place

Antonius van Paduakerk (Nijmegen)

Bouwwerk van Jos MargryGalgenveld (Nijmegen)Gemeentelijk monument in NijmegenKerkgebouw in NijmegenKerkgebouw in het bisdom 's-Hertogenbosch
Antonius van Paduakerk (Nijmegen) Groesbeekseweg. Architect Jos Margry. Bouwjaar 1917
Antonius van Paduakerk (Nijmegen) Groesbeekseweg. Architect Jos Margry. Bouwjaar 1917

De Antonius van Paduakerk is een rooms-katholieke kerk aan de Groesbeekseweg in Nijmegen. Het neogotische gebouw werd in 1916-1917 opgetrokken naar een ontwerp van de Rotterdamse architect Jos Margry. De kerk is toegewijd aan de heilige Antonius van Padua. De bouw werd ondersteund door de Kerkbouw-stichting, die tot doel had kerken te bouwen die gewijd werden aan deze heilige. De Antonius van Paduakerk is een bakstenen driebeukige kruisbasiliek. Het transept heeft twee beuken. Boven de viering bevindt zich een zeskantige koepel met daarop een kleine klokkentoren. Aan de voorzijde van het gebouw had Margry een 50 meter hoge toren ontworpen, maar deze is nooit gerealiseerd. De voor deze toren bedoelde aansluitingspunten zijn nog goed zichtbaar, alsmede de grote spitsboog die als toegang tot de kerk had moeten dienen. De glas-in-loodramen zijn van de Nijmeegse kunstenaar Piet Gerrits en van Lambert Simon. In de kerk staat een Verschuerenorgel. Naast de kerk bevindt zich de pastorie uit 1917, die eveneens door J. Margry werd ontworpen. Behalve voor liturgische plechtigheden wordt de kerk ook dikwijls gebruikt voor concerten, met name door koren. In 2008 werd de kerk aangewezen als gemeentelijk monument. In Nijmegen bevindt zich nog een kerk die aan Antonius van Padua is toegewijd, de Heilige Antonius van Padua-Sint Annakerk, ook wel Groenestraatkerk genoemd. Deze kerk in de wijk Hazenkamp werd ontworpen door Albert Margry, de vader van Jos Margry.

Fragment uit het Wikipedia-artikel Antonius van Paduakerk (Nijmegen) (Licentie: CC BY-SA 3.0, Auteurs, Beeldmateriaal).

Antonius van Paduakerk (Nijmegen)
Groesbeekseweg, Nijmegen Nijmegen-Oost (Nijmegen)

Geografische coördinaten (GPS) Adres Nabijgelegen plaatsen
placeToon op kaart

Wikipedia: Antonius van Paduakerk (Nijmegen)Lees verder op Wikipedia

Geografische coördinaten (GPS)

Breedte Lengte
N 51.837833333333 ° E 5.86535 °
placeToon op kaart

Adres

Groesbeekseweg 94
6524 DJ Nijmegen, Nijmegen-Oost (Nijmegen)
Gelderland, Nederland
mapOpenen op Google Maps

Antonius van Paduakerk (Nijmegen) Groesbeekseweg. Architect Jos Margry. Bouwjaar 1917
Antonius van Paduakerk (Nijmegen) Groesbeekseweg. Architect Jos Margry. Bouwjaar 1917
Ervaringen delen

Nabijgelegen plaatsen

Nijmegen
Nijmegen

Nijmegen () (in het Nijmeegs: Nimwèège) is een stad en gemeente in de Nederlandse provincie Gelderland, dicht bij de grens met Duitsland. De gemeente telt 189.850 inwoners (1 januari 2026) en is qua inwonertal de grootste gemeente van Gelderland en daarnaast de negende stad van Nederland. De stad ligt grotendeels op de zuidelijke oever van de Waal, aan de voet van een stuwwal. Een deel van de bebouwing van de stad ligt op een spoelzandwaaier die ook uit diezelfde gletsjers uit de Saalienijstijd is ontstaan. Omstreeks het begin van de jaartelling moet er op de plek van het huidige centrum al een Bataafse nederzetting zijn geweest. Ulpia Noviomagus Batavorum, dat als de rechtstreekse voorloper van het huidige Nijmegen geldt, kreeg omstreeks het jaar 100 Romeinse stadsrechten. Nijmegen is op grond hiervan een van de vier steden die op grond van hun opgetekende geschiedenis aanspraak maken op de titel "oudste stad van Nederland". In 1230 werd Nieumeghen vrije rijksstad. In 1402 werd het ook een hanzestad. Nadat Nijmegen tussen 1655 en 1679 al eens een Kwartierlijke Academie huisvestte, is de stad sinds de komst van de Katholieke Universiteit in 1923 (sinds 2004 de Radboud Universiteit) een universiteitsstad. Omstreeks 1920 werd het gehucht St. Anna een zuidelijke voorstad van Nijmegen. Na de Tweede Wereldoorlog breidde de stad zich verder naar het zuiden en westen uit, waarbij ook de dorpen Hatert, Hees en Neerbosch onderdeel van de gemeente Nijmegen werden. Eind jaren negentig volgde verdere uitbreiding naar het noorden, de rivier over: de zogenoemde Waalsprong. In het gebied rond en tussen de reeds bestaande dorpen Lent, Ressen en Oosterhout is vanaf eind jaren negentig veel nieuwbouw verrezen. In 1930 vierde Nijmegen dat het 700 jaar stadsrechten had. De stad vierde in 2005 officieel ook haar 2000-jarig bestaan. De gemeente Nijmegen is aangesloten bij het samenwerkingsverband Euregio Rijn-Waal. Ze maakt daarnaast deel uit van het Rijk van Nijmegen, samen met een aantal andere gemeenten.

Oranjesingel 68
Oranjesingel 68

Het pand aan de Oranjesingel 68 is een rijksmonument aan de Oranjesingel in de Nederlandse stad Nijmegen. Het is ook bekend onder de naam O'68. Het pand werd in 1903 samen met Oranjesingel 70 gespiegeld ontworpen door architect Wijnandus Johannes Hermanus van der Waarden in art-nouveaustijl. Voor de panden staat nog het originele art-nouveau-hekwerk. Van der Waarden betrok nummer 68 als woning. In 1959 werd de Oranjesingel 72 in gebruik genomen als rechtenfaculteit van de Katholieke Universiteit Nijmegen. De faculteit werd in 1964 uitgebreid met Oranjesingel 68 en 70. Op 7 juli 1982 werd het pand gekraakt. De krakers konden uitgezet worden door middel van toepassing van de huidenstraattruc. Deze werd voor het eerst gebruikt in combinatie met huur in plaats van koop. Het studentendispuut Panacee huurde het pand en vorderde een lege oplevering waartegen de eigenaar geen verweer voerde. De kraakbeweging spande vervolgens een executiegeschil aan door middel van een stichting ZoRoT (Zonder Recht of Titel) om het noemen van namen te voorkomen. Deze stichting verloor omdat zij officieel geen partij was, maar ook omdat de rechter concludeerde dat de huurovereenkomst geen schijnvertoning was. De ontruiming ging met protest gepaard en werd uitgevoerd door de Mobiele Eenheid. Het wordt sinds 1983 bewoond door leden van het Collegiaal Dispuut Panacee. Het pand werd op 30 januari 2008 gekocht waarna een grondige renovatie werd gestart in samenspraak met Monumentenzorg. Eigenaar van het pand is een commanditaire vennootschap met 52 participanten, bestaande uit leden en reünisten van het dispuut. Sinds 27 september 2001 is het pand een rijksmonument.