Leenderstrijp

De Sint-Janskapel is een kapel op een heuvel in Leenderstrijp in de gemeente Heeze-Leende en in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. De kapel op de kapelberg staat ten noordwesten van de plaats aan het einde van een bomenlaantje, bereikbaar vanaf de Kapelstraat. Ten noorden van de kapel staat de Heimolen. De kapel is een rijksmonument.

De Heimolen is een half gesloten standerdmolen te Leende. De kast is gedekt met eiken schaliën. De molen heeft houten borstroeden, die 16 meter lang zijn. De molen heeft één koppel blauwe maalstenen, die een doorsnede hebben van 98 cm. Het betrof oorspronkelijk een gesloten standerdmolen die dateert van 1754 en was gebouwd op een stuifzandberg, de Molenberg geheten, nabij het huidige Molenbergviaduct, op de Molenheide. De molen, die in gebruik was als korenmolen, was een opvolger van een op 20 juni 1754 afgebrande voorganger. Oorspronkelijk stond de molen op open heideveld, maar Staatsbosbeheer legde er het Leenderbos aan. Daarbij kwam dat molenaar Piet Kerkhofs, die sedert 1926 eigenaar was, na enkele jaren bij zijn woning een motormaalderij liet inrichten. De molen raakte in verval, maar in 1934 werd ze door Staatsbosbeheer gekocht en in 1937 gerestaureerd. Nu werd het een halfgesloten standerdmolen. In 1938 werd er weer op gemalen. In 1939 werden de wieken van stroomlijnneuzen voorzien. Op 14 november 1940 werd de molen echter door een zware storm volledig vernield. Op deze plaats is tegenwoordig het molenputmonument aanwezig. De molenput werd gebruikt om met het water daaruit de molenstenen te scherpen. Bij wegaanleg en de bouw van het Molenbergviaduct werd de Molenberg afgegraven.

De Sint-Petrus'-Bandenkerk in Leende is een laat-gotische kruisbasiliek met ingebouwde toren, die na de brand van 1699, ontstaan door blikseminslag, in 1714 weer opgebouwd is. De toren is bekroond met een blaasvormige bol die in de volksmond de 'Lindse Blaos' wordt genoemd. Dit karakteristieke beeld is al van verre zichtbaar. De toren werd hersteld in 1884, 1905 en 2001. Ze heeft vier klokken, die na de roof van de klokken door de bezetter tijdens de Tweede Wereldoorlog door nieuwe werden vervangen. De toren wordt gesteund door vier overhoekse steunberen, waarvan een de functie van trappentoren heeft en wordt bekroond door een afzonderlijk spitsje. De toren is versierd door lisenen die de vlakken in spaarvelden verdelen, die afgesloten worden door natuurstenen driepasfriezen. De westingang is tijdens de restauratie van 1905 naar neogotische trant vernieuwd. Hoewel de kerk vermoedelijk gereed kwam in 1474 is het priesterkoor ouder. Dit dateert van omstreeks 1400. Het schip is een voorbeeld van Maasgotiek. Dit blijkt uit de zuilen met Maaskapitelen, wat plat tegen de schacht aangedrukte plompebladeren zijn, en uit de door kruinribben onderverdeelde kruisribgewelven. Maaskapitelen zijn zeldzaam in Noord-Brabant, doch komen in Limburg meer voor. Het interieur bevat een hardstenen doopvont uit omstreeks 1500, een 17e-eeuwse preekstoel, een 15e-eeuws triomfkruis en Moeder van Smarten, een 16e-eeuws beeld van Sint-Catharina en Sint-Barbara, en een Sint-Annabeeld uit omstreeks 1750. Het interieur is betrekkelijk kaal en vertoont ook elementen uit de neogotiek. Carl Weber en Pierre Cuypers hebben gewerkt aan diverse verbouwingen, zoals verhoging van het priesterkoor en verplaatsing van de ingang. Architect Cees Geenen ontwierp de zijkapellen die in 1939-1940 gebouwd zijn. In de kerk bevindt zich ook een geheel gerestaureerd orgel uit 1860, van de Mechelse orgelbouwer F.B. Loret, die leefde van 1808-1877. De kerk is van 1648 tot 1798 in gebruik geweest voor de protestante eredienst. Aangezien het aantal hervormden in Leende gering was, werden er ook gemeenteraadsvergaderingen in de kerk gehouden.

Het Verzetsmonument in Leende is een oorlogsmonument dat herinnert aan drie verzetsleden, afkomstig uit Leende, die op deze plaats omkwamen door een bomexplosie. Het gedenkteken bestaat uit een stenen kruis op een voetstuk met een toelichtende tekst erbij en bevindt zich in de berm van de Burg. Vogelslaan in Leende.

Leende (Brabants: Lind) is een dorp gelegen ten zuidoosten van Eindhoven in het zuidoosten van de Nederlandse provincie Noord-Brabant. Samen met Leenderstrijp heeft Leende 4.610 inwoners (stand 1 januari 2023). Leende behoorde van oudsher tot de heerlijkheid Heeze, Leende en Zesgehuchten. Bij keizerlijk decreet van 1810 werd het een zelfstandige gemeente. In 1997 fuseerde Leende met Heeze en Sterksel tot de gemeente Heeze-Leende. Leenderstrijp is een buitendorpse buurtschap behorende bij Leende met ongeveer 495 inwoners.

HC Zeewolde is een Nederlandse hockeyclub uit Zeewolde. De club werd opgericht op 21 november 1991 en speelt op Sportpark De Horst, waar ook een tennis- en voetbalvereniging zijn gevestigd. De eerste heren- en damesteams komen beide uit in de Derde klasse van de KNHB. In de zaal komen zowel het eerste heren team als het eerste dames team uit in de KNHB Eerste klasse.

Sabero is een restaurant in de Nederlandse plaats Leende (provincie Noord-Brabant). De eetgelegenheid had van 2018 tot 2022 twee Michelinsterren. In oktober 2024 is de zaak opnieuw onderscheiden met een Michelinster.

Zevenhuizen is een buurtschap in de gemeente Heeze-Leende in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. Het ligt even zuidoosten van het dorp Leende.

Boschhoven is een buurtschap in de gemeente Heeze-Leende in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. Het ligt even ten noordwesten van het dorp Leende.

Ecoduct Leenderbos is een ecoduct over de Nederlandse provinciale weg 396 tussen Valkenswaard en Leende. Het ecoduct verbindt het natuurgebied Valkenhorst aan de noordzijde van de provinciale weg met het Leenderbos aan de zuidzijde. De opdracht voor de bouw is afkomstig van de provincie Noord-Brabant gebouwd en het geheel is op 8 januari 2014 geopend. Het ecoduct maakt deel uit van het programma om de natuurgebieden in noordoost Noord-Brabant met elkaar te verbinden. Naast ecoduct Leenderbos zijn ook ecoduct Maashorst, ecoduct Groote Heide en ecoduct Herperduin met dit programma gerealiseerd, wat tezamen 9,9 miljoen euro heeft gekost. De naam voor de ecoduct is afkomstig van het bosgebied Leenderbos.

De Groote Heide was tot ca. 1900 een groot heidegebied dat zich uitstrekte tussen Heeze, Geldrop, Eindhoven, Valkenswaard en de Achelse Kluis. Het gebied was ongeveer 5000 hectare groot en werd begrensd door Tongelreep en Strijper Aa. In het gebied waren wel wat kleine ontginningen te vinden, de zogenaamde kampjes, geïsoleerde, door houtwallen omgeven akkertjes. Overblijfselen hiervan vindt men in het noordoosten van het later ontstane Leenderbos. Ook werd de heide gebruikt voor de valkenvangst, een belangrijke broodwinning voor de inwoners van Valkenswaard en omgeving. Hiertoe waren vangplaatsen met een zogenaamde tobhut ingericht. Vooral in het begin van de 20e eeuw vonden er grootschalige ontginningen plaats, waarbij vennen werden drooggelegd en voornamelijk naaldbos aangeplant. Bos werd aangeplant in een gebied dat toebehoorde aan de familie Van Tuyll van Serooskerken, kasteelheren van Heeze. Het Groot Huisven werd drooggelegd en omgezet in weidegrond. In de jaren 1930 werd het Leenderbos aangelegd, waarbij een groot deel van het heidegebied met naaldhout werd beplant. Toen in 1940 de Tweede Wereldoorlog uitbrak werden deze werkzaamheden gestaakt. Versnippering van de Groote Heide vond verder plaats door de aanleg van autosnelwegen, met name de A2 en de A67 (1963-1973), met het knooppunt Leenderheide (1963). Deze wegen en knooppunten werden later nog verbreed. De Groote Heide is verdeeld geraakt over een aantal gebieden met verschillende namen en eigenaren: Groote Heide (Achelse Kluis) is het gebied tussen het Leenderbos en de Achelse Kluis, dat door het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog nooit met bos beplant is geweest, en in bezit is van Staatsbosbeheer. Leenderheide of Groote Heide is het deel van de voormalige Groote Heide dat in bezit is van de Stichting Brabants Landschap, het is gelegen ten oosten van de A2. Groote Heide (Heeze), gebied dat vroeger in handen was van de kasteelheer van Heeze, en later deels in bezit is van Brabant Water, en deels in bezit van de gemeente Heeze-Leende. Dit gebied ligt ten oosten van de bezittingen van Brabants Landschap. Stratumse Heide, het deel van de Groote Heide tussen Stratum en de A67. De genoemde gebieden maken deel uit van Natuurgrenspark De Groote Heide dat bestaat uit het Nederlandse Natura 2000-gebied Leenderbos, Groote Heide & De Plateaux en Belgische natuurgebieden als Hageven en Beverbeekse Heide.

Leenderbos, Groote Heide & De Plateaux is een Natura 2000-gebied (classificatie:Hogere zandgronden, nummer 136) in de Nederlandse provincie Noord-Brabant. Het gebied ligt verdeeld in de gemeenten Bergeijk, Cranendonck, Eersel, Eindhoven, Geldrop-Mierlo, Heeze-Leende, Valkenswaard, Veldhoven, Waalre en heeft een totale oppervlakte van 4356 ha. Het natuurgebied ligt op een aaneengesloten zandrug tussen Eindhoven en het Belgische Achel. Het bestaat uit naaldbossen en heidevelden en wordt doorsneden door enkele beekdalen. Het is onderdeel van het Kempische landschap dat gekenmerkt wordt door hoogteverschillen die tijdens de laatste ijstijd zijn ontstaan door dekzandafzettingen. Het gebied bestaat uit de deelgebieden Leenderbos, Groote Heide, de Malpie en de Plateaux. Het sluit bovendien aan bij natuurgebieden in België. Het grensoverschrijdend geheel wordt ook aangeduid als: Natuurgrenspark De Groote Heide met Leenderbos, Groote Heide & De Plateaux en Belgische natuurgebieden als Hageven en Beverbeekse Heide.