C.A.P. Ivensbank

Het Hunnerpark (voorheen Hunerpark) is een park in de wijk Hunnerberg aan de rand van het stadscentrum van de Nederlandse stad Nijmegen.

De Belvédère is een voormalige wacht- of uitkijktoren in de Nederlandse stad Nijmegen, aan de oostzijde van het Valkhof in het Hunnerpark. Belvédère is goed zichtbaar vanaf de Waalbrug richting Nijmegen. Het is een rijksmonument met nummer 31140.

Het standbeeld van Petrus Canisius is een gedenkteken in de Nederlandse stad Nijmegen.

Het Keizer Traianusplein (kortweg Traianusplein genoemd) is een plein en verkeersknooppunt aan de rand van het stadscentrum van Nijmegen. Van 1885 tot 1956 stond het bekend als het Keizer Lodewijkplein.

Valkhof Museum (voorheen Museum het Valkhof) is een museum aan het Kelfkensbos in de Nederlandse stad Nijmegen. Vanwege verbouwing is het museum gesloten van 1 oktober 2022 tot zomer 2026. Vanaf 1 maart 2023 is er een tijdelijke expositieruimte gevestigd aan het Keizer Karelplein. Het museum besteedt met name veel aandacht aan de limes, de noordgrens van het Romeinse Rijk waarvan het Nederlandse deel in 2021 is geregistreerd als UNESCO werelderfgoed. De omgeving rond het was een belangrijke nederzetting van de Romeinen.

De Voerweg is een weg in de wijk Benedenstad van de Nederlandse stad Nijmegen.

Noviomagus (ook wel genoemd Godenpijler) is een kunstwerk in Nijmegen van Ram Katzir en Rutger Fuchs. Het is een zonnewijzer, waarvan het onderste deel een replica is van de Godenpijler, een vondst uit de Romeinse tijd. Noviomagus (Latijn/Keltisch voor "nieuwe markt") was de naam van een aantal steden binnen het Romeinse Rijk, waarvan naar men aanneemt Romeins Nijmegen er een was (zie verder Ulpia Noviomagus Batavorum). In 1980 werd bij opgravingen aan het Kelfkensbos een deel van de Godenpijler gevonden, twee blokken die deel hebben uitgemaakt van een oude Romeinse zuil. Later werd hier het Museum Het Valkhof gebouwd dat in 1999 werd geopend. De Godenpijler heeft een centrale plek gekregen in dit museum. Het kunstwerk is gemaakt in opdracht van de gemeente Nijmegen in het kader van het (veronderstelde) 2000-jarig bestaan van de stad, dat werd gevierd in 2005. Het werk van Katzir en Fuchs is geplaatst op het voetgangersplein voor het museum, ongeveer op de plek waar de Godenpijler was gevonden en werd daar in december 2005 onthuld. De zonnewijzer Noviomagus wordt gevormd door een 10 meter hoge schuin opgestelde obelisk (vierkante naald) van zwart graniet (Impala). De basis is een bronzen replica van de godenpijler, met voorstellingen van Romeinse goden. Op de stenen naald zijn citaten over de stad Nijmegen gegraveerd. Boven op de naald is een bronzen schildpad aangebracht. In de bestrating zijn rond de zuil bronzen bakstenen aangebracht, om de tijd af te lezen met de schaduw van de naald (de gnomon van de zonnewijzer). In 2024 is de pijler in verband met renovatie van het Kelkensbos verwijderd, maar deze zal later op een andere plek op het plein teruggeplaatst worden.

De Dag van het Levenslied is een jaarlijks muziekfestival in de Nederlandse stad Nijmegen dat sinds 1983 georganiseerd wordt en tot 1995 plaatsvond op bevrijdingsdag, sindsdien op Moederdag. Smartlappen en het Nederlandse levenslied zijn de hoofdgenres van het gratis festival. De aanzet werd in 1982 gegeven met de opening van het Steigertheater aan de Fortstraat in Nijmegen. Hier werd de Dag van het Levenslied in 1983 als activiteit geïntroduceerd. De eerste editie vond plaats in het theatercafé en hierna werd tot 1990 de theaterzaal gebruikt en ook een podium buiten het theater. Sinds 1991 wordt de Dag van het Levenslied op het Valkhof gehouden. Tot en met 1995 was de vaste datum 5 mei aangezien bevrijdingsdag tot en met dat jaar een vaste vrije dag was. Dit werd veranderd naar eens in de vijf jaar een vrije dag en het festival verhuisde daarom naar Moederdag, de tweede zondag in mei. Naast bekende artiesten treden er ook veel minder bekende artiesten op en tevens zijn er meerdere voorrondes voor een optreden op de Dag van het Levenslied. Vanaf 2026 wordt de Dag van het Levenslied gehouden in het Goffertpark.

Het Valkhof is tegenwoordig een bekend park in Nijmegen in de Nederlandse provincie Gelderland. Het is gelegen aan de rand van het stadscentrum op een kleine heuvel. Het huidige park werd begin 19e eeuw aangelegd en is in de loop van die eeuw verder vormgegeven. De plek zelf kende echter al menselijke bewoning in de oudheid, in ieder geval zeker vanaf de Romeinse tijd.

De Valkhofburcht in de Nederlandse stad Nijmegen was een middeleeuwse burcht die was gelegen op de Valkhofheuvel aan de zuidoever van de Waal. Het was een groot complex met zware muren, een ringmuur, veel zalen en een zeer markante donjon. De burcht was eeuwenlang vooral een adellijke residentie, en speelde daarnaast een zekere rol als verdedigingswerk voor de stad. Wanneer de bouw precies begon, is niet duidelijk, noch is bekend of de bouw in relatief korte tijd gebeurde of verdeeld over meerdere fasen plaatsvond. Omstreeks 1155 moet de toen nieuw aangetreden Rooms-Duitse keizer Frederik Barbarossa opdracht hebben gegeven voor de bouw dan wel herbouw; hiervan getuigt de bewaard gebleven gedenktekst. Rond het begin van de dertiende eeuw moet de burcht helemaal af zijn geweest. Historici gaan er meestal van uit dat het een herbouwing was van de drie eeuwen oudere palts van Karel de Grote op dezelfde plek, die in 1047 was verwoest tijdens de opstand onder hertog Godfried II van Lotharingen tegen keizer Hendrik III. Gedurende de eerste paar eeuwen daarna vervulde de burcht een belangrijke functie als keizerlijk en koninklijk verblijf. Ook werden er in die tijd veel bestuurlijke kwesties afgehandeld. Barbarossa zelf moet er zeker viermaal hebben verbleven. De burcht stond in eerste instantie los van de eigenlijke stad en is later binnen de stadsmuren komen te liggen. In de loop van de zestiende eeuw nam het belang ervan als bestuurlijk centrum steeds meer af. Vanaf die tijd verbleven er eerst overwegend nog graven, hertogen en stadhouders. De burcht werd in deze tijd eigendom van de Staten van Gelre. Gaandeweg verloor het bouwwerk steeds meer aan betekenis en belang en ging de bouwkundige staat ervan verder achteruit. Na het beleg van 1794 is de burcht bijna helemaal afgebroken. Twee restanten zijn tot op heden behouden: de Sint-Nicolaaskapel en een deel van de Sint-Maartenskapel. Deze bouwwerken hebben tegenwoordig de status van rijksmonument. Op de plek van de burcht is aan het begin van de negentiende eeuw het Valkhofpark aangelegd, destijds een van de eerste Nederlandse stadsparken. Bezoekers kunnen hier heden ten dage onder meer de twee voornoemde kapellen bezichtigen.

Het Jan van Hoofmonument is een monument in Nijmegen ter herinnering aan verzetsstrijder Jan van Hoof en het Nijmeegs verzet in het algemeen. Het wordt ook wel Verzetsmonument of De vaandeldrager genoemd.

De Barbarossa-ruïne zijn de overblijfselen van een middeleeuwse kapel aan het Valkhof in de Nederlandse stad Nijmegen. De kapel maakte deel uit van de 12e-eeuwse Valkhofburcht, die aan het eind van de 18e eeuw bijna helemaal is gesloopt. De kapel zelf wordt ook vaak Sint-Maartenskapel genoemd; ze was gewijd aan de heilige Martinus van Tours, beter bekend als Sint-Maarten. De ruïne is tegenwoordig een rijksmonument, samen met de Sint-Nicolaaskapel en het Valkhofpark.