Brug 446

Vlucht van een kaketoe is een kunstwerk in Amsterdam-Zuid. Het kunstwerk bestaande uit 27 panelen is geplaatst in de voet- en fietstunnel gelegen onder de President Kennedylaan richting Martin Luther Kingpark. Het viaduct, bekend als brug 446, werd in de periode 2004 tot 2008 opgefleurd door een collage van kunstenaar Jeroen Werner. Werner liet zich daarbij inspireren door een aantal foto’s van de fotograaf Eadweard Muybridge. Die fotografeerde onder meer dieren in beweging, met wellicht als bekendste een paard in galop. Werner gebruikte voor zijn collage de vlucht van een grote geelkuifkaketoe (Cackatoo Flying) en liet zevenentwintig afbeeldingen daarvan overzetten naar emailstalen platen. Deze werden in serie geplaatst op de tunnelwanden van brug 446, die 37 meter lang is. Een achtentwintigste paneel ontbreekt omdat een van tunnelwanden onderbroken is voor een trap naar de voormalige eindhalte/keerlus van de voormalige tramlijn 25. Bij in de juiste richting door de tunnel te rijden, lijkt het of de kaketoe met de reiziger meevliegt. De brugpijlers/dragende zuilen zorgen daarbij aanvullend voor een stroboscopisch effect.

Het Martin Luther Kingpark is een stadspark in Amsterdam-Zuid.

In het Martin Luther Kingpark in Amsterdam-Zuid ligt een titelloos artistiek kunstwerk. Het ligt in dat deel van het park ten westen van de Utrechtsebrug. Het kunstwerk bestaat uit een in twee delen gespleten rotsblok. Kunstenaar Dirk Müller wilde in de periode van maak (1976) zo min mogelijk in de materie ingrijpen. Hij sneed een rotsblok van Belgisch blauw hardsteen in twee delen en plaatste die delen ongeveer 30 cm uit elkaar. Op de beide snijvlakken werd een messinglaag aangebracht, die in later jaren gestolen werd. Müller maakt meer van dit soort beelden, zoals te zien is in Rotterdam (hetzelfde principe maar dan met klei) en Leiden (waarbij er een wig tussen beide delen is te zien).

Het Beeld van Martin Luther King is een artistiek kunstwerk in Amsterdam-Zuid. Kunstenaar Airco Caravan (ook wel Maria Koning of Ine Reijnen) wilde in 2018 onder de noemer Monument for Martin Luther King de sterfdatum van Martin Luther King de aandacht brengen door een halve meter hoog beeldje te (laten) plaatsen in steden in Europa en Noord-Amerika. Ook zou een aantal politici als Sylvana Simons, Barack Obama en Michelle Obama anoniem een exemplaar van het beeld ontvangen. Het project, in samenwerking met Ien Sluyters en Marjon Deul, lekte echter uit. Een van de beeldjes werd wel geplaatst bij de ingang van het Martin Luther Kingpark, als “guerilla pop-up expo”. Een aantal beeldjes werd slachtoffer van vandalisme. De kunstenaar richtte zich vervolgens tot het bestuur van Stadsdeel Zuid om tot een definitievere plaatsing van het eerbetoon te komen. Plaatsing van een beeld van de naamgever van het park leek haar logisch. In overleg met buurtbewoners en parkbezoekers zou naar een goede plaats in het park gezocht worden. Vervolgens werd er niet meer over gesproken. De kunstenaar was het wachten beu en plaatste op eigen initiatief op 15 januari 2020 (de geboortedag van King) een groter, bronzen beeld van King. Ze had verwacht daarbij gestoord en tegengehouden te worden, maar niemand reageerde op haar werkzaamheden. Deze waren intens, want het beeld moest met behulp van een betonboor op zijn plaats vastgezet worden. Het beeld is 1,20 meter hoog. De kunstenaar financierde het zelf en hoopte dat het beeld mag blijven staan. De plaatsing van het beeld is enkele maanden later alsnog goedgekeurd door de gemeente, na vragen van de SP. Tiers Bakker, gemeenteraadslid van de SP, vertelde tijdens de officiële onthulling: “Met dit beeld creëren we ruimte om kritiek te hebben. Het moet ons herinneren dat er nog veel te doen is in deze tijd. Racisme in Nederland is een groot probleem.” Dominee, burgerrechtenactivist en voormalig perschef van Martin Luther King Harcourt Klinefelter was aanwezig om het standbeeld officieel te onthullen. Hij nam de beroemde speeches van King op en liep met zijn bandrecorder en microfoon mee in de mars van Selma naar Montgomery in 1965. Op de rug van het beeld staat te lezen: "The ultimate tragedy is not the oppression and cruelty by the bad people, but the silence over that by the good people.”

De Utrechtsebrug (brugnummer 439, naambordjes vermelden Utrechtse Brug) is een Amsterdamse brug in Amsterdam-Zuid.

De Zomerdijkstraat is een relatief korte straat in Amsterdam-Zuid.

Atelierwoningen Zomerdijkstraat is een gebouwencomplex aan de Zomerdijkstraat en Uiterwaardenstraat in de Rivierenbuurt in Amsterdam-Zuid. Het bestaat uit diverse typen atelierwoningen die fungeren als woon-werkruimte voor beeldend kunstenaars. Dit complex met atelierwoningen was het eerste in zijn soort in Nederland. Het werd in de jaren 1932-1934 ontworpen en gebouwd door de architecten Piet Zanstra, Jan Giesen en Karel Sijmons, destijds 27, 29 en 24 jaar oud en was het eerste project van hun pas opgerichte bureau. Het bleek niet moeilijk te zijn om financiers te vinden voor het plan, ook al worden de huren van de atelierwoningen laag gehouden. De bouwkosten werden geraamd op fl. 120.000,-. Voor de exploitatie van het blok wordt een aparte NV opgericht (de N.V. Mij. tot exploitatie van Atelierwoningen Amsterdam), waarin de beeldhouwer Hildo Krop een van de drijvende krachten wordt. Als plek heeft men een gunstig georiënteerde strook grond gevonden tussen Uiterwaardenstraat en Zomerdijkstraat, in het Plan Zuid. Nadat na lang soebatten de gemeente akkoord gaat en de grond in erfpacht uitgeeft, gaat in februari 1934 de eerste spade de grond in. In november dat jaar wordt het blok met de 32 atelierwoningen opgeleverd. In het archief van Het Nieuwe Instituut is een verhuurfolder te vinden met de volgende tekst: De Atelierwoningen Amsterdam omvatten: 16 ateliers met woon- eet- en slaapruimte en badkamer voor alleenwonenden. en 16 ateliers met woon- en eetruimte, slaapkamers en badkamer voor gehuwden of kleine gezinnen De huurprijs der ateliers voor alleenwonenden zal zijn fl. 30.— per maand De huurprijs der ateliers voor gezinnen zal zijn fl. 50.— per maand Inlichtingen worden verstrekt door het secretariaat van de Atelierwoningen Amsterdam J. W. Brouwersstraat 40. telefoon 29769 (zijnde het adres van het architectenbbureau) Sinds 1988 is het een rijksmonument. In 1990 zijn de woningen gerestaureerd door de architect Bertus Mulder.

De Gedenksteen Gerrit van der Veen is een oorlogsmonument en artistiek kunstwerk in Amsterdam-Zuid. Het tableau is het werk van Fred Carasso, die het ontwierp ter nagedachtenis aan kunstenaar en verzetsman Gerrit van der Veen. Beiden voerden atelier in de atelierwoningen aan de Zomerdijkstraat in de Rivierenbuurt. Carasso beeldde een tekst en afbeeldingen in reliëf af. De tekst: Hier woonde leefdeen werkteGerrit Jan van der Veengefusilleerd 10 juni 1944voor het vaderland De afbeelding betreft twee vredesduiven (staande voor "herwonnen vrede en vrijheid"), een ketting ("onderdrukking") en een vlam ("verzetsvuur"). De plaquette werd op 10 juni 1948 onthuld door Arnold d'Ailly (burgemeester van Amsterdam) in bijzijn van Hildo Krop (namens Nederlandse Kring van Beeldhouwers), Willem Sandberg (directeur Stedelijk Museum Amsterdam namens Nederlandse Federatie van Beroepsverenigingen van Kunstenaars) en Jac. Bot (Vrije Kunstenaars).

Het Oorlogsmonument aan de Kinderdijkstraat is een oorlogsmonument in Amsterdam-Zuid. Het monument is tweeledig. Deel 1 wordt gevormd door een plaquette. Deze is bevestigd aan de westelijke gevel van de atelierwoningen aan de Zomerdijkstraat. De plaquette voert de tekst: 1940-1945Deze boom werd geplant doorbewoners van de Kinderdijkstraatter herdenking van de bevrijding5-5-1945. Deel 2 wordt gevormd door de boom in de tekst wordt genoemd, die geplant is in de periode 1945-1952.

De Winterdijkstraat is een relatief korte straat in Amsterdam-Zuid.

De Zorgvliedbrug (brugnummer 424) is een vaste brug in Amsterdam-Zuid. De brug is gelegen in de Amsteldijk en overspant de Kleine Wetering. De brug werd in 1921 geplaatst naar een ontwerp van Piet Kramer. Hij liet een brug bouwen in de stijl van de Amsterdamse School met de voor hem zo gebruikelijke mengeling tussen bak- en natuursteen. In de baksteenvlakken zijn ornamenten aangebracht. Wat hier bijzonder is ten opzichte van andere "Kramerbruggen" is de houten opvulling van de balustrades (normaal schreef Kramer siersmeedhekwerken voor). De houten balken zijn daarbij gefreesd. De leuningen zijn wel des Kramers, ze vertonen voor wat betreft afwerking overeenkomsten met de leuningen van zijn bruggen in het Amsterdamse Bos. De Zorgvliedbrug is vernoemd naar de nabijgelegen Begraafplaats Zorgvlied. De verkeersbrug heeft een wegbedekking van eveneens baksteen (rijweg) en tegels (voetgangers). De brug is een gemeentemonument. In 2016 was er in de gemeenteraad discussie of de vernoeming gehandhaafd zou blijven. In maart 2016 werd de tenaamstelling (opnieuw) officieel vastgesteld (lees vastgelegd). De Zorgvliedbrug maakt deel uit van een complex bestaande uit de brug, gemaal Stadwijck, de Zorgvliedschutsluis en twee woningen (voor sluiswachter en machinist). In mei 1921 werd het complex aanbesteed voor 398.460,00 gulden.

De Zuidelijke Wandelweg is een straat in Amsterdam-Zuid.