Russisch Museum

De Kerk van de Heilige Catharina (Russisch: Церковь армянская Святой Екатерины, Armeens: Հայերեն Սուրբ Քեթրին) is een Armeense kerk in de Russische stad Sint-Petersburg. De kerk staat aan de Nevski Prospekt 40-42 en, zoals bij een schuilkerk, iets van de straat af gelegen en verscholen tussen bebouwing.

De Kerk van de Verlosser op het Bloed (Russisch: Храм Спаса на Крови, Chram Spasa na Krovi) is een Russisch-Orthodoxe Kerk in Sint-Petersburg, gelegen aan het Gribojedovkanaal. De officiële naam is Kerk van de Wederopstanding van Jezus Christus. De kerk staat ook bekend als de Heiland op het (verspilde) bloed en er zijn nog andere (combinaties van) namen en vertalingen daarvan in omloop. De kerk is gebouwd op de plaats waar op 13 maart 1881 (1 maart volgens de juliaanse kalender) tsaar Alexander II werd vermoord. Tussen 1883 en 1907 is deze kerk verrezen. In de kerk bevindt zich een schrijn ter ere van de vermoorde tsaar precies op de plek van de moord. Na de Russische Revolutie werd de kerk geplunderd. Gedurende de Tweede Wereldoorlog diende de kerk als opslagplaats van levensmiddelen en bij het beleg van Leningrad raakte de kerk zwaar beschadigd. Na de Tweede Wereldoorlog was de kerk een opslagplaats voor de Opera. In 1970 is men begonnen de kerk te repareren en in 1997 is de kerk weer geopend, ditmaal echter als museum en niet als kerk. De architect van deze kerk is de Rus Alfred Alexandrovich Parland. Met de zeer drukke decoratie en de ui-vormige koepels vormt deze kerk een zeer groot contrast met de barokke en neoclassicistische gebouwen in haar omgeving. Het plafond en de wanden zijn volledig bedekt met in totaal ongeveer 7500 vierkante meter fijn mozaïekwerk, dat ontworpen is door bekende kunstenaars als Viktor Vasnetsov en Michail Nesterov. De kerk lijkt op de bekende zestiende-eeuwse Basiliuskathedraal op het Rode Plein in Moskou.

Het Michailovski-kasteel (Russisch: Михайловский замок, Michailovski zamok) is een voormalige residentie in het centrum van Sint-Petersburg, Rusland. Het kasteel werd gebouwd op last van tsaar Paul. Paul was nogal wantrouwend aangelegd en had bij tijd en wijle zelfs paranoia-aanvallen. Hij wilde niet zoals zijn voorganger en moeder Catharina in het Winterpaleis wonen, omdat hij zich er niet veilig voelde. Daarom liet hij het Michailovski-kasteel bouwen. Het kasteel werd gebouwd tussen de rivieren Moika en de Fontanka. Bovendien werden er nog twee kanalen gegraven, zodat het hele kasteel door water omringd was en aldus alleen toegankelijk was via ophaalbruggen. De bouw begon in 1797. Architecten waren Vincenzo Brenna en Vasili Bazhenov. Voor elke zijde werd een verschillende stijl gebruikt, zoals classicisme, Italiaanse renaissance en gotiek. Het gebouw werd officieel ingezegend op 8 november 1800, in het Russisch-orthodoxe geloof de dag van de aartsengel Michaël. Voor het gebouw liet Paul het ruiterstandbeeld van zijn grootvader Peter de Grote uit 1747 plaatsen (niet te verwarren met de Bronzen Ruiter elders in Sint-Petersburg). Op het voetstuk liet Paul de inscriptie "Van achterkleinzoon, voor overgrootvader" plaatsen. Het voetstuk is verder versierd met bas-reliëfs die twee overwinningen van Rusland op Zweden tijdens de Grote Noordse Oorlog uitbeelden. De bouw werd begin 1801 voltooid. Paul heeft slechts veertig dagen van het nieuwe paleis kunnen genieten. Op 12 maart van datzelfde jaar werd hij door een groepje officieren gedwongen om een document over zijn onmiddellijke troonsafstand te ondertekenen. Toen hij dit weigerde, werd hij vermoord. Zijn zoon Alexander volgde hem op, waarna de keizerlijke familie terugverhuisde naar het Winterpaleis. In 1823 werd het kasteel aan de militaire ingenieursschool overgedragen. Sindsdien heet het gebouw in de volksmond het Ingenieurkasteel (Russisch: Инженерный замок). Dostojevski studeerde hier van 1839 tot 1843. In het begin van de jaren 90 van de twintigste eeuw werd het Michailovski-kasteel een filiaal van het Russisch Museum. In het kasteel bevindt zich nu de portrettengalerij met alle Russische heersers en hun verwanten van de 17e eeuw tot begin 20e eeuw.

De Russische Nationale Bibliotheek (Russisch: Российская национальная библиотека) in Sint-Petersburg is na de Russische Staatsbibliotheek te Moskou de grootste bibliotheek in Rusland. De bibliotheek werd in 1795 door Catharina de Grote gesticht en is sinds 1814 toegankelijk voor publiek. Het is hiermee de oudste openbare bibliotheek in Rusland. De privé-collecties van de tsarina vormden het begin van de instelling en omvatte onder meer de privé-bibliotheken van Voltaire en Diderot. Het instituut is gehuisvest in een neoklassiek gebouw aan de Nevski Prospekt en herbergde in 2005 34 miljoen items. Onder de topstukken bevinden zich de Hypatiuscodex van de Nestorkroniek, de Codex Leningradensis, een bijbelhandschrift uit de elfde eeuw, en de Beda Petersburgiensis, het oudste exemplaar van Beda's Historia ecclesiastica gentis Anglorum.

Het Monument voor Peter I (Russisch: памятник Петру I) is een bronzen ruiterstandbeeld aan de voorkant van het Michailovski-kasteel in Sint-Petersburg. In opdracht van tsaar Peter de Grote werd het beeld in 1716-1724 ontworpen door de Italiaanse beeldhouwer Carlo Bartolomeo Rastrelli; het duurde tot 1800 voor het monument daadwerkelijk onthuld werd.

Het Marmerpaleis (Russisch: Мраморный дворец, Mramorny dvorets) is een van de eerste neoclassicistische paleizen in de Russische stad Sint-Petersburg. Het gebouw is gelegen tussen het Marsovo Polje (Marsveld) en de Paleiskade aan de Neva, enigszins ten oosten van het Nieuwe Michielpaleis.

De Kazankathedraal (Russisch: Казанский собор, Kazanskij Sobor, of Каза́нский кафедра́льный собор, Kazanskij Kafedralnij Sobor) is een kathedraal aan de Nevski Prospekt in Sint-Petersburg. Op het Kazanplein aan de Nevski Prospekt heeft men via het Gribojedovkanaal een uitzicht op de Kerk van de Verlosser op het Bloed. De kathedraal is vernoemd naar de icoon van de Madonna van Kazan, die in 1579 werd gevonden in de stad Kazan. Deze icoon is een van de meest vereerde iconen in het Russisch-orthodoxe geloof en zou Rusland geholpen hebben de Tijd der Troebelen en de inval van Napoleon te overleven.

De Panteleimonkerk, of, zoals de kerk voluit heet, de kerk van de Heilige Grote Martelaar en Heler Panteleimon (Russisch: церковь святого великомученика и целителя Пантелеимона), is een Russisch-orthodox kerkgebouw in Sint-Petersburg. Het gebouw is een architectonisch monument uit de 18e eeuw in de stijl van de barok. De kerk gaf de naam aan de nabijgelegen brug over de Fontanka en vroeger ook aan de tegenwoordig geheten Oelitsa Pastelja, de straat die loopt vanaf de rivier naar de Transfiguratiekathedraal.

De Hollandse Kerk (Russisch: Голландская церковь; Gollandskaja tserkov) is een monument in de Russische stad Sint-Petersburg. De kerk werd als Nederlandse Hervormde Kerk in de stijl van het Russische classicisme in de jaren 1834-1839 gebouwd door de Franse architect Paul Jacot en is gevestigd aan de Nevski Prospekt 20. De kerk bevindt zich op de eerste verdieping.

Het Stroganovpaleis (Russisch: Строгановский дворец) is een barok paleis aan de kruising van de Mojka-rivier en de Nevski Prospekt in Sint-Petersburg, Rusland. Het paleis werd gebouwd volgens de plannen van de Italiaanse architect Bartolomeo Rastrelli voor Sergej Grigorjevitsj Stroganov in 1753-1754. Het interieur werd veranderd door Andrej Voronichin in de loop van de 19e eeuw. Na de revolutie van 1917 werd het Stroganovpaleis genationaliseerd. In 1919 werd een museum geopend in de ceremoniële zalen. Het plan voor de restauratie van het gebouw werd opgesteld door N.K. Libin, een voormalige medewerker van graaf S.A. Stroganov. In 1925 werd het museum een filiaal van de Hermitage, maar in 1929 werd het gesloten. De conservator van het museum van het Stroganovpaleis in de periode 1919-1926 was K.V. Trever, in de periode 1926-1930 was het T.V. Saposjnikova. De familiecollectie werd verspreid over verschillende musea. Veel waardevolle items werden verkocht of gestolen. Op een veiling in 1931 in Berlijn werden illegaal uit het paleis geëxporteerde meesterwerken verkocht, waaronder 108 schilderijen. In 2000 werden verspreide objecten van de voormalige kunstcollectie verzameld voor een tentoonstelling in de Verenigde Staten, die vervolgens werd herhaald in Frankrijk (2002), Nederland en Rusland (2003).

De Kerk van de Rechtvaardige Simeon en de Profetes Anna (Russisch: церковь святых и праведных Симеона Богоприимца и Анны Пророчицы) is een Russisch-orthodoxe kerk in de Russische stad Sint-Petersburg. Het is een van de oudste kerken van Sint-Petersburg.

Het Hermitagetheater (Russisch: Эрмитажный театр), voluit het Keizerlijk Hermitagetheater, is een 18e-eeuws theatergebouw in de Russische stad Sint-Petersburg. Het theater ligt aan de Paleiskaai langs de rivier de Neva en is het oostelijkst gelegen van de vijf gebouwen die samen het Hermitagecomplex vormen. Naast het theater loopt een overdekte brug, de Hermitagebrug, over het Winterkanaal naar de Oude Hermitage. Het halfronde auditorium van het kleine theater is versierd met gekleurd marmer en omgeven met 10 nissen waarin standbeelden van Apollo en de negen muzen staan. De oorspronkelijke trekkenwand is bewaard gebleven, maar de rijk versierde decors van de Italiaan Pietro Gonzaga zijn verloren gegaan tijdens het Sovjettijdperk.