Onze-Lieve-Vrouw Visitatiekerk (Bleiswijk)

De Dorpskerk in Bleiswijk, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland, is een eenbeukig kerkgebouw.

Bleiswijk () is een plaats en voormalige gemeente in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De voormalige gemeente telde 10.369 inwoners (1 juli 2006, bron: CBS) en had een oppervlakte van 21,99 km² (waarvan 0,82 km² water). Op 1 januari 2007 is de gemeente Bleiswijk samengegaan met de gemeenten Bergschenhoek en Berkel en Rodenrijs in de nieuwe gemeente Lansingerland.

Soccer Boys is een Nederlandse amateurvoetbalclub uit Bleiswijk, gemeente Lansingerland. De thuiswedstrijden worden gespeeld op sportpark Merenveld.

De Oosthoekeindse polder (ook Oosthoekeindsche Polder) is een polder ten zuiden van de oude kern van Bleiswijk, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. In het zuiden grenst de polder aan de Oosteindse polder, in het noorden aan de Klappolder. Vanaf 1778 werd begonnen met het droogmaken van deze gebieden. Het gebied valt onder Hoogheemraadschap van Schieland en de Krimpenerwaard. Het poldergebied Bleiswijkse Droogmakerij telde diverse molengangen die het water naar de Rotte pompten.

HV Bleiswijk is een Nederlandse hockeyvereniging uit Bleiswijk. De vereniging werd opgericht op 30 september 1976. HVB speelt sinds 1979 op sportpark Merenveld aan de Götzenhainsingel en in datzelfde seizoen werd HVB volwaardig lid van de KNHB. Acht jaar na de oprichting nam HVB haar eerste kunstgrasveld in gebruik. Dames 1 speelt in het seizoen 2019/20 in de Derde klasse en heren 1 speelt in de Vierde klasse.

Het Bleiswijkse Verlaat is een schutsluis met puntdeuren tussen de Rottemeren en de Heulsloot bij Bleiswijk in de gemeente Lansingerland, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De sluis wordt niet meer bediend. Het ontwerp van de sluis is uit 1772. De huidige sluis is in 1972 volledig gerestaureerd. In 2015 is dit opnieuw gebeurd. De kosten bedroegen zo'n 1,6 miljoen euro. De sluis heeft geen schutfunctie meer enkel nog een waterkerende functie, aldus de oudheidkundige vereniging en museum Bleiswijk. De schutlengte is 20 m, de wijdte 3 m en de drempeldiepte BP -1,20 m. De sluis heeft nog de bouw van sluizen van vroeger tijden. De sluismuren zijn niet gemetseld maar van hout. De constructie is bovenlangs voorzien van houten jukken. Een vergelijkbare sluis in de buurt is het Boterdorpse Verlaat. Achter de sluis ligt een nieuwe vaste brug, de vrije doorvaarthoogte is enkele decimeters boven boezempeil. De sluis werd in 1974 ingeschreven in het rijksmonumentenregister.

De Rottemeren is een stelsel van verbredingen van de rivier de Rotte, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. De Rottemeren zijn gelegen tussen de A12 in het noorden, Bleiswijk in het westen, Zevenhuizen in het oosten en Oud Verlaat in het zuiden. Ze liggen op de grens van de gemeenten Lansingerland en Zuidplas. De Rottemeren zijn ontstaan toen na de drooglegging van de omliggende polders dit water als hoge boezem ging functioneren. Door inklinking en vervening van het gebied liggen de Rotte en de Rottemeren een stuk hoger dan de polders. Aan de oostzijde van de Rottemeren staat een molenviergang die tot 1952 de afwatering van de polders ten oosten van de Rottemeren verzorgde. Rond de Rottemeren is een recreatiegebied met een omvang van 900 hectare aangelegd. Het omvat de recreatieterreinen Bleiswijkse Zoom bij Bleiswijk, Hoge Bergse Bos en Lage Bergse Bos tussen Rotterdam en Bergschenhoek, de Zevenhuizerplas, de Zevenhuizer Zoom en het Nessebos bij Zevenhuizen. In het noorden sluit het gebied aan op het Bentwoud. De naam Rottemeren komt sedert 1968 op de topografische kaarten van thans het Kadaster voor. Tot die tijd heetten de meren, al vanaf de 17e eeuw: Bleiswijksche Me(e)ren.

De Eendrachtsmolen is een grondzeiler bij het Zevenhuizer Verlaat tussen de Hennipsloot en de Rottemeren nabij Zevenhuizen ZH. De molen is in 1727 gebouwd als boezemmolen die het water uitsloeg van twee thans niet meer bestaande molengangen. Tegenwoordig kan de molen als waterververser voor de Rotte dienstdoen. De molen doet daarnaast dienst als woning. Sinds 1949 is de molen eigendom van het Hoogheemraadschap van Schieland, inmiddels gefuseerd tot het Hoogheemraadschap van Schieland en de Krimpenerwaard. Het wiekenkruis heeft roeden met een lengte van circa 28 meter en is uitgerust met het oudhollands hekwerk met zeilen. Het water wordt opgevoerd met een scheprad.

Het Zevenhuizer Verlaat is een schutsluis met puntdeuren tussen de Rottemeren en de Hennipsloot, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland, die weer aansluit op de Ringvaart van de Zuidplaspolder. De sluis zorgt voor een vaarweg van Rotterdam binnendoor over de Ringvaart naar Gouda en heeft CEMT-klasse 0. De sluis ligt in de gemeente Zuidplas. Vroeger stond de sluis bekend als het Zevenhuizensche of Nieuwe Verlaat. De sluis heeft een schutlengte van 23,65 m en is 4,35 meter wijd. Over het benedenhoofd ligt een rolbrug waarvan de hoogte in gesloten stand KP +1,33 m is. De drempeldiepte is aan de zuidzijde KP -2,80 m, aan de noordzijde KP -2 m. In 2008 onderging de sluis een complete renovatie aan zijn deuren en muren en aan de gedenksteen. De gedenksteen is gemaakt door Jan Bontenbal jr. De sluis draait van 8 tot 7 uur en dan nog om 8 uur. De gemiddelde tijd om een boot te schutten is ongeveer 10 tot 15 minuten. Het Zevenhuizer Verlaat is voornamelijk van belang voor de pleziervaart; voor beroepsvaart is de route niet meer geschikt. De sluis heeft veel te weinig vaardiepte en beperkte afmetingen. Wel wordt elk jaar een sleepboot geschut voor de intocht van Sinterklaas. Er wordt sluisgeld geheven. Nabij de sluis staat de Eendrachtsmolen.

Het Pekeiland (ook Pikeiland of Pekland genoemd) is een klein eiland in de Rottemeren nabij de voormalige gemeente Bleiswijk in de Nederlandse provincie Zuid-Holland. Het eiland hoort nog bij de gemeente Zuidplas. Aan de rechteroever van de Rottemeren, dicht aan de waterkant bij het eiland, stond vroeger het zogenoemde Pekhuis. Op het laatst was het als boerderij in gebruik maar het was bouwvallig en werd in de jaren 50 gesloopt. Daarvoor was het een scheepstimmerwerf waarvan het Pekeiland deel uitmaakte. Hier werden de houten scheepsrompen met pek en teer afgedicht en geïmpregneerd, waarvan het eiland zijn naam kreeg. Het Pekeiland is nu in gebruik van de Watersportvereniging Schieland en is bovendien een vogelbroedgebied. Het eiland is verboden terrein en mag alleen door leden van de watersportvereniging worden betreden.

Het Koornmolengat is een klein natuurreservaat dat gelegen is langs de Rotte ten noorden van de Nederlandse stad Rotterdam. Het bestaat uit broekbos, veenmoeras en drie open plassen. Het gebied heeft zich ontwikkeld uit een veenplas, die ontstond na natte vervening in de 16e eeuw. In de 18e eeuw bleef het gebied buiten de droogmaking van de aangrenzende Tweemanspolder doordat het binnen de boezem van de Rotte bleef en van de polder werd gescheiden door een dijk. Het Koornmolengat is daardoor nooit ontveend of ontwaterd. Het heeft een eigen waterpeil van NAP -1,90 m, terwijl het peil in de Tweemanspolder tot -6,00 m kan worden verlaagd. Vanwege het veel lagere peil in de Tweemanspolder is er sprake van wegzijging, dat wil zeggen van een neerwaartse stroming van (grond-)water door een slecht doorlatende laag naar de polder. Oorspronkelijk werd water uit de Rotte door middel van een vlotterbak ingelaten om het water op peil te houden, terwijl in perioden met neerslagoverschot het surplus via een overstort naar de Tweemanspolder werd afgevoerd. In 1996 zorgden het hoogheemraadschap van Schieland en het Recreatieschap Rottermeren voor de aanleg van een helofytenfilter, waardoor de waterkwaliteit in het Koornmolengat is verbeterd. Het helofytenfilter heeft een oppervlak van ongeveer 0,8 ha en is van het type vloeiveld. Het Koornmolengat kent een rijke verscheidenheid aan watervogels en reigers, waaronder de roerdomp en het woudaapje. Ook is er een kolonie aalscholvers met circa 100 broedparen, die goed te zien is vanaf het pad over de Rottedijk. In het riet zijn de kleine karekiet, de rietzanger en de bosrietzanger te vinden. De flora in het gebied is ook zeer divers en beidt daarmee ook een geschikte woonomgeving voor insecten, muizen en marterachtigen. Het natuurgebied wordt beheerd door Natuur- en Vogelwacht Rotta. Op het aangrenzende deel van de Rottedijk hebben vroeger zeven eenvoudige huisjes van hout en riet en een korenmolen gestaan. De namen Zevenhuizen en Koornmolengat zijn hieraan ontleend. Het Koornmolengat wordt beheerd door vrijwilligers van Natuur- en vogelwacht Rotta. Deze vereniging organiseert op vrijdagavond in de maanden juli en augustus rondleidingen door en om het gebied.

Cranenburg of Kranenburg was een kasteel in de Nederlandse plaats Bleiswijk, provincie Zuid-Holland. Halewijn II van Leiden bouwde de Cranenburg rond 1106 op een zandplaat langs de Rotte. Waarschijnlijk betrof het een leengoed van graaf Floris II, die het kasteel beschouwde als een belangrijk strategisch bolwerk. Dankzij de ligging langs de Rotte kon het kasteel de scheepvaart controleren. Het kasteel vererfde naar Filips I van Wassenaer en in de 13e eeuw naar Bartholomeus II van Wassenaer. Deze laatste zou zich ook naar het kasteel gaan noemen. In 1536 kreeg Jacob Boem toestemming van de Hoge Heemraden om een brug en een poort aan het kasteel toe te voegen. Cranenburg raakte midden 16e eeuw in verval en was in 1573 een ruïne. Mogelijk speelde de Tachtigjarige Oorlog hierin een rol en is het slot met geweld verwoest. De stad Rotterdam kocht in 1582 de ruïne aan. Het veengebied rondom het kasteel werd hierna afgegraven en de puinresten van het slot zijn elders hergebruikt. In 2000 is op de vermoedelijke kasteellocatie een archeologische waarneming gedaan, maar het is niet waarschijnlijk dat het om restanten van het kasteel ging.