Mercatorplein (Amsterdam)

Op woensdag 6 augustus 2003 werd Driss Arbib, een Amsterdamse man van Marokkaanse afkomst van 33 jaar oud, met een mes in zijn hand neergeschoten door een politieman, waarna hij aan zijn verwondingen is overleden. Dit gebeurde in het Javaans-Surinaamse eethuis Warung Swietie aan het Mercatorplein in Amsterdam.

Het Hudsonhof is een voetgangersgebiedje in Amsterdam-West, De Baarsjes.

Het Hekwerk Hudsonhof in Amsterdam-West is de alternatieve naam voor een titelloos kunstwerk van Narcisse Tordoir. Van Tordoir werd in 1993 op het Barcelonaplein het Hekwerk Barcelonaplein ingebouwd bij het Albertcomplex van Bruno Albert. Vijf jaar later kreeg hij de opdracht een soortgelijke poort te ontwerpen voor de scheiding tussen de Hudsonstraat en het Hudsonhof. Ook hier kreeg hij te maken met architecten van naam, maar uit een volstrekt andere tijd; het moest aansluiten bij werk van Jan Frederik Staal (Jan Evertsenstraat) en Hendrik Wijdeveld (Hudsonstraat). Het Hekwerk Hudsonhof zorgt ervoor dat er geen verkeer rijdt over het voetgangersgebied dat het Hudsonhof sinds 1997 is. Net als bij het Albertgebouw bestaat het hekwerk uit beeldvlakken en/of paneeltjes, die als een stripverhaal zijn ingelijnd met figuratieve motieven.

De Hoofdweg is een straat in Amsterdam-West. Aan de straat staan woongebouwen, veelal ontworpen in de stijl van de Amsterdamse School. De straat loopt van het Surinameplein naar het Bos en Lommerplein en ligt in de wijken de Baarsjes en Bos en Lommer. De straat kruist de Postjesweg, de Jan Evertsenstraat en de Jan van Galenstraat.

De Admiralenbuurt of Mercatorbuurt in stadsdeel Amsterdam-West, in de Nederlandse provincie Noord-Holland, werd aangelegd in de jaren twintig als onderdeel van Plan West. Het stedebouwkundig plan was nog gemaakt door de gemeente Sloten, waarbij het gebied tot 1921 hoorde. Daarbij werd het patroon gevolgd van de tocht- en dwarssloten in dit toenmalige veenweidegebied. De buurt kreeg zijn naam in 1924 en werd genoemd naar de Hollandse en Zeeuwse admiraals, waarnaar in deze wijk de straten zijn genoemd. De hoofdstraat is de Jan Evertsenstraat, de buurt wordt doorsneden door de Admiralengracht. Het Mercatorplein vormt het middelpunt van de buurt. De Admiralenbuurt lag tussen 1990 en 2010 in stadsdeel De Baarsjes, dat in dat jaar opging in het nieuw gevormde stadsdeel Amsterdam-West. Naar aanleiding van een aanvraag van Heemschut werd de wijk op 20 november 2022 aangewezen als beschermd stadsgezicht.

De Jeruzalemkerk is een protestants kerkgebouw aan de Jan Maijenstraat in het Amsterdamse stadsdeel West, in de wijk De Baarsjes, nabij het Mercatorplein.

De Watermuur Rembrandtpark is een combinatie van een fontein en kunst in de openbare ruimte, Amsterdam-West. Het plaatsen van de watermuur was onderdeel van een langdurige renovatie (2017-2031) van het Rembrandtpark, dat om de zoveel jaar aangepakt moet worden vanwege verzakkingen. De kleine waterval ontstaat binnen brug 659 in de Jan Evertsenstraat van waaruit het water op een plateau stroomt en vervolgens wegzakt naar een bassin om terug te stromen richting de muur. Plannen waren er in 2017, de uitvoering moest wachten tot 2020. Het ontwerp kwam van Lobke Alkemade en Quirijn Verhoog; uitwerking van Rots Maatwerk; zowel Alkemade als Rots maatwerk waren eerder actief in Amsterdam.

Wolk is een artistiek kunstwerk in Amsterdam-West. Het is een creatie van Han Schuil uit 2003. De titel is gegeven door de gemeente Amsterdam; de kunstenaar gaf tot 2008 zijn werk geen titels, aldus Het Parool (22 juli 2020). De opdracht voor het beeld kwam van het Amsterdams Fonds voor de Kunsten, daarbij werd wel over "wolk" gesproken en Schuil hanteerde dat dan ook als werktitel. Het moest een kunstwerk worden als markeringspunt tussen De Baarsjes en het Rembrandtpark. Bij een latere controle bleek de werktitel omgezet te zijn in een “definitieve” titel. Schuil meldde in 2020 dat hij tijdens het maken meer geïnspireerd werd door een boksbeugel. Bij de keus voor plaatsing van het werk, viel het oog van de kunstenaar op een transformatorhuisje in het park, dat staat in de hoek van de Jan Evertsenstraat en de Orteliuskade. Hij zag in dat huisje een geschikte sokkel voor zijn beeld. Tegelijkertijd dacht hij, dat de gemeente daar nooit mee akkoord zou gaan, maar tot zijn verrassing kwam er toestemming. Het kunstwerk is goed te zien vanaf de brug 659 die vlak langs het beeld voert. Het rechthoekig object meet ongeveer zes bij negen meter en is verdeeld in vier vlakken die de kleuren geel en zwart meekregen en heeft een scherpe vorm. De kunstenaar meldde in 2020 via terugblik dat hij toen verslaafd was aan contrasterende kleuren. In het bijna tweedimensionale werk zijn gaten uitgespaard. Het kunstwerk is daarbij oplopend geplaatst, hetgeen op bezwaren stuitte van mensen wonende aan de Orteliuskade, die tegen de (lege) achterkant van het kunstwerk aangekeken. Dit werd verholpen door hogere beplanting te plaatsen tussen de "kade" (de Orteliuskade loopt niet langs een waterweg) en het kunstwerk. Han Schuil beschouwde zichzelf niet als schilder en beeldhouwer; hij noemde het een openluchtschilderij. Een eerder uitgegeven Het Parool omschreef het bij een latere expositie van de kunstenaar als het resultaat van een explosie.

De Mercatorbuurt is een buurt in Amsterdam-West (tussen 1990 en 2010 Stadsdeel De Baarsjes). De buurt is vernoemd naar het Mercatorplein dat vernoemd is naar Gerardus Mercator (Rupelmonde, 5 maart 1512 – Duisburg, 2 december 1594) een cartograaf, instrumentmaker en graveur, De Mercatorbuurt wordt begrensd door de Jan van Galenstraat, Admiralengracht, Postjeswetering en Orteliuskade. Het Mercatorplein vormt het hart van de Mercatorbuurt.

Brug 659 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. Zij is gelegen in de Jan Evertsenstraat en overspant het Rembrandtpark. De brug werd aangelegd in een woestenij. Het park was wel al vanaf 1958 gepland, maar het zou nog tot begin jaren zeventig duren voordat het ingericht werd. Het park was al een speelterrein voor kinderen met uitgesleten wandel- en fietspaden, van organisatie was echter nog geen sprake. In de nazomer van 1966 begon de Dienst de Publieke Werken toch al aan een toekomstbeeld. In het zand werd gebouwd aan Brug 659. Nadat de rijweg van de Jan Evertsenstraat naar het zuiden verplaatst was, kon begonnen worden met de fundering en even later met de betonnen overspanning. In september 1966 had men het idee dat er in november al over de brug, die ook dan nog in het zand lang, gereden kon worden, zodat de straat weer recht (eigenlijk in een kromming) lag in haar route tussen Mercatorplein en de Sloterplas. Bij de inrichting van het park werd het viaduct uitgegraven, waarbij er onder de overspanning een voet- en fietspad werd aangelegd, alsmede een waterweg, zodat het kunstwerk zowel een brug als viaduct werd. Het is tevens een toegang tot het park via diverse trappen. Het stuk waterweg is hier nog kaarsrecht, maar kronkelt vervolgens door het park. Zij blijft in verband met een ander waterpeil gescheiden van de Postjeswetering met wie zij pas bij de schutsluis Westlandgrachtschutsluis samenkomt. Conform de andere ontwerpen van de Dienst der Publieke Werken is de brug uitgevoerd in wit beton, leuningen zijn donkerblauw. Opvallend aan de brug zijn toegepaste reliëfs in het beton en de kubistisch gemodelleerde leuningen, die tussen het beton geplaatst zijn zowel op de overspanning als bij de onderdoorgang. Na oplevering zijn er nauwelijks werkzaamheden aan de brug verricht. Een groot werk was wel de aanleg van tramrails in 1989 voor de zuidwaartse verplaatsing en verkorting van de tramverbinding naar Geuzenveld. Het traject genaamd "de 3 Jannen" kwam op 18 september 1989 voor tramlijn 13 in gebruik. Buslijn 19 die vanaf het begin over de brug heen gereden had verdween toen. Ten noordwesten van het viaduct staat een elektriciteitshuisje, waarvan het dak versierd is door het kunstwerk Wolk van Han Schuil.

Zwaan is een kunstwerk geplaatst in het Rembrandtpark. Het ontwerp van het dier kwam van de scholiere Esther Oude Ophuis middels een 3d-schetsontwerp, met uitvoering door kunstenaar Piet van der Kar. Het werd in 2014 vervaardigd in het kader van een wedstrijd voor de Art-Zuid-Junior-kunstroute. Dat leverde 160 ontwerpen op. Uit die verzameling werden er twintig omgezet in daadwerkelijke voorwerpen en ze werden geplaatst in het Vondelpark, dat in 2014 honderdvijftig jaar bestond. De zwaan is geïnspireerd op het schilderij De bedreigde zwaan van Jan Asselijn dat in het Rijksmuseum hangt. In april 2018 werd de zwaan verplaatst naar het Rembrandtpark. Sindsdien dobbert ze rond in een soort vijver in de waterweg die het park van noord naar zuid doorsnijdt. Ze is aan te treffen ten zuiden van brug 659 in de Jan Evertsenstraat. Het beeld heeft geen vaste opstelling, ze drijft met de stroming mee.

Brug 660 is een vaste brug in Amsterdam Nieuw-West. Ze is gelegen in het Rembrandtpark en dus alleen geschikt voor voetgangers en fietsers. Ze vormt een oost-westverbinding in het park tussen de Van Spilbergenstraat en Orteliuskade aan de oostzijde en Staalmeesterslaan en Staalmeesterslaanbrug aan de westkant van het park. Langs dat pad ligt Amsterdams oudste kinderboerderij "De Uijlenburg". Vanaf de definitieve opening van het park in 1974 lag er een houten brug over de waterweg die van noord naar zuid door het park loopt. Deze brug, net als het park van de tekentafel Dirk Sterenberg en de Dienst der Publieke Werken, bestond uit houten liggers met houten balustrades in de vorm van donkerbruine balken. De hoogte was door tuinarchitecte Janneke Willemsen zo gekozen, dat gehurkte schaatsers onder de brug door konden. De houten bruggen waren rond 2000 aan vervanging toe; ze waren vermolmd. Royal HaskoningDHV, met ontwerpers Syb van Breda, Joris Smits en René Rijkers, kwam met een soort standaardbrug voor het park. Zij bestaan uit een cortenstalen brugdek waarop de glazen borstwering / balustrades steunen. Het is een in materiaal duurzame brug, want de gebruikte materialen zijn recyclebaar. De relatief lichte constructie kon gezet worden op de oude fundering, zodat tijd en materiaal uitgespaard konden worden. Die bruggen liggen wel lager over het water. De doorzichtige balustraden werden al snel doelwit van graffiti en vandalisme