Annastraat (Geleen)

Het Mauritsstadion was een Nederlands voetbalstadion in de voormalige Limburgse gemeente Geleen. In het stadion, gelegen in de wijk Lutterade, werd achtereenvolgens gespeeld door de voetbalvereniging Maurits, de Geleense profclub Fortuna '54 en de latere fusieclub Fortuna SC, tegenwoordig bekend als Fortuna Sittard. Het Mauritsstadion werd kort na de Tweede Wereldoorlog gebouwd voor de bedrijfsclub van de Staatsmijn Maurits. Op 10 september 1947 werd de eerste steen gelegd. De bouwkosten waren relatief laag, mede dankzij de medewerking van werknemers van de Staatsmijn Maurits en de leden van de club. Ook werd gebruikgemaakt van oud bouwmateriaal, onder andere afkomstig van het oude voetbalterrein van V.V. Maurits aan de Ringovenstraat. Op 14 augustus 1949 werd de opening verricht door Hans Hopster, de vicevoorzitter van de KNVB. Hierna speelden Maurits en het Belgische RFC Liégeois de openingswedstrijd. De club werd in 1950 afdelingskampioen, waardoor zij met vijf andere afdelingskampioenen mocht deelnemen aan de competitie om het landskampioenschap van Nederland. SV Maurits eindigde hierin als derde; landskampioen in dat jaar werd SV Limburgia, de club van Staatsmijn Hendrik uit Brunssum, de afdelingskampioen van de andere zuidelijke afdeling. SV Maurits degradeerde in 1954 echter uit de Eerste klasse. Maurits kwam vervolgens tot een overeenkomst met het door de Geleense bouwondernemer Egidius Joosten opgerichte Fortuna '54 voor het gezamenlijke gebruik van het Mauritsstadion. Omdat Fortuna '54 uitkwam in de door de KNVB niet erkende nieuw opgerichte profcompetitie van de NBVB, werden, als straf voor deze samenwerking, alle elftallen van Maurits uit de competitie genomen. Nadat de KNVB en de NBVB in november 1954 overeenkwamen om samen één landelijke profcompetitie te gaan organiseren, trad Fortuna '54 toe tot deze competitie en kreeg S.V. Maurits haar licentie terug en kwam voortaan uit in de hoogste afdeling van het amateurvoetbal. In 1957 werd Maurits landskampioen. Desondanks ging de club in 1958 op in Fortuna '54 en het stadion werd in de volksmond omgedoopt in Fortunastadion. In 1959 werd het stadion voorzien van een lichtinstallatie, op dat moment de modernste van Nederland en die kon wedijveren met de lichtinstallatie van het Bernabeustadion van Real Madrid CF. Op 5 mei 1959 werd de lichtinstallatie in gebruik genomen bij een wedstrijd tussen Fortuna '54 en het Braziliaanse Botafogo. Inmiddels was de capaciteit van het stadion uitgebreid van circa 21.000 toeschouwers bij de opening in 1949 naar 27.000. Bij competitiewedstrijden, maar ook bij de vele vriendschappelijke wedstrijden die Fortuna '54 tegen gerenommeerde buitenlandse tegenstanders speelde, stroomde het stadion regelmatig vol. Fortuna'54 speelde aanvankelijk mee in de top van de Nederlandse Eredivisie en eindigde tussen 1956 en 1959 op respectievelijk een tweede, vierde en derde plaats. In die tijd speelden veel bekende internationals voor Fortuna in het stadion (Frans de Munck, Cor van der Hart, Jan Notermans, Coy Koopal, Jan Lauers, Bram Appel, Faas Wilkes, Spitz Kohn, Bart Carlier). In de loop van de jaren zestig werden de sportieve resultaten echter steeds minder, mede doordat het bouwbedrijf van Joosten in problemen kwam en er zodoende minder topspelers konden worden aangetrokken. In 1968 leidde dit tot de degradatie van de club. Echter na een fusie met het eveneens gedegradeerde RKSV Sittardia mocht de nieuw gevormde club Fortuna SC (Fortuna Sittardia Combinatie) toch in de Eredivisie blijven spelen. De thuisduels werden de eerste jaren afwisselend in het Mauritsstadion in Geleen en het destijds nieuwe stadion De Baandert in Sittard gespeeld. De kampioenswedstrijd van het seizoen 1966/67 werd op 30 april 1967 gespeeld in het Mauritsstadion. Het was dat jaar de wedstrijd Fortuna '54 - AFC Ajax, waarbij de Amsterdammers met een 2-3 overwinning het kampioenschap hebben veiliggesteld. De toeschouwersaantallen in het Mauritsstadion waren echter sterk afgenomen en in maart 1970 werd besloten dat Fortuna SC vanaf het nieuwe seizoen enkel nog in De Baandert zou spelen. De laatste wedstrijd in het stadion, op zaterdag 16 mei 1970 tegen HVC, werd gespeeld voor slechts 750 toeschouwers. Hierna kwam het stadion zonder vaste bespeler te zitten en viel ten prooi aan vandalisme. In 1971 ging de hoofdtribune door een brand verloren. In 1981 werd het Mauritsstadion gesloopt om plaats te maken voor woningen (eerste steen 1990) en een park, het Fortunapark. Stenen van het stadion zijn verwerkt in trappen en verhogingen in het park. De oude lichtmasten zijn vanaf 1981 tot de sloop in 2000 jaren gebruikt door SV Limburgia op het sportterrein aan de Venweg te Brunssum. Aan de Henri Hermanslaan, op de plek waar vroeger de toegangspoort van het Maurits stadion was, staat tegenwoordig een monument met onder andere de eerste steen van het oude stadion en de namen van alle bekende voetballers van zowel S.V. Maurits als Fortuna '54.

De Heilig Hart van Jezuskerk (ook: Paterskerk) is een voormalig rooms-katholiek kerkgebouw aan Rijksweg-Noord 33 te Geleen.

Het Drossaerdhuis, ook wel Huis Corten of Cortenhuis genoemd, is gelegen aan de Geenstraat in de Geleense wijk Lutterade, een wijk van de gemeente Sittard-Geleen.

De Kruiskapel is een kapel in Geleen in de Nederlands Zuid-Limburgse gemeente Sittard-Geleen. De kapel staat in Oud-Geleen op een pleintje in de Norbertijnenstraat waarop de Carmelietenstraat uitkomt. Op ongeveer 450 meter naar het zuiden staat de Kruiskapel aan de Hendriklaan. De kapel is gewijd aan het kruis.

De Nieuw-Apostolische kerk is een Nieuw-Apostolisch kerkgebouw, gelegen aan de Henri Hermanslaan 33 te Geleen. Het betreft een achthoekige kerkzaal, voorzien van een tentdak, en gebouwd in 1975. Aan het achthoekige gebouw is een vleugel gebouwd waarin zich nevenruimten bevinden.

De Markt (lokale uitspraak: Mert) is een plein in het centrum van Geleen. Op het plein, waaraan meerdere gemeentelijke monumenten zijn gelegen, vindt elke zaterdag de wekelijkse groenten- en warenmarkt plaats.

De Kruiskerk was een Hervormd kerkgebouw te Geleen, gelegen aan Parklaan 25.

De Raadhuisstraat (lokale uitspraak: Raodhoessjtraot) is een winkelstraat in de binnenstad van de Nederlandse stad Geleen deel uitmakend van de gemeente Sittard-Geleen. Deze straat loopt vanaf de Rijksweg Centrum naar de Markt. De straat heeft twee zijstraten, gerekend vanaf de Markt beiden halverwege de straat, te weten de Agnes Printhagenstraat die naar het zuiden loopt, en de winkelstraat Salmstraat die naar het noorden loopt. De Raadhuisstraat is circa 250 meter lang.

Het Wilhelminamonument is een aan koningin Wilhelmina gewijd monument op de Markt in Geleen. Het monument werd in 1958 onthuld door haar dochter koningin Juliana. Het monument is vervaardigd door de Limburgse beeldhouwer Peter Roovers. Het werd oorspronkelijk geplaatst op de Nieuwe Markt met het gezicht gericht op het stadhuis op de Oude Markt. In 1972 werd het verplaatst naar de andere zijde van de Nieuwe Markt en in 1992 werd het nogmaals verplaatst, nu naar de huidige plek voor het voormalige stadhuis. In 1958 was dit beeld het eerste Wilhelminamonument in Nederland. De plannen voor het beeld ontstonden rond de viering van het vierde eeuwfeest van de Heerlijkheid Geleen. Het feestcomité dat belast was met de organisatie van de feestelijkheden, leek het passend om bij de gelegenheid van dit grote jubileum een beeld aan te bieden aan de stad. Weliswaar had het Oranjehuis niets met de Heerlijkheid Geleen uit te staan gehad, maar het comité wilde op deze wijze herdenken dat Geleen onder de regering van Wilhelmina was uitgegroeid van overwegend agrarische gemeente tot het industriële en culturele centrum van de Westelijke Mijnstreek. De kennelijke Oranjegezindheid van Geleens burgemeester mr. dr. J.P.D. van Banning zal ook een rol hebben gespeeld bij de keuze van het onderwerp. Toen men in 1957 het vierhonderdjarig bestaan vierde, was het beeld evenwel nog niet klaar. Niet lang na de viering evenwel maakte de hoofdarchivaris van het Rijksarchief in Maastricht bekend dat de stichting van de Heerlijkheid Geleen niet in 1557 maar in 1558 moest worden gedateerd. Aldus van de nood een deugd makend, besloot men het jubileum in 1958 opnieuw te vieren. Nu kon het Monument op 16 juni 1958 worden onthuld door koningin Juliana. Het monument - gemaakt uit brons - toont de vorstin op een 5 meter hoge sokkel, gezeten op een troon en geflankeerd door een landbouwer met zeis en een mijnwerker met lamp. De troon is hoger geplaatst dan de twee mansfiguren. Dit geheel werd geplaatst in een bassin met fontein.

Het voormalige raadhuis van Geleen is gelegen aan Markt 1. Het werd gebouwd in 1922 en stond vervolgens enkele jaren verloren in het veld, in afwachting van de spoedige uitbreidingen ten gevolge van de aanleg van de Staatsmijn Maurits. Het gebouw werd ontworpen door Jos Cuypers en Pierre Cuypers jr.. Kenmerkend is de voorgevel met middenrisaliet en overdekt bordes boven de ingangspartij. Het streng symmetrisch gebouw wordt gedekt door een schilddak met dakruitertje dat een carillon bevat uit 1929. In 1978 werd een achteraanbouw toegevoegd. Vóór het stadhuis bevindt zich het Wilhelminamonument van 1958, ontworpen door P. Roovers. Het stelt de voormalige koningin Wilhelmina voor, geflankeerd door een mijnwerker en een landbouwer. In 2001 fuseerde Geleen met Sittard tot de gemeente Sittard-Geleen. Het raadhuis verloor hierdoor zijn eigenlijke functie, maar wordt nog wel als zogeheten "stadswinkel" gebruikt en heeft een loketfunctie. Het raadhuis is geklasseerd als gemeentelijk monument.

Station Geleen-Lutterade is een van de drie spoorwegstations in de gemeente Sittard-Geleen en is gelegen aan de spoorlijn Maastricht - Sittard in de wijk Lutterade. Oorspronkelijk heette het station Geleen, maar dit werd later, toen in Geleen-Oost een tweede station in gebruik kwam aan de lijn Sittard-Heerlen, veranderd in Lutterade. In 1954 kreeg het station de naam Geleen-Lutterade. Het eerste stationsgebouw stamt uit 1890 en was grotendeels als woonhuis ingericht. In 1931 werd dit gebouw vervangen door enkele nieuwe gebouwtjes met een overkapping op het perron waardoor een eilandstation ontstond. In 1976 werden de perrongebouwen vervangen door een nieuw gebouw van het standaardtype sextant. Dit gebouwtje is in 2006 gesloopt. Op het station zijn kaartautomaten, fietskluizen en een onbewaakte fietsenstalling aanwezig, direct naast het station bevindt zich een parkeerplaats voor auto’s. Vanuit het station is als verbinding met het centrum van Geleen een oversteek voor voetgangers en fietsers gerealiseerd over de naast het spoor gelegen Westelijke Randweg. Autoverkeer bereikt Geleen-Centrum via de Julianatunnel. In oktober 2011 is een onderzoek gestart naar een verandering van naam voor het station. De nieuwe naam zou Campus Chemelot worden.

Glanerbrook is een sportcentrum in het tegen het centrum van Geleen gelegen Burgemeester Damenpark. Het neemt het park grotendeels in beslag en omvat een fitnesscentrum, twee sportzalen, een subtropisch zwembad, buitenzwembaden, horeca, een hal met 30×60-meterijshockeybaan, een onoverdekte 500 meter lange wielerbaan en in de winter een onoverdekte 400 meter lange schaatsbaan die binnen de wielerbaan ligt.