Amsterdam Science Park

Het Centrum Wiskunde & Informatica (CWI) is een Nederlands onderzoeksinstituut voor wiskunde en informatica, gevestigd te Amsterdam. Het centrum werd op 11 februari 1946 opgericht als het Mathematisch Centrum door Johannes van der Corput, David van Dantzig, Jurjen Koksma, Hendrik Kramers, Marcel Minnaert en Jan Arnoldus Schouten. In 1983 werd de naam veranderd in Centrum voor Wiskunde en Informatica, vaak afgekort tot CWI. Tegenwoordig is de officiële naam Centrum Wiskunde & Informatica. In het Engels wordt de naam niet vertaald en wordt het centrum omschreven als national research institute for mathematics and computer science in the Netherlands. Het CWI maakt deel uit van de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO) en is gevestigd op het Amsterdam Science Park.

Het Boulderblok Universum is een bouwwerk op het terrein van het Amsterdam Science Park, Amsterdam-Oost.

De Henrietta Leavittbrug is een vaste brug in Amsterdam, Watergraafsmeer. De brug, voorheen bekend als de anonieme brug nummer 195 overspant de Ringvaart van de Watergraafsmeer ter hoogte van de scheidslijn van het tennispark van Tie-Breakers en het Flevopark, gelegen op de westoevers van het Nieuwe Diep. Ten noorden van de ringvaart ligt de Valentijnkade, ten zuiden uitsluitend een fietspad langs de ringvaart. In 1923/1924 werd hier al een houten brug neergelegd voor voetgangers en fietsers naar het toen net aangelegde sportterrein. De brug werd ontworpen door de Dienst der Publieke Werken, waarbij Piet Kramer het ontwerp zou hebben verzorgd. Aan de brug hing(-en) de kabel(s) van het GEB.De brug werd in 1973/1974 vernieuwd. De brug kreeg een op een vermoedelijke houten paalfundering een betonnen draagconstructie (landhoofden en brugpijlers).De overspanning is van houten balken met planken. Het rijdek is gesplitst in voet- en fietspad. Onder de brug kan alleen pleziervaart per kano of roeiboten plaatsvinden. De brug werd in 2016 vernoemd naar de Amerikaanse astronoom Henrietta Leavitt. De gemeente had in dat jaar een prijsvraag uitgeschreven voor naamgeving van anonieme bruggen, met de voorwaarde dat de tenaamstelling iets te maken had met de buurt waarin de brug ligt. In dit geval is dat het Amsterdam Science Park, dat ter plaatse ten zuiden van de Ringvaart gesitueerd is.

Nikhef is het Nationaal instituut voor subatomaire fysica in Nederland.

Connectable is een vorm van kunst in de openbare ruimte in Amsterdam-Oost. Het meerdelig werk is een vorm van toegepaste kunst in de vorm van (verplaatsbaar) straatmeubilair. Net als Boomstronken, een ander kunstproject op het Amsterdam Science Park moet het meubilair studenten, docenten, hoogleraren en bezoekers samenbrengen om ideeën uit te wisselen of zomaar een praatje te maken. De titel verwijst naar zowel verbinden (connect) als naar tafel (table). De ontwerper van het straatmeubilair is Natwerk van Frank de Ruwe, als kunstenaar beter bekend als Street Art Frankey. Doorgaans maakt hij kleine kunstobjecten ter verfraaiing van (in zijn ogen) saaie onderdelen van bouwwerken; deze beeldjes hebben de neiging net zo snel te verdwijnen als dat ze geplaatst zijn. De Connectables uit 2016 houden het langer vol; in 2024 werden er nog een aantal aangetroffen. De zitbanken kunnen door middel van uitsteeksels (tongen) en inkepingen als een legpuzzel aan elkaar gemonteerd worden. De fabricage was in handen van Grijzen International te Winterswijk , gespecialiseerd in straatmeubilair; zij maakte bijvoorbeeld ook Peel Plaza aan het Weesperplein, ook bestaande uit allerlei vormen zitjes.

Steps of science – 48 tiles of organised knowledge is een vorm van kunst in de openbare ruimte in Amsterdam-Oost. Het is ontworpen door Nienke Korthof (Hoorn (Noord-Holland), 1982), die later filmproducent werd. Het is een 48-delig kunstwerk bestaande uit stoeptegels, die verwerkt zijn in de trottoir(s) van het Science Park Amsterdam als straat. De straat omsluit het terrein. Ze liggen willekeurig verspreid op het terrein, maar een deel is te vinden op (voormalige) bushaltes op het terrein. Van oorsprong laten de tegels het voortschrijdend onderzoek zien, dat in de omringende gebouwen heeft plaatsgevonden dan wel plaatsvindt. Het kunstwerk werd op 10 juli 2013 onthult door Caroline Gehrels (wethouder Gemeente Amsterdam) en Thijs Reuten (bestuurder Stadsdeel Oost). In 2024 hadden niet alle stoeptegels de tand des tijds doorstaan. Het terrein en de straat zijn in continue beweging en ontwikkeling, terwijl ook weers- en verkeersinvloeden de tegels onderwerpen aan slijtage. Steps of science maakt deel uit van een ontwerpwedstrijd uit 2008. Samen met Raw paradise en Boomstronken werd het uit 350 inzendingen gekozen voor daadwerkelijke uitvoering.

Boomstronken - wortels is een vorm van kunst in de openbare ruimte in Amsterdam-Oost. Het is ontworpen door Barbara Recourt (beeldend kunstenaar) en Fons Broess (werktuigbouwkundig ingenieur, industrieel vormgever). Het meerdelige kunstwerk valt in de categorie toegepaste kunst binnen het Amsterdam Science Park. Veertig artistieke objecten in de vorm van stobbes komen uit de grond en bieden plaats aan een ieder die even wil uitrusten, wil overleggen en of collegae wil ontmoeten. De zitjes zijn spierwit uitgevoerd en voorzien van reliëfs, die moeten weergeven dat “alles in de kosmos met elkaar verbonden is”. Boomstronken - wortels maakt deel uit van een ontwerpwedstrijd uit 2008. Samen met Steps of science – 48 tiles of organised knowledge en Raw paradise werd het uit 350 inzendingen gekozen voor daadwerkelijke uitvoering. Het idee om boomstronken als kunstvoorwerp te gebruiken is niet nieuw. Marinus Boezem ontwierp in 1987 zijn Kathedraal van stobbes voor Apeldoorn. West 8 ontwierp rond 1998 voor het Carrascoplein een aantal stobbes, waarop je niet kon zitten; ze waren van cortenstaal, dat roest afgeeft. Ze vonden hun plek later in het Amsterdamse Bos.

Het Amsterdam University College (AUC) is een openbaar liberal arts college, gevestigd aan de rand van het Amsterdam Science Park in het oostelijk deel van Amsterdam (Watergraafsmeer). Er staan ongeveer 900 studenten ingeschreven uit meer dan 60 landen, waaronder Nederland. Al het onderwijs wordt gegeven in het Engels. Het college werd gesticht in 2009 als een gezamenlijk initiatief van de Vrije Universiteit Amsterdam en de Universiteit van Amsterdam en heeft een zwaartepunt in de bètawetenschappen. Hoewel het AUC zijn eigen campus heeft, kunnen de studenten ook faciliteiten gebruiken van de beide moederuniversiteiten. Het college is er één in een recente reeks van universiteitscolleges in Nederland, waarmee in dit land liberal arts-opleidingen naar Amerikaans model zijn geïntroduceerd. Deze term verwijst naar bredere academische curricula, die minder strikt vakmatig, beroepsmatig of technisch georiënteerd zijn. Het AUC biedt een driejarige bachelor Liberal Arts and Sciences, een studieprogramma in de sociale wetenschappen, de geesteswetenschappen of de exacte wetenschappen. De studenten krijgen hiermee een brede academische oriëntatie, die als basis dient voor verdere specialisatie. Tijdens de opleiding kunnen zij zelf accenten aanbrengen en ten dele hun eigen studieprogramma samenstellen. Het AUC legt verder de nadruk op de 'academische kern', een ondersteunend deelprogramma, dat een groot deel van het curriculum uitmaakt.

De Carolina MacGillavrylaan is een straat in Amsterdam-Oost.

Het Gedenkteken W.A. Froger is een gedenkteken ter ere van ingenieur Willem Anthonie Froger, een van de mannen achter de aanleg van het Noordzeekanaal. Froger was erbij betrokken toen hij nog beroepsmilitair was bij de genie. Hij overleed als zelfstandig architect 1883, waarbij men dan een herinneringsteken zou verwachten voor zijn bijdrage aan het kanaal. Dat zou er echter niet komen. In 1951 stond gemeente Amsterdam stil bij het 75-jarig bestaan van het kanaal en zou hem dan vernoemen in een weg langs Zijkanaal F (van het Noordzeekanaal) in het Westelijk Havengebied. Het gedenkteken van ongeveer 8000 gulden kwam te staan in een plantsoentje langs de Nieuwe Hemweg, Spaarndammerdijk. Het werd een eenvoudig gedenkteken bestaande uit gestapelde natuursteenblokken. Er zou volgens het Algemeen Handelsblad van 14 mei 1952 een bronzen plaquette (het werd een stenen) aan opgehangen worden met de tekst: Ter nagedachtenis aan Willem Anthonie Froger (1812-1883), die Amsterdam een nieuwe weg naar de zee bracht. Na plaatsing begon het in verband met de (her-)ontwikkeling van het havengebied aan een zwervend bestaan. In 1955 stond het op genoemde plek; het zou later (jaren negentig) op de Oostelijke Handelskade komen. Men wist niet goed wat men er mee aan moest, zodat het uiteindelijk op een werkwerf terecht kwam in het Flevopark. Daar was het zijn leven ook niet zeker, want die werkplaats sloot. Toen dat wegtrok zette de gemeente het gedenkteken weer overeind; het staat in 2025 in de zuidoosthoek van dat park, geheel omsloten door onkruid en bomen. De plaquette is dan verschoven van het midden naar de sokkel. De W.A. Frogerweg bestaat dan al jaren niet meer; in 2017 kreeg Amsterdam wel de Frogerstraat, in Amsterdam Nieuw-West aan de andere kant van de stad.

De Kruislaancompartimentering is een waterkering binnen de Amsterdamse wijk Watergraafsmeer.

Raw paradise is een vorm van kunst in de openbare ruimte in Amsterdam-Oost. Het is een lichtinstallatie ontworpen door Nicky Zwaan aangebracht in de Kruislaanspoorbrug. In 2008 werd er een ontwerpwedstrijd voor kunstenaars uitgeschreven, waarop 350 inzendingen volgden. Uit die talloze inzendingen werden slechts drie werken gerealiseerd, Steps of science – 48 tiles of organised knowledge in de vorm van stoeptegels, Boomstronken in de vorm van metalen stobbes en Raw paradise. Zwaan maakte voor de spoortunnel een interactieve lichtinstallatie die naargelang er voorbijgangers zijn diezelfde voorbijgangers begeleid naar het licht aan het eind van de tunnel. Het kunstwerk werd in 2013 onthuld door wethouder Carolien Gehrels en Thijs Reuten van het stadsdeelbestuur. Het tunnelcomplex is tevens voorzien van uitgebreid abstract en figuratief tegelwerk. Van dezelfde kunstenaar is werk te zien in Station Bijlmer ArenA. In de enorme glaspartij van het spoorstation werd een aantal afwijkende segmenten geplaatst