Rijksarchief te Namen

De Pont du Luxembourg (brug van Luxemburg) is een dubbele spoorbrug over de Maas in Jambes, een deelgemeente van Namen. Over de westelijke brug loopt spoorlijn 154 naar Dinant en Givet, over de oostelijke brug loopt spoorlijn 162 naar Aarlen en Luxemburg. Elk viaduct bestaat uit drie overspanningen op twee betonnen pijlers in de Maas. Het viaduct mag niet verward worden met de brug van Jambes, een stenen boogbrug over de Maas, gebouwd in de 16e eeuw. Bij de vernieuwing van de brug in 2012 werd één overspanning met uitzonderlijk vervoer naar Schaarbeek gebracht, waar deze wordt gebruikt in het museum Train World naast het station van Schaarbeek.

De Samber (Frans: Sambre) is de grootste en belangrijkste zijrivier van de Maas. Ze ontspringt op Frans grondgebied in de omgeving van Le Nouvion-en-Thiérache (departement Aisne) in de cultureel-historische regio Picardië. Het traject op Franse bodem bedraagt 88 km. De grootste Franse stad aan de rivier is Maubeuge (Noorderdepartement). Jeumont en Erquelinnes zijn de (aaneengegroeide) grensgemeenten waar de Samber passeert en via Charleroi naar Namen stroomt waar ze in de Maas vloeit. Van de 193 km liggen er 105 op Waals grondgebied. De Samber, zelf over bijna de ganse lengte gekanaliseerd met tal van sluizen, wordt door kanalen verbonden met de Oise (Samber-Oisekanaal) en met Brussel (Kanaal Charleroi-Brussel, dat naar het noorden wordt voortgezet tot de Schelde). De kanalisatie van de Samber, uitgevoerd tussen 1825 en 1839 maakte in de 19e eeuw van het Henegouwse stadje Thuin een belangrijk binnenvaartcentrum. Langs het nog bochtige deel van de rivier loopt een jaagpad.

Station Faubourg-Saint-Nicolas is een voormalig spoorwegstation langs spoorlijn 125 (Namen - Luik) in de stad Namen. Het werd in 1965 gesloten voor het reizigersverkeer.

Het departement Samber en Maas (Frans: Département de Sambre-et-Meuse) was een Frans departement in de Nederlanden, genoemd naar de samenvloeiing van de Samber en de Maas in Namen, de hoofdstad van het departement. Het departement werd opgericht in 1795 bij de annexatie van de Zuidelijke Nederlanden en de Westelijke Rijnoever. Het werd gevormd met het grootste deel van het graafschap Namen en stukjes van het prinsbisdom Luik, het hertogdom Luxemburg en het hertogdom Brabant. Na de nederlaag van Napoleon in 1814 ging het departement over in de Nederlandse provincie Namen, waaraan ook het arrondissement Philippeville met Philippeville, Mariembourg en omgeving werden toegevoegd, eerder behorend tot het nu nog bestaande departement Ardennen. Het oostelijke deel rond Durbuy, Marche-en-Famenne en la Roche ging terug naar het nieuwe groothertogdom Luxemburg (later de Belgische provincie Luxemburg). Het departement was ingedeeld in de volgende arrondissementen en kantons: arrondissement Namen, kantons: Andenne, Dhuy (Eghezée), Fosses-la-Ville, Gembloers en Namen. arrondissement Dinant, kantons: Beauraing, Ciney, Dinant, Florennes en Walcourt. arrondissement Marche-en-Famenne, kantons: Durbuy, Erezée, Havelange, La Roche-en-Ardenne, Marche-en-Famenne en Rochefort. Saint-Hubert (thans geen arrondissement meer), kantons: Gedinne, Nassogne, Saint-Hubert en Wellin.

Het Belfort van Namen, ook Tour Saint-Jacques (Sint-Jacobstoren) genoemd is het historisch belfort in de Belgische stad Namen. De toren werd rond 1388 gebouwd als een onderdeel van de stadswal en werd het belfort van de stad in 1746, nadat de toren van de collegiale Saint-Pierre-au-Château, die eerder als belfort diende, was afgebrand. Hij is een van de 56 belforten in België en Frankrijk die door de UNESCO erkend zijn als werelderfgoed.

De Halle al'Chair in de Belgische stad Namen was het gildehuis van de slagers uit de Nieuwe Tijd. Het gebouw is eigendom van de stad en herbergt anno 2025 een deel van de collectie van het archeologisch museum: Musée Archéologique de Namur en wordt na restauratie het toeristisch infokantoor van de stad.

Het Hospice Saint-Gilles is een bouwwerk in de Belgische de stad Namen, aan de voet van de Citadel van Namen. Het is sinds 1998 de zetel van het Waals Parlement. Aan de andere oever van de Maas bevindt zich het Elysette, de zetel van de Waalse Regering. Het gebouw is gelegen aan de linkeroever van de Maas, vlak voor de samenvloeiing gevormd door de monding van de Samber in de eerste. Het gebouw huisvestte sinds de bouw in de 13e eeuw een ziekenhuis gepatroneerd door de Graven van Namen. In de renaissancetijd werd het grondig herbouwd. Doorheen de geschiedenis kreeg het de namen 'Grand Hospital', 'Hostellerie de Namur', 'Hôpital Notre-Dame' en het 'Ziekenhuis Sint-Gillis' (of 'Hospice Saint-Gilles'). Het bleef een ziekenhuis tot 1965 waarna het in verval raakte. Nadat het in 1985 was overgenomen door het Waals Gewest werd het tot 1990 grondig onderzocht en geïnventariseerd door archeologen en vervolgens grondig gerenoveerd. Het Hospice Saint-Giles is sinds 15 januari 1936 erkend als monument van onroerend erfgoed.

Het Waals Parlement, dat zichzelf het Parlement van Wallonië noemt, is de volksvertegenwoordiging van het Waals Gewest (waaronder ook het grondgebied van de Duitstalige Gemeenschap valt). Het parlement is gevestigd in het oude Hospice Saint-Gilles in de stad Namen. Vroeger stond de assemblee bekend als Waalse Gewestraad.

Het Elysette is de zetel van de Waalse regering. Het gebouw staat in de Waalse hoofdstad Namen. De bijnaam Élysette dateert uit de ambtsperiode van Guy Spitaels, die goede banden onderhield met de Franse regering, die in het Élysée in Parijs zetelt. Het gebouw herbergt de kantoren van de Waalse minister-president. Het is gelegen op de rechteroever van de rivier de Maas in de voormalige gemeente Jambes, tegenwoordig een deel van de stad Namen. Het gebouw geeft uitzicht op het Hospice Saint-Gilles, zetel van het Waals Parlement, dat op de linkeroever van de Maas gelegen is, in de wijk Le Grognon, aan het punt waar de Maas en de Samber samenvloeien.

TreM.a of het Musée provincial des Arts anciens du Namurois (Nederlands: Provinciaal museum van de oude kunst uit de streek van Namen) is een museum in de Belgische stad Namen. Het is gevestigd in het Hôtel de Gaiffier d'Hestroy de Tamison, een patriciërswoning uit het tweede kwartaal van de 18e eeuw. Paule d'Haese schonk het gebouw in 1950 aan de Provincie Namen indien men het zou inrichten als museum. Naast de kerkschat van Oignies (13e eeuw) is hier ook sedert 1964 een collectie te zien van de Société archéologique de Namur. Het museum bezit een aantal kunststukken uit de middeleeuwen en de renaissance waaronder schenkingen van de Koning Boudewijnstichting. Schilderijen van Herri met de Bles; ook dinanderieën en voorwerpen uit messing uit Dinant zijn er tentoongesteld. Daarnaast zijn er beeldhouwwerken met religieuze context te zien, retabels, schilderkunst op glas, goudborduursels, glaswerk en voorwerpen die te maken hebben met middeleeuwse gilden. Enfant endormi van de Naamse beeldhouwer Pierre François Le Roy wordt hier tentoongesteld.

De Citadel van Namen ligt op een 100 meter hoge heuvel boven de Belgische stad Namen. Hij ligt op een strategische plaats op de plek waar de rivier de Samber uitmondt in de Maas. Het is een van de grootste burchten van Europa en is via de Pont de Jambes verbonden met het Naamse stadsdeel Jambes.

De Saint-Loupkerk (Église Saint-Loup in Frans) is een rooms-katholieke kerk in de Belgische stad Namen, hoofdstad van de gelijknamige provincie in Wallonië. Deze kerk maakt deel uit van het "Patrimoine majeur de Wallonie". Ze is een van de belangrijkste barokkerken van België en is tussen 1621 en 1645 gebouwd door de jezuïeten. Aanvankelijk werd ze Sint-Ignatiuskerk (église Saint-Ignace) genoemd, en was ze ten dienste van het belendende jezuïetencollege. Deze kerk wordt heden ten dage benevens de eredienst ook voor concerten gebruikt.