Kantongerecht Nijmegen

Het pand aan de Oranjesingel 68 is een rijksmonument aan de Oranjesingel in de Nederlandse stad Nijmegen. Het is ook bekend onder de naam O'68. Het pand werd in 1903 samen met Oranjesingel 70 gespiegeld ontworpen door architect Wijnandus Johannes Hermanus van der Waarden in art-nouveaustijl. Voor de panden staat nog het originele art-nouveau-hekwerk. Van der Waarden betrok nummer 68 als woning. In 1959 werd de Oranjesingel 72 in gebruik genomen als rechtenfaculteit van de Katholieke Universiteit Nijmegen. De faculteit werd in 1964 uitgebreid met Oranjesingel 68 en 70. Op 7 juli 1982 werd het pand gekraakt. De krakers konden uitgezet worden door middel van toepassing van de huidenstraattruc. Deze werd voor het eerst gebruikt in combinatie met huur in plaats van koop. Het studentendispuut Panacee huurde het pand en vorderde een lege oplevering waartegen de eigenaar geen verweer voerde. De kraakbeweging spande vervolgens een executiegeschil aan door middel van een stichting ZoRoT (Zonder Recht of Titel) om het noemen van namen te voorkomen. Deze stichting verloor omdat zij officieel geen partij was, maar ook omdat de rechter concludeerde dat de huurovereenkomst geen schijnvertoning was. De ontruiming ging met protest gepaard en werd uitgevoerd door de Mobiele Eenheid. Het wordt sinds 1983 bewoond door leden van het Collegiaal Dispuut Panacee. Het pand werd op 30 januari 2008 gekocht waarna een grondige renovatie werd gestart in samenspraak met Monumentenzorg. Eigenaar van het pand is een commanditaire vennootschap met 52 participanten, bestaande uit leden en reünisten van het dispuut. Sinds 27 september 2001 is het pand een rijksmonument.

De Grote Broek is een gelegaliseerd kraakpand en cultureel centrum in Nijmegen.

Het pand aan de Oranjesingel 42 in Nijmegen, kortweg O42, is een voormalige studentensociëteit en cultureel podium en filmtheater.

Passage Mariënburg was een overdekt winkelcentrum in het stadscentrum van de Nederlandse stad Nijmegen.

Het Stadscentrum vormt samen met de Benedenstad de binnenstad van Nijmegen. De buurt wordt ook wel Bovenstad genoemd. Het Stadscentrum herbergt het winkelhart, het uitgaansgebied en een groot deel van de culturele voorzieningen van Nijmegen. Op 1 januari 2023 telde de buurt 9.475 inwoners, verdeeld over 4.193 woningen, met een gemiddelde WOZ-waarde van € 350.000, op een oppervlakte van 0,98 km². Dit deel van de stad wordt in het noorden begrensd door de Hezelstraat, de Burchtstraat en het Kelfkensbos, die de grens vormen met de lager gelegen benedenstad. Ten westen liggen de spoorlijn Nijmegen - Arnhem en het centraal station. Aan de zuidkant van het centrum liggen de Canisius-, Oranje- en Van Schaeck Mathonsingel. Het Keizer Traianusplein en het Keizer Karelplein vormen samen met de singels en het spoor bovendien de grote verkeersaders van Nijmegen.

De Wedren is een plein in de Nederlandse stad Nijmegen, dat wordt gebruikt als parkeerterrein en evenemententerrein. Het bevindt zich net buiten het centrum van Nijmegen, tussen de Bijleveldsingel, de Prins Bernhardstraat, de Waldeck Pyrmontsingel, en het Vierdaagseplein in de wijk Altrade.

Het Arsenaal is een rijksmonument aan het plein Mariënburg in het centrum van de Nederlandse stad Nijmegen. Het pand is gebouwd tussen 1820 en 1824, en werd in dat jaar geopend als artillerie- of tuighuis op de plaats van het voormalige kloostercomplex Mariënburg waar de tegenovergelegen Mariënburgkapel deel van uitmaakte. Tot 1908 maakte het arsenaal deel uit van de Mariënburgkazerne. Het pand werd eigendom van de gemeente Nijmegen, die er een stadswerkplaats in vestigde. Deze verhuisde in 1938 en de bedoeling was om het arsenaal als gemeentearchief in gebruik te nemen. De Tweede Wereldoorlog verhinderde dat en na de oorlog keerde de stadswerkplaats terug, omdat haar pand aan de Dominicanenstraat zwaar beschadigd geraakt was. Tevens werd het een werkplaats voor het er tegenover gelegen politiebureau en vanaf 1968 het bureau gevonden voorwerpen en rijwielen. In 1978 verhuisde het gemeentearchief, na een verbouwing, alsnog van de Mariënburgkapel naar het arsenaal. In 2001 verhuisde het archief naar de naastgelegen nieuwe bibliotheek. In 1999 werd door de gemeente besloten tot een deels commerciële en deels culturele bestemming van het pand. In 2003 opende in de ene helft horecabedrijf het Vlaams Arsenaal en in de andere helft werden de instellingen Europese Stichting Joris Ivens, Nijmegen Blijft in Beeld, Dziga, werkplaats voor filmmakers en videokunstenaars, Vlaams Cultureel Kwartier en D-Film gevestigd die verenigd werden als vereniging Het Arsenaal. In het midden van het pand werd een doorgang gemaakt die voortaan de nieuwe Moenenstraat met de Marikenstraat verbond. Achter het arsenaal, op de Arsenaalplaats, kwamen terrassen.

De Mariënburgkapel is een kapel aan het Mariënburg in het stadscentrum van de Nederlandse stad Nijmegen in de provincie Gelderland. Het is tegenwoordig een rijksmonument.

LUX is een arthouse en cultureel podium in het centrum van Nijmegen. Het filmhuis, ook wel 'Poortgebouw' genoemd, is geopend door Catherine Deneuve op 22 oktober 2000 en is het grootste filmhuis van Europa.

De Openbare Bibliotheek Nijmegen verzorgde vanaf 1916 tot 2006 het bibliotheekwerk in de stad Nijmegen, in de Nederlandse provincie Gelderland.

Het Hertogplein is een plein in de wijk Stadscentrum (de Bovenstad) in Nijmegen.

De Negentiende-eeuwse schil is een van rijkswege beschermd stadsgezicht in Nijmegen in de Nederlandse provincie Gelderland. De procedure voor aanwijzing werd gestart op 27 februari 2009. Het gebied werd op 11 december 2013 definitief aangewezen. Het beschermd gezicht beslaat een oppervlakte van 100,4 hectare, met delen van de wijken Centrum, Bottendaal, Galgenveld, Altrade en Hunnerberg (waaronder de Oranjesingel; de omgevingen van het Kronenburgerpark en Hunnerpark waren al eerder aangemerkt als beschermd gezicht). Panden die binnen een beschermd gezicht vallen, krijgen niet automatisch de status van beschermd monument. Wel zal de gemeente het bestemmingsplan aanpassen om nieuwe ontwikkelingen in het gebied te reguleren. De gezichtsbescherming richt zich op de stedenbouwkundige en cultuurhistorische waardering van een gebied en wil het toekomstig functioneren daarvan veiligstellen.