place

Wedren

AltradeNijmeegse VierdaagsePlein in Nijmegen
Wilhelminasingel Wedren 1895 panoramio
Wilhelminasingel Wedren 1895 panoramio

De Wedren is een plein in de Nederlandse stad Nijmegen, dat wordt gebruikt als parkeerterrein en evenemententerrein. Het bevindt zich net buiten het centrum van Nijmegen, tussen de Bijleveldsingel, de Prins Bernhardstraat, de Waldeck Pyrmontsingel, en het Vierdaagseplein in de wijk Altrade.

Fragment uit het Wikipedia-artikel Wedren (Licentie: CC BY-SA 3.0, Auteurs, Beeldmateriaal).

Wedren
Prins Bernhardstraat, Nijmegen Nijmegen-Centrum (Nijmegen)

Geografische coördinaten (GPS) Adres Website Externe links Nabijgelegen plaatsen
placeToon op kaart

Wikipedia: WedrenLees verder op Wikipedia

Geografische coördinaten (GPS)

Breedte Lengte
N 51.841127777778 ° E 5.8662166666667 °
placeToon op kaart

Adres

Wedren

Prins Bernhardstraat
6521 AB Nijmegen, Nijmegen-Centrum (Nijmegen)
Gelderland, Nederland
mapOpenen op Google Maps

Website
nijmegen.nl

linkWebsite bezoeken

linkWikiData (Q2045564)
linkOpenStreetMap (53033745)

Wilhelminasingel Wedren 1895 panoramio
Wilhelminasingel Wedren 1895 panoramio
Ervaringen delen

Nabijgelegen plaatsen

Oranjesingel 68
Oranjesingel 68

Het pand aan de Oranjesingel 68 is een rijksmonument aan de Oranjesingel in de Nederlandse stad Nijmegen. Het is ook bekend onder de naam O'68. Het pand werd in 1903 samen met Oranjesingel 70 gespiegeld ontworpen door architect Wijnandus Johannes Hermanus van der Waarden in art-nouveaustijl. Voor de panden staat nog het originele art-nouveau-hekwerk. Van der Waarden betrok nummer 68 als woning. In 1959 werd de Oranjesingel 72 in gebruik genomen als rechtenfaculteit van de Katholieke Universiteit Nijmegen. De faculteit werd in 1964 uitgebreid met Oranjesingel 68 en 70. Op 7 juli 1982 werd het pand gekraakt. De krakers konden uitgezet worden door middel van toepassing van de huidenstraattruc. Deze werd voor het eerst gebruikt in combinatie met huur in plaats van koop. Het studentendispuut Panacee huurde het pand en vorderde een lege oplevering waartegen de eigenaar geen verweer voerde. De kraakbeweging spande vervolgens een executiegeschil aan door middel van een stichting ZoRoT (Zonder Recht of Titel) om het noemen van namen te voorkomen. Deze stichting verloor omdat zij officieel geen partij was, maar ook omdat de rechter concludeerde dat de huurovereenkomst geen schijnvertoning was. De ontruiming ging met protest gepaard en werd uitgevoerd door de Mobiele Eenheid. Het wordt sinds 1983 bewoond door leden van het Collegiaal Dispuut Panacee. Het pand werd op 30 januari 2008 gekocht waarna een grondige renovatie werd gestart in samenspraak met Monumentenzorg. Eigenaar van het pand is een commanditaire vennootschap met 52 participanten, bestaande uit leden en reünisten van het dispuut. Sinds 27 september 2001 is het pand een rijksmonument.

Antonius van Paduakerk (Nijmegen)
Antonius van Paduakerk (Nijmegen)

De Antonius van Paduakerk is een rooms-katholieke kerk aan de Groesbeekseweg in Nijmegen. Het neogotische gebouw werd in 1916-1917 opgetrokken naar een ontwerp van de Rotterdamse architect Jos Margry. De kerk is toegewijd aan de heilige Antonius van Padua. De bouw werd ondersteund door de Kerkbouw-stichting, die tot doel had kerken te bouwen die gewijd werden aan deze heilige. De Antonius van Paduakerk is een bakstenen driebeukige kruisbasiliek. Het transept heeft twee beuken. Boven de viering bevindt zich een zeskantige koepel met daarop een kleine klokkentoren. Aan de voorzijde van het gebouw had Margry een 50 meter hoge toren ontworpen, maar deze is nooit gerealiseerd. De voor deze toren bedoelde aansluitingspunten zijn nog goed zichtbaar, alsmede de grote spitsboog die als toegang tot de kerk had moeten dienen. De glas-in-loodramen zijn van de Nijmeegse kunstenaar Piet Gerrits en van Lambert Simon. In de kerk staat een Verschuerenorgel. Naast de kerk bevindt zich de pastorie uit 1917, die eveneens door J. Margry werd ontworpen. Behalve voor liturgische plechtigheden wordt de kerk ook dikwijls gebruikt voor concerten, met name door koren. In 2008 werd de kerk aangewezen als gemeentelijk monument. In Nijmegen bevindt zich nog een kerk die aan Antonius van Padua is toegewijd, de Heilige Antonius van Padua-Sint Annakerk, ook wel Groenestraatkerk genoemd. Deze kerk in de wijk Hazenkamp werd ontworpen door Albert Margry, de vader van Jos Margry.

Arsenaal (Nijmegen)
Arsenaal (Nijmegen)

Het Arsenaal is een rijksmonument aan het plein Mariënburg in het centrum van de Nederlandse stad Nijmegen. Het pand is gebouwd tussen 1820 en 1824, en werd in dat jaar geopend als artillerie- of tuighuis op de plaats van het voormalige kloostercomplex Mariënburg waar de tegenovergelegen Mariënburgkapel deel van uitmaakte. Tot 1908 maakte het arsenaal deel uit van de Mariënburgkazerne. Het pand werd eigendom van de gemeente Nijmegen, die er een stadswerkplaats in vestigde. Deze verhuisde in 1938 en de bedoeling was om het arsenaal als gemeentearchief in gebruik te nemen. De Tweede Wereldoorlog verhinderde dat en na de oorlog keerde de stadswerkplaats terug, omdat haar pand aan de Dominicanenstraat zwaar beschadigd geraakt was. Tevens werd het een werkplaats voor het er tegenover gelegen politiebureau en vanaf 1968 het bureau gevonden voorwerpen en rijwielen. In 1978 verhuisde het gemeentearchief, na een verbouwing, alsnog van de Mariënburgkapel naar het arsenaal. In 2001 verhuisde het archief naar de naastgelegen nieuwe bibliotheek. In 1999 werd door de gemeente besloten tot een deels commerciële en deels culturele bestemming van het pand. In 2003 opende in de ene helft horecabedrijf het Vlaams Arsenaal en in de andere helft werden de instellingen Europese Stichting Joris Ivens, Nijmegen Blijft in Beeld, Dziga, werkplaats voor filmmakers en videokunstenaars, Vlaams Cultureel Kwartier en D-Film gevestigd die verenigd werden als vereniging Het Arsenaal. In het midden van het pand werd een doorgang gemaakt die voortaan de nieuwe Moenenstraat met de Marikenstraat verbond. Achter het arsenaal, op de Arsenaalplaats, kwamen terrassen.