place

Broekmolen (Terschuren)

Molen in HeerlenVoormalige korenmolenVoormalige moutmolenVoormalige watermolen in Limburg (Nederland)
Heerlen Broekmolen 4
Heerlen Broekmolen 4

De Broekmolen of Drakenmolen is een voormalige watermolen in Terschuren ten westen van Hoensbroek in het westen van de gemeente Heerlen. De molen stond op de Caumerbeek en stroomopwaarts op deze beek lag De Köpkesmolen. De molen stond aan het Laervoetpad op zo'n 250 meter ten westen van Kasteel Hoensbroek en ten zuidoosten ligt thans de Droomvijver.

Fragment uit het Wikipedia-artikel Broekmolen (Terschuren) (Licentie: CC BY-SA 3.0, Auteurs, Beeldmateriaal).

Broekmolen (Terschuren)
Laervoetpad, Heerlen

Geografische coördinaten (GPS) Adres Nabijgelegen plaatsen
placeToon op kaart

Wikipedia: Broekmolen (Terschuren)Lees verder op Wikipedia

Geografische coördinaten (GPS)

Breedte Lengte
N 50.916863888889 ° E 5.9133777777778 °
placeToon op kaart

Adres

Laervoetpad 8
6432 PA Heerlen, Hoensbroek
Limburg, Nederland
mapOpenen op Google Maps

Heerlen Broekmolen 4
Heerlen Broekmolen 4
Ervaringen delen

Nabijgelegen plaatsen

Brommelermolen
Brommelermolen

De Brommelermolen is een voormalige watermolen in de Nederlandse buurtschap Brommelen, provincie Limburg. Oorspronkelijk werd de molen aangedreven door het water van de Geleenbeek. Na het verwijderen van de moleninstallatie in 1965 is het resterende gebouwencomplex ingericht als woning. Vóór 1490 werd de eerste Brommelermolen gebouwd door de eigenaren van de heerlijkheid Wijnandsrade, de familie Mascherel. Deze zogenaamde banmolen werd gebruikt om graan te malen. Toen Maria Mascherel in 1531 trouwde met Willem van Bongart, kwam Wijnandsrade - met de molen - in zijn familie terecht. De familie Van Bongart verkocht in 1916 de molen aan de Heerlener Bank, die het weer doorverkocht aan de familie Bemelmans. Deze familie pachtte de molen al sinds 1879. In mei 1940 bliezen Nederlandse soldaten de brug bij de molen op, waardoor het gebouw schade opliep. De brug werd op 16 september 1944 opnieuw opgeblazen, nu door terugtrekkende Duitse troepen, en de molen raakte weer beschadigd. Ook de mijnbouw in het gebied in de eerste helft van de 20e eeuw had gevolgen voor de molen: de gebouwen liepen schade op en de watertoevoer van de Geleenbeek nam af. Hierdoor werd de molen na de Tweede Wereldoorlog nauwelijks meer gebruikt. Het Waterschap van de Geleen- en Molenbeek kocht in 1959 de molenrechten af. Na het overlijden van de eigenaar in 1961 werd het molenbedrijf opgeheven en het gebouw verkocht. In 1965 werden het waterrad en het maalwerk verwijderd. De Geleenbeek kreeg weer zijn natuurlijk verloop dankzij het dempen van de molentak.