Porte d'Aubervilliers

Het Station Rosa Parks (in de planfase ook wel aangeduid als station de l'Evangile, naar de nabijgelegen rue de l'Evangile) is een station voor de RER E in het 19e arrondissement van de Franse hoofdstad Parijs, gelegen aan de spoorlijn Paris-Est - Mulhouse-Ville, en is de eerste halte na het Gare de l'Est. Het station is geopend op 13 december 2015, en is vernoemd naar Rosa Parks. Het stationsemplacement wordt eveneens aangedaan door tramlijn 3b. Het ligt in de bedoeling dat de toekomstige verlenging van Tramlijn 8 (ook bekend als "tram Y") uit Villetaneuse op den duur ook hier een eindpunt krijgt. Net iets ten noordoosten van het station bevinden zich de resten van de halte Ceinture-Est van de Petite Ceinture. De wijk rond het station werd voorheen gevormd door een enorm pakhuis, het entrepôt McDonald, dat inmiddels doorontwikkeld wordt tot een nieuwe woon- en werkbuurt.

Front Populaire is een station aan lijn 12 van de metro van Parijs. Het station ligt niet binnen de gemeente Parijs, maar op het grondgebied van de naastgelegen gemeenten Aubervilliers en Saint-Denis. Het werd geopend op 18 december 2012 en is het voorlopig eindpunt van de lijn.

De Arena Porte de la Chapelle (omwille van sponsornaamrechten ook de Adidas Arena) is een multifunctioneel en modulair Frans stadion in het quartier La Chapelle in het 18e arrondissement van Parijs, en is ontworpen door de architectenbureaus SCAU architecture & NP2F. De zaal, ingehuldigd op 11 februari 2024, heeft een capaciteit van 8.000 zitplaatsen voor sportevenementen en 8.500 zitplaatsen voor concerten en shows. Het is de thuisbasis van Paris Basketball, en van Paris Saint-Germain Handball bij de grotere affiches zoals de EHF-wedstrijden. De grote polyvalente zaal heeft een oppervlakte van 20.000 m². Daarnaast bevinden zich in het complex twee gymzalen genoemd naar Alice Coachman en Aimée Lallement voor lokale clubs en bewoners. De stoelen in de tribunes van het stadion werden geproduceerd van gerecycled plastic afval door afvalverwerker Le Pavé. Oorspronkelijk was gepland om de worstelevenementen en de voorrondes van het basketbaltoernooi voor mannen van de Olympische Zomerspelen van 2024 in het nieuwe stadion te organiseren, om vervolgens het tafeltennistoernooi op de Paralympische Zomerspelen te hosten. Na herschikking van de accommodaties over de verschillende disciplines worden in de Arena Porte de la Chapelle de Olympische badminton- en ritmische gymnastiekevenementen gehouden, gevolgd door parabadminton en bankdrukken op de XVIIe Paralympische Zomerspelen. De eerste wedstrijd op 11 februari 2024 in het stadion was de basketmatch in de Betclic Élite tussen Paris Basketball en Saint-Quentin Basket-Ball, gewonnen met 87-65 door Parijs. Het stadion ligt direct aan de Porte de la Chapelle, ten noordoosten van het kruispunt en direct aan het knooppunt van de A1 en de Boulevard Périphérique en wordt met het openbaar vervoer ontsloten door het metrostation Porte de la Chapelle bediend door lijn 12 en lijn 3b van de Metro van Parijs en tramlijn T3b. Het plein voor het stadion kreeg de naam Esplanade Alice-Milliat in erkenning voor Alice Milliat, een activiste voor vrouwensport. Deze Franse zwemster, hockeyspeelster en roeister, die in 1957 stierf, had gevochten voor de erkenning van de vrouwensport op de Olympische Spelen: zo had ze in 1922 de Wereldspelen voor vrouwen in Parijs georganiseerd, toen Pierre de Coubertin in 1919 weigerde bepaalde disciplines open te stellen voor vrouwen.

Crimée is een station van de metro in Parijs langs metrolijn 7, in het 19e arrondissement. De naam verwijst naar de gelijknamige straat, die zelf verwijst naar de Krimoorlog.

De Porte de la Chapelle is een toegangspunt (porte) tot de stad Parijs, gelegen in het noordelijke 18e arrondissement aan de Boulevard Périphérique. Vanuit de Porte de la Chapelle vertrekken de autosnelweg A1 en de nationale weg N1 naar Rijsel. De N1 is hernoemd in RNIL 1. De Rue de la Chapelle verbindt de Porte de la Chapelle in de richting van de binnenstad. Bij de Porte de la Chapelle is het gelijknamige metrostation Porte de la Chapelle aanwezig, die onderdeel is van de Parijse metrolijn 12.

Porte de la Chapelle is een station van de metro in Parijs langs metrolijn 12 en 3b in het 18de arrondissement van Parijs. De halte ligt bij Porte de la Chapelle, een toegangspunt tot de stad Parijs.

Aimé Césaire is een station aan lijn 12 van de metro van Parijs. Het station ligt niet binnen de gemeente Parijs, maar op het grondgebied van de naastgelegen gemeente Aubervilliers. Het station gelegen op het traject tussen de stations Front populaire en Mairie d'Aubervilliers is geopend op 31 mei 2022. Met de naam van het station wordt de in 2008 overleden Frans-Martinikaanse dichter Aimé Césaire geëerd. De werknaam van het metrostation voor tot dit eerbetoon werd besloten was Pont de Stains, naar de nabijgelegen brug over het Canal Saint-Denis.

Riquet is een station van de metro in Parijs langs metrolijn 7, in het 19e arrondissement.

Corentin Cariou is een station van de metro in Parijs langs metrolijn 7, in het 19e arrondissement.

De Église Saint-Denys de la Chapelle is een rooms-katholieke kerk in de Franse hoofdstad Parijs, gesitueerd aan de rue Marx-Dormoy in het 18e arrondissement. Het huidige gebouw werd voltooid in 1204, maar is een opvolger van meerdere andere kerken en tempels die op deze plek hebben gestaan. Jeanne d'Arc heeft hier nog de nacht doorgebracht, ter gelegenheid daarvan is er pal naast deze kerk in de twintigste eeuw de Basiliek van Jeanne d'Arc gebouwd.

Marx Dormoy is een station van de metro in Parijs langs metrolijn 12 in het 18e arrondissement. Het station is genoemd naar Marx Dormoy, (1888-1941) een Frans socialistisch politicus en antifascist. Tot 1946 heette dit station Torcy, naar Colbert de Torcy (1665-1746), een neef van Jean-Baptiste Colbert en diplomaat en minister van buitenlandse zaken onder Lodewijk XIV. Het station geeft onder meer toegang tot de kerk Saint-Denys de la Chapelle.

Het Bassin de la Villette is een Frans langgerekt kanaaldok dat vier kanalen in het noordoosten van Parijs met elkaar verbindt, te weten het Canal Saint-Martin aan het ene uiteinde en het Canal Saint-Denis, het Canal de l'Ourcq en het korte kleine kanaaldok Darse du fond de Rouvray. Het kanaaldok ligt in het 19e arrondissement. Het is het grootste artificieel wateroppervlak van Parijs. Het werd onder water gelaten op 2 december 1808. Bedoeling was om met het water van het kanaal de fonteinen van Parijs te voeden, ook in tijden van droogte. Daarom werd het water van vijf rivieren afgeleid naar de rivier Ourcq. Deze werd gekanaliseerd naar het bassin de la Villette. Langs het Canal de l'Ourcq wordt van bijna 100 km verder water van de Ourcq aangevoerd. Het bassin ligt 25 meter hoger dan het niveau van de Seine en was dus geschikt om de openbare fonteinen van Parijs te voeden. Vanuit dit bassin voerde het Canal Saint-Martin het water Parijs binnen. Anno 2020 wordt het water van het kanaal nog gebruikt om de Parijse parken te irrigeren en de straten en riolen te reinigen. Samen met het Canal Saint-Martin en het Canal Saint-Denis vormt het een verbinding tussen twee delen van de Seine. Zo kan twaalf kilometer van de route over de Seine worden afgestoken. Tegenwoordig wordt het echter vrijwel niet meer gebruikt behalve voor rondvaarten. Het breedste deel van het kanaaldok is circa 700 meter lang op 70 m breed en heeft een diepgang van 2,60 m. De kop van het dok ligt aan de Place de la Bataille-de-Stalingrad en de Rotonde de la Villette, het voormalig tolhuis of barrière aan de doorgang in de Muur van de Belastingpachters, met het dok buiten de tolmuren. De noordwestelijke kaai is de quai de la Seine, de zuidoostelijke de quai de la Loire, halfweg het dok is er een voetgangerspasserelle, de Passerelle de la Moselle. De oorspronkelijke passerelle stamt uit 1882, had een hoogte van 11,60 m en was met een enkele boog en een lengte van 86 meter gebouwd, deze werd evenwel vervangen door een nieuwe brug in 1966. Het smallere deel van het kanaaldok, door het eerste gescheiden door de overbrugging van de Pont de Flandre, is 730 m lang en 30 m breed. Dit deel van het bassin eindigt op een rondpunt van kanalen waar Canal Saint-Denis, Canal de l'Ourcq en Darse du fond de Rouvray samenkomen. Dit tweede deel van het bassin de la Vilette wordt soms ten onrechte reeds aangeduid als het Canal de l'Ourcq. Sinds 2002 organiseert de stad Parijs elke zomer Paris Plage, waarbij een recreatiezone langs de rechteroever van de Seine wordt opgebouwd. Sinds 2007 wordt ook het Bassin de la Vilette in deze actie betrokken en worden de kaaien van het dok aangekleed met zand, ligzetels, speelpleintjes voor kinderen, petanquebanen, terrasjes, popup restaurants. Sinds 2017 worden in het Bassin drie zwembaden geïnstalleerd gevoed met gezuiverd en verwarmd water uit het dok. Deze baden aan de zijde van de quai de la Loire hebben een gezamenlijke lengte van 90 meter en een breedte van 16 meter. Tot 300 zwemgasten worden gelijkertijd toegelaten. De diepte van de baden is respectievelijk 2 m, 1,2 m en 40 cm. De zwembaden worden bewaakt door redders en douches en omkleedruimtes werden geplaatst. De zwembaden zijn geopend van 15 juli tot 15 september, dagelijks van 11 tot 21 uur en hebben deels tot doel in de aanloop naar de Parijse kandidatuur voor de Olympische Zomerspelen 2024 het Internationaal Olympisch Comité te demonstreren dat Parijs echt de capaciteit heeft zwemactiviteiten in en rond de Seine te organiseren.