouw in de omgeving. Er zijn vergevorderde plannen voor de herbouw.

Sennajaplein of Sennaja Plosjtsjad (Russisch Сенна́я Пло́щадь, letterlijk: Hooiplein, ook Vredesplein (Plosjtsjad Mira) genoemd) is een in het centrum van Sint-Petersburg gelegen plein, op het kruispunt van de Moskovski Prospekt en Sadovajastraat. In 1952 werd het plein omgedoopt tot Vredesplein maar sinds juli 1992 wordt de oorspronkelijke naam weer gebruikt. Omdat meerdere openbaarvervoerslijnen elkaar hier kruisen, wordt dit ook "de schoot van Sint-Petersburg" genoemd. Beeldbepalend gebouw in de omgeving was de Verlosserkerk, die in 1961 is opgeblazen voor de bouw van het metrostation Sennaja plosjtsjad. Twee andere metrostations die op het plein uitkomen zijn Sadovaja en Spasskaja. Op het plein komen uit: Sadovajastraat Efimovastraat Moskovski Prospect Brinkolaan Grivtsovalaan Spassky pereulok

De Kazankathedraal (Russisch: Казанский собор, Kazanskij Sobor, of Каза́нский кафедра́льный собор, Kazanskij Kafedralnij Sobor) is een kathedraal aan de Nevski Prospekt in Sint-Petersburg. Op het Kazanplein aan de Nevski Prospekt heeft men via het Gribojedovkanaal een uitzicht op de Kerk van de Verlosser op het Bloed. De kathedraal is vernoemd naar de icoon van de Madonna van Kazan, die in 1579 werd gevonden in de stad Kazan. Deze icoon is een van de meest vereerde iconen in het Russisch-orthodoxe geloof en zou Rusland geholpen hebben de Tijd der Troebelen en de inval van Napoleon te overleven.

De Russische Nationale Bibliotheek (Russisch: Российская национальная библиотека) in Sint-Petersburg is na de Russische Staatsbibliotheek te Moskou de grootste bibliotheek in Rusland. De bibliotheek werd in 1795 door Catharina de Grote gesticht en is sinds 1814 toegankelijk voor publiek. Het is hiermee de oudste openbare bibliotheek in Rusland. De privé-collecties van de tsarina vormden het begin van de instelling en omvatte onder meer de privé-bibliotheken van Voltaire en Diderot. Het instituut is gehuisvest in een neoklassiek gebouw aan de Nevski Prospekt en herbergde in 2005 34 miljoen items. Onder de topstukken bevinden zich de Hypatiuscodex van de Nestorkroniek, de Codex Leningradensis, een bijbelhandschrift uit de elfde eeuw, en de Beda Petersburgiensis, het oudste exemplaar van Beda's Historia ecclesiastica gentis Anglorum.

De Kerk van de Heilige Catharina (Russisch: Церковь армянская Святой Екатерины, Armeens: Հայերեն Սուրբ Քեթրին) is een Armeense kerk in de Russische stad Sint-Petersburg. De kerk staat aan de Nevski Prospekt 40-42 en, zoals bij een schuilkerk, iets van de straat af gelegen en verscholen tussen bebouwing.

Het Stroganovpaleis (Russisch: Строгановский дворец) is een barok paleis aan de kruising van de Mojka-rivier en de Nevski Prospekt in Sint-Petersburg, Rusland. Het paleis werd gebouwd volgens de plannen van de Italiaanse architect Bartolomeo Rastrelli voor Sergej Grigorjevitsj Stroganov in 1753-1754. Het interieur werd veranderd door Andrej Voronichin in de loop van de 19e eeuw. Na de revolutie van 1917 werd het Stroganovpaleis genationaliseerd. In 1919 werd een museum geopend in de ceremoniële zalen. Het plan voor de restauratie van het gebouw werd opgesteld door N.K. Libin, een voormalige medewerker van graaf S.A. Stroganov. In 1925 werd het museum een filiaal van de Hermitage, maar in 1929 werd het gesloten. De conservator van het museum van het Stroganovpaleis in de periode 1919-1926 was K.V. Trever, in de periode 1926-1930 was het T.V. Saposjnikova. De familiecollectie werd verspreid over verschillende musea. Veel waardevolle items werden verkocht of gestolen. Op een veiling in 1931 in Berlijn werden illegaal uit het paleis geëxporteerde meesterwerken verkocht, waaronder 108 schilderijen. In 2000 werden verspreide objecten van de voormalige kunstcollectie verzameld voor een tentoonstelling in de Verenigde Staten, die vervolgens werd herhaald in Frankrijk (2002), Nederland en Rusland (2003).

De Hollandse Kerk (Russisch: Голландская церковь; Gollandskaja tserkov) is een monument in de Russische stad Sint-Petersburg. De kerk werd als Nederlandse Hervormde Kerk in de stijl van het Russische classicisme in de jaren 1834-1839 gebouwd door de Franse architect Paul Jacot en is gevestigd aan de Nevski Prospekt 20. De kerk bevindt zich op de eerste verdieping.

De Kerk van de Voorbede (Russisch: Покровская церковь) is een Russisch-orthodox kerkgebouw aan de Borovaja oelitsa (Боровая улица) te Sint-Petersburg.

Het Russisch Museum (Russisch: Русский музей) of Russisch Staatsmuseum is een museum in de Russische stad Sint-Petersburg. De collectie omvat onder meer het schilderij De Wolgaslepers van Ilja Repin.

De Kerk van de Verlosser op het Bloed (Russisch: Храм Спаса на Крови, Chram Spasa na Krovi) is een Russisch-Orthodoxe Kerk in Sint-Petersburg, gelegen aan het Gribojedovkanaal. De officiële naam is Kerk van de Wederopstanding van Jezus Christus. De kerk staat ook bekend als de Heiland op het (verspilde) bloed en er zijn nog andere (combinaties van) namen en vertalingen daarvan in omloop. De kerk is gebouwd op de plaats waar op 13 maart 1881 (1 maart volgens de juliaanse kalender) tsaar Alexander II werd vermoord. Tussen 1883 en 1907 is deze kerk verrezen. In de kerk bevindt zich een schrijn ter ere van de vermoorde tsaar precies op de plek van de moord. Na de Russische Revolutie werd de kerk geplunderd. Gedurende de Tweede Wereldoorlog diende de kerk als opslagplaats van levensmiddelen en bij het beleg van Leningrad raakte de kerk zwaar beschadigd. Na de Tweede Wereldoorlog was de kerk een opslagplaats voor de Opera. In 1970 is men begonnen de kerk te repareren en in 1997 is de kerk weer geopend, ditmaal echter als museum en niet als kerk. De architect van deze kerk is de Rus Alfred Alexandrovich Parland. Met de zeer drukke decoratie en de ui-vormige koepels vormt deze kerk een zeer groot contrast met de barokke en neoclassicistische gebouwen in haar omgeving. Het plafond en de wanden zijn volledig bedekt met in totaal ongeveer 7500 vierkante meter fijn mozaïekwerk, dat ontworpen is door bekende kunstenaars als Viktor Vasnetsov en Michail Nesterov. De kerk lijkt op de bekende zestiende-eeuwse Basiliuskathedraal op het Rode Plein in Moskou.

Het Monument voor Peter I (Russisch: памятник Петру I) is een bronzen ruiterstandbeeld aan de voorkant van het Michailovski-kasteel in Sint-Petersburg. In opdracht van tsaar Peter de Grote werd het beeld in 1716-1724 ontworpen door de Italiaanse beeldhouwer Carlo Bartolomeo Rastrelli; het duurde tot 1800 voor het monument daadwerkelijk onthuld werd.